"Νεοελληνικό Κράτος"

Εδώ και αρκετό καιρό (τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια) έχει υπάρξει μια λεπτομερέστατη καταγραφή των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα.

 Μια καταγραφή που προσεγγίζει θεωρητικά τόσο τα γεγονότα όσο και μια σειρά θεωρητικών προτάσεων για λύσεις στο υπάρχον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο (ενώ ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται δια γυμνού οφθαλμού η ανεπάρκεια, η ανικανότητα αλλά και η επικινδυνότητα σοβαρού πολιτικού χειρισμού επί των εθνικών θεμάτων) που έχει δημιουργήσει είτε η πολιτική ανεπάρκεια των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων, είτε οι επιβληθείσες λύσεις από την τρόικα των δανειστών.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρούνται καλές ή επαρκείς οι αναλύσεις που σήμερα κατατίθενται ως προς το επίπεδο της ηγεμονεύουσας τάξης στη διανόηση, στην πολιτική, στην οικονομία. Αλλά τα πράγματα σε επίπεδο λαού είναι πολύ πιο απλά και πολύ πιο οδυνηρά. 
Σε αυτό το επίπεδο το Κράτος σκότωνε το Έθνος και αυτό κάνει και σήμερα, πλέον σε υπερθετικό και τελειωτικό βαθμό. 
Το σκότωνε απαλείφοντας από την Παιδεία κάθε εθνική συνείδηση και κάθε εθνική έξαρση. 
Το σκότωνε αλλοιώνοντας την ορθή γραφή, σύνταξη και εκφορά της ελληνικής γλώσσας. 

Το σκότωνε μεταβάλλοντας τον Έλληνα σε ζήτουλα "βύσματος" για μια θεσούλα στο δημόσιο ή για οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα. 

Το σκότωνε επιβάλλοντας φόρους που ο Έλληνας γνώριζε ότι αυτό το μεγάλο κομμάτι του μόχθου του θα το καταχραστούν οι επιτήδειοι στις κατάλληλες καρέκλες, έτσι ένιωθε ότι θα ήταν καλύτερο να το "κρύβει". 

Το σκότωνε παγιώνοντας έτσι έναν “κανόνα” ανοχής, ίσως και συνενοχής, αρχίζοντας από τις ρεμούλες των υψηλά ισταμένων ως τα "προαπαιτούμενα μπαξίσια" του τελευταίου δημόσιου υπαλληλίσκου. 

Το σκότωνε κλείνοντας ακμαίες παραγωγικές μονάδες, που οι ιδιοκτήτες του τις φαλίρισαν και την "κοπάνησαν" με κάποια δις δραχμές στην τσέπη τους. 

Το σκότωνε ξεπουλώντας σε ιδιώτες και αργότερα σε "ξένους" ιδιώτες τα κοινά περιουσιακά στοιχεία που ο ίδιος με την εργατικότητά του είχε χτίσει, ΟΤΕ και τόσα άλλα. 
Και ο κατάλογος των φονικών ενεργειών του Κράτους προς το Έθνος (δηλαδή τον συλλογικό Έλληνα που έχει επίγνωση της ταυτότητάς του), δεν έχει τελειωμό. 

Έτσι ο Έλληνας αποξενώθηκε εντελώς από το Κράτος και "πάγωσε" μέσα του και το Έθνος, εφ' όσον ασυνείδητα μέσα του ταυτίζει αυτά τα δύο, όπως θα έπρεπε να είναι. Όμως, το Κράτος, που θα έπρεπε να είναι ο εκφραστής του Έθνους, είχε γίνει ο φονιάς του. Και εξακολουθεί να γίνεται ο φονιάς του, μέχρις τελικής πτώσεως, που είναι ραγδαία επιταχυνόμενη.


Ανώνυμη αναγνώστρια

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις