BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Δευτέρα, 29 Φεβρουαρίου 2016

Είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ

Είμαι 55 χρόνων, άνεργος τα τελευταία χρόνια, αλλά έχω την οικογένεια μου... το σπιτι μου, τους φίλους μου και όλοι μαζί την παλεύαμε βοηθώντας ο ένας τον άλλο...

Ξέρω τι θα πει φτώχεια,  ξέρω πως είναι από πρώτο χέρι πως είναι να μην ξέρεις τι θα σου ξημερώσει αύριο... Εκείνο που δεν Ξέρω είναι πως είναι να είσαι "πρόσφυγας"... Πως είναι να φεύγεις από την χώρα σου για να γλυτώσεις από τον πόλεμο που τον ξεκινούν τα "συμφέροντα" των πλουσίων, πως είναι να κουβαλάς τα μωρά παιδιά σου μέσα σε αντίξοες συνθήκες, να θαλασσοπνίγονται για ξεφύγουν από τις βόμβες που σκάνε δίπλα τους, δεν ξέρω πως είναι να περπατάς ατέλειωτες ώρες για να φτάσεις στην "γη τις επαγγελίας" που για αυτούς είναι η Ευρώπη, δεν ξέρω πως είναι να σε μεταχειρίζονται σαν ανθρώπινο σκουπίδι, ΔΕΝ ΞΕΡΩ... εκείνο που ξέρω και εκείνο που νιώθω είναι ότι είμαι ένας άντρας 55 χρόνων που βλέπει όλα αυτά να διαδραματίζονται στην χώρα του και  πονάω με όλα αυτά που βλέπω και δε έχω την δύναμη να βοηθήσω, πονάω όταν βλέπω τα παιδιά τα προσφυγόπουλα, ξυπόλητα ταλαιπωρημένα άρρωστα... Αλλά από την άλλη είμαι ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ σαν Έλληνας γιατί με έκαναν περήφανο όλοι αυτοί οι κάτοικοι των νησιών που δέχονται τους πρόσφυγες, όλοι αυτοί που από το τίποτα το δικό τους βοηθάνε μεγαλόπνοα όλους αυτούς. Και η Ευρώπη; Η ενωμένη, της αλληλεγγύης, των λαών... Κλείνει αυτιά και μάτια... Και αφήνει ανθρώπινες ψυχές να θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος... Αυτή είναι η Ευρώπη... Αυτοί είναι οι λαοί της Ευρώπης...! 

ΕΓΩ δεν θέλω να είμαι ευρωπαίος ρε φίλε... Σιχαίνομαι...
Είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ και ο λαός μου με κάνει κάθε μέρα πιο ΠΕΡΗΦΑΝΟ και ΚΛΑΙΩ ξανά αλλά από υπερηφάνεια γιατί μάθαμε να δίνουμε, να προσφέρουμε να βοηθάμε... Γιατί είναι γραμμένο στο dna μας ρε φίλε... Γιατί είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ.

29 Φεβρουαρίου




Κάθε τέσσερα χρόνια, όπως και φέτος, ο Φεβρουάριος  έχει 29 αντί για 28 μέρες και έτσι...
το έτος θεωρείται δίσεκτο. Γιατί όμως αυτό συμβαίνει; Διαβάστε όσα πρέπει να γνωρίζετε για το δίσεκτο έτος.
Η ανάγκη προσθήκης μιας μέρας ανά τετραετία προκύπτει από την απόκλιση του ισχύοντος Γρηγοριανού ημερολογίου από το φυσικό ηλιακό/αστρονομικό ημερολόγιο. Ενώ το πρώτο χρησιμοποιεί 365 μέρες, στην πραγματικότητα μια πλήρης περιστροφή της Γης γύρω από τον Ήλιο, δηλαδή ένα αστρονομικό έτος, διαρκεί 365,2422 μέρες. Εξαιτίας αυτής της διαφοράς, έχει αποφασισθεί να προσμετράται άλλη μια μέρα τον Φεβρουάριο ανά τετραετία, έτσι ώστε να συγχρονίζεται καλύτερα το ιστορικό ημερολόγιο με το αστρονομικό, με άλλα λόγια προκειμένου ο χρόνος να βρίσκεται σε συγχρονισμό με την περιστροφή του πλανήτη μας.

