BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

ROBIN TROWER [ TOO ROLLING STONED ]



Τεχνολογία και θέσεις εργασίας;

Η τεχνολογία διευκολύνει τις ζωές μας σε έναν κόσμο που βρίσκεται μονίμως εν κινήσει. Ο αυτοματισμός κάνει την παραγωγή οικονομικότερη, όμως θέτει και το απόλυτο ερώτημα: Μήπως στο τέλος όλη η δουλειά θα γίνεται από ρομπότ Ποιος θα είναι ο ρόλος μας ως μέλη της κοινωνίας και της οικονομίας μας;
Το όλο ζήτημα μπορεί να παρομοιαστεί με τις κυλιόμενες σκάλες.
Ο τρόπος εργασίας μας εξελίχθηκε σταθερά από την αρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης τον 18ο αιώνα.
Από τις αρχικές ανησυχίες για τις απώλειες θέσεων εργασίας, περάσαμε στον αυτοματισμό, τη μαζική παραγωγή, την αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης και έπειτα στη δημιουργία και την άνοδο της μεσαίας τάξης.
Πλέον βρισκόμαστε στην τέταρτη φάση αυτής της Βιομηχανικής Επανάστασης. Στην πραγματικότητα εξαρτάται από εμάς τους ίδιους το να διασκεδάσουμε τους φόβους μας και να αποφασίσουμε για τα επόμενά μας βήματα. Τι είναι το «χάσμα ψηφιακών δεξιοτήτων»;
Προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους, επτά στους δέκα εργαζόμενους στην Ευρώπη χρειάζονται ψηφιακές δεξιότητες.
Όμως ο ένας στους τρεις δεν διαθέτει καμία ψηφιακή δεξιότητα, ενώ οι μισοί από τους Ευρωπαίους σε δουλειές χαμηλής ειδίκευσης δεν χρησιμοποιούν καθόλου τεχνολογία.
Το 9% των θέσεων εργασίας στον ανεπτυγμένο κόσμο αναμένεται να είναι αυτοματοποιημένες. Μία στις τέσσερις αλλάζει δραματικά για την ψηφιακή εποχή, εξαιτίας της ώθησης της παραγωγικότητας λόγω της αυτοματοποίησης και των ρομποτικών μηχανισμών.
Όμως τέσσερις στις δέκα επιχειρήσεις δεν μπορούν να βρουν εργαζόμενους με δεξιότητες κατάλληλες για τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται.
Το κλείσιμο του χάσματος δεξιοτήτων είναι κρίσιμης σημασίας για τα τέσσερα εκατομμύρια νέων στην Ευρώπη που είτε είναι άνεργοι είτε δουλεύουν part-time.
Έχουν λίγες πιθανότητες να αναβαθμίσουν τις δεξιότητές τους σε σχέση με όσους έχουν πλήρη απασχόληση. Όσοι δεν διαθέτουν καμία ψηφιακή δεξιότητα βγάζουν την ώρα 8% λιγότερα από εκείνους που έχουν ψηφιακές δεξιότητες.
Ο υψηλότερος κίνδυνος απώλειας μιας θέσης εργασίας για τεχνολογικούς λόγους υφίσταται πλέον σε χώρες που στο παρελθόν δεν είχαν επενδύσει στην τεχνολογία.
Κάθε επανάσταση έχει νικητές και ηττημένους. Φυσικά και θα υπάρξουν απώλειες θέσεων εργασίας σε δουλειές μετρίων απαιτήσεων. Όμως για πολλούς δημιουργείται η δυνατότητα κατάρτισης για πιο απαιτητικές δουλειές.
Ποιες δουλειές θα επηρεαστούν περισσότερο και τι γίνεται με τους μεγαλύτερους σε ηλικία;
Το τι θα πρέπει γίνει με το θέμα αυτό αποτελεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο αρμοδιότητα της Μαριάν Τίσεν.
Συναντήσαμε την Ευρωπαία επίτροπο Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δεξιοτήτων και Κινητικότητας Εργατικού Δυναμικού στις Βρυξέλλες και τη ρωτήσαμε σχετικά.
Να τι μας απάντησε:
«Αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη έχουμε 232 εκατομμύρια εργαζομένους. Ποτέ δεν είχαμε τόσους πολλούς. Οι δουλειές του μέλλοντος, το 90% των θέσεων εργασίας του σήμερα και του αύριο θα απαιτούν ένα συγκεκριμένο επίπεδο ψηφιακών δεξιοτήτων. Πάνω από το 40% του εργατικού δυναμικού μας δεν διαθέτει αρκετές ψηφιακές δεξιότητες, άρα εδώ υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά.
»Ζητούμε από τους ανθρώπους να μείνουν περισσότερο στην εργασία, οπότε πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα παραμείνουν. Πρέπει να αξιολογήσουμε πρώτα τι δεξιότητες διαθέτουν. Δεύτερον, ποιος είναι ο ιδανικός τρόπος για τον καθέναν να προχωρήσει και φυσικά να είναι δυνατή η οικειοποίηση των νέων γνώσεων. Όμως αυτό να είναι εφικτό και για ανθρώπους, θα έλεγα, της δικής μου ηλικίας».
“Work 4.0”: Η γερμανική απάντηση
Γνωρίζουμε πως η τεχνολογία δημιουργεί άπειρες δυνατότητες. Καθώς αποφασίζουμε τις επιλογές για τη διαμόρφωση της ζωής και της εργασία μας, στη Γερμανία ξαναβλέπουν το μέλλον με το πρόγραμμα Work 4.0 .
Ένα πρόγραμμα που ασχολείται με τα πάντα: από ωράρια και καλές θέσεις εργασίας μέχρι συλλογικές διαπραγματεύσεις, κατανοώντας ότι η τεχνολογία δεν περιμένει για κανέναν.
Τρανταχτό παράδειγμα γι’ αυτό αποτελεί το εργοστάσιο της Audi στο Ίνγκολστατ, βόρεια του Μονάχου. Σχεδόν 600.000 νέα αυτοκίνητα παράγονται εκεί κάθε χρόνο. Χίλια διαφορετικά ρομπότ κατασκευάζουν κάθε ένα εξ αυτών.
Η τεχνολογία βρίσκεται παντού. Ψηφιοποίηση, εικονική πραγματικότητα και τρισδιάστατη εκτύπωση είναι στην ημερήσια διάταξη.
Όμως η επιχείρηση δεν πρόκειται να μειώσει το προσωπικό της που αποτελείται από 44.000 άτομα. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο Ανθρωπίνων Πόρων Γιόχεν Χάμπερλαντ, «θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές στον τρόπο εργασίας, όμως εν τέλει, όπως και σήμερα, όλοι μας οι εργαζόμενοι θα είναι και στο μέλλον απαραίτητοι».
Στη μονάδα της Audi στο Ίνγκολστατ λειτουργούν, εκτός των άλλων, πλατφόρμες που έχουν ουσιαστικά καταργήσει την παραδοσιακή γραμμή παραγωγής.
Το όφελος από τη χρήση τους μας το εξήγησε ο Φαμπιάν Ρουσίτσκα, ο διευθύνων σύμβουλος της Arculus, της σταρτ-άπ που ανέπτυξε το συγκεκριμένο σύστημα: «Φανταστείτε ότι έχετε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο με πενήντα διαφορετικά καταστήματα. Με τον παραδοσιακό τρόπο θα περνούσατε από παντού, ενώ με τον δικό μας τρόπο πάτε μόνο εκεί που θέλετε. Έτσι, η παραγωγή ολοκληρώνεται πιο γρήγορα».
Εν μέσω αυτής της αλλαγής, το “Work 4.0” μιλά για έναν κοινωνικό συμβιβασμό σε όλη τη βιομηχανία. Μεγαλύτερη ισορροπία μεταξύ δουλειάς και ιδιωτικής ζωής, κάτι που η Audi θεωρεί θετικό και για τις δουλειές της και για την αφοσίωση.
«Οι θέσεις εργασίας είναι ήδη ψηφιοποιημένες. Επίσης εφαρμόζουμε την εν κινήσει εργασία. Εισάγουμε ευέλικτα ωράρια στις βάρδιες, κάτι που εντάσσεται σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα», επισημαίνει ο Χάμπερλαντ.
Ειδικοί προβλέπουν επαναστατικές κοινωνικές αλλαγές, καθώς οι ζωές μας αποκτούν όλο και πιο φρενήρεις ρυθμούς, κάτι που επιβεβαιώνει στον απεσταλμένο μας Ντέιμον Έμπλινγκ ο σύμβουλος επιχειρήσεων Πάτρικ Χαϊτμάιερ:
«Δεν νομίζω πως είναι όλοι έτοιμοι ακόμα, η μετάβαση είναι αργή. Όμως, καθώς η τεχνολογία προχωρά και έρχεται η συνειδητοποίηση, η μετάβαση θα επιταχυνθεί. Πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού».
Τα παραγωγικά κέρδη από την τεχνολογία είναι σαφή. Η πρόκληση για τους εργαζόμενους είναι η απόκτηση και, κυρίως, η οικειοποίηση νέων δεξιοτήτων.
Ο νέος πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων
Επιστρέφοντας στην επίτροπο Τίσεν, ρωτήσαμε τι θα κάνει η Κομισιόν για να αποτρέψει την ένταση της κοινωνικής ανισότητας που κάποιοι φοβούνται ότι θα δημιουργήσουν η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη.
«Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν καλές εργασιακές συνθήκες σε αυτήν τη νέα ψηφιακή εποχή. Εκείνοι που εργάζονται για πλατφόρμες. Είναι εργάτες; Ποιος τους προστατεύει, είναι αυτοαπασχολούμενοι; Δεν είναι σαφές. Και πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε πως όλοι είναι στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή ότι έχουν μια σύμβαση και συμβάλουν σε ένα σύστημα που τους παρέχει κάποια ωφελήματα, όπου πληρούνται οι συνθήκες».
Όσο για τις δομικές αλλαγές που θα χρειαστούν…
«Αυτή τη στιγμή σχεδιάζουμε το τελικό λανσάρισμα αυτού του πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων. Κάποιες αρχές και αξίες που μπορούν να λειτουργήσουν ως πλαίσιο αναφοράς. Ένα πλαίσιο που θα ελέγχει την επίδοση της εθνικής κοινωνικής και εργασιακής πολιτικής, αλλά και της ευρωπαϊκής πολιτικής».
Υπάρχουν εμπόδια; Πώς ξεπερνιούνται;
«Είμαι εργοδότης και εργαζόμενος, είμαι εργοδότης, είμαι αυτοαπασχολούμενος. Γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε και πού ανήκουμε. Όμως έχουμε νέες εργασιακές συνθήκες και πρέπει να τις καθορίσουμε, να τις εντάξουμε στο δικό μας σύστημα κοινωνικής προστασίας, στο οικονομικό μας σύστημα. Αυτό απαιτεί αναδιοργάνωση δομών στα κράτη μέλη. Κι εμείς, ως Ευρώπη, μπορούμε να βοηθήσουμε».
Όσο για το βάρος της προετοιμασίας, η Μαριάν Τίσεν σημειώνει πως όλοι φέρουν ευθύνη.
«Όλες οι πλευρές έχουν τις ευθύνες τους. Πρέπει να προσαρμοστούμε και να αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες, αλλά εξαρτάται και από τους πολιτικούς, εκείνους που φέρουν την πολιτική ευθύνη για να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον για να το καταστήσουν αυτό δυνατό».
_______________________
   Πηγή: gr.euronews.com

Σκάκι η ζωή


Ξέρεις ότι βρίσκεσαι σε αγώνα σκακιού; Αναγνωρίζεις τον πεσσό (πιόνι στο σκάκι) που σ’ αντιπροσωπεύει; Αν όχι, μάλλον δεν έχεις καταλάβει ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι και εσύ λαμβάνεις μέρος σ’ αυτό.
Ναι, όπως τ’ακούς. Παιχνίδι και συγκεκριμένα σκάκι. Εσύ είσαι ένας πεσσός που ανάλογα με τις καταστάσεις αλλάζεις μορφή. Ας το πάρουμε από την αρχή.
Αρχικά είσαι ένα “πιόνι“, βιάζεσαι να πας μπροστά και όταν οι δυνάμεις σου σταθούν ικάνες να αντιμετωπίσουν σκληρές καταστάσεις, μεταμορφώνεσαι σε “βασίλισσα”.

Άλλες μέρες είσαι “άλογο“, κάνεις μετρημένες κινήσεις, αναλαμβάνεις καθήκοντα, λύνεις προβλήματα. Άλλοτε είσαι “πύργος“, βρίσκεσαι πάντα σε ετοιμότητα, προχωράς με το κεφάλι ψηλά και δεν σε πτοεί κανείς.
Υπάρχουν φορές που λαμβάνεις το ρόλο του “αξιωματικού“, κινείσαι και προστατεύεις ταυτόχρονα. Είσαι πολύτιμος για κάποιους που βρίσκονται δίπλα σου, αφού βρίσκονται υπό την προστασία σου.
Τις περισσότερες φορές είσαι κάτι παραπάνω από πιόνι, άλογο, πύργο. Είσαι “βασίλισσα“. Είσαι μία, αλλά οι ευθύνες σου πολλές. Ευαισθητοποιείσαι για όλα όσα διαδραματίζονται γύρω σου αλλά ο λόγος της ύπαρξης σου είναι ο “βασιλιάς“.
Αν σ’ αντιπροσωπεύει λοιπόν ο πεσσός του βασιλιά να ξέρεις πως είσαι σαν το Α του αλφαβήτου. Έχεις υπό έλεγχο ένα βασίλειο και διοικείς μεθοδικά. Επειδή σκοπός σου είναι πάντα η πρωτιά, ξεχνάς να νοιάζεσαι για το τι έχεις δίπλα σου. Φυσικά, αυτοί που αξίζουν πραγματικά, είναι εκεί και στο υπενθυμίζουν.
Τι πιστεύεις; Είσαι πράγματι σε αγώνα σκακιού; Στην παρούσα φάση, ποιον πεσσό αντιπροσωπεύεις;
_______________________
   Πηγή: studentlife.com.cy

ΔΕΗ.

ΚΥΡ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Νίκος Μπελογιάννης




Ήταν 30 Μάρτη 1952. Ήταν Κυριακή.

Κυριακή! Μέρα που κατά της διάρκεια της Κατοχής ακόμα και αυτοί οι Γερμανοί ναζί δεν έκαναν εκτελέσεις…

Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στο σκοτάδι, στις 4.12’ τα χαράματα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων, αυτών που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών, αυτών που έχτιζαν «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, προχωρούσε στο στυγερό έγκλημα.

Ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, ο Δημήτρης Μπάτσης, ο Νίκος Καλούμενος και ο Ηλίας Αργυριάδης, πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Το παράγγελμα γι' αυτή την πολιτική δολοφονία, που θα αποτελεί αιώνιο στίγμα για το καθεστώς της αμερικανοκρατίας και για το πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας στην Ελλάδα, δόθηκε σαν σήμερα, πριν από 65 χρόνια.

Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» την επόμενη μέρα της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, ο δημοσιογράφος Γιώργος Κορωναίος, περιγράφει τις τελευταίες στιγμές:

«Ο υπαρχιφύλαξ, διαταχθείς υπό του διευθυντού του, μετέβη αμέσως εις την πτέρυγαν όπου ευρίσκοντο τα κελιά των 8 μελλοθανάτων και εισήλθεν πρώτον εις το υπ' αριθμ. 2 απομονωτήριον, εις το οποίο εκρατούντο οι Μπελογιάννης, Λαζαρίδης και Μπάτσης. Πλησιάζει τον Μπελογιάννη.

"Νίκο σήκω"

Ατάραχος ο Μπελογιάννης σηκώνεται και λέει:

"Πάμε για καθαρό αέρα;"

"Ναι, του απαντά, σας πάνε για εκτέλεση" (...)»

