BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Pat Metheny - The Sound Of Silence



Μια βόλτα στα σοκάκια

Μια βόλτα στα σοκάκια των ελληνικών νησιών

Εικόνες, αρώματα και αναμνήσεις ταυτισμένες με το καλοκαίρι

Παρακολουθώντας το θερμόμετρο να ανεβαίνει και την ημέρα να διαρκεί όλο και περισσότερο, οι λάτρεις του καλοκαιριού αρχίζουν ήδη να σκέφτονται την αγαπημένη εποχή που πλησιάζει και φέρνει μαζί της διακοπές, μπάνια, βόλτες και την απαραίτητη ανεμελιά που τη συνοδεύει.
Αγαπημένος προορισμός των περισσότερων είναι τα νησιά, με το καλοκαίρι να ταυτίζεται με το άστρο και μπλε του Αιγαίου ή τα σμαραγδένια νερά του Ιονίου. Εκεί στα νησιά που χτυπά η καρδιά του καλοκαιριού, στην πανταχού παρούσα «Χώρα», τα ανθισμένα μπαλκονάκια, τα στενά δρομάκια, τις δαντελωτές ή ατελείωτες παραλίες, τις γαλαζοπράσινες θάλασσες, τα βότσαλα της παραλίας ή την «άμμο την ξανθή».
Σε αυτά τα σοκάκια που κουβαλούν αναμνήσεις περασμένων καλοκαιριών ή προμηνύουν τις επερχόμενες και πολυπόθητες διακοπές, το βλέμμα ξεκουράζεται, ο νους αναπολεί και οι εικόνες «με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι» φέρνουν καρδιοχτύπι ανυπομονησίας για την πιο ξέγνοιαστη εποχή του χρόνου.
sokakia
Αριστερά η Σίκινος, δεξιά η Μύκονος
ΣΚΙΑΘΟΣ
Σκιάθος
ΣΙΦΝΟΣ
Σίφνος
sokakia1
Σκόπελος αριστερά, Σύρος δεξιά
sokakia2
Νάξος αριστερά, Ρόδος δεξιά
sokakia3
Αριστερά η Σαντορίνη, δεξιά Κεφαλονιά
sokakia4
Ύδρα
sokakia5
Κρήτη
sokakia7
Πάρος
sokakia6
Νίσυρος
sokakia9
Τήνος
ΜΕΣΤΑ ΧΙΟΥ
Χίος
 
 
http://www.newsbeast.gr

Γιάννης Ρίτσος

Τότες βγάζαν λόγους στις ξύλινες εξέδρες, στα μπαλκόνια,
Φωνάζαν τα ραδιόφωνα, ξανάλεγαν τους λόγους.
Πίσω απ’ τις σημαίες κρυβόταν ο φόβος,
Μέσα στα τύμπανα αγρυπνούσαν οι σκοτωμένοι.
Κανείς δεν καταλάβαινε τίποτα. Οι σάλπιγγες μπορεί να δίναν το ρυθμό στα βήματα,
Δε δίναν το ρυθμό στην καρδιά. Ψάχναμε το ρυθμό.
Εμείς αγρυπνούσαμε, μαζεύαμε τη σκόρπια βουή των δρόμων,
μαζεύαμε τα σκόρπια βήματα, βρίσκαμε το ρυθμό, την καρδιά τη σημαία.
Εμείς το δίκιο το ‘χουμε μαζί μας και το ξέρουμε.
Κι όσο σιγά κι αν σου μιλήσω, ξέρω πως θα με πιστέψεις.


(Απόσπασμα από το «Καπνισμένο τσουκάλι», του Γ. Ρίτσου)

“Αν θυμηθείς τ`όνειρό μου, σε περιμένω να`ρθεις..”

Το υπέροχο τραγούδι που ερμήνευσαν και οι Beatles

Τον Δεκέμβριο του 1911 ήρθε στη ζωή ένας από τους επιφανέστερους Έλληνες ποιητές. Ο Νίκος Γκάτσος, είναι μια εξαιρετική περίπτωση για τα ελληνικά γράμματα.  Παρά το γεγονός ότι δημοσίευσε μια και μόνη ποιητική σύνθεση, την «Αμοργό», συγκαταλέγεται στους καλύτερους ποιητές της γενιάς του.
Καθόλου τυχαίο. Ο ίδιος ο μεγάλος Χατζιδάκις είχε χαρακτηρίσει την Αμοργό «μνημειώδες έργο του νεοελληνικού ποιητικού λόγου επειδή περιέχει βαθύτατα την ελληνική παράδοση, δεν την εκμεταλλεύεται, ενώ συγχρόνως περιέχει όλη την ευρωπαϊκή θητεία του Μεσοπολέμου».
Από τότε έως τον θάνατό του, ο Γκάτσος δημοσίευσε μόνο τρία ποιήματα: «Ελεγείο» (1946), «Ο Ιππότης και ο θάνατος» (1947) και το «Τραγούδι του παλιού καιρού» (1963) ενώ ασχολήθηκε και με τη συγγραφή στίχων μέσω των οποίων χάρισε στην ελληνική μουσική αξέχαστα τραγούδια, όπως το «Χάρτινο το Φεγγαράκι» και το «Πάει ο καιρός» αλλά και το υπέροχο «Αν θυμηθείς τ`όνειρό μου«
«Έγραψε μοναδικά τραγούδια. Όλα τα ακριβά στοιχεία της ποίησής του τα ’κανε στίχους που κινητοποίησαν τη ναρκοθετημένη νεοελληνική ευαισθησία, “έτσι καθώς κοιμόταν αναίσθητη” μες στην απέραντη αισθηματολογία των στιχουργών και των επιθεωρησιογράφων» είχε πει για τον ποιητή της «Αμοργού» ο Μάνος Χατζιδάκις.
Ο Νίκος Γκάτσος έγραψε το «Αν θυμηθείς τ`όνειρό μου» το 1958, πάνω σε μελωδία του Μίκη Θεοδωράκη η οποία χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα στην Αγγλοϊσπανική ταινία του Μισέλ Πάουελ «Honeymoon» που ήταν και η πρώτη επιτυχία στον κινηματογράφο του συνθέτη. Το τραγούδι ήταν ακόμα μαζί με την «Μυρτιά» τα δυο πρώτα τραγούδια με τα οποία στο πρώτο του μικρό δισκάκι συστήθηκε στο Ελληνικό κοινό.
Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε το 1960. Η πρώτη έκδοση έγινε με τραγουδίστρια την Γιοβάνα και διεύθυνση ορχήστρας τον Μάνο Χατζιδάκι.

Στην άλλη έκδοση τη μουσική επιμέλεια είχε ο ίδιος ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης και τραγουδούσε η Μαίρη Λίντα με τον Μανώλη Χιώτη να παίζει μπουζούκι.

Το τραγούδι γνώρισε πολλές επιτυχίες και ερμηνείες. Μάλιστα το 1963 το ηχογράφησαν και οι Beatles. Η εκτίμηση που έτρεφε για το τραγούδι αυτό ο Μακ Κάρτνεϊ αποδεικνύεται από το γεγονός ότι το επέλεξε για την είσοδο στη δισκογραφία της «προστατευομένης» του Μ. Χόπκιν (1969, Post Card).



_______________________
   Πηγή: dinfo.gr

 

Η μπάλα

Εδουάρδο Γκαλεάνο: Η μπάλα

Η μπάλα των Κινέζων ήταν δερμάτινη, παραγεμισμένη με κάνναβη. Οι Αιγύπτιοι της εποχής των Φαραώ την έφτιαχναν από άχυρο ή πίτυρα, και την τύλιγαν με χρωματιστά πανιά. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν την κύστη του βοδιού, την οποία γέμιζαν και έραβαν.

Οι Ευρωπαίοι του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης έπαιζαν με μια μπάλα σχήματος οβάλ, παραγεμισμένη με αλογότριχες. Στην Αμερική, την έφτιαχναν από καουτσούκ, και χοροπηδούσε όσο σε κανένα άλλο μέρος.
Οι χρονικογράφοι της ισπανικής αυλής αναφέρουν με τι τρόπο ο Ερνάν Κορτές έκανε μια μεξικανική μπάλα να πετάξει ψηλά, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του αυτοκράτορα Καρόλου.
Η μπάλα από λάστιχο, που τη φούσκωναν και την κάλυπταν με δέρμα, γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, χάρη στην ευρηματικότητα του Τσαρλς Γκούντγιαρ, ενός Αμερικανού από το Κονέκτικατ. Και χάρη στην ευρηματικότητα τριών Αργεντινών από την Κόρδοβα, του Τοσολίνι, του Βαλμπονέζι και του Πόλο, γεννήθηκε, πολύ αργότερα, η μπάλα χωρίς ραφές.
Οι ίδιοι επινόησαν τον αεροθάλαμο (σαμπρέλα) με βαλβίδα ασφαλείας, τον οποίο γέμιζαν αέρα με αντλία, κι έτσι από το Μουντιάλ του ’38 οι παίκτες δεν έγδερναν πια το κεφάλι τους.
Γύρω στα μέσα του 20ού αιώνα, η μπάλα ήταν καφέ. Στη συνέχεια άσπρη. Σήμερα τα μοντέλα είναι μαύρα σε άσπρο φόντο, με διάφορες παραλλαγές.
Τώρα έχει περίμετρο εβδομήντα εκατοστά και είναι καλυμμένη με πολυουρεθάνη πάνω σε αφρό πολυαιθυλενίου. Είναι αδιάβροχη, ζυγίζει λιγότερο από μισό κιλό, και κινείται γρηγορότερα από την παλιά δερμάτινη μπάλα, που γινόταν ασήκωτη τις βροχερές μέρες.

 

Την αποκαλούν με διάφορα ονόματα: σφαίρα, τόπι, στρογγυλή θεά.
Στη Βραζιλία δεν αμφιβάλλει κανείς ότι είναι γυναίκα. Οι Βραζιλιάνοι τη λένε χοντρούλα, γκορντουτσίνια, ή κοριτσάκι, μενίνα, και της δίνουν διάφορα ονόματα, Μαρικότα, Λεονόρ ή Μαργαρίτα.
Ο Πελέ τη φίλησε στο Μαρακανά, όταν έβαλε το χιλιοστό του γκολ, και ο Ντι Στέφανο της έστησε μνημείο στην είσοδο του σπιτιού του, μια μπρούντζινη μπάλα με την επιγραφή

 

Η μπάλα είναι πιστή. Στον τελικό του Μουντιάλ του ’30 οι δυο ομάδες επέμεναν να παίξουν με τη δική τους μπάλα. Ο κριτής, σαν τον σοφό Σολομώντα, αποφάσισε ότι στο πρώτο ημίχρονο θα έπαιζαν με την μπάλα της Αργεντινής και στο δεύτερο με την μπάλα της Ουρουγουάης. Η Αργεντινή κέρδισε στο πρώτο ημίχρονο, και η Ουρουγουάη στο δεύτερο.
Όμως η μπάλα έχει και τις ιδιοτροπίες της, και καμιά φορά δεν θέλει να μπει στο τέρμα, γιατί αλλάζει γνώμη στον αέρα, και λοξοδρομεί. Είναι, βλέπετε, πολύ μυγιάγγιχτη. Δεν ανέχεται να την κλοτσάνε εκδικητικά, ή να την κακομεταχειρίζονται. Απαιτεί να τη χαϊδεύουν, να τη φιλάνε, να τη νανουρίζουν στο στήθος, ή στο πόδι τους. Είναι πολύ περήφανη, και ίσως λιγάκι αλαζονική, αλλά δεν έχει άδικο: ξέρει καλά πως δίνει χαρά σε πολλές ψυχές, και πως πολύς κόσμος κοψοχολιάζεται όταν πέφτει άγαρμπα.

*****

Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο υπήρξε «ένας ζητιάνος που περιφέρεται ανά τον κόσμο, παρακαλώντας για λίγο καλό ποδόσφαιρο στα γήπεδα» μιλώντας και γράφοντας πολύ και για την«ιστορία του ποδοσφαίρου που είναι ένα θλιβερό ταξίδι από το πηγαίο στο αναγκαίο». Κατάφερε να συγκεράσει με τον δικό του απαράμιλλο τρόπο δύο μεγάλες παραδόσεις της Λατινικής Αμερικής στον 20ο αιώνα, το ποδόσφαιρο και τη λογοτεχνία. Στις 13 Απριλίου 2015 πήγε να συναντήσει τους αγαπημένους του Σκιαφίνο και Βαρέλα που συνεχίζουν να παίζουν με ουρουγουανικό στυλ στο γήπεδο του ουρανού. 

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο του Το ποδόσφαιρο στη σκιά και στο φως που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πάπυρος.

Πηγή: footballista

 

Τι καθοδηγεί την οικονομία

Οι άνθρωποι ενεργούν πράγματι ορθολογικά; Ή μήπως οι ιστορίες και οι φήμες μπορούν να εκτροχιάσουν μια ολόκληρη οικονομία; Τελευταία, οι οικονομολόγοι αναγνωρίζουν ολοένα περισσότερο πως τα αφηγήματα παίζουν σημαντικό ρόλο.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, οι ΗΠΑ υπέστησαν μία πολύ βίαια συρρίκνωση της οικονομίας τους, στην οποία ο πληθωρισμός μετατράπηκε γρήγορα σε αποπληθωρισμό και ο λόγος των τιμών μετοχών προς τα κέρδη διολίσθησε σε χαμηλά 50 ετών. Οι οικονομολόγοι Milton Friedman και Anna Schwartz, στο βιβλίο τους “Νομισματική Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών”, απέδωσαν ευθύνες στην άπειρη Federal Reserve, η οποία είχε αυξήσει κατακόρυφα το προεξοφλητικό της επιτόκιο κατά 1 ποσοστιαία μονάδα.
Σε πρόσφατη ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Yale, ο οικονομολόγος Robert Shiller πρόσφερε μια διαφορετική εξήγηση. Κυκλοφορούσαν φήμες ότι η κομμουνιστική επανάσταση στη Ρωσία θα εξαπλωνόταν σύντομα στην Αμερική και οι εφημερίδες προειδοποιούσαν ότι η αισχροκέρδεια που σχετιζόταν με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, θα έδινε σύντομα τη θέση της σε μείωση των τιμών. Ως εκ τούτου, εξήγησε ο Shiller, εύλογα αυτά και άλλα αφηγήματα σκόρπισαν οικονομική αβεβαιότητα, αποθαρρύνοντας τις καταναλωτικές δαπάνες και τις επενδύσεις των επιχειρήσεων.
Ο Shiller διατυπώνει παρόμοια επιχειρήματα για τη Μεγάλη Ύφεση και την οικονομική κρίση του 2008. Στη δεκαετία του 2000, οι ιστορίες ανθρώπων που πλούτιζαν από κερδοσκοπία στα ακίνητα συνέβαλε στην αντίληψη ότι οι τιμές των κατοικιών θα ανέβαιναν συνεχώς. Ο χρηματοπιστωτικός κλάδος έπαιξε τεράστιο ρόλο ξεκινώντας την “επιδημία” της κοινής γνώμης και αξιοποιώντας την για δικό του όφελος. Αλλά οι τραπεζίτες δεν θα μπορούσαν να έχουν δημιουργήσει την φούσκα χωρίς τη βοήθεια όσων έλαβαν στεγαστικά δάνεια στηριζόμενοι στο αφήγημα.
O Shiller είναι από καιρό ένας από τους λίγους οικονομολόγους που αποτυπώνουν το ρόλο του “ζωώδους ενστίκτου” που καθοδηγεί σε μεγάλο βαθμό την κοινή γνώμη.  Αυτό που διαφέρει στη νέα του δουλειά -αυτό που ο ίδιος αποκαλεί “αφηγηματική οικονομία” – είναι η ιδέα ότι οι ιστορίες επηρεάζουν πάνω κάτω όπως τα λοιμώδη νοσήματα, με κάποιες να είναι πολύ πιο μεταδοτικές από άλλες και πως μια επιδημιολογική προσέγγιση θα μπορούσε να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τις κινήσεις τους. Τα δεδομένα που απαιτούνται για να το πετύχουμε αρχίζουν να γίνονται διαθέσιμα -για παράδειγμα, από την κειμενική ανάλυση των ροών ειδήσεων και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Το έργο του Shiller απεικονίζει ένα πιο αφηρημένο επιχείρημα που διατύπωσε πρόσφατα ο κοινωνιολόγος Jens Beckert του Ινστιτούτου Max Planck για τη Μελέτη των Κοινωνιών. Λαμβάνοντας υπόψιν ότι οι οικονομολόγοι συνήθως υποθέτουν ότι οι ορθολογικές προσδοκίες ορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά, ο Beckert υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι λειτουργούν με “πλασματικές προσδοκίες.” -εμπεριστατωμένες εικασίες σχετικά με το μέλλον οι οποίες στηρίζονται εν μέρει στις επικρατούσες αφηγήσεις και τις πεποιθήσεις των άλλων. Οι άνθρωποι δεν είναι ούτε λογικοί ούτε παράλογοι, αλλά κάτι ενδιάμεσο. Μαθαίνουν ό, τι μπορούν από τον κοινωνικό περίγυρό τους, ακόμα και αν ορισμένες φορές το αποτέλεσμα είναι να οδηγηθούν σε πλάνη. Αυτή η ιδέα της “κοινωνικής μάθησης” εξετάζεται στη βιολογία, αλλά έχει παραμεληθεί σε μεγάλο βαθμό στα οικονομικά.
Αυτές είναι ακαδημαϊκές ματιές πάνω σε ιδέες που μένουν εδώ και καιρό στην αφάνεια. Ο πρώην αναλυτής της Wall Street Robert Prechter, για παράδειγμα, έχει δημοσιεύσει μια σειρά από βιβλία -με πιο πρόσφατο το “Η Κοινωνιοοικονομική Θεωρία των Οικονομικών” -υποστηρίζοντας ότι η διάθεση, συμπεριλαμβανομένου του ασυνείδητου, καθοδηγούν τις χρηματοπιστωτικές αγορές, και όχι το αντίστροφο. Είναι μια προοπτική που γυρίζει το μέσα έξω του κοινού τρόπου σκέψης για την αιτιότητα και χρειάζεται μεν να τη συνηθίσουμε, αλλά κερδίζει ολοένα περισσότερο έδαφος.
Είναι ίσως σκόπιμο η δύναμη των αφηγημάτων να κερδίσει μεγαλύτερη αναγνώριση κατά τη διάρκεια της θητείας του Donald Trump, ο οποίος ανήλθε στην προεδρία σε μεγάλο βαθμό χάρη στην παντελή αδιαφορία για την αντικειμενική πραγματικότητα. Όπως παραδέχεται ο Shiller, ο Trump είναι “μαιτρ της αφήγησης”. Ας ελπίσουμε ότι αυτό δεν αποδειχθεί καταστροφικό.
_______________________
   Πηγή: capital.gr

