BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Γιάννης Ρίτσος

Κι έφυγαν τα χρόνια....

Πώς αφήσαμε τις ώρες μας 
και χάθηκαν 
πασχίζοντας ανόητα να εξασφαλίσουμε 
                         μια θέση στην αντίληψη των άλλων.

Γιάννης Ρίτσος

Τ. Λειβαδίτης

 
 
 
 
 
 
 
Ήρθα!
...έλεγες πάντα μπαίνοντας στο δωμάτιο

 ,παρ' όλο που δεν σε περίμενε κανείς...

Τ. Λειβαδίτης

Τα πρωταπριλιάτικα ψέματα που έμειναν στην Ιστορία!

«Πρωταπριλιάτικη ψευτιά στο Έθνος βασιλεύει λαχταριστός Ελληνισμός, μεσ’ στη σκλαβιά δουλεύει… »Μ’ αυτούς τους πρωταπριλιάτικους στίχους, οι οποίοι γράφτηκαν πριν από 130 χρόνια, ο σατιρικός ποιητής Κλεάνθης Τριανταφύλλου προσπαθούσε να χτυπήσει τη φαυλοκρατία. «Πρωταπριλιά τα πλούτη μας / οι στόλοι κι οι στρατοί μας / ψευτιά μες την κυβέρνηση / ψευτιά μεσ’ την Αυλή μας» έγραφε στην εφημερίδα του, τον περίφημο «Ραμπαγά», ο άνθρωπος που πίστευε ότι με τη σάτιρα θα μπορούσε να συντελέσει στην ανόρθωση του Ρωμαίικου. Αλλά και ο Σουρής, όταν ερχόταν Πρωταπριλιά, ονειρευόταν ότι «ο κόσμος απεφάσισε το δρόμο του ν’ αλλάξει / να συγχωρή και ν’ αγαπά / ποτέ να μη σκοτώνη»!

protaprilia2 
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας
Ωστόσο, φαίνεται πως το ξενόφερτο έθιμο εισχώρησε στον τόπο μας στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν το χρησιμοποίησαν ως μέσο ψυχαγωγίας οι σκλαβωμένοι Έλληνες, που υπέφεραν τα δεινά των Οθωμανών. Καταγράφονται, μάλιστα και διάφορες αξιοπρόσεκτες πρωταπριλιάτικες φάρσες. Όπως ότι έστειλαν στον Σουλτάνο Αχμέτ Γ’ –ο οποίος κατέστειλε την ανταρσία των γενιτσάων– ένα κεμέρι με πέτρες του γιαλού σαν μάλαμα και διαμαντικά. Ή ότι έστειλαν στον Αλή Πασά των Ιωαννίνων έναν ασημοκέντητο ντορβά με τούφες γένια τράγου! Στην πρώτη περίπτωση οι δωροδότες κινδύνευσαν από την οργή του πολυχρονεμένου Πατισάχ. Στη δεύτερη κινδύνευσαν λιγότερο λόγω της παρέμβασης της περίφημης κυρά-Βασιλικής, η οποία έπεισε τον τραγογένη Τεπελενλή ότι τα γένια του τράγου είναι δείγμα υγείας, έρωτα και ευτυχίας.
Η Ψωροκώσταινα.
Η Ψωροκώσταινα.
Επί Όθωνα
Είναι γνωστή η πρωταπριλιάτικη φάρσα που έστησαν στα χρόνια του Όθωνα, όταν παρουσίασαν στην «Ψωροκώσταινα» –τη φτωχή εκείνη γυναίκα του Ναυπλίου που άφησε κληρονομιά στην πατρίδα το παρατσούκλι της– κάποιον ελαφρόμυαλο ως έτοιμο δήθεν να την παντρευτεί. Ετοιμάστηκαν στεφάνια, λεμονανθοί, μπομπονιέρες και το Ναύπλιο διασκέδαζε με τα επικείμενα στεφανώματα της «Ψωροκώσταινας». Πολλά χρόνια αργότερα, το 1882, ακόμη και ο Πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης έπεσε θύμα δημοσιογραφικής πρωταπριλιάτικης φάρσας. Ο γνωστός για τα καλαμπούρια του Μπάμπης Άννινος, με άλλους κεφάτους δημοσιογράφους, τον Δ. Κορομηλά και τον Ι. Δαμβέργη, έγραψαν ότι ένας απερίσκεπτος Άγγλος τουρίστας θέλοντας να ανέβει στο αέτωμα του Παρθενώνα, σφηνώθηκε στο εσωτερικό μιας οπής και χρειαζόταν να κατεδαφιστεί ένα μικρό τμήμα του ναού. Το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι ανέβηκαν στην Ακρόπολη για να δουν τον σφηνωμένο τουρίστα ήταν αναμενόμενο. Αλλά δεν ήταν αναμενόμενο το ενδιαφέρον που επέδειξε ο Πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, χωρίς καν να σκεφτεί ότι το αναφερόμενο ως όνομα του τουρίστα (Liar = Ψεύτης) πρόδιδε τη φάρσα. Ανησυχώντας ο Τρικούπης για την τύχη του ξένου, αλλά και την ακεραιότητα του μνημείου, έσπευσε να λάβει τα «κατάλληλα» μέτρα, αναθέτοντας το ζήτημα στον διευθυντή της Αστυνομίας Κοσονάκο. Μόλις ο τελευταίος επισκέφτηκε τους δημοσιογράφους για να μάθει λεπτομέρειες και τους είδε ξεκαρδισμένους στα γέλια αμέσως εννόησε τι είχε συμβεί.
Μπάμπης Άννινος.
Μπάμπης Άννινος.
Το πάθημα του Κλάδου
Ένας από τους αγαθούς και αγαπητούς Αθηναίους ήταν ο Γεώργιος ή Όμηρος Κλάδος, γνωστός σε όλους για τα φιλοζωικά του αισθήματα. Αλλά ήταν αρκετά ιδιότροπος ώστε είχε ετοιμάσει στο Α’ Νεκροταφείο το μνήμα στο οποίο θα ξεκουραζόταν για πάντα, όταν θα ερχόταν εκείνη η ώρα. Αλλά μια Πρωταπριλιά έπαθε νευρική κρίση όταν είδε να συρρέουν στο σπίτι του εκατοντάδες φίλοι του, αλλά και τους γνωστούς κυρίους με τα μαύρα –γνωστότερους ως «κοράκια»– με εξαπτέρυγα και όλο τον εξοπλισμό για να παραλάβουν τη σορό του και να την οδηγήσουν στην τελευταία κατοικία. Μόλις του αντίκρισε ο καλοκάγαθος και αγαπητός στην αθηναϊκή κοινωνία Κλάδος συγχύστηκε, λιποθύμησε και παρ’ ολίγο να οδηγηθεί πράγματι στην κατοικία που είχε ετοιμάσει.
Ο Χαρίλαος Τρικούπης σε σκίτσο της εποχής.
Ο Χαρίλαος Τρικούπης σε σκίτσο της εποχής.
Τα δίποδα και τα τετράποδα
Άλλη δημοσιογραφική φάρσα που κόντεψε να αφανίσει την εφημερίδα που εξέδιδε ο Δ. Κορομηλάς στήθηκε και πάλι από τους ίδιους δημοσιογράφους. Παραμονή Πρωταπριλιάς, δημοσίευσε η «Εφημερίς», πως την επομένη θα σημειώνονταν τρεις ενδιαφέρουσες αφίξεις. Δύο ημιάγριοι και μυστηριώδεις Βιρμανοί, ο διάσημος Έλληνας παλαιστής Θεόδωρος Γεωργίου που φημιζόταν για την ηράκλεια δύναμη και τα κατορθώματά του στην Αμερική και πενήντα γκαμήλες που έφερνε η Κυβέρνηση για να ενισχύσει τη μεταγωγική υπηρεσία του στρατού. Συμπλήρωνε δε, η εφημερίδα, πως οι Βιρμανοί και ο Γεωργίου θα εμφανίζονταν το απόγευμα στο ιστορικό θεατράκι του Φαλήρου, έχοντας παραχωρήσει στην εφημερίδα ήδη ενδιαφέρουσες και γαργαλιστικές συνεντεύξεις ενώ την ίδια ώρα θα έφταναν οι γκαμήλες στον Πειραιά. Αυτό που συνέβη την επομένη δεν μπορούσαν να το φανταστούν οι φαρσέρ δημοσιογράφοι. Χιλιάδες άνθρωποι, με άλογα, κάρα, ιπποσιδηρόδρομο ή τον σιδηρόδρομο έσπευδαν στον Πειραιά ή στο Φάληρο να δουν τα περίεργα δίποδα ή τα τετράποδα που έδιναν την αίσθηση ενός εξωτικού τσίρκο. Πριν μεσημεριάσει ακόμη είχαν πάρει τις… θέσεις τους χωρίς να συμμερίζονται τις υποδείξεις του θεατρώνη ή του σταθμάρχη που προσπαθούσαν να τους πείσουν πως δεν είχαν υπόψη τους τέτοια γεγονότα. Σύντομα ωστόσο κυκλοφόρησε πως επρόκειτο για πρωταπριλιάτικη φάρσα και χρειάστηκε ολόκληρη η αστυνομική δύναμη Αθηνών και Πειραιώς για να προστατεύσουν την εφημερίδα και τους δημοσιογράφους από την εκδικητική μανία των σαϊνιών του Ψυρρή που την είχαν «πατήσει».
6protaprilia 
Η παράδοση του στρατηγού
Αξέχαστο έμεινε στους δημοσιογράφους το πάθημα ενός συναδέλφου τους τη δύσκολη Πρωταπριλιά του 1941, όταν μία φάρσα αναστάτωσε την κυβέρνηση και το στρατηγείο. Όπως παραδίδει ο Επ. Θωμόπουλος, ένας δημοσιογράφος εκμυστηρεύθηκε δήθεν εμπιστευτικά σε συνάδελφό του πως είχε παραδοθεί ένας Μέραρχος με όλο το επιτελείο του. Ασυλλόγιστα ο παραλήπτης της φοβερής είδησης έσπευσε να τηλεγραφήσει στην εφημερίδα του, η οποία τη δημοσίευσε με πηχυαίους τίτλους. Όπως ήταν ευνόητο κινήθηκαν όλοι οι μηχανισμοί, ενεπλάκησαν στρατηγοί και υπουργοί για να αποκαλυφτεί πως το όνομα του δήθεν «αιχμαλωτισθέντος» στρατηγού ήταν αναγραμματισμός του επωνύμου του φαρσέρ. Το βράδυ εκείνης της Πρωταπριλιάς έληγε με ένα ηχηρό χαστούκι που έδωσε ο παθών στον ασυλλόγιστο φαρσέρ καταμεσής της κεντρικής πλατείας στα Ιωάννινα και με τους πολεμικούς ανταποκριτές να προβληματίζονται υπέρ ή κατά του εθίμου.
Ο (αληθινός) θάνατος του Γεωργίου Β’
Στα μεταπελευθερωτικά χρόνια, την Πρωταπριλιά του 1947 κανείς δεν πίστευε την είδηση πως πέθανε ξαφνικά ο βασιλιάς Γεώργιος Β’, σε ηλικία 57 ετών. Είχε επιστρέψει στην Ελλάδα μόλις τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, μετά το δημοψήφισμα, στο οποίο είχαν επικρατήσει οι οπαδοί της βασιλείας. Πολλοί μάλιστα εξοργίστηκαν και θα ξέσπαγαν επεισόδια στην Αθήνα αν δεν εκδίδονταν εκτάκτως οι εφημερίδες και επιβεβαίωνε το γεγονός ραδιοφωνικά το Παλάτι
 
 Γράφει ο Ελευθέριος Σκιαδάς

Πρωταπριλιά, Καλό Μήνα !

Κατά την 1η Απριλίου, συνηθίζεται να λέγονται καλοπροαίρετα ψέματα λόγω εθίμου.

Προέλευση του Εθίμου

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Από τους Κέλτες

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Από τη Γαλλία

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο στην Ελλάδα

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα" (αλεξίκανα μέτρα). Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.

Περιστατικά

Τον προηγούμενο αιώνα, η τεχνολογία βοήθησε κάποιους να ξεγελάσουν χιλιάδες άτομα την ημέρα αυτή. Για παράδειγμα μια Αμερικάνικη εφημερίδα δημοσίευσε ένα άρθρο (στις αρχές του 20ού αιώνα), στο οποίο αναφερόταν ότι ο Τόμας Έντισον είχε εφεύρει μια μηχανή, η οποία μετέτρεπε το νερό σε κρασί. Οι μετοχές των εταιριών παρασκευής και διακίνησης οίνου, σημείωσαν κατακόρυφη πτώση στο χρηματιστήριο.
Ένα άλλο παράδειγμα μεγάλης πρωταπριλιάτικης φάρσας, είναι αυτή του δικτύου BBC το 1957. Τότε προβλήθηκε από το δίκτυο αυτό ένα ρεπορτάζ, στο οποίο Ιταλοί γεωργοί μάζευαν μακαρόνια από τα δέντρα που υποτίθεται ότι τα παράγουν. Παρόμοια ρεπορτάζ συνεχίζονται όμως μέχρι και σήμερα σχεδόν από το σύνολο των ΜΜΕ, που τις περισσότερες φορές αγγίζουν σημαντικά θέματα οικονομίας, διασκέδασης, κ.λπ.


 https://el.wikipedia.org

Villagers of Ioannina City

Οι Villagers of Ioannina City αποτελούνται από τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Αλέξη Καραμέτη, τον μπασίστα Άκη Ζώη, τον κιμπορντίστα Αχιλλέα Ράντη, το ντράμερ Άρη Γιαννόπουλο και τον Κωνσταντίνο Πιστιόλη στα πνευστά και τα δεύτερα φωνητικά.
Από το 2009 και έπειτα, συμπεριλήφθηκε στον ήχο τους το κλαρίνο, το οποίο αποτελεί βασικό κομμάτι και σόλο όργανο του συγκροτήματος. Το 2010 ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ, παράλληλα με τις συνεχείς περιοδείες τους στην Ελλάδα. Τον Μάιο του 2013 έπαιξαν ζωντανά στα Τρίκαλα, στην Λάρισα, στα Ιωάννινα, στην Καβάλα, στο Αγρίνιο και στην Αθήνα, ενώ τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς πραγματοποίησαν τρεις εμφανίσεις στην Αλβανία.
Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Riza" κυκλοφόρησε στις 3 Απριλίου 2014, στον αριθμό των 500 αντιτύπων σε μορφή δίσκου βινυλίου και άλλων 500 σε μορφή CD. Για την προώθηση του δίσκου, έδωσαν συναυλίες στην Θεσσαλονίκη, την Λάρισα, τον Βόλο, τα Τρίκαλα, την Πάτρα και την Αθήνα, ενώ συμμετείχαν στο Way Of West festival στο Δρέπανο, το Antiracist fest στην Αθήνα, το Rockwave Festival στην Μαλακάσα, κ.α..
Στις 13 Νοεμβρίου 2014, κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή το ΕΡ "Zvara​/​Karakolia". Τα δύο κομμάτια του ΕΡ ηχογραφήθηκαν στην Θεσσαλονίκη και στο δεύτερο κομμάτι συμμετείχαν ως γκεστ ο Κώστας Παπαπαναγιώτου στο μπουζούκι, ο Γιώργος Ρήγας στον μπαγλαμά και ο Ευρυπίδης Ντιναλέξης στο τζουρά.





Γιατί έχουμε τέτοιας ποιότητας εξουσίες.

Η προχθεσινή κουβέντα στην Βουλή, η οποία και αφορούσε διάφορα πρόσωπα που σχετίζονται με την εξουσία, μου θύμισε ένα σχετικό διαχρονικό παραμύθι που όμως καλύτερα από πολλές εμβριθείς αναλύσεις εξηγεί γιατί έχουμε τέτοιας ποιότητας εξουσίες.

Μια φορά και ένα καιρό ένας Βασιλιάς ήθελε να πάει για ψάρεμα μαζί με την γυναίκα του.
Φρονίμως ποιών φώναξε τον μετεωρολόγο της αυλής να του πει τι καιρό  θα κάνει, ώστε να μην τους πιάσει  καμιά βροχή και τους χαλάσει την εκδρομή.
Αυτός, ένας πολύ γνωστός και σοβαρός επιστήμων, τους είπε πως ο καιρός θα είναι καλός και δεν θα βρέξει.
Βασιζόμενοι λοιπόν στα λεγόμενα του, μιας και πάντα ήταν σωστές οι προβλέψεις του,ξεκίνησαν με καλή διάθεση να πάνε για ψάρεμα.
Στον δρόμο συνάντησαν ένα γεροντάκο με τον γαϊδαράκο του να γυρίζει στην πόλη.
Τους χαιρέτησε με τον προσήκοντα σεβασμό και τους ρώτησε που πάνε.
Όταν του είπαν ότι πάνε για ψάρεμα αυτός τους απάντησε:
-Γυρίστε πίσω γιατί θα αρχίσει σε λίγο να βρέχει και θα πιάσει καταιγίδα.
Βέβαια αυτοί γελώντας δεν έλαβαν υπ΄ όψη τους τα λόγια του γέρου και συνέχισαν τον δρόμο τους, αλλά σε λίγο άρχισε πράγματι να βρέχει και να χαλάει ο καιρός.
Επιστρέφοντας τρέχοντας πίσω, ξανασυνάντησαν το γεροντάκο και βέβαια τον ρώτησαν πως και είχε προβλέψει τον καιρό.
Αυτός τους είπε πως όταν ο γάιδαρος έχει όρθια τα αυτιά του τότε πρόκειται να βρέξει.
Γυρίζοντας λοιπόν στο παλάτι η πρώτη δουλειά που έκανε ο Βασιλιάς ήταν να απολύσει τον μετεωρολόγο και να πάρει μερικά γαϊδούρια στην αυλή του.

Η ιστορία αυτή λοιπόν εξηγεί  το γιατί έχουμε τέτοιας ευφυΐας εξουσίες και γιατί  οι εξουσίες έκτοτε, αντί να έχουν δίπλα τους ανθρώπους σοβαρούς που σπάνια κάνουν λάθος, προτιμούν να περιστοιχίζονται από ένα πλήθος γαϊδούρια που γκαρίζουν, τσακώνονται μεταξύ τους, κλωτσάνε όποιον τους αντιστέκεται και βέβαια εύκολα  διαπλέκονται με όσους τους δίνουν κρυφά τροφή.
 
http://atheofobos2.blogspot.gr

Η Αθήνα του 1920

Επί 30 χρόνια ο Μπουασονά φωτογράφιζε την Ελλάδα μαζί με τον συνοδοιπόρο του Ντανιέλ Μπο-Μποβί, πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης.

Μας άφησε έτσι πολύτιμες εικόνες από μια Αθήνα που είναι σήμερα άγνωστη σε πολλούς: μια πρωτεύουσα με ποτάμια, χωματόδρομους, νεοκλασικά αρχοντόσπιτα και φτωχικά λασπόσπιτα.




Πόλεμος στην Ευρώπη

Τα εγκλήματα γεννούν εγκλήματα
Πρώτα η Μαδρίτη, μετά το Λονδίνο, το Παρίσι τώρα και οι Βρυξέλλες. Ο πόλεμος δεν μαίνεται μονάχα στο «μαλακό υπογάστριο» της Ευρώπης, στη φλεγόμενη Μ. Ανατολή.

Με ιδιότυπο, ασύμμετρο τρόπο έχει μεταφερθεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η επιλογή των Βρυξελλών να αποτελέσουν στόχο του νέου τρομοκρατικού χτυπήματος δεν είναι τυχαία· έχει απολύτως σαφή και σοβαρό συμβολισμό. Πρόκειται για την «καρδιά» των μηχανισμών της Ε.Ε., έδρα του Ευρωκοινοβουλίου αλλά και του αρχηγείου του ΝΑΤΟ. Στόχος του νέου χτυπήματος είναι η πρόσδεση της η Ε.Ε. στις επιλογές του ΝΑΤΟ, ο ευρω-ατλαντισμός.

Στην πραγματικότητα έχουμε εκδήλωση του τρίτου κατά σειρά πολέμου που διεξάγεται στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Ο πρώτος ήταν ο πόλεμος διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας και επαναχάραξης των συνόρων αλλά και των σφαιρών επιρροής στα Βαλκάνια. Ο δεύτερος, σε εξέλιξη, είναι ο πόλεμος που μαίνεται στην Ουκρανία. Και ο τρίτος, ακήρυχτος, απρόβλεπτος, εξίσου όμως αποτρόπαιος, αυτός της τρομοκρατίας. Δεν έχει βέβαια στρατιωτικά μέτωπα ή χαρακώματα, καθώς οι σύγχρονοι πόλεμοι έχουν ιδιόμορφα χαρακτηριστικά. Αποσκοπούν περισσότερο στη δημιουργία καταστάσεων χάους, συνθηκών παραλυτικού φόβου, έχουν συμβολικές στοχεύσεις. Τα δραματικά γεγονότα του Βελγίου πιστοποιούν ότι οι οργανωμένοι πόλεμοι της «πολιτισμένης» Δύσης όσο και αυτοί της νέας τρομοκρατίας έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά.

Πληρώνει τις συνέπειες των εγκλημάτων της
Οι ηγετικές δυνάμεις της Ευρώπης αντιμετωπίζουν αυτό τον πόλεμο, τον τρίτο, με γενναίες δόσεις υποκρισίας. Παρουσιάζουν την Ευρώπη και τους πολίτες της σαν θύματα. Αρκούνται να εκφράσουν τη «βαθιά θλίψη» για τα θύματα της βίας, οργανώνουν λιτανείες μεταμφιεζόμενοι αμήχανα την μια μέρα σε Παριζιάνους, την άλλη σε Λονδρέζους, την τρίτη σε Βρυξελλιώτες. Ορκίζονται πίστη στα ευρωπαϊκά ιδεώδη και στη δημοκρατία σε πείσμα της τρομοκρατίας και της ανασφάλειας. Πίσω από την ανιαρή επανάληψη των ίδιων λόγων επιχειρείται να συγκαλυφθεί ότι οι ηγετικές δυνάμεις είναι οι πραγματικοί θύτες των λαών της Μ. Ανατολής, οι φυσικοί αυτουργοί και υποκινητές της βίας. Είναι οι ιθύνοντες της Ε.Ε. που έχουν παίξει ρόλο στη σφαγή που συντελείται σήμερα στη Συρία, χθες στη Λιβύη και λίγο πριν στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Είναι οι ίδιοι που έχουν προσδεθεί στα σχέδια των ΗΠΑ, στη νέα ψυχροπολεμική αντιπαράθεση με τη Ρωσία και στη «διά αντιπροσώπων» (Σαουδική Αραβία, Κουβέιτ, Τουρκία) υποδαύλιση του πολέμου στη Συρία και στο νέο γεωστρατηγικό μοίρασμα της περιοχής. Είναι οι ιθύνοντες της Ε.Ε. που επιχειρούν να μοντελοποιήσουν, με την οικονομική τους πολιτική, όχι μόνο άλλες χώρες αλλά και ολόκληρες περιοχές στο εσωτερικό της, τινάζοντας στον αέρα κοινωνικές δομές και συνοχή, γενικεύοντας τον αποκλεισμό, τα γκέτο, τον ρατσισμό, την απόγνωση σε εκατομμύρια ανθρώπους. Δημιουργούν, έτσι, το έδαφος και τροφοδοτούν με «οπαδούς» όχι μόνο τις ξενοφοβικές, ρατσιστικές φωνές που δυναμώνουν στις ευρωπαϊκές χώρες αλλά και ακραίες ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις. Είναι οι ιθύνοντες της Ε.Ε. που αποδέχονται και επιτρέπουν στην Τουρκία να εκβιάζει, έχοντας ως όπλο τις προσφυγικές ροές, την ίδια στιγμή που θωρακίζουν τα σύνορα της Ευρώπης, μετατρέποντας χώρες σε αποθήκες προσφύγων, υποδαυλίζοντας το μίσος και το ρατσισμό.

Το διευθυντήριο της Ευρώπης έχει μετατρέψει το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών σε μια αχανή εμπόλεμη ζώνη. Μέχρι σήμερα πολλοί θεωρούσαν, κυνικά, ότι το κόστος σε ανθρώπινες ζωές αθώων θα ήταν μικρό, κατά συνέπεια διαχειρίσιμο. Αν αληθεύουν οι πληροφορίες ότι οι τρομοκράτες του Βελγίου σχεδίαζαν χτύπημα στα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας, τότε οι συνέπειες θα ήταν απρόβλεπτες. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτό είναι αδύνατον να γίνει;

Τίποτα δεν θα είναι ίδιο
Το ίδιο υποκριτική είναι η διαβεβαίωση ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τη βία και να προασπίσει τη δημοκρατία και την ελευθερία των πολιτών της.

Ήδη οι πρωτεύουσές της, έχουν παραδοθεί σε στρατιωτικές δυνάμεις, οι έλεγχοι είναι ασφυκτικοί σε όλους τους δημόσιους χώρους. Πιθανόν τα μέτρα αυτά να είναι προσωρινά και σε λίγο, τα πιο ορατά τουλάχιστον, να υποχωρήσουν. Θα παραμείνει όμως ο «κόκκινος συναγερμός» για τις μυστικές υπηρεσίες, θα ενταθούν τα ειδικά μέτρα σε βάρος των συνήθων υπόπτων.

Ήδη η Ουγγαρία δήλωσε ότι δεν πρόκειται να ανοίξει τα σύνορα της σε πρόσφυγες, ότι δεν θα υποδεχθεί κανέναν πλέον στο έδαφος της.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να αντιληφθεί ότι το τρομοκρατικό χτύπημα στις Βρυξέλλες θα αξιοποιηθεί από τους κυρίαρχους της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ για μια νέα «αντιτρομοκρατική» υστερία, με θύμα τα δημοκρατικά δικαιώματα. Η δημόσια ζωή θα διολισθαίνει όλο και πιο πολύ στη στρατιωτικοποίηση, νέα μέτρα θα νομοθετούνται με πρόσχημα την τρομοκρατία. Ο αυταρχισμός, οι αποκλεισμοί και η γκετοποίηση θα εξαπλώνονται με θύματα όλους όσοι βρίσκονται στο στόχαστρο των πολιτικών λιτότητας και δημοσιονομικής προσαρμογής. Θα ενισχυθεί η ξενοφοβία και η ισλαμοφοβία, θα ενταθεί το κυνήγι εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, φαινόμενα που ήδη βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τη στιγμή που οι Βρυξέλλες δέχονταν το τρομοκρατικό χτύπημα, οι πρόσφυγες και μετανάστες που έφθαναν στο Πειραιά, μεταφέρονταν με κλούβες της αστυνομίας και πλαστικές χειροπέδες στα κλειστά κέντρα φύλαξης.

Η βία γεννά βία
Οι ισχυροί της Ευρώπης θέλουν να παρουσιάζουν τα αποτελέσματα των καταστροφικών για τους λαούς της Μ. Ανατολής επιλογών τους σαν να οφείλονται σε μια μάχη πολιτισμών. Προτιμούν να μιλούν για την αδυναμία των μουσουλμάνων να αποδεχθούν και να προσαρμοστούν στο τρόπο ζωής και στις αξίες του δυτικού πολιτισμού. Οι πιο ακραίοι μιλούν για το ασυμβίβαστο των δύο θρησκειών. Ξεχνούν σκόπιμα ότι εκατοντάδες νέοι μουσουλμάνοι, γεννημένοι και μεγαλωμένοι στις χώρες της Ευρώπης, εγκατέλειψαν τα γκέτο που είχαν κλεισθεί, ταξίδεψαν στη Συρία για να πολεμήσουν στο πλευρό του ISIS. Ξεχνούν ότι οι τρομοκράτες του Βελγίου, όπως και παλιότερα του Παρισιού, γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και σπούδασαν στις χώρες που κατόπιν έγιναν στόχοι τους.

Δεν είναι μόνον αυτό. Είναι πια γνωστό ότι ο ISIS, όπως παλιότερα η Αλ Κάιντα, η Αλ Νούσρα και άλλες παραφυάδες της ισλαμικής τρομοκρατίας, υπήρξαν δημιουργήματα των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και των μεγάλων χωρών της Ε.Ε. Από αυτούς οργανώθηκαν, εξοπλίσθηκαν και στηρίχθηκαν ως όργανα της πολιτικής τους. Ακόμα και τώρα, την περίοδο του «ανοικτού πολέμου» οι μεγάλοι σύμμαχοι της δυτικής σταυροφορίας στη Μ. Ανατολή, οι μοναρχίες του Κόλπου, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία είναι δυνάμεις που φανερά ή κρυφά συνεργάζονται, εξοπλίζουν στρατιωτικά και ενισχύουν οικονομικά τον ISIS και τις παραφυάδες του.

Εκείνο που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι η κύρια δύναμη στήριξης του ISIS, οι Σουνίτες, δεν αποτελούν μια ακραία αίρεση του μουσουλμανισμού, αλλά πληθυσμούς εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων που δέχθηκαν τα πιο ισχυρά πλήγματα από τη διάλυση του Ιράκ και του Αφγανιστάν, αλλά και από την οικονομική καταστροφή του Πακιστάν. Πληθυσμοί που διεσπάρησαν σε ολόκληρη τη Μ. Ανατολή, που βρέθηκαν για πάνω από μια δεκαετία σε εμπόλεμες περιοχές. Πληθυσμοί που συγκροτήθηκαν σε κοινωνικές δομές μέσα στη διαλυμένη Συρία και στοιχειώδη κρατική υπόσταση μέσω του χαλιφάτου ISIS. Με αυτή τη έννοια, η ευρωπαϊκή βία δημιούργησε περιοχές συγκέντρωσης τεράστιας απόγνωσης που με τη σειρά της τροφοδοτεί νέα βία και ενισχύει ακραίες θρησκευτικές δοξασίες, και φασιστικού τύπου δομές όπως του σαλαφιστικού τζιχαντισμού του ISIS. Αυτά τα δεδομένα βεβαιώνουν ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου της ισλαμιστικής τρομοκρατίας δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Η αμηχανία της Δύσης και της Ρωσίας, ίσως, ανάμεσα στα άλλα, να δείχνουν και τη πρόθεση «συνύπαρξης» και ελέγχου του φαινόμενου ISIS.

Λείπει ένα πανευρωπαϊκό αντιπολεμικό κίνημα
Οι λαοί της Ευρώπης δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα πια από τις ηγεσίες τους. Η προάσπιση της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των κοινωνικών κατακτήσεων δεν μπορούν να υπερασπισθούν από εκείνους που υποδαυλίζουν τον πόλεμο, που σπέρνουν απόγνωση και καταστροφή σε χώρες και περιοχές ολόκληρες.

Οι λαοί της Ευρώπης οφείλουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά και με αίσθημα ευθύνης την κατάσταση. Όσο οι ηγεσίες της Ε.Ε. συμμετέχουν και εξαπολύουν άδικους πολέμους, τόσο η βία θα επιστρέφει στο εσωτερικό της Ευρώπης. Όσο οι πόλεμοι θα γενικεύονται, τόσο θα δυναμώνουν τα μεταναστευτικά ρεύματα, και μαζί τους οι ακραίες δεξιές και ρατσιστικές, φωνές. Και όσο οι τελευταίες δυναμώνουν, τόσο θα γενικεύονται τα φαινόμενα βίας και τρομοκρατίας.

Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος είναι αναγκαίο, όσο ποτέ, να αναπτυχθεί ένα ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα με σημαία το αίτημα «ελεύθεροι λαοί σε ελεύθερες χώρες».

Για να διασωθεί η Ευρώπη και οι λαοί της πρέπει άμεσα να απεγκλωβιστούν από τις καταστροφικές επιλογές και τα σχέδια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Η ενδυνάμωση του ευρωατλαντισμού είναι άμεση απειλή για την ευρωπαϊκή ειρήνη.

Σήμερα, σε αυτό το σχέδιο δεν συντάσσεται, ούτε κατ’ ελάχιστον, καμιά από τις μεγάλες πολιτικές δυνάμεις ή χώρες. Αντίθετα, όλες οι πτέρυγες κρατούν κοινή στάση.