Την ίδια μέρα που το μετεμφυλιακό καθεστώς της άρχουσας τάξης, η κυβέρνηση Πλαστήρα, το παλάτι, το στρατιωτικό και παραστρατιωτικό κατεστημένο και οι πάτρωνές τους, οι Αμερικάνοι, εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη, ο Γιάννης Ρίτσος, εξόριστος στον Αϊ - Στράτη, στο ποίημά του «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ», γράφει:

«Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε./ Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία./ Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει (...)».

Ο Μπελογιάννης από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του όχι μόνο δεν αφαίρεσε, αλλά είχε φροντίσει να προσθέσει και άλλους λόγους στους εκτελεστές του για του πάρουν τη ζωή.

Εκείνοι ισχυρίζονταν ότι ήταν «προδότης» και ότι γι’ αυτό τον δίκαζαν. Εκείνος τους απαντούσε:

«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το Κόμμα παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας...».

Εκείνοι ισχυρίζονταν ότι είναι κομμουνιστής και ως εκ τούτου «κατάσκοπος». Εκείνος τους απαντούσε:

«Οι μάρτυρες φτάσανε μέχρι του σημείου να λένε πως κάθε Κομμουνιστής είναι κατάσκοπος και πως οι Κομμουνιστές δεν είναι Έλληνες και πως το ΚΚΕ δεν είναι ελληνικό Κόμμα. Τι άτιμο ψέμα! Ο πατριωτισμός κάθε κόμματος μετριέται μόνο τότε που η λευτεριά και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας διατρέχει κίνδυνο. Απ' αυτό και μόνο αν βγάζατε συμπέρασμα, θα σχηματίζατε τη σωστή εντύπωση για το χαρακτήρα του ΚΚΕ, που χωρίς καμία αμφιβολία πρόκειται για καθαρό πατριωτικό Ελληνικό Κόμμα».


Όλο το σύστημα εξουσίας που προσήγαγε τον Μπελογιάννη στο εδώλιο πίστευε ότι με μηχανορραφίες θα μετέτρεπε τις δίκες σε πεδίο διαπόμπευσης των κομμουνιστών. Αλλά ο Μπελογιάννης με τα λόγια του κατά τη διάρκεια της απολογίας του είχε ανατρέψει τα πάντα. Είχε μετατρέψει τους στρατοδίκες του από κατηγόρους σε κατηγορούμενους. Στον αντικομμουνισμό και στις απειλές τους, απαντούσε:

«... αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε κι όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας».

Ο Μπελογιάννης είχε «ενοχλήσει» τους στρατοδίκες του. Η σύγκριση μαζί του ήταν ανυπόφορη για τους διώκτες του. Τον Νοέμβρη του ’51, στην πρώτη του απολογία στο στρατοδικείο, ξεκαθάρισε:

«Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών... Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του... Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».

Ο Μπελογιάννης μετέτρεψε το εναντίον του Στρατοδικείο σε πεδίο κατηγορίας και γελοιοποίησης των κατηγόρων του. Ο διάλογος, κατά τη διάρκεια της δίκης με έναν από τους βασικούς κατηγόρους του, τον αστυνομικό Αγγελόπουλο, είναι ενδεικτικός:

«ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ισχυρίζεστε ότι ήρθα εδώ για να εφαρμόσω τις αποφάσεις των Ολομελειών της ΚΕ του ΚΚΕ;

ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα.

ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Οι αποφάσεις αυτές λένε ότι βάση της δράσης του ΚΚΕ είναι ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες, την ειρήνη. Έτσι δεν είναι;

ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Έτσι.

ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Επομένως, ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες και την ειρήνη είναι συνωμοσία κατά της Ελλάδας;

ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι.

ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ευχαριστώ. Αυτό μονάχα ήθελα να διευκρινίσω».


«Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε όταν εκινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα».

Ήταν τα τελευταία λόγια του Μπελογιάννη κατά την απολογία του, το Φλεβάρη του '52. Λίγες μέρες πριν από την εκτέλεσή του.

Μετά τη δολοφονία ο Πωλ Ελυάρ έγραψε:

«Ο Μπελογιάννης είναι νεκρός. Δε θυσίασε τίποτα απ’ την τιμή και την ελπίδα μας για ένα αύριο φωτεινό. Χαμογελούσε…»

Ο Μπελογιάννης, στα όπλα των δολοφόνων έστρεψε το δικό του «όπλο»: Ένα γαρύφαλλο. Και τρεις κουβέντες:

«Αγωνιζόμαστε για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο, για να δημιουργήσουμε νέους χρόνους κι εποχές, στο μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων».

Ο Μπελογιάννης πέθανε όπως ακριβώς έζησε. Όρθιος. Απροσκύνητος. Κανένας δεν μπορεί να τον βγάλει από τη μέση ή να τον μαγαρίσει. Είναι παντοτινό σύμβολο του πατριώτη, του διεθνιστή, του ανθρώπου, του κομμουνιστή.

Το παράδειγμά του αποδείχτηκε πολύ πιο ισχυρό από τις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Οι δολοφόνοι του νόμιζαν ότι οι σφαίρες μπορούν να σταματήσουν τη δόνηση που προκαλεί στις καρδιές των ανθρώπων το ανάστημα εκείνων που δεν κάνουν «δήλωση μετανοίας». Τι μικρόνοες.
 
 Ο Μπελογιάννης εκτός από μαχητής με το όπλο στο χέρι ενάντια στους κατακτητές και στους εκμεταλλευτές ήταν και μαχητής με «όπλο» την πένα. Ήταν ένας διανοούμενος στην υπηρεσία του λαού.
Ο Μπελογιάννης, δηλαδή, είχε πολλά «κουσούρια». Τέτοια που δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα από τους δολοφόνους του.

Απόδειξη τόσο το βιβλίο του «Η Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», όσο και το βιβλίο του «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» που εκδόθηκε το 1998 από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» στην επέτειο των 80 χρόνων του ΚΚΕ. Ένα έργο γραμμένο σε συνθήκες εγκλεισμού του στην Ακροναυπλία από την μεταξική δικτατορία και στη συνέχεια μέχρι την απόδρασή του από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής.

Στο βιβλίο εξετάζεται ο ρόλος του ελληνικού κεφαλαίου σε συνδυασμό με τη διείσδυση και τη συνεργασία του με το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια ακτινογραφία της ελληνικής οικονομίας που ξεκινά από το 1824 και φτάνει έως το 1940 για το πώς λειτούργησε ο «σωτήριος» δανεισμός, από τα πρώτα «δάνεια της ανεξαρτησίας» μέχρι και τη μεταξική δικτατορία.

Ο Μπελογιάννης περιγράφει τους ληστρικούς όρους των δανείων με σκοπό την αποκόμιση κερδών από ντόπιους και ξένους τοκογλύφους και το πώς οι επακόλουθες πτωχεύσεις του 1827, του 1843, του 1893 και του 1932 έγιναν πεδίο θησαυρισμού της πλουτοκρατίας μέσα από επιβολή συνθηκών αποστέρησης του λαού.

«...ο λαός υπόφερνε - γράφει ο Μπελογιάννης. Είχε γονατίσει από τους φόρους, κι η τοκογλυφία ερχότανε ύστερα να του δώσει τη χαριστική βολή. Αφήνω κατά μέρος κάθε δική μου περιγραφή και παίρνω ένα κομμάτι από την Ιστορία του Καρολίδη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο: "Την εποχή εκείνη η χώρα εσπαράζετο υπό της φυγοδικίας και των συμμοριών τοκογλύφων, οίτινες εν συνεργασία προς τους ταμίας του κράτους και αυτούς ακόμα τους δικαστάς είχον δημιουργήσει αλληλεγγύην και κατέτρωγαν τας σάρκας του λαού" (...). Κι έτσι, τοκογλύφοι, κομματάρχες, δικαστές, ταμίες, Εθνοτράπεζα, κράτος και ληστές - τούτοι οι τελευταίοι πολύ λιγότερο από τους άλλους - εκτελούσαν το ίδιο "εθνοφελές" έργο: Την ερήμωση της χώρας και τον αφανισμό του λαού. Και στο αντιλαϊκό τούτο όργιο, έρχονται και οι ξένοι κεφαλαιούχοι να πάρουν μία από τις καλύτερες θέσεις».