Το «ταπεινό» χιλιάρικο και το «ισχυρό» ευρώ

18 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ! Τι αγοράζαμε το 1999 με το «ταπεινό» χιλιάρικο και τι τώρα με το «ισχυρό» ευρώ


Πολλοί σημερινοί έφηβοι ίσως δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν το εθνικό μας νόμισμα, καθώς από το 2001 μπήκαμε στο ευρώ.
Το 1999 πάντως όταν υπήρχε το χιλιάρικο το πεντοχίλιαρο και το δεκαχίλιαρο, όποιος τα κρατούσε αισθανόταν ότι μπορούσε να κάνει αρκετά πράγματα. Συγκεκριμένα με 1 χιλιάρικο ο οποιοσδήποτε μπορούσε να φάει μια τυρόπιτα, να πάρει τσιγάρα και να πιει και ένα καφέ. Η ισοτιμία του χιλιάρικου με το ευρώ είναι 2,93 ευρώ.
Αναλυτικά το κόστος για τα προαναφερόμενα προϊόντα ήταν τα εξής:
Τσιγάρα: 400 δραχμές. Τυρόπιτα: 100 δραχμές. Καφές φραπέ: 500 δραχμές. Σύνολο χίλιες δραχμές κι όλα αυτά, με… βασικό μισθό 170 χιλιάδες δραχμές (498 €).
Σήμερα (2017) τα ίδια προϊόντα κοστίζουν: Τσιγάρα: 3,70 – 4,70 ευρώ. Τυρόπιτα 1,5 ευρώ. Καφές φραπέ ή freddo: 3 – 4 ευρώ.
Σύνολο 8-9 ευρώ, δηλαδή περίπου τρία χιλιάρικα, με βασικό μισθό 480 ευρώ.
Ο βασικό μισθός σε δραχμές υπολογίζεται ότι είναι 163.000 δρχ (περίπου όσο και το 1999). Απλά 18 χρόνια μετά, το κόστος ζωής τριπλασιάστηκε.
Ο βασικός μισθός μειώθηκε και για ένα τεράστιο κομμάτι του πληθυσμού δεν υπάρχει γιατί τότε η ανεργία ήταν σε μονοψήφιο αριθμό, ενώ τώρα πάνω από το ένα τρίτο του ενεργού πληθυσμού ψάχνει για δουλειά, ενώ και 500.οοο νέοι έχουν ξενιτευτεί.

crashonline.gr

Λιλή Ζωγράφου

"Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί. Για να μη βρίσκει το σύστημα καμία αντίδραση και να μπορεί αύριο να βγάλει ελεύθερα στο σφυρί και τις πατρίδες..."
Λιλή Ζωγράφου1922-1998

Μία σπάνια φωτογραφία

Ένα πραγματικά σπάνιο φαινόμενο και μία σπάνια φωτογραφία που δείχνει τη χιονισμένη Κρήτη, τον Απρίλιο, και μάλιστα τραβηγμένη από τη … Σαντορίνη, ανάρτησε στη σελίδα του στο Facebook ο Κρητικός καθηγητής, Κώστας Παπαδάκης που διαμένει στην Αθήνα κι έχει συγγενείς στη Σαντορίνη. Ωραίο και σπάνιο το θέαμα, ο δε καθηγητής γράφει για το φαινόμενο: «Μία αρκετά σπάνια φωτογραφία από Σαντορίνη....
, καθώς τα χαμηλά ποσά υγρασίας στην ατμόσφαιρα έδωσαν την ευκαιρία στους κατοίκους του νησιού να δουν τον χιονισμένο Ψηλορείτη της Κρήτης, περίπου 140km μακριά!» Tο θέαμα αυτό, όσο περίεργο κι αν φαίνεται είναι δυνατό να το δει κάποιος υπό συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες, καθώς το πολύ χαμηλό ποσοστό υγρασίας στην ατμόσφαιρά έδωσε την ευκαιρία στους κατοίκους της Σαντορίνης να δουν τις χιονισμένες κορυφές του Ψηλορείτη περίπου 140 χλμ. μακριά! Την υπέροχη εικόνα που μοιάζει απίστευτη δηλώνει ότι απαθανάτισε ο κ. Φιλάρετος Δημόγλου, ο οποίος μένει στη Σαντορίνη.



 

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

Η ζωή είναι σαν ένα ταξίδι με το τρένο. Επιβιβάζεσαι συχνά και αποβιβάζεσαι, υπάρχουν ατυχήματα, σε μερικές στάσεις ευχάριστες εκπλήξεις και βαθιά λύπη σε άλλες. Όταν γεννιόμαστε και επιβιβαζόμαστε στο τρένο, συναντάμε ανθρώπους, για τους οποίους πιστεύουμε ότι θα μας συνοδεύουν σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού: τους γονείς μας.
Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Αποβιβάζονται σε κάποια στάση και μας αφήνουν χωρίς την αγάπη, τη στοργή, τη φιλία και τη συντροφιά τους.
Ωστόσο επιβιβάζονται άλλα άτομα, που θα αποδειχθούν πολύ σημαντικά για μας. Είναι τα αδέρφια μας… οι φίλοι μας κι αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που αγαπάμε.
Μερικά από τα άτομα που επιβιβάζονται, βλέπουν το ταξίδι σαν ένα μικρό περίπατο.
Άλλοι βρίσκουν μόνο λύπη στο ταξίδι τους.
Υπάρχουν πάλι άλλοι στο τρένο, που είναι πάντα εκεί και έτοιμοι να βοηθήσουν αυτούς που τους χρειάζονται.
Κάποιοι αφήνουν στην αποβίβαση μία αιώνια λαχτάρα. Μερικοί ανεβαίνουν και κατεβαίνουν ξανά κι εμείς, δεν τους έχουμε καν αντιληφθεί..
Μας εκπλήσσει, ότι μερικοί από τους επιβάτες, που αγαπάμε περισσότερο, κάθονται σε κάποιο άλλο βαγόνι και μας αφήνουν να κάνουμε μόνοι αυτό το κομμάτι του ταξιδιού. Αυτονόητα απέχουμε, και δεν μπαίνουμε στον κόπο να τους ψάξουμε και να έρθουμε σε επαφή με το δικό τους βαγόνι.
Δυστυχώς μερικές φορές δεν μπορούμε να καθίσουμε δίπλα τους, γιατί η θέση στην πλευρά τους είναι ήδη κατειλημμένη..
Δεν πειράζει, έτσι είναι το ταξίδι: γεμάτο προκλήσεις, όνειρα, φαντασία, ελπίδες και αποχαιρετισμούς, αλλά χωρίς επιστροφή.
Λοιπόν, ας κάνουμε το ταξίδι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Ας προσπαθήσουμε να βολευτούμε με τους συνταξιδιώτες μας και να ψάξουμε το καλύτερο στοιχείο στον καθένα από αυτούς.
Ας θυμόμαστε ότι σε κάθε τμήμα της διαδρομής ένας από τους επιβαίνοντες μπορεί να έχει πρόβλημα και πιθανόν να χρειάζεται την κατανόησή μας.
Ακόμη κι εμείς μπορεί να βρεθούμε σε δύσκολη θέση και κάποιος να υπάρχει που θα μας καταλάβει.
Το μεγάλο μυστήριο του ταξιδιού είναι ότι δεν ξέρουμε πότε θα αποβιβαστούμε οριστικά, όπως επίσης ελάχιστα ξέρουμε για το πότε θα αποβιβαστούν οι συνταξιδιώτες μας, ούτε καν για εκείνον που κάθεται ακριβώς δίπλα μας.
Πιστεύω ότι θα στενοχωρηθώ όταν κατέβω για πάντα από το τρένο….. Ναι, αυτό πιστεύω. Ο χωρισμός από μερικούς φίλους που συνάντησα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού θα είναι οδυνηρός. Θα είναι πολύ λυπηρό να αφήσω μόνους τους αγαπημένους μου. Αλλά έχω την ελπίδα, πως κάποτε θα φτάσουμε στον κεντρικό σταθμό κι έχω την αίσθηση ότι θα τους ξαναδώ να έρχονται με αποσκευές, τις οποίες δεν είχαν ακόμα στην επιβίβαση..
Αυτό που με κάνει ευτυχισμένο, είναι η σκέψη, ότι κι εγώ βοήθησα να πλουτίσουν οι αποσκευές τους και να γίνουν πιο πολύτιμες.
Φίλοι μου, ας προσέξουμε να έχουμε ένα καλό ταξίδι και στο τέλος να δούμε ότι άξιζε τον κόπο.
Ας προσπαθήσουμε να αφήσουμε κατά την αποβίβαση μια κενή θέση πίσω μας, η οποία να αφήσει νοσταλγία και όμορφες αναμνήσεις σʼ αυτούς που συνεχίζουν το ταξίδι.

Σε όλους τους συνεπιβάτες εύχομαι... ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ
 

Η αίσθηση του Κενού.

Νιώθω άδειος

Είναι ένα συναίσθημα που δύσκολα μπορεί κάποιος να εξηγήσει και που προσκολλάται με μεγάλη δύναμη στην ψυχή μας. Το άτομο αισθάνεται κενό εσωτερικά, σαν να αδειάζει η ψυχή του από θετικά συναισθήματα και πιστεύει ότι η ύπαρξή του δεν έχει κανένα νόημα. Η αίσθηση του κενού ταρακουνά την συναισθηματική αρχιτεκτονική μας, φέρνει στην επιφάνεια τις πληγές μας και αν δε θεραπευτεί έγκαιρα, μπορεί να βλάψει και την ζωτική ύπαρξη μας.
Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να γεμίσουν το κενό με την αγάπη, το φαγητό, το αλκοόλ, με μια γεμάτη ατζέντα φίλων, γνωστών και άλλων κοινωνικών γνωριμιών, αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο για χόμπι
ή στο γυμναστήριο. Προσπαθούν με κάθε δυνατό τρόπο να αισθάνονται καλά, να μην σκέφτονται και να μην θυμούνται ο,τι τους πονάει. Αν έπρεπε να διαλέξω μια λέξη για να χαρακτηρίσω το αίσθημα του Κενού η καταλληλότερη θα ήταν πως είναι αφόρητο. Το αίσθημα του κενού είναι αφόρητο, γιατί στην ουσία του είναι ακατανόητο αφού μας θυμίζει διαρκώς μια ανάγκη που δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Είναι ένα δύσκολο συναίσθημα στο να εξηγηθεί και στο να κατανοηθεί.
Όταν ένα άτομο αισθάνεται κενό μοιάζει σαν να κατακλύζεται από μια σειρά αρνητικών συναισθημάτων σε τέτοιο μεγάλο βαθμό που το οδηγεί στον εκμηδενισμό κάθε θετικού συναισθήματος ή θετικής σκέψης. Η αποθάρρυνση, η απογοήτευση, η δυσαρέσκεια, το άγχος, η ανία ή λύπη για τον εαυτό μας είναι τα κύρια αρνητικά συναισθήματα που μας παγιδεύουν στο κενό. Η καταπολέμηση αυτού του κενού δεν είναι κάτι εύκολο. Το άτομο νιώθει παγιδευμένο στα νύχια του Κενού και βυθίζεται διαρκώς σε μια θάλασσα από αμφιβολίες και ανασφάλειες. Κάποιοι βρίσκουν την δύναμη να αντισταθούν και να πάρουν τα ηνία της κατάστασης στα χέρια τους.
Το πιο βασικό όπλο για την καταπολέμηση της αίσθησης του Κενού είναι η γνώση και η αποδοχή του εαυτούς μας. Θα πρέπει το άτομο να βουτήξει βαθιά μέσα στην ψυχή του και να εντοπίσει τους παράγοντες που προκαλούν αυτή τη συσσώρευση αρνητικών συναισθημάτων. Η εξωτερίκευση των συναισθημάτων μας και το να μιλήσουμε ανοιχτά για ο,τι μας βασανίζει είναι συνήθως ένας καλός τρόπος για να αρχίσουμε να θεραπεύουμε τις πληγές μας. Η αναζήτηση βοήθειας από κάποιον ειδικό θα βοηθήσει περαιτέρω στην αποκατάσταση της ψυχικής μας υγείας. Ζητώντας βοήθεια δεν σημαίνει ότι είμαστε αδύναμοι, αλλά ότι έχουμε την ικανότητα να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειαζόμαστε κάποιον να ασχοληθεί με το πρόβλημά μας.
Δείτε γύρω σας και ξεχωρίστε αυτούς και αυτά που αξίζουν στην ζωή σας. Αποδεχθείτε την πραγματικότητα όπως είναι. Εστιάστε σε αυτό που σας κάνει να νιώθετε καλά, συγκεντρώστε τις δυνάμεις σας και προσπαθήστε να μην αφήσετε να σας κυριεύσουν οι αδυναμίες σας. Καταλάβετε πως η τελειότητα δεν υπάρχει και ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος.
Όταν μένουμε μόνοι για πολύ καιρό, γεμίζουμε τον κενό χώρο με φαντάσματα. Guy de Maupassant
~ Η εποχή του κενού, Δοκίμια για τον σύγχρονο ατομικισμό, Ζιλ Λιποβετσκί. Εκδ: Νησίδες
_______________________
   Πηγή: tokleidi.com
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Στίγμα 90 - Η Πόλη



Η ιστορία της Ελληνικής Ροκ σκηνής LIVE

Η ιστορία της Ελληνικής Ροκ σκηνής LIVE
Το Κύτταρο γιορτάζει και αποχαιρετάει μια φανταστική συναυλιακή σαιζόν με ένα rock n roll πανηγύρι που απλά δεν ξανάγινε! Την Παρασκευή 12 Μαΐου , για πρώτη φορά, θα συναντηθούν στην ίδια σκηνή έξι συγκροτήματα!!!


ΜΩΡΑ στη ΦΩΤΙΑ
ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΙ
MAGIC DE SPELL
Δ.ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ & ‘Άσσοι του Καράτε
ΛΗΤΗΣ
ΣΤΙΓΜΑ 90
Από τους σημαντικότερους εκφραστές του ελληνόφωνου ροκ!!!
Μια βραδιά που κανένα κλισέ
δεν μπορεί να περιγράψει τη σημασία και τον συμβολισμό της
ιστορικά, καλλιτεχνικά αλλά και κοινωνικά
αφού το ροκ  και ότι πρεσβεύει δηλώνει βροντερό παρών
μέσα από τους πιο πιστούς εκπροσώπους του
και στέλνει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση
αυτούς τους ..μπερδεμένους καιρούς.
«Κυρίες» «Κύριοι» αμετανόητοι ροκάδες και «μικρά παιδιά»….

Τα Μωρά στη Φωτια !!!
 η μπάντα με την κινηματογραφική ιστορία
που πέρασε δια πυρός κ σιδήρου
για να καταφέρει με τα εύφλεκτα τραγούδια της
να βάλει φωτιά στη σκηνή και τα μυαλά μας
και να αποτελεί πλέον τον απόλυτο ζωντανό μύθο της.
Κάνουν διάλειμμα από την προετοιμασία του
νέου τους δίσκου και έρχονται στο Κύτταρο,
για άλλο ένα ζωντάνο πανδαιμόνιο...

Οι Απροσάρμοστοι !!!
οι πανάξιοι συνοδοιπόροι
του σπουδαιότερου και πιο επιδραστικού Έλληνα ρόκερ,
του Παύλου Σιδηρόπουλου,
αυτοί  που άντεξαν
 το βάρος και την πίεση αυτής της τεράστιας κληρονομιάς
αυτοί που την διαχειρίστηκαν με σεβασμό και μοναδική δεξιοτεχνία
δημιουργώντας και ένα μικρό χαμό σε κάθε σπάνια εμφάνιση τους..