Το ρωμαϊκό ημερολόγιο είχε 355 μέρες και πρόσθετε έναν μήνα 22 ημερών ανά διετία, ώσπου ο Ιούλιος Καίσαρας, όταν έγινε αυτοκράτορας, έδωσε εντολή στον αστρονόμο Σωσιγένη να βελτιώσει το όλο σύστημα. Ο Σωσιγένης τότε αποφάσισε σε ένα έτος διάρκειας 365 ημερών να προσθέτει μια μέρα ανά τέσσερα χρόνια και έτσι «γεννήθηκε» η 29η Φεβρουαρίου.

Το κακό για όσους γεννιούνται εκείνη τη μέρα εδώ και χιλιετίες, είναι ότι...χάνουν τα γενέθλιά τους για τρία χρόνια, ώσπου να τα ξαναβρούν το τέταρτο -και δίσεκτο- έτος. Μερικοί ανέκαθεν επέλεγαν να γιορτάζουν την 28η Φεβρουαρίου ή την 1η Μαρτίου (για να μη χάνουν και τα δώρα!). Από στατιστική άποψη, η πιθανότητα γέννησης την 29η Φεβρουαρίου είναι μία στις 1.461.

Ανάμεσα στις παραδόσεις που συνοδεύουν την 29η Φεβρουαρίου, είναι ότι εκείνη τη μέρα αντιστρέφονται τα πράγματα και οι γυναίκες κάνουν πρόταση γάμου στους άνδρες. Στην Ελλάδα πάντως τα ζευγάρια αποφεύγουν να παντρεύονται αυτή τη μέρα, θεωρώντας την γρουσούζικη. Η 29η Φεβρουαρίου, ως σπάνια μέρα η ίδια, έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Σπανίων Ασθενειών.

Δίσεκτο έτος και προλήψεις
Οι προλήψεις που ακολουθούν το δίσεκτο έτος προέρχονται από τους Ρωμαίους, οι οποίοι πίστευαν ότι τον Φεβρουάριο, το μήνα της εξιλέωσης και της λατρείας των υποχθόνιων θεοτήτων, κυκλοφορούσε για λίγες μέρες ανάμεσά τους ο Άδης και έφερνε πολλά δεινά. Γι΄αυτό μάλιστα τα δίσεκτα έτη δεν γινόταν έναρξη εργασιών με μακροχρόνια διάρκεια, όπως φύτευση αμπελιών, θεμελίωση σπιτιών, γάμοι και λοιπά.

Οι δεισιδαιμονίες για το δίσεκτο έτος μεταφέρθηκαν και στους Έλληνες ύστερα από την κατάκτησή τους από τους Ρωμαίους. Αυτός είναι ο λόγος που και στην ελληνική παράδοση τα δίσεκτα έτη θεωρούνται γρουσούζικα και ο κόσμος αποφεύγει τους γάμους, το κτίσιμο του σπιτιού, τις νέες επαγγελματικές δραστηριότητες και γενικά τους μακροχρόνιους συνεταιρισμούς ή σχέσεις. Εμπειρικά πάντως δεν έχουν καταγραφεί κακοτυχίες ή δυσάρεστα γεγονότα που να ενισχύουν αυτή την πεποίθηση.

Σε κάποιους πολιτισμούς, τα δίσεκτα έτη έχουν και τα καλά τους. Στην Ιρλανδία για παράδειγμα στις 29 Φεβρουαρίου κάθε δίσεκτου έτους, μπορεί όποια Ιρλανδή θέλει (σύμφωνα με την παράδοση) να κάνει πρόταση γάμου στον αγαπημένο της και εκείνος είναι υποχρεωμένος να δεχτεί, διαφορετικά θα πρέπει να την αποζημιώσει. Κι αυτό βέβαια θα μπορούσε να είναι κατά κάποιον τρόπο κακοτυχία!

Και κάτι τελευταίο για την ιστορία: Όταν τα ηνία του κόσμου ανέλαβε ο χριστιανισμός, πρόσθεσε την επιπλέον ημέρα των δίσεκτων ετών στην τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου (αντί για την 24 που μετρούσαν διπλή οι Ρωμαίοι). Γι’ αυτό ο Φεβρουάριος έχει 29 μέρες κάθε 4 χρόνια.


Πηγή

ΕΡΕΙΠΙΑ!!!

ΖΗΣΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΑΝΤΕ ΖΗΣΕ ΛΟΙΠΟΝ
Syria_1280
syria-homs
Ας κάτσουμε να το σκεφτούμε, ερείπια είναι οι πόλεις στη Συρία, ΕΡΕΙΠΙΑ!!! Στο Ιράκ δεν ξέρεις αν θα γυρίσεις από την αγορά με όλα σου τα μέλη, φτώχεια, πόλεμος, σιγά μην καθόντουσαν εκεί, και σιγά μη δεν είχαν μίσος για τη Δύση! Αλλά δεν μπορείς να το καταλάβεις! Οχι, είναι ανώτερα μαθηματικά και εσύ θα είσαι πάντα περιορισμένης ευθύνης!!!
Οταν έκανε η Αμερική τον πόλεμο στο Ιράκ εμείς καθόμασταν και τρώγαμε ποπ-κορν βλέποντας σε ζωντανή μετάδοση τις έξυπνες βόμβες, τον κόσμο να υποφέρει και να διαμελίζεται. Οταν την «έπεσαν» οι Αμερικανοί στο Αφγανιστάν, τα ίδια, στη Συρία, τα ίδια… είδε κι απόειδε ο κόσμος σε αυτές τις χώρες και άρχισε να φεύγει, ήταν θέμα χρόνου! Δεν μας άρεσε αυτό! Εμείς θα θέλαμε να κάτσουν εκεί να «τρώνε» βόμβες, με ή χωρίς εμπλουτισμένο Ουράνιο, να πολεμάνε με σφεντόνες και να λέμε, «το πρόβλημα είναι μακριά από εμένα, όλα καλά. Αυτή είναι η μοίρα τους!» Σήμερα που πληρώνουμε τους πολέμους της Αμερικής καμία κουφάλα δεν μιλάει!
Κάποιος είπε, «Δεν κάθονται στην χώρα τους να πολεμήσουν, αλλά φεύγουν», οι Ελληνες που δεν έκατσαν εδώ να ρίξουν τις κυβερνήσεις των μνημονίων αλλά έφυγαν μετανάστες σε Ευρώπη και Αυστραλία έχουν άλλο κώλο δηλαδή, χέζουν χρυσά σκατά;;;
Οι Ελληνες δηλαδή που έφυγαν μετανάστες τα τελευταία 7 χρόνια, από χόμπι έφυγαν;;; Εφυγαν για διαλογισμό; Εφυγαν από άποψη; Οικονομικοί Πρόσφυγες είναι και αυτοί όπως όλοι όσοι έρχονται από Συρία! Τι δεν καταλαβαίνεις;
Ως πότε θα κάνεις άγονα κλικ σε άρθρα που σου δείχνουν πως ήταν αυτές οι χώρες και πόσο καλά ζούσαν πριν τους ρίξουν το δηλητήριο του εμφυλίου με την πάντοτε πρόθυμη εκάστοτε αντιπολίτευση;;;
Οποιος την έχει δει μάγκας με ανθρώπους που περπατάνε χιλιόμετρα, είναι εξουθενωμένοι για μια καλύτερη ζωή, που έχουν πεινάσει για 2 ζωές, που δεν έχουν τη δύναμη να απαντήσουν, είναι ντροπή της Ανθρωπότητας και τσάμπα μάγκας!
 Με το που τελείωσε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισαν την προετοιμασία του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου. Κορέα, Βιετνάμ, Κουβέιτ, Ιράκ, Αφγανιστάν, Σερβία, Λιβύη, Συρία, πότε θα σηκωθούμε να τους πάρουμε με τις πέτρες; Ως πότε θα αποδεχόμαστε να μαζεύουμε τα άπλυτα των δικών τους πολέμων; Ως πότε θα κάνουμε αναλύσεις στο γιατί έκαναν αυτό που έκαναν και πως το έκαναν ή τι θα μπορούσαν να έχουν κάνει; Ως πότε θα κάνουμε τους μάγκες επειδή γνωρίζουμε πως οι προσεχείς τους στόχοι είναι το Ιράν, ο Λίβανος και η Ρωσία;;;

 http://katohika.gr

"ΕΥΡΩΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ"