Φαίνεται ότι στην εποχή μας τα αυτονόητα, η προάσπιση της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ειρήνης, απαιτούν βαθύτερες πολιτικές αλλαγές.


Η Ε.Ε. όμηρος εκβιασμών της Τουρκίας

Έρχονται δύσκολα για τη χώρα
Τα δραματικά γεγονότα των Βρυξελλών προμηνύουν ακόμα δυσμενέστερες εξελίξεις για τη Ελλάδα. Πολλοί προεξοφλούν ότι με πρόσχημα το τρομοκρατικό χτύπημα τα ευρωπαϊκά σύνορα όχι μόνο θα σφραγιστούν οριστικά αλλά και η ίδια η συμφωνία μεταξύ Ε.Ε.- Τουρκίας θα ανατραπεί, κάτω από τις συνεχώς διογκούμενες απαιτήσεις της Τουρκίας, με πρόσχημα πάντα την τρομοκρατία και αιχμή τις μεταναστευτικές ροές.

Οι εκβιασμοί της Τουρκίας έχουν γίνει φανεροί όλο το προηγούμενο διάστημα. Οι δηλώσεις Νταβούτογλου, στη τελευταία Σύνοδο Κορυφής, ότι «δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς Τουρκία και Τουρκία χωρίς Ευρώπη», είναι έκφραση ενός νέου δόγματος που ανατρέπει την πεποίθηση ότι η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για την ευρωπαϊκή της ένταξη. Είναι, παράλληλα, διπλωματική διατύπωση ενός ωμού εκβιασμού και επιβολής των όρων αυτής της συνεργασίας, υπό το βάρος μιας μεγάλης κρατικής δύναμης.

Η τουρκική διπλωματία γνωρίζει καλά ότι η Ε.Ε. είναι θρυμματισμένη υπό το βάρος των μεταναστευτικών ροών που ή ίδια εξαπέλυσε. Γνωρίζει ότι η Γερμανία παρακολουθεί με αυξημένο ενδιαφέρον τη χώρα στο πεδίο των εξαγωγών και των οικονομικών σχέσεων. Οι υπόλοιπες μεγάλες χώρες της Ευρώπης που μέχρι στιγμής αντιστέκονται στην ενταξιακή της προοπτική, υπολογίζει ότι θα πεισθούν υπό το βάρος της «εξαγωγής» μεταναστών και των κινδύνων της επέκτασης της τρομοκρατίας.

Με αυτή την πολιτική θα επιχειρηθεί να υποβληθούν τετελεσμένα σε βάρος της ελληνικής πλευράς. Το «τι σημασία έχει σε ποιον ανήκει ένα νησί, μπροστά στο κίνδυνο πνιγμού ανθρώπων» που είπε ο Νταβούτογλου, δεν απέχει καθόλου από τη δήλωση της Μέρκελ για την ανάγκη κοινής διαχείρισης μιας ασήμαντης ζώνης «μερικών μιλίων θάλασσας». Κατά το ίδιο τρόπο οι επιφυλάξεις και οι απειλές veto για τα ενταξιακά κεφάλαια που μπλοκάρει η κυπριακή κυβέρνηση, θα παρουσιάζονται όλο και πιο επιτακτικά ως «καπρίτισα».

Την ίδια στιγμή φιλοδοξεί να παίξει αναβαθμισμένο ρόλο προστάτη των δικαιωμάτων των εκατομμυρίων μουσουλμάνων μεταναστών που προστίθενται σε αυτά που ήδη ζουν στην Ευρώπη. Η απαίτηση για τζαμιά, ινστιτούτα, κέντρα μελετών θα αποτελούν τις μορφές μέσω των οποίων θα ασκείται η προστασία και ο έλεγχος μιας ισχυρότατης κατηγορίας του ευρωπαϊκού πληθυσμού.

Η Ευρώπη, σε αντίθεση με το παρελθόν της, είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίσει τη νέα πραγματικότητα και να αντιμετωπίσει την Τουρκία σαν μια μεγάλη περιφερειακή δύναμηνα αποδεχθεί το νέο «τουρκικό δόγμα».



Του Σπύρου Παναγιώτου
Δρόμος της Αριστεράς

Προκρουστάδικο !

Στάθης
 

Αφού υπάρχει η τηλεόραση.



Συμπτώματα μαζικής τύφλωσης στη χώρα μας,,Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είναι ηλίθιοι (αναδημοσίευση!)

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Jeff Beck Band & Billy Gibbons - "Foxy Lady"

Jeff Beck with Billy Gibbons
Song: Foxy Lady (Jimi Hendrix)
The 25th anniversary rock and roll hall of fame concert



 

Το κακό και το χειρότερο…

Κατά μία –απαισιόδοξη- άποψη που διατυπώνει ωστόσο πρώην  κορυφαίος παράγοντας της πολιτικής ζωής, υπάρχουν μόνο δύο σενάρια για τις μεσοπρόθεσμες εξελίξεις: το κακό και το χειρότερο…
Το κακό σενάριο είναι σε γενικές γραμμές, αυτό το οποίο βιώνει η ελληνική κοινωνία και οικονομία από την Άνοιξη του 2010. Δηλαδή μια συνεχής και δίχως τέλος κατάπτωση, μια διαρκής χωρίς τέλος και μάταια προσπάθεια να σταματήσει η πορεία προ τον  πάτο, η οποία ωστόσο συνεχίζεται.

Η εξέλιξη του κακού σεναρίου έχει να κάνει κατά κύριο λόγο με την οικονομική ασφυξία, την οποία επιτείνουν οι  πολιτικές της λεηλασίας που επιβάλουν οι δανειστές με μόνο στόχο να αρπάξουν ως χρεολύσιο ό,τι μπορούν να βάλουν στο χέρι: από μισθούς και συντάξεις, μέχρι ιδιωτικά και δημόσια ακίνητα, επιχειρήσεις και  δημόσιους πόρους σε σκοτωμένες τιμές. Η εξέλιξη αυτού του σεναρίου οδηγεί στο βυθό, χρόνο με το χρόνο, ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας, υπονομεύει τις όποιες δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης και οδηγεί τη χώρα στο περιθώριο και στη  γκρίζα σκιά «αναπάντεχων»  κρίσεων.