Οι Magic De Spell !!!
Η μπάντα φαινόμενο που έχει καταφέρει το απίθανο,
στις 3 δεκαετίες (++) δράσης,
να μη σταματά να μας εκπλήσσει με τις διαφορετικές μουσικές της προτάσεις,
διατηρώντας παράλληλα ακέραιη την ουσία και τον  προσανατολισμό της
μα κυρίως την αγάπη το ενδιαφέρον και τον καθολικό σεβασμό του κοινού,
 με τελευταίο  παράσημο
την επιτυχία του εξαιρετικού “Πρόγονε Πίθηκε Εσύ τι Λές;”

Ο Δημήτρης Πουλικάκος,
..ο πατριάρχης της σκηνής μας..
O άνθρωπος που ενσαρκώνει ΟΛΗ την ιστορία του ροκ στην Ελλάδα
σε μια συλλεκτική εμφάνιση με την ιστορική all star μπάντα του
«Οι Ασσοι του Καράτε»
(Εφεντάκης Δαρίβας Πολύτιμος Παπαδημητρίου..)

Ο Λήτης
 η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς!!
Μια συγκλονιστική επιστροφή
από τον μαχητή της ζωής, Λήτη,
την προσωποποιήση του γνήσιου και ατόφιου rock n roll..
Το «Ποδανά» θα ξανακουστεί ζωντανά !! Ανατριχίλα!!!

Οι Στίγμα 90,
Η μπάντα που έκανε μεγάλη αίσθηση στα 90s,
αμετανόητοι και αθεράπευτα ροκ θα δώσουν το έναυσμα αυτής της ιστορικής βραδιάς
με την χαρακτηριστική ενέργεια και «τσαμπουκά» που τους διακρίνει …
Η «Τζέσικα» είναι εδώ!!!

Ναι λοιπόν,
Παρασκευή 12 Μαΐου
Magic de Spell, Απροσάρμοστοι, Μωρά στη Φωτιά,
Πουλικάκος και ‘Ασσοι του Καράτε, Λήτης, Στίγμα 90
Ζωντανοί στο Κύτταρο,
με τις αποσκευές τους γεμάτες
με τις καλύτερες στιγμές της πολύπαθης αλλά ανθεκτικής ροκ σκηνής μας.....

...Rock n Roll στο κρεβάτι...Μανιφέστο...Διακοπές στο Σεράγεβο
Σκόνη Πέτρες Λάσπη...Στην Κ...Ποδανά...Παυσίπονο...Εμένα οι Φίλοι μου
Η...Third Uncle…Φεύγω Γειά...Νιψον Ανομήματα...Υπάρχω
Αντε και καλή τύχη Μάγκες...Κάτω στην Πόλη...Νυχτώνει...
Οκ Πατέρα...Μπάμπης ο Φλου...Αδρεναλίνη...Τζέσικα...
Το 69... Κυρ Παντελής...Θεατρίνοι...Μου πες θα φύγω
Και πολλά, πάρα πολλά, άλλα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Fb Event: https://www.facebook.com/events/1158992887561210/


ΠΟΡΤΕΣ: 19.30 - ΕΝΑΡΞΗ: 20.00 (ακριβώς)
ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ: 10€ προπώληση 12€ ταμείο
Σημεία Προπώλησης:
ΚΥΤΤΑΡΟ: ΗΠΕΙΡΟΥ 48 & ΑΧΑΡΝΩΝ - 210 8224134
10.00-13.00 καθημερινές (εκτος Παρασκευής 14 και Δευτέρας 17 / 4)
 και ώρες-μέρες συναυλιών http://www.kyttarolive.gr/
EAT METAL RECORDS: ΣΠ.ΤΡΙΚΟΥΠΗ 45, ΕΞΑΡΧΕΙΑ,
213 0378553
SIRENS RECORDS: ΝΙΚΗΤΑΡΑ 14 ΑΘΗΝΑ, 210 3822304
Για προπώληση εκτός Αθηνών επικοινωνήστε στο info@kyttarolive.gr


 http://rocktime.gr

Λιμένι, το πυργοχώρι της Μέσα Μάνης

Εκεί που η λακωνική γη συναντά το εκτυφλωτικό γαλάζιο της θάλασσας και ο ευεργετικός ήλιος αντανακλάται σε κάθε πέτρα και κάθε βράχο, εκεί χτυπά η καρδιά της Λακωνικής Μάνης, της λεγόμενης και Μέσα Μάνης.
Σε απόσταση περίπου πέντε χιλιομέτρων από την Αρεόπολη και είκοσι επτά χιλιομέτρων από το Γύθειο, το Λιμένι είναι ένας από τους ομορφότερους οικισμούς της περιοχής.
Σαν σκηνικό από ταινία, το Λιμένι συνδυάζει την αυστηρότητα που χαρακτηρίζει όλη τη Λακωνική Μάνη με την υπέροχη, σχεδόν διάφανη, θάλασσα που φτάνει ως τα σπίτια. Πέτρινα κι αυτά, κάνουν ακόμα πιο έντονη την εναλλαγή των χρωμάτων: καφέ και γκρι της πέτρας και του τοπίου, γαλάζιο του νερού και του ουρανού.
Καλά προστατευμένος μέσα σε όρμο, ο οικισμός είναι καθηλωτικός με τις αυστηρές γραμμές του και τις εκθαμβωτικές μέσα στη λιτότητά τους γωνιές του. Μέσα στον όρμο υπάρχουν ελάχιστα σημεία αμμουδιάς, για όσους κάνουν τις βουτιές τους, καθώς βράχοι, μέσα και έξω από το νερό, επιβεβαιώνουν την άγρια ομορφιά του τοπίου. Οι περισσότεροι επιλέγουν τη μεγάλη παραλία ανάμεσα στο Νέο Οίτυλο και το Καραβοστάσι.
Το Λιμένι ήταν παραδοσιακός οικισμός των Μαυρομιχαλαίων και στην περιοχή βρίσκεται τόσο ο τάφος όσο και προτομή του μανιάτη Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.
Αφεθείτε στη γοητεία της Λακωνικής Μάνης και αδράξτε την ευκαιρία για να εξερευνήσετε την περιοχή γύρω από το Λιμένι. Το Γύθειο, το σπήλαιο Διρού, η πανέμορφη Βάθεια, η επιβλητική Αρεόπολη είναι μερικά από τα μέρη που αξίζουν μια στάση.
ΛΙΜΕΝΙ ΛΙΜΕΝΙ ΛΙΜΕΝΙ ΛΙΜΕΝΙ ΛΙΜΕΝΙ ΛΙΜΕΝΙΛΙΜΕΝΙ ΛΙΜΕΝΙ
http://www.newsbeast.gr

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

ΚΥΡ.....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Παγκόσμια οικονομικά μεγέθη

Η Κίνα διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του παγκόσμιου ΑΕΠ – Το χρέος καλπάζει προς το 350%, κρίσιμο όριο-πλαφόν για την ανάπτυξη – Αυξημένες οι εξαγωγές στρατιωτικού εξοπλισμού με τις ΗΠΑ στην πρώτη θέση
Δημοσιεύθηκαν προσφάτως με διαφορετικές ευκαιρίες μια σειρά από παγκόσμια μεγέθη η επεξεργασία των οποίων οδηγεί σε χρήσιμες γνώσεις και συμπεράσματα πολιτικά.

Το παγκόσμιο ΑΕΠ το 2015, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, ήταν 74 τρισ. δολάρια και αφορά 217 κράτη. Από αυτή την παγκόσμια παραγωγή το ένα τέταρτο προέρχεται από τις ΗΠΑ. Η Κίνα είναι δεύτερη παγκoσμίως με 14,8% και ακολουθεί η Ιαπωνία με 5,9%.

Σε πτωτική τροχιά το μερίδιο της Ε.Ε.


Γεωγραφικά η Ασία ξεπέρασε σε ΑΕΠ το σύνολο της αμερικανικής ηπείρου, ενώ η Ευρώπη είναι τρίτη σε μέγεθος. Η Ε.Ε. χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο αντιπροσωπεύει το 18,7% του παγκόσμιου ΑΕΠ με πτωτική όμως τάση. Η Γερμανία, παρά τις εξαγωγικές της επιδόσεις, αντιπροσωπεύει το 4,54% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Το περιορισμένο αυτό μέγεθος αποδεικνύει ότι μόνη της, χωρίς τη «γερμανική Ευρώπη» που οικοδομεί με την ευρωζώνη και την Ε.Ε., δεν μπορεί να παίξει έναν υπολογίσιμο παγκόσμιο ρόλο οικονομικά και πολιτικά. Το Ηνωμένο Βασίλειο με μερίδιο 3,9% στην 5η θέση βρίσκεται σε αναζήτηση της νέας του θέσης στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη μετά την αποχώρησή του από την Ε.Ε.