Στον επίλογο του βιβλίου ο Μπελογιάννης σημειώνει:

«… Γενικά, η πολιτική ζωή της χώρας μας μέσα στα 120 χρόνια της ελεύθερης ύπαρξής της επηρεάστηκε σημαντικά από τις θελήσεις κι τα συμφέροντα των ξένων κεφαλαιούχων και των χωρών τους. Και τα συμφέροντα αυτά ήταν πάντοτε αντίθετα με τα συμφέροντα της Ελλάδας και του λαού της. Παρ’ όλα αυτά όμως, οι ελληνικές κυβερνητικές κλίκες, όταν έφταναν στο σταυροδρόμι που οδηγούσε ή στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της πατρίδας τους ή στην υποταγή στις επιθυμίες και τους εκβιασμούς των ξένων, προτίμησαν πάντοτε, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, το δεύτερο δρόμο (…)».

Ο κοσμοπολιτισμός

Όποιος ξεχνάει την δυνατότητα να αλλάξει η σημερινή πραγματικότητα και κρίνει με βάση μόνο αυτό που βλέπει εμπειρικά σήμερα, ξεχνάει την ιστορία και δεν καταλαβαίνει ότι σε κάθε εκμεταλλευτική κοινωνία υπάρχουν αντικειμενικά, αντιθετικά και ασυμβίβαστα συμφέροντα, στην βάση των οποίων αλλάζει «μοιραία» η συνείδηση των καταπιεζομένων και τα σημερινά πρόβατα μεταμορφώνονται στα αυριανά λιοντάρια. Ένας τέτοιος άνθρωπος ζει σε ένα αιώνιο παρόν, πιστεύει ότι όλα είναι αιώνια και αμετάβλητα και δεν μπορεί να θεωρείται σκεπτόμενος, αλλά θύμα και προπαγανδιστής μιας κατασκευασμένης, πλαστής συνείδησης. Δεν μπορεί να θεωρείται προοδευτικός ή δημοκρατικός και, πολύ περισσότερο επαναστάτης, αφού ο επαναστάτης βλέπει τις δυνάμεις που κινούνται και συγκρούονται ακατάπαυστα κάτω από τη στασιμότητα του βάλτου, ξέρει ότι αυτή η σύγκρουση θα έρθει στην επιφάνεια αργά ή γρήγορα και προετοιμάζεται γι αυτό.

Κάθε λαός, για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του, χρειάζεται πρώτιστα χώρο. Χρειάζεται χώρο για να αναπνεύσει και να κινηθεί και αυτός ο χώρος έχει προκύψει μέσα από την ιστορική κίνηση και λέγεται «πατρίδα». Αυτόν τον χώρο προσπαθεί να διαγράψει ο κοσμοπολιτισμός του κεφαλαίου, η παγκοσμιοποίηση, η οποία κατά κανόνα ονομάζει τον εαυτό της «διεθνισμό». Στην πραγματικότητα μπορεί να είναι διεθνισμός, αλλά είναι εκείνος, ο ψευδεπίγραφος, της τάξης του διεθνούς κεφαλαίου. Αυτός ο κοσμοπολιτισμός έχει ανάγκη την διαγραφή της ιστορικής πορείας των εθνών  και την ιστορική τους ταυτότητα και να τα υποτάξει εύκολα στην θέλησή του. Είναι ένας ιμπεριαλιστικός, φαύλος διεθνισμός που στοχεύει στην σκλαβιά των λαών και επιτυγχάνεται με οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά μέσα.

Σήμερα και για πολλά χρόνια στο μέλλον, η διαγραφή των λέξεων «έθνος», «λαός», «πατρίδα» «παράδοση» κ.λ.π. δεν εξυπηρετεί καμιά σοσιαλιστική ή αταξική προοπτική, παρά μόνο την πλήρη ηγεμονία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και τον ιμπεριαλιστικών χωρών επάνω στις υπόλοιπες (*).

Οι ίδιοι οι εμπνευστές και εκτελεστές των πολιτικών του κοσμοπολιτισμού, που διαδίδουν την «ανάγκη» κατάργησης των συνόρων, δεν θέλουν να ακούσουν λέξη για την κατάργηση των συνόρων των δικών τους χωρών. Αλλοίμονο αν δεν ήταν έτσι.

Ας προσπαθήσει κάποιος να προπαγανδίσει δημόσια στην Γαλλία την παραχώρηση της Αλσατίας και της Λωρραίνης στην Γερμανία και την ανεξαρτησία της Κορσικής. Ας προσπαθήσει να μιλήσει στην Αγγλία για την ανεξαρτητοποίηση της Β. Ιρλανδίας. Ας πάει στις ΗΠΑ και να μιλήσει δημόσια για την παραχώρηση της Καλιφόρνιας και του Τέξας στο Μεξικό, από το οποίο τα άρπαξαν.

Όσοι δηλώνουν ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, ας πάνε στην «φίλη» Τουρκία, που θεωρεί το μισό πέλαγος δικό της, να δηλώσουν δημόσια το ίδιο. Επίσης να δηλώσουν, εκεί, ότι τα βουνά του Κουρδιστάν ανήκουν στα κατσίκια τους και η Αλεξανδρέττα στους λαγούς της. Ας πάει κάποιος στα Σκόπια να πει, δημόσια, ότι η πολιτική τους υπηρετεί τα σχέδια του ιμπεριαλισμού για πόλεμο και αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια. Ας πάει στην Αλβανία να πει το ίδιο.

Ας τα κάνει αυτά και θα δει πόσο αντέχουν οι ιδέες του. Θα δει την αξία της κοσμοπολίτικης ιδέας για την «κατάργηση των συνόρων». Τότε θα διαπιστώσει στο πετσί του τι σημαίνει πραγματικός εθνικισμός και θα δει τι σημαίνει να κάνεις τον «επαναστατημένο» με αίμα άλλων και να φοράς μπλουζάκι με στάμπα τον Τσε Γκεβάρα, χωρίς να ξέρεις τίποτα για τον αγώνα του.

Ο ελληνικός λαός έχει ξεγελαστεί κι έχει πέσει θύμα πολιτικών που τον έχουν εξαθλιώσει οικονομικά και τον έχουν ευνουχίσει πνευματικά και ηθικά. Η αδράνειά του οφείλεται στο ότι οι ελπίδες του έχουν εξανεμιστεί και δεν βλέπει καμία διέξοδο. Τα απανωτά χτυπήματα που έχει δεχθεί στην πρόσφατη ιστορία του από δεξιούς, κεντρώους, αριστερούς και πρωτοπόρους κατά δήλωσή τους (στην πραγματικότητα οπισθοφόρους), τον έχουν βυθίσει στην απελπισία και τον έχουν ρίξει βορά σε κάθε ψέμα και σε κάθε ιδεολόγημα. Αντιμετωπίζει με δικαιολογημένο τρόμο το μέλλον του και προσπαθεί να «σωθεί», ψάχνοντας τρόπους να «καλυτερεύσει» την ζωή του μέσα στην υπάρχουσα κατάσταση, δηλαδή έχει γίνει δούλος.

Αρκετά έχει χτυπηθεί από την αντίδραση. Δεν έχει ανάγκη από δήθεν επαναστατημένα πνεύματα που τον λοιδορούν και τον βυθίζουν πιο βαθειά στην πνευματική και ηθική συντριβή, χωρίς να του δείχνουν τον τρόπο της εξέγερσης.

Αυτά τα δήθεν επαναστατημένα πνεύματα παίζουν το παιγνίδι των αντιδραστικών κύκλων από την πλευρά της δήθεν επαναστατικότητας, προπαγανδίζουν και συνηγορούν στην διάσπαση ενός λαού σε ξεχωριστές, μοναχικές υπάρξεις και συμβάλλουν στην ενδυνάμωση του φασισμού. Είναι φασισμός.