Μια – επί της ουσίας- χρεοκοπημένη χώρα, η οποία υπάρχει εν ζωή μόνο για να εξυπηρετεί το χρέος της, είναι προφανώς αντιμέτωπη ανά πάσα στιγμή με γκρίζα και αναπάντεχα σενάρια, ακριβώς εξαιτίας της αδυναμίας της να υπερασπιστεί ζωτικά της συμφέροντα. Ένα τέτοιο παράδειγμα αδυναμίας καταγράφεται αυτήν ακριβώς τη στιγμή με την προσφυγική / μεταναστευτική κρίση και την ελληνική αδυναμία να αρνηθεί να γίνει αποθήκη ανθρώπων, όπως της ζητούν και της επιβάλλουν οι Εταίροι και δανειστές της.

Το χειρότερο σενάριο ωστόσο, με το οποίο ήδη βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα έχει να κάνει με επικίνδυνες  εκκρεμότητες στην εξωτερική της πολιτική, οι οποίες επανεμφανίζονται ως γραμμάτια  προς εξόφληση: Η εκκρεμότητα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, οι τουρκικές διεκδικήσεις και η επισφράγιση της διχοτόμησης της Κύπρου είναι τα τρία ζητήματα που συνθέτουν το χειρότερο σενάριο, στο οποίο οδηγείται, εξαιτίας της οικονομικής  και πολιτικής αδυναμίας, η χώρα.

Στην παρούσα φάση η ελληνική κυβέρνηση πιέζεται ασφυκτικά (από Αμερικανούς και Γερμανούς) να υποχωρήσει στην  υπόθεση της ονομασίας και να δεχτεί τα τετελεσμένα: Να αποδεχτεί , δηλαδή, την ύπαρξη της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας»  ως χώρας μέλος του ΟΗΕ…

Η ελληνική αδυναμία, η οποία εκδηλώνεται πια και ως αμυντική ανεπάρκεια πυροδοτεί και το χειρότερο σενάριο στα ελληνοτουρκικά, καθώς όπως φαίνεται ακόμη και από την ειδησεογραφία η Άγκυρα καθημερινά υπενθυμίζει εμπράκτως ότι:


  • Αμφισβητεί τα θαλάσσια σύνορα
  • Αμφισβητεί εδάφη (νησιά, βράχους και βραχονησίδες )
  • Αμφισβητεί δικαιώματα σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη

Υ.Γ. είναι παράδοξη, χωρίς να είναι ωστόσο ιστορικά ανεξήγητη, η αφασία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο απλώς ελπίζει ότι κάποιος από μηχανής φίλος, εταίρος ή σύμμαχος θα εμφανιστεί. Αγνοούν οι πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν και κυβερνούν  ότι οι «φίλοι» εμφανίζονται κατόπιν εορτής…


Δημήτρης Μηλάκας
Το Ποντίκι

Η παράσταση.

το μεγαλύτερο στάδιο του κόσμου


strahov-idnes 
Ψάχνοντας για το μεγαλύτερο στάδιο του κόσμου, μπορεί κανείς να κάνει σκέψεις που θα φεύγουν όλο πιο μακριά. Από το Μαρακανά της Βραζιλίας μέχρι κάποιο στάδιο στην Πιονγιάνγκ προς τιμήν του Ηγέτη και από κάποιο γήπεδο στις ΗΠΑ που παίζουν «φούτμπολ» και βάζουν τεράστια «monster trucks» να καταστρέφουν αυτοκίνητα μέχρι αγώνες πυγμαχίας με καγκουρό στην Αυστραλία.

Η αλήθεια είναι όμως ότι το μεγαλύτερο στάδιο που υπήρξε ποτέ βρίσκεται στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Πράγα. Η παραπάνω φωτογραφία ίσως το αδικεί, αλλά ευτυχώς το γεγονός ότι υπάρχει ένα κανονικό γήπεδο ακριβώς δίπλα του σαν κλίμακα δείχνει πόσο τεράστιο ήταν το Στράχοβ, το γιγάντιο τσιμεντένιο γήπεδο της Τσεχοσλοβακίας. Αν εξαιρέσουμε την πίστα της Ινδιανάπολις (όπου γίνονται αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού), μιλάμε για το μεγαλύτερο αθλητικό κέντρο του κόσμου.
strahovs
Αν πάλι δεν καταλάβατε για τι μέγεθος μιλάμε, εδώ το βλέπουμε πανοραμικά και ναι, με πρόχειρους υπολογισμούς χωράει περίπου 9 γήπεδα, αφού ο αγωνιστικός χώρος έχει έκταση πάνω από 63.000 τετραγωνικά μέτρα. Εδώ υπάρχει και ένα photosphere του που σε ζαλίζει. Σκεφτείτε έναν προπονητή να στείλει για τιμωρία τους αθλητές να κάνουν «3-4 γύρους». Το Στράχοβ έχει ζωή από το 1926, όταν μετά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο κατασκευάστηκε για να γίνονται εκεί γυμναστικές επιδείξεις από το κίνημα των Σοκόλ. Μετά την εγκαθίδρυση του κομμουνισμού στη χώρα, το τσιμεντένιο τέρας δεν πήγε χαμένο, ούτε και οι αγώνες επίδειξης. Όλα τα καθεστώτα άλλωστε λατρεύουν τέτοιου είδους θεάματα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το στάδιο με τις μετέπειτα προσθήκες σε εξέδρες χωρούσε 220.000 θεατές (κατά άλλους 250.000) και αν αναρωτιέστε, ναι γέμιζε πολλές φορές.

Επί κομμουνισμού έγιναν μερικές από τις πιο θεαματικές επιδείξεις όλων των εποχών, οι λεγόμενες Σπαρτακιάδες για να γιορτάζεται η απελευθέρωση της Πράγας, με τους αθλητές να φτάνουν μέχρι και τις 700.000 από ολόκληρη τη χώρα το 1960. Όπως είναι αναμενόμενο η συμμετοχή μαθητών και στρατιωτών ήταν υποχρεωτική για να δυναμώσει το φρόνημα του λαού και οι αγώνες γίνονταν κάθε πέντε χρόνια (αν και δεν έγιναν κατά την Άνοιξη της Πράγας και τη βελούδινη επανάσταση).  Οι εικόνες ήταν αν μη τι άλλο εντυπωσιακές (όσο και τρομακτικές), λες και βλέπεις κάποια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή των 70s με άπειρους κομπάρσους. Μετά το 1990 και την πτώση του καθεστώτος, το στάδιο χρησιμοποιήθηκε κυρίως για συναυλίες με ονόματα όπως οι Ρόλινγκ Στόουνς, οι Μπον Τζόβι και οι U2, αν και προσωπικά θα προτιμούσα αυτή του 2001 με AC/DC και Rammstein.
Φαντάσου να έπρεπε να δεις μπάλα εδώ
Φαντάσου να έπρεπε να δεις μπάλα εδώ

Για να το γράφουμε στο Σομπρέρο, η απάντηση στην ερώτηση «γίνονταν και ποδοσφαιρικοί αγώνες;» είναι «ναι». Όχι πάρα πολλοί, αλλά γίνονταν. Και για λόγους πρακτικούς, οι διοργανωτές διάλεγαν ένα από τα γήπεδα προς την μια πλευρά και όχι στην κεντρική τριάδα, ούτως ώστε ο κόσμος να μπορεί να βλέπει (έστω από την μία κερκίδα).  Αν παίζεις μπάλα στα κεντρικά γήπεδα, ο κόσμος είναι τόσο μακριά που δεν πρόκειται να σε δει κανείς. Όπως γράφει και ένα άρθρο για το γήπεδο, στα χρόνια της  Τσεχοσλοβακίας θα μπορούσαν να παιχτούν ταυτόχρονα όλοι τα ματς μιας αγωνιστικής του πρωταθλήματος στο Στράχοβ και να έχεις και λίγο ελεύθερο χώρο για τον λαό. Δυστυχώς πάντως δεν ήταν ποτέ έδρα κάποιας ομάδας και δεν υπάρχουν φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία.
strahovsky-stadion
Οι κερκίδες του σταδίου βρίσκονται πλέον σε αποσύνθεση, με πολλά σημεία να είναι επικίνδυνα για να περπατήσει κάποιος και να έχουν ρημάξει, ενώ σε άλλα σημεία στις εξέδρες έχουν φυτρώσει φυτά, καθώς δεν χρησιμοποιούνται. Κατά καιρούς έχουν ακουστεί διάφορες ιδέες και προτάσεις για την τύχη του ιστορικού σταδίου (από εμπορικά κέντρα και πάρκα, μέχρι ένα σύγχρονο γήπεδο ποδοσφαίρου), προς το παρόν πάντως το εκμεταλλεύεται ως προπονητικό κέντρο η Σπάρτα Πράγας, με οχτώ ποδοσφαιρικά γήπεδα (σύμφωνα με τη γουικιπίντια τα 6 κανονικών διαστάσεων), αλλά και εγκαταστάσεις με αποδυτήρια και γραφεία. Είναι ένα από τα μέρη που το τσιμέντο είναι κάτι παραπάνω από δομικό υλικό, είναι μέρος του παρελθόντος μια χώρας και γενικότερα μιας ιστορικής περιόδου του περασμένου αιώνα. Πλέον ζωή του δίνουν μόνο οι προπονήσεις των αθλητών της Σπάρτα και τα γκολ δεν πανηγυρίζονται από 200 χιλιάδες κόσμου.

Πηγήsombrero

Τίγκα... οι επενδυτές

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Elias Zaikos - Ain't no sunshine

Ain't no sunshine - Elias Zaikos jam with the Blue Flames



Χάος!

Απίστευτες κατασκεύες

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να πετύχουν εκπληκτικά κατορθώματα.

Από ιατρικά θαύματα στην κατασκευή θαυμάτων, όπως τον πύργο του Άιφελ, έχουμε κάνει κάποια πολύ απίστευτα πράγματα. Και αν θέλετε να νιώσετε πραγματικά περήφανοι για το είδος σας, ας εξετάσουμε περαιτέρω αυτές τις φωτογραφίες.
Αυτές οι υπερ-δομές είναι τόσο επικών διαστάσεων που δεν μπορείς να το πιστέψεις σε ορισμένες περιπτώσεις. Και όταν συνειδητοποιείς τι πραγματικά έχει φτιάξει ο άνθρωπος δεν έχεις λόγια.

Δείτε τις φωτογραφίες :

1. Στην Κίνα ο ναός του Βούδα στέκεται πάνω από 420 πόδια ψηλά. Καλλιτέχνες έπρεπε να ξαναχτίσουν το λόφο που βρίσκεται σ εξαιτίας του τεραστίου μεγέθους του.

Θα πρέπει να πάτε πολύ κοντά για να εκτιμήσετε την επική κλίμακα αυτού του αγάλματος. ​

2. Χτίστηκε το 1586,είναι πάνω από 2.200 κιλά, το κανόνι τσάρος εξακολουθεί να είναι ένα από τα μεγαλύτερα κανόνια που χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στη μάχη.

3. Η Jiaozhou γέφυρα είναι πάνω από 26 μίλια μακριά και πήρε 4 χρόνια για να ολοκληρωθεί.

4. Το Burj Khalifa στο Ντουμπάι είναι η ψηλότερη ανθρώπινη κατασκευή στον κόσμο. Βρίσκεται στα 2722 πόδια.

5. Η Πλατφόρμα Bullwinkle Oil είναι πάνω από 1.300 πόδια. Χτίστηκε και αποστέλλετε προς τον Κόλπο του Μεξικού σε τμήματα.
img src="http://www.diaforetiko.gr/wp-content/uploads/2016/03/8-amazing-structures-664x436.jpg" height="262" width="400">
6. Το παρατηρητήριο Arecibo στο Πουέρτο Ρίκο είναι πάνω από 1.000 πόδια σε διάμετρο και χτίστηκε για να εντοπίσει δυνητικά ξένα σήματα στο βαθύ διάστημα.

7. Το CAT 797b ζυγίζει πάνω από ένα εκατομμύριο pounds και έχει 4.000 ιπποδύναμη, ιδανικό για τις μεγαλύτερες θέσεις εργασίας εξόρυξης.

8. Αλλά αν νομίζετε ότι αυτά είναι τεράστια ελέγξτε το 3.900 πόδια Mirny Diamond. Το CAT μοιάζει με ένα κόκκο σκόνης σε σύγκριση.

9. Στο Everett υπάρχει ένα εργοστάσιο της Boeing όπου τα Αεροπλάνα κατασκευάζονται, κάθε συρόμενη πόρτα είναι στο μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου.

10. Το Blue Marlin σκάφος μεταφοράς μπορεί να μεταφέρει έως και 75.000 τόνους.

11. Το ανθρωπογενείς Palm Island στο Ντουμπάι πήρε 3 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια άμμου για την κατασκευή του.

12. Το CERN Large Hadron Collider είναι 17 μίλια.

13. Το Bagger 288 είναι το μεγαλύτερο όχημα γη στη γη. Ζυγίζει 45.000 τόνους και έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει στην εξόρυξη άνθρακα στη Γερμανία.

14. Οι ακριβές εσωτερικές διαστάσεις του Airbus Beluga είναι μια βιομηχανία μυστική, αλλά δεδομένου ότι χτίστηκε για να μεταφέρει άλλα αεροπλάνα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι αρκετά μεγάλο.


ΠΗΓΗ