Στο συνοδευτικό πίνακα φαίνονται τα στοιχεία των 20 μεγαλύτερων  χωρών όσον αφορά το ΑΕΠ χωρών καθώς και η σχετική γεωγραφική κατανομή.

Από τους ρυθμούς ανάπτυξης της τελευταίας 15ετίας τεκμαίρεται ότι μέχρι το 2035 στην πρώτη θέση παγκοσμίως θα μπορεί να είναι η Κίνα. Σε πρόσφατη μελέτη της η Price Waterhouse Coopers (PWC) για την εικόνα της παγκόσμιας οικονομίας το 2050 αναφέρει ότι στις επόμενες τρεις δεκαετίες αναμένεται να σημειωθούν μεγάλες αλλαγές όσον αφορά την οικονομική δύναμη των χωρών. Η ανάπτυξη θα προέλθει κυρίως από τις αναδυόμενες αγορές και τις αναπτυσσόμενες χώρες με αποτέλεσμα να χάσουν «έδαφος» οι ΗΠΑ, να κυριαρχήσει η Κίνα και να διαμορφωθεί η Ρωσία στην ισχυρότερη οικονομική δύναμη στην Ευρώπη. Με αυτές τις εκτιμήσεις πρώτη θα είναι η Κίνα ακολουθούμενη από την Ινδία, και στην Τρίτη θέση οι ΗΠΑ. Ακολουθούν κατά σειρά Ινδονησία, Βραζιλία, Ρωσία, Μεξικό, Ιαπωνία, Γερμανία (9η από 4η το 2015) και Ηνωμένο Βασίλειο συμπληρώνοντας δεκάδα και στην 11 θέση προβλέπεται να είναι η Τουρκία.

Αυξάνεται και η φούσκα του χρέους

Το Institute of International Finance (IIF) δημοσιοποίησε πρόσφατα τα στοιχεία για το παγκόσμιο χρέος (ιδιωτικό και δημόσιο) το οποίο εκτιμάται σε 215 τρισ. δολάρια στο τέλος 2016 και αντιστοιχεί στο 325% του παγκόσμιου ΑΕΠ (320% το 2015). Το 2016 το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε κατά 7,6 τρισ. δολάρια εκ των οποίων τα μισά ήταν κρατικό χρέος. Επίσης, ιδιαίτερα έντονη το 2016 ήταν η αύξηση του χρέους των αναδυόμενων χωρών με τη «μερίδα του λέοντος» να έχει η Κίνα.

Στη δεκαετία 2006-2016 και εν μέσω της χρηματοπιστωτικής κρίσης το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε κατά 52,5%. Από 144 τρισ. δολάρια το 2007, πριν από την τελευταία χρηματοπιστωτική κρίση, έφτασε τα 215 τρισ. το 2016. Η κρίση ήταν ένας από τους παράγοντες που φούσκωσαν υπέρμετρα το παγκόσμιο χρέος στην προσπάθεια να σωθούν οι τράπεζες αλλά και να πληρωθούν οι τόκοι των δανείων.

Από τα 70 τρισ. δολάρια που ήταν η αύξηση της δεκαετίας τα 40 ήταν χρέος των αναπτυσσόμενων χωρών. Ποσό ιδιαίτερα υψηλό συγκρινόμενο με τα 9 τρισ. δολάρια που ήταν την περίοδο 1996-2006. Έτσι το χρέος των αναπτυσσόμενων χωρών έφθασε το 2016 σε 56 τρισ. δολάρια αυξημένο στη δεκαετία κατά 250%.

Το χρέος των αναπτυγμένων χωρών το 2016 ανερχόταν σε 160 τρισ. δολάρια και αντιστοιχούσε σχεδόν στο τετραπλάσιο (390%) του ΑΕΠ τους. Μεγάλο μέρος της αύξησης του χρέους των αναπτυγμένων χωρών την περίοδο 2006-2016 προέρχεται από τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Στην περίοδο αυτή το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου υπερδιπλασιάζεται. Για την Ιαπωνία και τις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες η αύξηση ήταν της τάξης του 50%.

Το παγκόσμιο χρέος πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς ένα πολύ κρίσιμο ύψος. Αναλυτές εκτιμούν ότι στο βαθμό που το παγκόσμιο χρέος θα ξεπεράσει τις 3,5 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ θα έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση που θα καθιστά ουσιαστικά αδύνατη την οικονομική ανάπτυξη. Σε αυτές τις συνθήκες οι δρόμοι θα είναι δύο αλλά εξίσου επικίνδυνοι. Ο ένας θα είναι ότι οι τόκοι στον βαθμό που θα αποπληρώνονται και δεν θα κεφαλαιοποιούνται θα στερούν τις οικονομίες από τους αναγκαίους πόρους για την ανάπτυξη. Στη δεύτερη περίπτωση αν δεν αποπληρώνονται αλλά κεφαλαιοποιούνται θα αυξάνουν ακόμα ταχύτερα το παγκόσμιο χρέος μεγεθύνοντας τη χρηματοπιστωτική φούσκα. Συνδυασμός δε και των δύο θα οδηγεί σε συνθήκες το μεν χρέος να συνεχίζει αυξανόμενο, η ανάπτυξη να επιβραδύνεται και η φούσκα να μεγαλώνει. Προφανώς αυτές οι καταστάσεις έχουν ληφθεί υπόψη στις μελλοντικές προοπτικές για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας και γι΄ αυτό προβλέπεται «σημαντική  επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης μετά το 2020» σύμφωνα με την προαναφερθείσα παραπάνω μελέτη της PWC.

Παράλληλα στον ορίζοντα διαφαίνεται ένας ακόμα μεγαλύτερος κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία και κύρια για τις υπό ανάπτυξη χώρες. Το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου χρέους είναι σε δολάρια ΗΠΑ και μετά από μια μακρά περίοδο πολύ χαμηλών επιτοκίων για το δολάριο, λόγω της κρίσης, βρισκόμαστε σε περίοδο που έχει ξεκινήσει η άνοδος των σχετικών επιτοκίων. (Δείτε σχετικό άρθρο στο Δρόμο της Αριστεράς της 18/3/2017).

Ενισχύεται η στρατιωτικοποίηση οικονομιών μέσω των εξοπλισμών

Όταν μια σειρά από περιοχές του πλανήτη είναι σε πολεμική ανάφλεξη και μάλιστα επί πολλά χρόνια, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κάποιοι κάνουν «χρυσές δουλειές». Αν δε σε αυτά προστεθούν και οι μόνιμες «επενδύσεις» σε εξοπλισμούς που γίνονται είτε στο πλαίσιο της στρατηγικής των μεγαπαικτών στην παγκόσμια σκακιέρα (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα) είτε των περιφερειακών παικτών στο πλαίσιο εθνικών διενέξεων το παζλ συμπληρώνεται και είναι πολύ βαρύ σε αξίες.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών της Στοκχόλμης για την Ειρήνη (SIPRI), για το παγκόσμιο εμπόριο όπλων προκύπτουν μια σειρά σημαντικές διαπιστώσεις. Οι παγκόσμιες πωλήσεις όπλων την πενταετία 2012-16 αυξήθηκαν κατά 8,4% συγκριτικά με την προηγούμενη 5ετία 2007-11. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αύξηση στο διεθνές εμπόριο όπλων σε επίπεδο 5ετίας από το 1990.

Πρώτη εξαγωγική χώρα παγκοσμίως συνεχίζουν να είναι οι ΗΠΑ με μερίδιο 33%, σημειώνοντας αύξηση πωλήσεων κατά 21% την περίοδο 2012-16 και ακολουθεί η Ρωσία με 23%. Η Κίνα έχει ανέλθει στην τρίτη θέση με μερίδιο 6,2% στην παγκόσμια αγορά όπλων όταν την προηγούμενη 5ετία ήταν στο 3,8%. Με αυτές τις επιδόσεις της η Κίνα έχει πλέον ξεπεράσει τη Γαλλία του 6% και τη Γερμανία του 5,6%.