Σήμερα έχει υπερισχύσει παγκόσμια το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και ο κοσμοπολιτισμός, που είναι η αντιδραστικότερη συνθήκη που έχει να επιδείξει ο καπιταλισμός. Σήμερα, στην νεοαποικία Ελλάδα, η πολιτική για την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας είναι το ύψιστο δημοκρατικό αίτημα, γύρω από το οποίο οφείλουν να συσπειρωθούν οι πληττόμενοι, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές ιδιαιτερότητές τους.

(*) «Ο κοσμοπολιτισμός χωρίς πατρίδα, που αρνείται τα εθνικά αισθήματα και την ιδέα της πατρίδας, δεν έχει τίποτα κοινό με τον προλεταριακό διεθνισμό». Γκεόργκι Δημητρόφ


Του Προκόπη Μπίχτα
Πηγή: dromosanoixtos.gr

Επίδομα !



Επίδομα €300 σε γονείς μαθητών Δημοτικού-Γυμνασίου με χαμηλά εισοδήματα… ή μήπως όχι;

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Booker T & The MGs - Green Onions



ΚΥΡ.....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Η κλεψύδρα αδειάζει…

Ζούμε σε μια ζοφερή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, η οποία έχει χαρακτηριστικά που συνδυάζουν, μέσα στο ίδιο το πεδίο εκδήλωσης τους, την πρωτόγονη βαρβαρότητα, με την τεχνολογικά εξελιγμένη και επιστημονικά σχεδιασμένη, διάλυση κρατών και εξόντωση ολόκληρων εθνών.

Είναι μια αποκαλυπτικού χαρακτήρα τερατογέννεση του ιμπεριαλισμού, που κανείς σύγχρονος προφήτης δεν μπορεί να προδιαγράψει την κατάληξη της.

Το διεθνές περιβάλλον

Ένας πλανήτης σφαγιάζεται από άκρη σε άκρη, με αποκεφαλισμούς, λιθοβολισμούς, κρεμάλες, σταυρώσεις, παλουκώματα, επιθέσεις αυτοκτονίας, μαζικές εκτελέσεις και συγχρόνως, με «χειρουργικούς» αεροπορικούς βομβαρδισμούς, έξυπνες βόμβες, θερμοβαρικές βόμβες, βόμβες διασποράς, ντρόουνς, αόρατα αεροπλάνα, ηλεκτρονικό πόλεμο, δορυφορικές κατοπτεύσεις και απασφαλισμένους διάσπαρτα πυραύλους με πυρηνικές γομώσεις!

Κράτη συγκροτημένα διαλύονται. Σύγχρονες πόλεις και υποδομές μετατρέπονται σε ερείπια. Λαοί που είχαν εξασφαλισμένο ένα υψηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο, γυρίζουν πίσω στον χρόνο, σε περιόδους βαρβαρότητας.

Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, υποσαχάρια Αφρική, Συρία, Παλαιστίνη, Ουκρανία, αποσυντίθενται βίαια και περνάνε στον χώρο του ιστορικού αφανισμού, ενώ σε δεκάδες περιοχές του πλανήτη, αναπτύσσονται μισθοφορικοί ιδιωτικοί στρατοί και παράγοντες αποσταθεροποίησης.

Την ίδια ώρα ανοίγουν ζητήματα παγκόσμιας ισχύος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας τα οποία συμπαρασύρουν και τους εταίρους τους, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό περιβάλλον που μας φέρνει πολύ κοντά σε ένα παγκόσμιο πυρηνικό ολοκαύτωμα!

Μέσα σε αυτό το φλεγόμενο περιβάλλον, όπως είναι αυτονόητο, τεράστιες ανθρώπινες μάζες υπό το κράτος του τρόμου και της εξαθλίωσης, μετακινούνται προς ασφαλέστερες περιοχές, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή ή τέλος πάντων αυτό που φαντάζονται ως μια καλύτερη ζωή. Είναι κατανοητό ότι οι περισσότεροι δεν σκοπεύουν να γυρίσουν πίσω, διότι δεν έχει μείνει κάτι που να τους συνδέει με τα ερείπια και τον όλεθρο από τον οποίο ξέφυγαν. Είναι στην πλειονότητα τους, απλοί άνθρωποι που αναζητούν μια καλύτερη πατρίδα.

Την ίδια περίοδο στους λαούς της «πολιτισμένης» Δύσης, αναβιώνει ο ναζισμός με την ανοχή και την βοήθεια της οικονομικής ελίτ, ενώ το νεοφιλελεύθερο μόρφωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλληλοκανιβαλίζεται χορεύοντας στους ρυθμούς των αγορών και των χρηματοοικονομικών οίκων, διαλύοντας και αποδομώντας την έννοια του κοινωνικού κράτους, σε βάρος της πλειονότητας του εργαζόμενου λαού.

Αυτά τα αδιαμφισβήτητα δεδομένα, κάθε οργανωμένο κράτος που σέβεται τον λαό του, είναι θεωρητικά αδιανόητο να μην τα λαμβάνει υπ’ όψιν του, ώστε να πάρει τα καλύτερα δυνατά μέτρα για να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις τους και να τον προστατεύσει.

Η Ελληνική πραγματικότητα

Αν θέλαμε να περιγράψουμε αυτό που βιώνει η χώρα μας, τούτες τις ώρες που γράφω αυτές τις γραμμές, δεν θα υπήρχε παρά μια μόνο λέξη από όλες τις γλώσσες του κόσμου για να την περιγράψει καλύτερα κι αυτή είναι η λέξη τραγωδία!

Μια χώρα η οποία έχει εκχωρήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε ιδιώτες δανειστές. Μια χώρα υπό οικονομική και διοικητική κατοχή. Που έχει το πιο ανίκανο, ξεπουλημένο και δωσιλογικό πολιτικό προσωπικό, μεταπολεμικά. Μια χώρα που επισήμως δεν μπορεί να εκδώσει ούτε τον εθνικό της προϋπολογισμό αν δεν τον εγκρίνει το ευρωιερατείο και οι δανειστές! Που η κυβέρνηση της διασύρεται και εξευτελίζεται, από τον ένα συμβιβασμό στον άλλο και δηλώνει περιχαρής ότι είναι περήφανη για την πολιτική της.

Που η αντιπολίτευση της διαγκωνίζεται ποιος είναι πιο υποτελής στους ευρωδυνάστες! Δηλαδή, ποιος είναι ο καλύτερος προδότης!

Μια χώρα που με την βοήθεια των άθλιων ΜΜΕ, έχει τον πιο αποπροσανατολισμένο λαό. Ένα λαό που στην συντριπτική του πλειοψηφία πλήττεται οικονομικά, έχοντας το 50% στα όρια της φτώχιας, με ανεργία που ξεπερνάει το 40% (μαζί με τους αυτοαπασχολούμενους του μηδενικού τζίρου), με χρέη σε τράπεζες και εφορία, και σε αναμονή για μαζικές εξώσεις από τις κατασχέσεις των τραπεζών και του κράτους, την ίδια ώρα που ετοιμάζεται και η αρπαγή της αγροτικής γης από τις πολυεθνικές, με διατάξεις και νόμους που οδηγούν τους αγρότες σε οικονομική ασφυξία. Μια χώρα σε εκποίηση!

Είναι ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο, που παρέδωσε την εθνική της κυριαρχία χωρίς πόλεμο.

Παράλληλα περιβάλλεται από κράτη που έχουν αλυτρωτικές βλέψεις στα εδάφη της, όπως η Αλβανία με το θέμα της Τσαμουριάς, τα Σκόπια με την «Μακεδονία του Αιγαίου» και η προκλητική Τουρκία με τον 25ο μεσημβρινό και την Θράκη.

Εδώ θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας ότι και τα τρία αυτά κράτη συνεργάζονται στρατιωτικά, κάτι που περνάει στα ψιλά γράμματα της πληροφόρησης μας.

Η άμυνα της χώρας έχει παραδοθεί σε ενδοτικούς, ρουσφετολάγνους καριερίστες των κομμάτων, ενώ μεγάλος αριθμός πατριωτών αξιωματικών του στρατού, συνθλίβεται στα γρανάζια της κομματοκρατίας.

Το αξιόμαχο των ενόπλων μας δυνάμεων πλήττεται και αυτό από τις μεθοδευμένες παρεμβάσεις και οικονομικές απαιτήσεις των δανειστών, ενώ το Αιγαίο επιτηρείται πλέον από το ΝΑΤΟ (με ότι αυτό σημαίνει για την ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση και λήψη θέσεων του στρατού μας).

Η αντίδραση του λαού και οι παγίδες

Έχω και στο παρελθόν αναφερθεί για το πού οδηγεί την κοινωνία η συνέχιση αυτής της κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής. Όσο κι αν τα τσοπανόσκυλα της ενημέρωσης αλυχτούνε, όσο κι αν οι πολιτικοί βαφτίζουν το κρέας ψάρι, με την σύνθλιψη της κοινωνικής διαστρωμάτωσης και την ομογενοποίηση του κοινωνικού υποκειμένου, είναι αναπόφευκτη η εξέγερση του λαού. Αυτή όμως στο βαθμό που δεν θα είναι οργανωμένη, θα οδηγηθεί σε τυφλή βία και αλληλοσφαγή, συνεπικουρούμενη από ακραίες υποκινούμενες συμμορίες, όπως η χρυσή αυγή και τα έμμισθα μπαχαλάκια των υπηρεσιών. Όσο λοιπόν πιο απροετοίμαστη και ασυντόνιστη είναι μια τέτοια εξέγερση, τόσο πιο ολοκληρωτική θα είναι η ήττα του λαού. Αυτός είναι και ο λόγος που το παρασύστημα της εξουσίας προσπάθησε και προσπαθεί να εκβιάσει μια τέτοια εξέγερση.

Και εδώ έρχεται να κορυφωθεί το δράμα της προδοσίας των κυβερνώντων απέναντι στον λαό και την πατρίδα.

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις έχοντας ήδη την εμπειρία των μεθοδεύσεων της Τουρκίας σχετικά με την ροή τον παράτυπων οικονομικών μεταναστών στην χώρα μας από πριν το 2011, που ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες στην Συρία, και βλέποντας το διογκούμενο κύμα προσφύγων που μαζευόταν στα τουρκικά παράλια, δεν έλαβαν κανένα προληπτικό μέτρο και δεν κινητοποιήθηκαν στους διεθνείς οργανισμούς ώστε να ληφθούν μέτρα ελέγχου και προώθησης των προσφύγων στις χώρες προορισμού τους. Αντίθετα άφησαν όλο αυτό το διάστημα, ανεξέλεγκτη την αποστολή από τα Τούρκικα παράλια εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων αναμεμιγμένων με παράτυπους οικονομικούς μετανάστες από Πακιστάν, Μπαγκλαντές κλπ.

Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα περίμεναν τις εντολές από αυτούς που επιδιώκουν το ξεπούλημα της πατρίδας και τον αφανισμό του λαού της.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης; Να γεμίσει η χώρα με στρατόπεδα συγκέντρωσης (hot spot) όπου θα συγκεντρωθούν (ακόμα και με χρήση βίας, όπως λέει η πρόταση) πρόσφυγες και μετανάστες παρά την θέλησή τους!

Πόσο θα μείνουν εκεί; Άγνωστο! Κι αν ακούσετε ότι είναι για λίγες μέρες – εβδομάδες – μήνες, μην το λάβετε στα σοβαρά. Κανένας από την κυβέρνηση και τα κόμματα δεν είναι ικανός να σας το πει.

Αυτοί οι άνθρωποι, έμμεσα θα εκβιαστούν να αντιδράσουν προσπαθώντας να φύγουν από την χώρα μας, ενώ ο συγχρωτισμός διαφόρων εθνοτήτων και θρησκειών, θα οδηγήσει σε αλληλοσφαγές μεταξύ τους (ήδη είχαμε τις πρώτες συμπλοκές στο λιμάνι του Πειραιά).

Τέλος για να ολοκληρωθεί ο εθνικός τραγέλαφος, η κυβέρνηση συμφώνησε να έρθουν υπηρεσίες Τούρκων αξιωματούχων στα νησιά μας που θα επιβλέπουν την «επαναπροώθηση» των προσφύγων στην Τουρκία! Δηλαδή έβαλαν πόδι στην χώρα μας με εποπτικές αρμοδιότητες την ώρα που είναι διεθνώς αναγνωρισμένο ότι οι ίδιοι είναι που βουλιάζουν τα σκάφη των προσφύγων (που οι ίδιοι τους τα πουλάνε) για να μην μπορούν να επαναπροωθηθούν, πνίγοντας χιλιάδες γυναικόπαιδα στη θάλασσα του Αιγαίου.

Κάνοντας την… «σούμα»

Για σκεφτείτε! Σε μια εξαθλιωμένη, στα όρια μιας ανεξέλεγκτης κοινωνικής έκρηξης χώρα, στριμώχνεται σε συνθήκες κράτησης ένας ετερόκλητος πολυεθνικός πληθυσμός προστιθέμενος στους ήδη υπάρχοντες γκετοποιημένους του κέντρου της Αθήνας και αλλού έτοιμος να αλληλοσφαγεί αλλά και να εξεγερθεί για τους δικούς του σοβαρούς λόγους ο κάθε ένας, και σαν να μην έφταναν αυτά, την ίδια ώρα που οι Τούρκοι ζητούν το μισό Αιγαίο και πυροδοτούν το κλίμα για αυτονόμηση της Θράκης, η κυβέρνηση τους βάζει ανοίγοντας την κερκόπορτα στα νησιά μας (με τα γνωστά θέματα αποστρατικοποίησης και κρυφών στρατοπέδων).

Κοινωνικό, μεταναστευτικό, Εθνικό, (αφαίρεση επικράτειας και μειονοτικό από τους Τούρκους).

Τρεις προϋποθέσεις που από μόνη της η κάθε μία αρκεί για να αποσταθεροποιηθεί μια χώρα, συμβαίνουν συγχρόνως στην χώρα μας.

Αγαπητοί μου , ή βρισκόμαστε στην απόλυτη αποβλάκωση ή εγώ ζω σε άλλο χωροχρόνο. Έχουμε ήδη πάρει φωτιά και οι πολιτικοί μας χτενίζονται με Ευρωπαϊκές τσατσάρες!

Αν δεν προλάβει ο λαός να οργανωθεί και να πετάξει στα μπουντρούμια τους πολιτικούς, να αποδεσμευτεί από την Ναζιστική Ευρώπη, και να πάρει την τύχη του στα χέρια του, πολύ φοβάμαι ότι οι εικόνες της Συρίας, δεν θα είναι μόνο εικόνες αλλά η πραγματικότητα μας.

Κανείς δεν περισσεύει σε αυτήν την προσπάθεια. Πρέπει να παραμερίσουμε κάθε έχθρα για προηγούμενες λάθος επιλογές. Αν θέλουμε να πετύχει αυτός ο αγώνας κάθε δημοκράτης πολίτης είναι εν δυνάμει σύμμαχος.

Όποιος έχει την εντύπωση ότι αυτός και η κομματική παρέα του θα την γλυτώσουν επειδή είναι έξυπνοι και καταλαβαίνουν, απλά είναι βαθειά νυχτωμένος.

Είναι απαράδεκτο να βρίζουμε ο ένας τον άλλο για τις πολιτικές του επιλογές, όταν όλοι λίγο ως πολύ, έχουμε εξαπατηθεί από τους ψεύτες πολιτικάντηδες.

Την λύση θα την δώσει μόνο ο ενωμένος λαός.