Πριν μερικές δεκαετίες οραματιστές Ευρωπαίοι ηγέτες, αποφάσισαν τη δημιουργία της Ε.Ε , ώστε να αποφευχθούν ανταγωνισμοί, πόλεμοι και να υπάρξει ειρήνη και ευημερία των λαών της πολύπαθης Γηραιάς Ηπείρου.
Αναρρίπιση  ελπίδων, μετά τους δύο καταστροφικούς - Α' και Β' - Παγκόσμιους πολέμους.
Επακολούθησαν διευρύνσεις και σύσταση της ΟΝΕ. Ο "ΕΥΡΩΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ" (υποτίθεται πως) θα στηριζόταν στην ισοτιμία, τον αλληλοσεβασμό, την αλληλεγγύη, τη δικαιοσύνη, τη συμπαράταξη, την ελεύθερη διακίνηση.
Πρακτικά τα σύνορα των κρατών, μεταξύ τους, θα ήταν ανοιχτά ώστε να ταξιδεύουν απρόσκοπτα:  "Άνθρωποι, εμπορεύματα, ιδέες, πολιτισμοί , τεχνογνωσία, επιτεύγματα, δημοκρατικές αρχές  κ.ο.κ.
Παράλληλα όμως - όπως αποδείχτηκε- βρήκαν ανοιχτό δρόμο διέλευσης και οι ανθρώπινες αδυναμίες, όπως : Οι υστεροβουλίες , τα συμφέροντα , οι υποκρισίες, οι εκμεταλλεύσεις , η πυγμή του δικαίου του ισχυρότερου, η ενδυνάμωση των (ήδη) δυνατών και η ......
περαιτέρω αποδυνάμωση των ασθενέστερων!
Άρχισε - σταδιακά, εκφυλιστικά, ανθρώπινα - η ανάδυση όλων των ορμέμφυτων , των εγγενών μειονεκτημάτων / ελαττωμάτων , τα οποία κατόρθωσαν (για πολλοστή φορά) να ποδηγετήσουν αρνητικά τα κράτη του "Συνεταιρισμού Ανισοτήτων" της Ε.Ε
Η αναστροφή της Ευρωπαϊκής πορείας επήλθε νομοτελειακά.
Κλείνουν πλέον τα - πάλαι ποτέ ορθάνοιχτα - σύνορα !!!. Μπαίνουν φράχτες, συρματοπλέγματα, νάρκες, άγρια σκυλιά, οπλισμένοι συνοριοφύλακες, στρατιωτικοί σχηματισμοί !!!
Αυτά που -πριν την Ε.Ε - αποτελούσαν συνήθη πρακτική για ενίσχυση της (αυτο) απομόνωσης και είχαν καταργηθεί - τώρα επανέρχονται .... θριαμβευτικά και ..... Ευρωπαϊκά!
Επιστροφή στις ρίζες του απομονωτισμού μέσω συρματοπλεγμάτων αυτοπεριχαράκωσης !
Κορύφωση του ΕΥΡΩΔΡΑΜΑΤΟΣ τούτο το ανατριχιαστικό πισωγύρισμα!
Τούτη η ανείκαστη / αναπάντεχη εξέλιξη έπληξε ιδιαίτερα τους ρομαντικούς (όπως εγώ) υποστηρικτές μιας ενωμένης Ευρώπης. Οι Ευρωπαϊστές έγιναν Ευρωσκεπτικιστές , Ευρωπικραμένοι, Ευρωαπογοητευμένοι και - τελικά - ΕΥΡΩΑΡΝΗΤΕΣ, οι οποίοι θρηνούν (μαζί με τους άλλους) επί των ΕΥΡΩΕΡΕΙΠΙΩΝ!
Οι παθιασμένοι αμετανόητοι ευρωλάγνοι  ΕΥΡΩΕΡΑΣΤΕΣ είναι πλέον καταδικασμένοι να (αυτο) ικανοποιούνται , ως τυπικοί  ΕΥΡΩ- ΟΦΘΑΛΜΟΠΟΡΝΟΙ. "Απολαυάνουν " την λατρεμένη -και κάπως σιτεμένη- ΕΥΡΩΕΤΑΙΡΑ τους (απο)γυμνωμένη, μέσα από (δια) συνοριακά συρματοπλέγματα!