Οι μισές από τις εξαγωγές των ΗΠΑ κατευθύνονται στη Μέση Ανατολή όπου οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις βρίσκονται σε εξέλιξη. Οι αγοραστές των ρωσικών όπλων είναι κυρίως Ινδία, Βιετνάμ, Κίνα και Αλγερία. Η Ινδία, ως αγοραστής, βρίσκεται στην πρώτη θέση σημειώνοντας αύξηση 43% την εξεταζόμενη περίοδο σαν αποτέλεσμα της διένεξης με το Πακιστάν στο Κασμίρ. Εντύπωση προκαλούν η ραγδαία αύξηση κατά 202% εισαγωγών όπλων από το Βιετνάμ που είχε σαν συνέπεια να βρεθεί στη 10 θέση ως εισαγωγέας από την 29η που ήταν. Επίσης οι εισαγωγές της Αλγερίας που αντιπροσωπεύουν σχεδόν το μισό (46%) του συνόλου των εισαγωγών όπλων στην αφρικανική ήπειρο, ενώ ένα μεγάλο μέρος από τα υπόλοιπα κατευθύνεται στην υποσαχάρια Αφρική όπου μαίνονται οι πολεμικές συγκρούσεις για πολλά χρόνια.

Η Κίνα ενισχύει τη θέση της στην παγκόσμια αγορά πολεμικού υλικού τόσο ως προμηθευτής όσο και ως καταναλωτής. Απέκτησε το πρώτο της αεροπλανοφόρο και ετοιμάζει δεύτερο. Ενισχύει τη στρατιωτική παρουσία της στη Νότια Σινική Θάλασσα σε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και τις γύρω χώρες. Επεκτείνει την παρουσία της και με στρατιωτικά μέσα στην Αφρική.

Σε επίπεδο ΝΑΤΟ το σύνολο των στρατιωτικών δαπανών το 2016 ανήλθε σε 918,3 δισ. δολάρια εκ των οποίων τα 664,1 (72,3%) αφορούσαν τις ΗΠΑ. Αυτό το τεράστιο μέγεθος η νέα διοίκηση Τραμπ φιλοδοξεί να το αυξήσει κατά 54 δισ. δολάρια.

Η Ελλάδα ως μέλος του ΝΑΤΟ τηρεί την εντολή για στρατιωτικές δαπάνες πάνω από το 2%. Είναι δεύτερη με ποσοστό 2,4% το 2016 μετά τις ΗΠΑ με 3,6%. Αξιοσημείωτο ότι στο όριο του 2% ανταποκρίνονται μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Εσθονία με 2,2% και η Πολωνία με 2%. Ενώ ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει συνθήκες ακραίας φτώχειας η κυβέρνηση για το 2016 δαπάνησε 5,83 δισ. δολάρια σε στρατιωτικές δαπάνες. Ειδικότερα όσον αφορά τις αγορές όπλων από το εξωτερικό την περίοδο 2015-2016 δαπάνησε 1,1 δισ. δολάρια και οι προμηθευτές της χώρας μας ήταν η Γερμανία (77,6%), οι ΗΠΑ (10,6%), η Γαλλία (5,8%) και λοιπές χώρες ΕΕ (6%).



Του Παύλου Δερμενάκη
Πηγή: e-dromos.gr

Σαίξπηρ.

Τα Όρνεα !

Το ίδιο λάθος.

Η Ελλάδα έκανε το ίδιο λάθος πριν τις γαλλικές εκλογές και το φθινόπωρο οι Γερμανοί παντοδύναμοι θα σύρουν το πτώμα της


Η κυβέρνηση έχασε πολύτιμο χρόνο φέτος. Αντί να κηρύξει πτώχευση πριν τις Γαλλικες εκλογές και να εκβιασει για διαγραφή του χρέους, αλλά και να δει το θέμα του νομίσματος, προτίμησε να αφήσει το χρόνο να κυλήσει.
Επανάληψη του λάθους του 2015.
Η χωρα πλέον οδηγειται στα βραχια.
Το φθινόπωρο οι Γερμανοί θα είναι παντοδύναμοι και θα σύρουν το πτώμα της Ελλάδος στο άρμα τους, με όρους δανεισμού πολύ χειρότερους.
‘Οταν γίνουν εκλογές θα πάθει εκείνο που έπαθε όποιος συμβιβάστηκε. Πανωλεθρία.
 
 

Απόψεις.

Από τη μία πλευρά με την απειλή της χρεοκοπίας, της «τύχης» της Βενεζουέλας και του GREXIT, ενώ από την άλλη με την κλιμάκωση των απειλών εκ μέρους της Τουρκίας και όχι μόνο, οι Έλληνες θα πιέζονται στη γωνία – έτσι ώστε να μην διαδηλώνουν και να μην αντιδρούν, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στους επίδοξους νέους ιδιοκτήτες της χώρας τους.

«Ο τελευταίος λαός που θα θαυμάζαμε ποτέ στη ζωή μας είναι η Γερμανία, όσον αφορά το εθνικοσοσιαλιστικό της σύστημα, το οποίο διαφέρει ελάχιστα από το παρελθόν – αφού συνεχίζει να επικεντρώνεται στην εκμετάλλευση των Πολιτών από μία μικρή βιομηχανική μειοψηφία, την οποία υπηρετούν υποτακτικά οι κυβερνήσεις της, έχοντας διευρύνει την εκμετάλλευση με τη βοήθεια του κοινού νομίσματος στους Πολίτες όλων των χωρών της Ευρωζώνης.
Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα η οποία, παρά το ότι ήταν πάμπτωχη το 1953, συναίνεσε στη διαγραφή του χρέους εκείνης της χώρας που αιματοκύλισε δύο φορές τον πλανήτη, ενορχηστρώνοντας το μεγαλύτερο έγκλημα όλων των εποχών, το Ολοκαύτωμα, έχουμε την άποψη πως δεν θα πάψει ποτέ να τοποθετεί υψηλότερα εμπόδια στο δρόμο μας – πόσο μάλλον όταν τα άκρως ζηλόφθονα συναισθήματα της, λόγω του αρχαίου μας πολιτισμού, δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υπάρχουν.
Από την άλλη πλευρά, είμαστε εντελώς σίγουροι ότι, η Ελλάδα μπορεί να γίνει πολύ καλύτερη χώρα από την Ελβετία, αρκεί να το θελήσουν όλοι μαζί οι Έλληνες – τοποθετώντας στην ηγεσία της χώρας τους μία ικανή, έντιμη και ανιδιοτελή κυβέρνηση, η οποία να τους υπηρετεί ως οφείλει, αντί να την υπηρετούν μισώντας την ταυτόχρονα. Δυστυχώς όμως, οι Έλληνες δεν έχουν κατανοήσει ακόμη τι έχουν, τι κινδυνεύουν να χάσουν, καθώς επίσης πόσα θα μπορούσαν να κερδίσουν – εάν αποφάσιζαν να διώξουν τους εισβολείς»..

Big Creek Slim - Mean Old Sunrise



Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός.

Ζοφερή εικόνα για την κοινωνική και προνοιακή κατάσταση στην Ελλάδα δίνουν τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με αφορμή την παρουσίαση των συστάσεών της για τα εργασιακά δικαιώματα στην ευρωζώνη. 

Με βάση στοιχεία για το 2015, στην Ελλάδα καταγράφεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος φτωχοποίησης....
και απομόνωσης σε ολόκληρη την ευρωζώνη, καθώς το 35,7% του πληθυσμού απειλείται από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό.

Η Ελλάδα αναδεικνύεται «πρωταθλήτρια» και στο ποσοστό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν σοβαρές υλικές στερήσεις, κατηγορία στην οποία ανήκουν περισσότεροι από ένας στους πέντε πολίτες (22,2%).

Οι μοναδικές χώρες στην ευρύτερη Ευρωπαϊκή Ένωση που βρίσκονται σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα σε αυτές τις δύο μετρήσεις είναι δύο μέλη του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, η Βουλγαρία και η Ρουμανία.

Τα στοιχεία φανερώνουν παράλληλα τις αδυναμίες του κράτους πρόνοιας, καθώς η Ελλάδα είναι ουραγός στην ευρωζώνη όσον αφορά την επίδραση των κοινωνικών παροχών στην καταπολέμηση της φτώχειας.

Η επίδραση των κοινωνικών δαπανών – πλην συντάξεων – υπολογίζεται μόλις στο 4,1%, τη στιγμή που ο μέσος όρος στην ευρωζώνη το 2015 ήταν υπερδιπλάσιος, ανερχόμενος στο 8,5%.

Η αδυναμία αντιμετώπισης της ένδειας έρχεται παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα ξόδευε αναλογικά περισσότερα χρήματα σε προγράμματα κοινωνικής προστασίας από 14 άλλα κράτη-μέλη της ευρωζώνης – ανάμεσά τους η Γερμανία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, το 2015 οι δαπάνες της ελληνικής γενικής κυβέρνησης για κοινωνική προστασία ήταν ισοδύναμες με το 20,5% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ήταν 20,1%.

Τα κενά του κοινωνικού κράτους επεκτείνονται και στον χώρο της Υγείας, με το 12,3% του πληθυσμού να δηλώνει πως δεν έλαβε ιατρική περίθαλψη την οποία είχε ανάγκη.

Πρόκειται για τη δεύτερη χειρότερη επίδοση στην ευρωζώνη. Το μοναδικό μέλος του ευρώ όπου καταγράφηκε χειρότερο ποσοστό ήταν η Εσθονία, με 12,7%.

Τέλος, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες που αντιμετωπίζουν τα σοβαρότερα προβλήματα εισοδηματικής ανισότητας στη νομισματική ένωση.

Χαρακτηριστικά, το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού είχε εισοδήματα εξίμισι φορές μεγαλύτερα από το φτωχότερο 20%.

Μεγαλύτερο χάσμα στην κατανομή εισοδημάτων εντός ευρωζώνης καταγράφηκε μόνο στη Λιθουανία (7,5 φορές) και στην Ισπανία (6,9 φορές).

Η Ελλάδα είναι επί χρόνια η χώρα με τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και νεανικής ανεργίας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πηγή: protothema.gr

ΚΥΡ....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

«Έξω από την πόρτα»



Η Κυριακή είναι η πιο δύσκολη μέρα των μοναχικών, είναι η μέρα που η αδιαφορία των άλλων οξύνει τη μοναξιά. Γι’ αυτό είναι την Κυριακή που η μοναξιά τρομοκρατεί περισσότερο κι από το θάνατο. Γι’ αυτό ο κόσμος θα χαθεί από αδιαφορία και θα είναι μέρα Κυριακή.

Ένας γηραιός καθηγητής φιλοσοφίας, λοιπόν, ξεπροβοδίζει μια Κυριακή ένα νεαρό φοιτητή του αλλά αίφνης η πόρτα του σπιτιού του μετά από μία αδέξια κίνηση του επισκέπτη κλείνει, μένοντας κι ο ίδιος ο ένοικός του εκτός, αφού τα κλειδιά είναι μέσα.

Ο θυρωρός δεν ανοίγει γιατί είναι μέρα Κυριακή, γιατί έχει στην τηλεόραση φόρμουλα1 και γιατί δεν είναι διατεθειμένος με τίποτα να χαλάσει την ιερότητα του μεσημεριανού φαγητού. «Τίποτα πια δεν διεισδύει σε τούτες τις τρύπες(στα διαμερίσματα, τα σπίτια) εκτός από αυτό που δεν έχει σχήμα, όπως το βουητό της τηλεόρασης…». Το χειρότερο είναι όμως ότι «οι ιδέες, τα λόγια, (που)δεν έχουν πλέον καμιά, μα καμιά πυκνότητα. Είναι όλα διαλυμένα, δίχως ουσία, δίχως δύναμη, στο χαμηλότερο βαθμό πυκνότητας ώστε να μπορούν να περάσουν μονάχα μέσα από τις κλειδαρότρυπες…».

Παραδόξως και ο ίδιος αφηγητής σέβεται τον πολιτισμό της Κυριακής, ανέχεται μ’ έναν τρόπο την αδιαφορία, αφού δεν τηλεφωνεί στην αδερφή του για να μην την ενοχλήσει «μεσημέρι Κυριακής»! Σειρά, όμως, έχει το γκαρσόνι που θα υποκριθεί την ανθρωπιά μέσα στη «γενική υποκρισία». Παριστάνουμε ό,τι είμαστε, ενώ δεν είμαστε παρά μία συγκέντρωση ηλιθίων. «Το να ζούμε σε τούτον τον κόσμο είναι πολύ χειρότερο και μας σκοτώνει πιο ριζικά και πιο βρώμικα». Οι ιδέες (γι’ αυτό και η φιλοσοφία) είναι ξένες. Γι’ αυτό όσο περισσότερο ο άνθρωπος νομίζει ότι ελέγχει τον κόσμο μέσω των επιστημών, τόσο περισσότερο του είναι ξένος, ακατανόητος.

Κανείς δεν θέτει διερωτήσεις, όλοι είναι έξω από τον κόσμο. Οι επιστήμες δεν ενδιαφέρονται για τις ερωτήσεις αλλά για τις απαντήσεις. Το νόημα όμως δημιουργείται από τις ερωτήσεις που θέτουμε. Η εξορία μας από τη φιλοσοφία οδηγεί στην «απόλυτη απελπισία» αφού αγνοούμε τι είναι αυτό «που μας συντρίβει», την ιλιγγιώδη υπερκόπωσή μας. Η προσπάθεια κάποιου να καταλάβει θεωρείται αδυναμία, έλλειψη προσαρμογής. Γι’ αυτό η πραγματική τέχνη σήμερα έχει εξοριστεί στους απόπατους. Το κενό γεμίζει με «λατρείες». «Ο καθένας με τη λατρεία του. Τώρα για να ζήσουμε πρέπει να λατρεύουμε, να λατρεύουμε, να λατρεύουμε ό,τι να ‘ναι. Ζούμε σ’ έναν αιώνα γεμάτο λάτρεις» που λατρεύουν τον Μέσι και κάποιοι τον Τιτσιάνο. Κι όμως στο σταθμό μας περιμένει το τρένο για το τελευταίο μας ταξίδι.

Ο καθηγητής όταν θα περιπλανηθεί στον «έξω»-μεγάλο κόσμο, θα διαπιστώσει ότι βρίσκεται εξόριστος κι απ’ αυτόν, πριν εξοριστεί από τη ζωή. Κι όσοι νομίζουν ότι είναι στο σπίτι τους, δεν είναι ποτέ. Η παγκόσμια κοινότητα είναι «κολοκύθια νερόβραστα», που πλασάρουν οι «αβυσσαλέα επιφανειακοί» δημοσιογράφοι(οι τιποτένιοι «εκπαιδευτές της ανθρωπότητας»).

Όλοι οι άνθρωποι είναι εξόριστοι από την ίδια την ουσία της ζωής, είναι άδειοι, είναι ήδη νεκροί πριν πεθάνουν. Ο κόσμος των ανθρώπων είναι ένα βασίλειο νεκρών, νεκρο-ζώντανων, απέθαντων, ζόμπι. Ακόμη και ο πόνος έχει εξοριστεί. Παρά το γεγονός ότι ο Χέγκελ στην «Αισθητική» του μιλούσε για την αναγκαιότητα των εκδηλώσεων του πόνου μας με δάκρυα και πόσο ωραίος θεσμός ήταν οι μοιρολογίστρες, τώρα κανείς δεν κλαίει. Κανείς δεν πονά, κανείς δεν συμπονά, κανείς δεν συμπάσχει πια. Μόνο οι νεκροί μας λυπούνται…

*Vincent Delecroix «Έξω από την πόρτα» (μετάφραση Νίκη Κατακίτσου-Ντουζέ, Μαρία Κασαμπάλογλου-Ρομπλέν, Γκοβόστης, 2008).

Τζων Μέυναρντ Κέυνς



Τζων Μέυναρντ Κέυνς -πρώτος βαρώνος Κέυνς του Τίλτον- John Maynard Keynes, 5 Ιουνίου 1883 – 21 Απριλίου 1946. Ήταν Άγγλος οικονομολόγος, μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και ανώτατος κρατικός υπάλληλος. Δημιούργησε, με τα έργα του και τους οπαδούς του, τη λεγόμενη Kεϋνσιανή σχολή στην οικονομική επιστήμη. Ο Κέυνς όπως αποδεικνύεται και στους σύγχρονους καιρούς ήταν ο πιο σημαντικός οικονομολόγος του 20ού αιώνα.

Από τον Κέυνς έχει πάρει το όνομά της η Κεϋνσιανή ρύθμιση, η αναδιανομή δηλαδή μέρους των κερδών του κεφαλαίου. Ρύθμιση που κάνει το κεφάλαιο χρήσιμο για τις κοινωνίες στις οποίες αναπτύσσεται και δη υγιές.

Ο Κέυνς πρότεινε την άνοδο των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσεων για να καλύψουν επιδόματα ανεργίας με στόχο την επανόρθωση της κοινωνικής ισορροπίας. Η αύξηση της φορολογίας σε περιόδους κρίσης είναι απαγορευτική για τον Κευνς, ο οποίος θεωρεί ότι τα ελλείμματα πρέπει να χρηματοδοτούνται από πλεονάσματα στις καλύτερες εποχές.

Οικονομικές αξίες που φαίνεται να έχει ξεχάσει το σημερινό πολιτικό σύστημα, καθώς είναι δεμένο στη θέση εξουσίας του μη υγιές κεφαλαίου.

«Καπιταλισμός είναι η εκπληκτική πεποίθηση ότι οι κακοηθέστεροι των ανθρώπων θα κάνουν τα πιο πονηρά πράγματα για το μέγιστο καλό του συνόλου των συνανθρώπων τους».

http://sioualtec.blogspot.gr