Ο αγώνας αφορά την ζωή μας, την ζωή της οικογένειας μας, την ζωή του λαού και της πατρίδας μας.

Δεν είναι μια ιδέα, είναι η ίδια η επιβίωση μας!

Ποτέ δεν είχαμε περισσότερο ανάγκη ο ένας τον άλλο.

«Η αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών» τώρα, όσο ποτέ άλλοτε!

Κάνω αυτή την έκκληση για ενότητα σαν μια ύστατη προσπάθεια. Δεν γνωρίζω πόσος ακόμη χρόνος μας απομένει αδέρφια.

Η κλεψύδρα αδειάζει…


(Το άρθρο γράφτηκε στις 27 Μαρτίου 2016)
Πηγή: dromosanoixtos.gr

Ο Καθρέφτης !

Σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας


Έχεις ποτέ σταθεί και αναρωτηθεί αν ελέγχεσαι από μια δύναμη πέρα ​​από τον εαυτό σου; Μήπως ο κόσμος αισθάνεται  άδειος, εξωπραγματικός και τρελός και όλα αυτά την ίδια στιγμή; Ίσως αυτές οι σκέψεις εσένα να μην αγγίζουν, καθώς έχεις ήδη αναλωθεί μέσα σε όλες αυτές τις τεχνολογικές καινοτομίες που υποτίθεται ότι γίνονται για να μας βοηθήσουν. Όπως και να έχει το πράγμα, παρακάτω είκοσι σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας.

1. Ενδιαφέρεσαι περισσότερο να καταγράψεις τη στιγμή παρά να την ζήσεις
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα1 

 Ζούνε άραγε ακόμη οι άνθρωποι την ζωή τους; Φαίνεται ότι ο καθένας σήμερα ενδιαφέρεται περισσότερο να δείξει αυτό που είδε και εκεί που πήγε, παρά να απολαύσει αυτές τις στιγμές. Τα σημερινά social media κάνουν τους ανθρώπους να έχουν μια στάση «Pics» κυριολεκτικά.

2. Χάνεις συχνά την αίσθηση του χρόνου στο διαδίκτυο
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα2 

 Πόσο συχνά απομακρύνεσαι από την αγαπημένη σου οθόνη συνειδητοποιώντας ότι ξόδεψες ατελείωτες ώρες online; Θα έπρεπε καλύτερα πράγματα να κάνεις, αλλά απλά σπαταλάς το χρόνο σου σε ανούσια βίντεο στο Youtube και χαζά αρθράκια. Μπορεί να υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι δεν θα το ξανακάνεις, αλλά … ω! πρέπει να το δεις και αυτό!

3. Νιώθεις άγχος χωρίς ψηφιακή σύνδεση
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα3 

Τσεκάρεις συνεχώς για emails, μηνύματα, updates, και ειδήσεις συχνά, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν; Οι άνθρωποι σήμερα είναι τόσο τοξικομανείς με τα smartphones τους ώστε η nomophobia είναι μια πραγματικότητα. (Nomophobia = ο φόβος μήπως μείνεις χωρίς κινητό. Από τα αρχικά της φράσης no mobile phone phobia).

4. Περνάς περισσότερο χρόνο μπροστά σε μια οθόνη από ό, τι στην πραγματική ζωή
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα4 

Ο μέσος Αμερικάνος ξοδεύει περισσότερο από 7 ώρες την ημέρα κοιτάζοντας οθόνες. Και να ξέρεις ότι το πράγμα χειροτερεύει όταν αρχίσεις να αισθάνεσαι ότι ο πραγματικός κόσμος είναι πολύ βαρετός σε σύγκριση με αυτόν την οθόνης. Ακόμα και εγώ που προτιμώ να είμαι στη φύση και να επιδίδομαι σε σωματικές δραστηριότητες, πρέπει να ξοδέψω πάρα πολύ χρόνο δουλεύοντας στο laptop μου.

5. Δεν απολαμβάνεις πολύ φως του ήλιου
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα5 

 Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από ανεπάρκεια βιταμίνης D λόγω της έλλειψης του ηλιακού φωτός, και η τεχνολογία δεν κάνει τα πράγματα καλύτερα. Είναι να απορεί κανείς ότι τα άτομα που είναι συνεχώς στην πρίζα δεν φαίνεται να έχουν καμία ζωντάνια;

6. Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς 20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα6 

Οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι στερούνται του φυσικού φωτός κατά τη διάρκεια της ημέρας, αγαπάνε να βομβαρδίζουν τα μάτια τους με τεχνητό φως κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν πρέπει να κοιμηθούν. Με αυτόν τον τρόπο καταστρέφεις πραγματικά τον κύκλο του ύπνου σου, διακόπτοντας την παραγωγή μελατονίνης στον εγκέφαλό σου.

7. Περπατάς ή οδηγείς με ένα κινητό στο χέρι σου
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα7 

 Δεν ξέρω πόσες φορές οι άνθρωποι σχεδόν πέφτουν πάνω μου, γιατί είναι πολύ απασχολημένοι στο να κοιτάζουν τα τηλέφωνά τους, ενώ περπατάνε. Θεωρώ επίσης εξοργιστικό το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι δικαιολογούν το να γράφουν μηνύματα ενώ οδηγούν με τον ισχυρισμό ότι είναι έξυπνοι αρκετά για να το κάνουν με ασφάλεια.

8. Πιστεύεις ότι τα brain games πραγματικά σε κάνουν πιο έξυπνο
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα8 

 Πάντα πίστευα ότι όλα αυτά τα «Brain Training» παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι στα κινητά τους είναι χαζά και άσκοπα. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η εκτίμησή μου ήταν σωστή.

9. Οι κοινωνικές σου δεξιότητες είναι φτωχές λόγω της έλλειψης της ανθρώπινης επαφής
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα9 

 Ήμουν ένας ντροπαλός και αδέξιος έφηβος περνώντας σχεδόν όλο τον ελεύθερο χρόνο μου στην τηλεόραση, στο διαδίκτυο, και τα βιντεοπαιχνίδια, αντί να κοινωνικοποιηθώ. Μου πήρε σχεδόν μια δεκαετία οδυνηρού αγώνα για να καλύψω τη διαφορά και να είμαι κάπως στον μέσο όρο όσον αφορά τις κοινωνικές μου ικανότητες.
Πολλοί millennials σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ρηχοί και ανίδεοι. Έχω συναντήσει ακόμα και λίγους έφηβους οι οποίοι ήταν φοβισμένοι να σηκώσουν ένα τηλέφωνο που χτυπούσε επειδή χρησιμοποιούσαν συνεχώς το τηλέφωνο για να λαμβάνουν μηνύματα!


10. Προτιμάς το πορνό και μια εικονική φιλενάδα παρά μια πραγματική γυναίκα
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα10 

Το διαδικτυακό πορνό μαστίζει ήδη τον ανδρικό πληθυσμό και έχει καταστρέψει πολλούς άνδρες σε όλο τον κόσμο, αλλά ξέρατε ότι υπάρχουν πλέον και «εικονικές φιλενάδες»; Είναι ήδη δημοφιλείς στην Ιαπωνία και θα δείτε σύντομα και στην Δύση παρομοίως να αυξάνονται οι “Α.Ι. γκόμενες ” (A.I. = Τεχνητή Νοημοσύνη) με τις συνεχιζόμενες δυσλειτουργικές σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων στις κοινωνίες μας. Πολλοί άνδρες είναι πιθανό να μετατραπούν σε ολοκληρωτικά σκλάβους του σεξ σε μηχανές, μόλις τα sexbots (sex robots) τεθούν σε λειτουργία.