ΥΓ  Πλανάται - ωσάν ερινύες - ένα βασανιστικό γιατί.
       Γιατί τόση αφροσύνη; Ποιός ο λόγος να διανυθεί / διαγραφεί όλη αυτή η κυκλοτερής πορεία δεκαετιών (αντί να ακολουθηθεί η ευθεία πορεία προόδου, ειλικρίνειας, αλληλεγγύης) προκειμένου να επιστρέψουμε από εκεί που ξεκινήσαμε;
       Βγάλαμε τις νάρκες, τα συρματοπλέγματα, τους φρουρούς , επειδή πλέον δεν κινδυνεύαμε από εχθρούς.
       Και τώρα τα ξαναβάζουμε πάλι γιατί θέλουμε να απομονωθούμε / αποκοπούμε από φίλους και εταίρους. Παράνοια!
        Πιστεύω πως ο Άνθρωπος μόνο από τον ίδιο του τον εαυτό - τον ανίκητο εχθρό του κινδυνεύει.
        Θέλει να αλλάξει. Αλλά (αυτό) προδίδεται , παραμένοντας: αυθεντικά: Αρχέγονος!
 
 
Κώστα Δημ.Χρονόπουλου
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)

“δεν θα ξανακαπνίσω”

Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν κόψουμε το κάπνισμα;

ec30b428e33b0c1ce378d2b122d08c4b.jpg

Οι γιατροί όταν θέλουν να πείσουν κάποιον καπνιστή να κόψει το κάπνισμα του λένε πως κάθε τσιγάρο που καπνίζει, του κόβει 10 λεπτά από τη ζωή. Είναι ένα επιχείρημα το οποίο εκείνη τη στιγμή ο θεριακλής καπνιστής δεν το καταλαβαίνει και δεν του δίνει σημασία, αλλά ισχύει πέρα για πέρα. Γνωρίζετε τι συμβαίνει μέσα στον οργανισμό μας, όταν αποφασίσουμε μια “Δευτέρα, να κόψουμε το κάπνισμα”; Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί και ξανασκεφτείτε να ανάψετε το επόμενο τσιγαράκι. Σίγουρα δεν θα το ευχαριστηθείτε.