11. Βασανίζεσαι με τα τελευταία gadgets
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα11 

 Περνάς ώρες ατελείωτες ελέγχοντας τις προδιαγραφές των πιο πρόσφατων συσκευών της αγοράς, και βασανίζεσαι για κάθε μικρή λεπτομέρεια όπως το πώς η νέα έκδοση του προϊόντος είναι 0,8 χιλιοστά πιο λεπτή από το προηγούμενο μοντέλο ή πώς έχει περισσότερα pixel από ό, τι μπορούσαν ποτέ να ανιχνεύσουν τα μάτια σου. Θα τρέξεις να αγοράσεις το επόμενο μοντέλο, επειδή το σημερινό σου κινητό είναι ήδη 11 μηνών. Και μόλις το κάνεις θα συζητάς με τους ηλίθιους γύρω σου χλευάζοντας τους, επειδή το δικό σου παιχνιδάκι σε κάνει ανώτερο από αυτούς.

12. Ανακαλύπτεις ότι έχεις μπλεχτεί σε μια τεχνολογική σέκτα
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα12 

 Έχω δει τον εαυτό μου να θέλει να απαλλαγεί από το smartphone μου για λίγο, και να πάρω ένα απλό τηλέφωνο ώστε να απλοποιήσω τη ζωή μου. Αυτό, όμως, έχει αποδειχθεί δύσκολο καθώς οι άνθρωποι εκεί που ζω χρησιμοποιούν μια δημοφιλή εφαρμογή για σχεδόν όλες τις προσωπικές τους και εργασιακές τους επικοινωνίες. Έτσι αναγκάζομαι να παραμείνω δεμένος στο smartphone μου, ακόμη κι αν δεν το θέλω πια.
Είναι ήδη σχεδόν αδύνατο να ζήσεις χωρίς πιστωτικές κάρτες και emails. Πόσο καιρός χρειάζεται ακόμα για να γίνει το ίδιο με τα smartphones και τα RFID;


13. Η στάση του σώματος και η υγεία σου έχει υποβαθμιστεί
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα13 

Η τεχνολογία μας έχει οδηγήσει τον σύγχρονο άνθρωπο σε μια καθιστική ζωή που έχει καταστροφικές συνέπειες στην υγεία του. Η στάση με τον λαιμό μπροστά είναι μια επιδημία στον σημερινό κόσμο όπου οι άνθρωποι συνεχώς κλίνουν προς τα εμπρός για να κοιτάξουν μια οθόνη. Και αυτό είναι μόνο από την χρήση σύγχρονων ηλεκτρονικών συσκευών. Μην πούμε για τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, τις χημικές τοξίνες, τις ορμόνες, και όλα αυτά που καταναλώνουμε.,

14. Οι γνωστικές σου λειτουργίες έχουν μειωθεί
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα14 

 Έχεις παρατηρήσει ότι αισθάνεσαι να βαριέσαι πιο εύκολα, και να έχεις δυσκολίες στο να συγκεντρωθείς και να θυμηθείς πράγματα; Τα παλιά τα χρόνια οι άνθρωποι συνήθιζαν να απομνημονεύουν ολόκληρες ιστορίες και επικά ποιήματα. Σήμερα, πολλοί νέοι άνθρωποι αγωνίζονται να θυμηθούν τον αριθμό του τηλεφώνου τους.
Επίσης, οι άνθρωποι δεν φαίνεται να μπορούν να διαβάσουν περισσότερες από μερικές εκατοντάδες λέξεις πια, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο οδηγεί αυτόματα σε απαντήσεις “TL;DR” («Too long; didn’t read»).


15. Νομίζεις ότι το multitasking (πολυδιεργασία) σε κάνει πιο έξυπνο και πιο παραγωγικό
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα15 

 Όχι, δεν σε κάνει. Αν μη τι άλλο, η παραγωγικότητά σου υποφέρει, ενώ το μυαλό σου χειροτερεύει.

16. Αγοράζεις συχνά πράγματα χωρίς μετρητά και ανυπομονείς να έρθει το σύστημα πληρωμών μέσω κινητού
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα16 

 Η αχρήματη κοινωνία δεν είναι ένα καλό πράγμα. Το έχουμε πει πολλές φορές.

17. Αφήνεις τον εαυτό σου να σου κανονίζει την ζωή μια μηχανή
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα17 

 Εσύ χρησιμοποιείς την τεχνολογία ή αυτή σε καθοδηγεί και σε διατάζει; Τα όρια φαίνονται να γίνονται πιο θολά κάθε μέρα, αλλά λίγοι άνθρωποι νοιάζονται επειδή είναι εξαρτημένοι από την άνεση που τους προσφέρει.

18. Δεν σε νοιάζει η προστασία της ιδιωτικής σου ζωής
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα18 

 Ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες δεν ήταν σε θέση να συγκεντρώσουν τόσες πληροφορίες για μας, όπως κάνουν τώρα. Ο σημερινός κόσμος της συλλογής και της επιτήρησης των πληροφοριών είναι μια ονείρωξη της Στάζι που έγινε πραγματικότητα.
Ακόμα κι αν η πιθανότητα θανάτου από μια τρομοκρατική επίθεση είναι μικρότερη από το να χτυπηθεί κάποιος από αστραπή, οι άνθρωποι έχουν υποκύψει στην εκστρατεία φόβου των κυβερνήσεων και έχουν εσκεμμένα εγκαταλείψει κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Η κάθε κίνησή σου, η online αναζήτηση που κάνεις, οι αγορές σου και η επικοινωνία σου καταγράφονται και αποθηκεύονται αυτή την στιγμή. Ο πραγματικός νικητής του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» είναι ο Μεγάλος Αδελφός.


19. Η κυβέρνηση έχει καλύτερα παιχνιδάκια από σένα
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα19 

 Ενώ ο λαουτζίκος μόλις και μετά βίας μπορεί να οπλιστεί με βασικά όπλα, όπως μαχαίρια και όπλα, – κι αν μπορέσει κι αυτά -, οι κυβερνήσεις μας έχουν όλα τα είδη των προηγμένα όπλων για να μας ελέγξουν. Και με τον ερχομό της ρομποτικής τεχνολογίας, φαίνεται ότι οι ηγεμόνες μας δεν θα χρειάζονται καν άλλους άνδρες για να πατήσουν τα πρόσωπά μας με μια μπότα μια για πάντα.

20. Νομίζεις ότι η τεχνολογία είναι καλή και ωραία
20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας - Εικόνα20 

 Ακόμη και μετά όλα τα παραπάνω, θα υπάρξουν πολλοί άνθρωποι που ανοιχτά και τυφλά θα αποδεχτούν όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες, σαν κάτι «καλό». Θα ισχυριστούν ότι το μόνο που χρειάζεται είναι μια χρήση με «μέτρο» και όλα θα πάνε καλά. Αλλά ποιος αποφασίζει αυτό το μέτρο; Πώς μπορείς να ορίσεις την «μετριοπαθή» χρήση; Πώς μπορείς να παραμείνεις στην μετριοπαθή χρήση σε έναν κόσμο που εξαρτάται όλο και περισσότερο από την τεχνολογία; Η μετριοπαθής χρήση σήμερα, θα είχε θεωρηθεί υπερβολική μόλις πριν από έναν αιώνα.
Υπάρχουν πολλά άλλα προβλήματα που αφορούν την τεχνολογία, αλλά θα τελειώσω λέγοντας ότι το θέμα δεν είναι απλά μαύρο και άσπρο για να το γενικεύσουμε ή καλό και κακό. Και σίγουρα δεν προτείνω να εγκαταλείψουμε κάθε τεχνολογία και να γυρίσουμε σε  πρωτόγονες εποχές (τουλάχιστον όχι ακόμα). Αυτό που ωστόσο πρέπει να κάνουμε είναι να έχουμε μεγαλύτερη επίγνωση των επιπτώσεων που η τεχνολογία έχει στην καθημερινή μας ζωή για να μην καταλήξουμε σαν τα βατράχια που βράζουν  σιγά-σιγά στην κατσαρόλα. Δεν θα ήθελες να ξυπνήσεις ένα πρωί και να αντιληφθείς ότι η τεχνολογία σε έχει εγκλωβίσει και δεν μπορείς με κανένα τρόπο να ξεφύγεις.





Του Corey Savage (Return of Kings) / ΚΟ
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή
kokkinosouranos

«συμφωνία»


 
http://kafeneio-gr.blogspot.gr/