Όταν λοιπόν είμαστε ψυχολογικά έτοιμοι και κάνουμε το μεγάλο βήμα, λέγοντας “δεν θα ξανακαπνίσω”, τότε στην κυριολεξία ο οργανισμός μας ξαναγεννιέται από τα δηλητήρια που του βάζαμε, τόσα χρόνια. Τα αποτελέσματα του να κόψει κάποιος το τσιγάρο είναι άμεσα
Χωρίς τσιγάρο λοιπόν τα πρώτα 20 λεπτά, η πίεση του αίματος αλλά και οι σφυγμοί, πέφτουν στο φυσιολογικό και το κυκλοφορικό “ανασαίνει”. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα και η θερμοκρασία των άκρων μας (χέρια και πόδια) να επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα.
Μέσα στις 8 πρώτες ώρες που δεν έχουμε καπνίσει το μονοξείδιο του άνθρακα στο αίμα μας, υποχωρεί αισθητά σε φυσιολογικά επίπεδα και ταυτόχρονα διαπιστώνεται μια αύξηση του οξυγόνου, στα επίπεδα που έχει κάποιος μη καπνιστής.
Μια ημέρα χωρίς τσιγάρο, και έχει μειωθεί στο μισό η πιθανότητα να πάθουμε καρδιακή προσβολή.
Σε 48 ώρες νιώθουμε την όσφρηση και τη γεύση μας διαφορετική. Αντιλαμβανόμαστε πιο έντονα αλλά και πιο φυσιολογικά τις μυρωδιές και τις γεύσεις. Απολαμβάνουμε το φαγητό και το ποτό σαν να τα έχουμε δοκιμάσει για πρώτη φορά. Είναι εντελώς διαφορετικά. Ακόμη και το επιχείρημα των θεριακλήδων ότι “ένα τσιγαράκι μαζί με τον καφέ είναι απόλαυση”, καταρρίπτεται αφού χωρίς τσιγάρο βιώνουμε στο έπακρο την υπέροχη μυρωδιά του.
Αν συνεχίσουμε χωρίς να ανάψουμε τσιγάρο για 72 ώρες, τότε θα νιώσουμε πως αναπνέουμε διαφορετικά. Θα ρουφάμε κυριολεκτικά τον αέρα. Η αναπνοή λειτουργεί ομαλά, ενώ παρατηρείται αύξηση της χωρητικότητας των πνευμόνων μας.
15 ημέρες μέχρι 2 μήνες χωρίς τσιγάρο, σταματάμε να λαχανιάζουμε με το παραμικρό, περπατάμε πιο εύκολα και δεν κουραζόμαστε. Μέσα σε 3 μήνες η χωρητικότητα στα πνευμόνια μας τα οποία σιγά σιγά “καθαρίζουν”, έχει αυξηθεί κατά 30%.
Στους 9 μήνες, πριν καν δηλαδή συμπληρώσουμε χρόνο, οι πνεύμονες αναπλάθονται, για την ακρίβεια το ενδοθήλιο των βρόγχων. Επίσης έχει υποχωρήσει, σχεδόν έχει εξαφανιστεί, ο περίφημος “τσιγαρόβηχας”.
Εάν καταφέρουμε να μην καπνίσουμε για 5 χρόνια, τότε έχουμε ανεβάσει τις πιθανότητες μας να μην προσβληθούμε από καρκίνο του πνεύμονα. Συγκεκριμένα, κάποιος που έχει κόψει το τσιγάρο για 5 χρόνια, έχει μειώσει τις πιθανότητες από το 132 στο 72, ανά 100.000 καπνιστές.
Στα 10 χρόνια πια, είμαστε σχεδόν καθαροί. Οι προκαρκινικές κυψέλες έχουν εξαφανιστεί και οι πιθανότητες για καρκίνο του φάρυγγα, του στόματος και του οισοφάγου, σχεδόν έχουν εκμηδενιστεί.
Σκεφτείτε καλύτερα εάν θα συνεχίσετε να καπνίζετε. Η ζωή είναι υπέροχη δίχως τσιγάρο...


Του
Δημητρίου Σαρατσιώτη, Καρδιολόγου
http://www.iatropedia.gr

Από που προήλθαν 7 λαϊκές εκφράσεις

Τις χρησιμοποιούμε συχνά στην καθημερινότητά μας, αλλά ξέρουμε που βρίσκονται οι ρίζες τους; Επτά από τις πιο συνηθισμένες λαϊκές εκφράσεις και η ιστορία τους.

  • «Κάποιο λάκκο έχει η φάβα»
Ως γνωστών η φάβα βράζει μόνο στο νερό της και χρειάζεται αρκετό λάδι για να αποκτήσει την ωραία υφή και γεύση που ξέρουμε. Έτσι, πάντα όταν σερβίρουμε την φάβα, κάνουμε μία μικρή λακούβα στο κέντρο, την οποία γεμίζουμε με λάδι.
  • «Μάλλιασε η γλώσσα μου»
Κατά τη βυζαντινή περίοδο υπήρχαν πολλές βάναυσες τιμωρίες. Μία από αυτές ήταν όταν κάποιος έλεγε πράγματα που δεν έπρεπε να πει (ή που κάποιος δεν ήθελε να ακούσει) τον υποχρέωναν να μασήσει ένα αγκαθωτό και σκληρό χόρτο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πρηστεί η γλώσσα του, να ματώνει και να βγάζει ίνες οι οποίες έμοιαζαν με μαλλιά.
  • «Χρωστάει της Μιχαλούς»
Η Μιχαλού ήταν μία γυναίκα η οποία διατηρούσε μία ταβέρνα στο Ναύπλιο την περίοδο μετά την επανάσταση του ’21. Η Μιχαλού άφηνε τους πελάτες της να τρώνε βερεσέ, αλλά όταν έληγε η προθεσμία πληρωμής που τους είχε βάλει, τους έβρισκε και τους στόλιζε με πολλά κοσμητικά επίθετα.
  • «Κάνει την πάπια»
Η φράση αυτή δεν έχει καθόλου να κάνει με το αγαπημένο ζώο. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, εκείνος που είχε τα κλειδιά του παλατιού ονομαζόταν «Παπίας» και είχε μεγάλη δύναμη και επιρροή στα χέρια του, αλλά, ταυτόχρονα, είχε και την φήμη του ψέυτη και υποκριτή. Έτσι, όταν κάποιος έλεγε ψέματα ακουγόταν η φράση: «Ποιείς τον Παπίαν», μία φράση η οποία με τον καιρό έχει παραποιηθεί και έχει μείνει γνωστή ως «κάνει την πάπια»
  • «Θα μείνει στο ράφι»
Κατά τη βυζαντινή εποχή είχαν τη συνήθεια να τοποθετούν τα παλιά οικογενειακά κειμήλια στα ράφια για να στολίσουν το σπίτι. Έτσι, προήλθε και η φράση «θα μείνει στο ράφι» ή «έμεινε στο ράφι», δηλαδή ότι έχει γεράσει τόσο πολύ που θεωρείται σαν παλιό οικογενειακό κειμήλιο.
  • «Έφαγα χυλόπιτα»
Γύρω στο 1800 ο Παρθένης Νένιμος, ισχυριζόταν ότι είχε βρει το φάρμακα για όσους ήταν πολύ ερωτευμένοι και απογοητευμένοι. Δεν ήταν άλλο από έναν χυλό από σιτάρι, τον οποίο έψηνε στον φούρνο. Ο ίδιος έλεγε ότι όποιος φάει αυτή την πίτα, μόλις ξυπνήσει το πρωί, η ερωτική του απογοήτευση θα εξαφανιζόταν.
  • «Διαόλου κάλτσα»
Κατά την σκοτεινή περίοδο του Μεσαίωνα, δεν ήταν λίγα τα περιστατικά της μαύρης μαγείας. Όταν ένα παιδί ερχόταν στον κόσμο οι γονείς του φώναζαν έναν μάγο ή μάγισσα για να του κάνει ξόρκια και να είναι τυχερό. Οι μάγοι για να γίνει έξυπνο το παιδί έβαζαν τα πόδια του παιδιού σε μία μαύρη κάλτσα ή οποία σύμφωνα με την παράδοση ήταν φτιαγμένη από το μαλλί του διαβόλου.


Πηγή: huffingtonpost.gr

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Να περπατάμε... μαζί

Να σε καλέσω θα ’θελα ένα πρωινό
να με συνοδέψεις στο μονοπάτι εκείνο.
Να περπατήσουμε πάνω στα ξερά πεσμένα φύλλα.
Ν’ ακούμε τον ήχο τους και να λέμε…
Να λέμε… κλωτσώντας κάθε μικρή πέτρα  που θα βρίσκουμε μπροστά μας, στο διάβα μας.

Να γελάμε!
Να μεθάμε με... το τίποτα…
Κι όπως θα περνάμε απ' το θάμνο με το δεντρολίβανο, θ' απλώσουμε το χέρι να κόψουμε ένα κλωναράρι… 
να το μυρίζουμε.
Να περπατάμε και να σιγοψιθυρίζουμε εκείνο το τραγούδι…
Να περπατάμε δίχως να κοιτάμε πίσω.
Να ξεχάσουμε…

Κι ύστερα να κάνουμε μια ευχή
για να ξαναβρεθούμε.
Όταν η μοίρα θα έχει τα κέφια της…
Να σμίξουμε.

 mithymnaios

Ο κύβος ερρίφθη!



Ο φόβος που γίνεται ευχή...

Οδυσσέας Ελύτης

elitis7

Φρίντριχ Νίτσε

nietche

Προσφυγική κρίση.

Το άλλοθι της σκοτεινής πλευράς της Ευρώπης.

Παρότι πληρώνουμε ήδη τα παλιά μας λάθη, φαίνεται ότι προχωρούμε σε νέα. Πιστέψαμε λάθος ότι το θέμα της λιτότητας και της οικονομικής κρίσης θα μπορούσε να λυθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτή η πεποίθηση έθρεψε μύθους, όπως την ψευδαίσθηση για μια συμμαχία του Νότου. Ωστόσο τα γεγονότα απέδειξαν την απομόνωσή μας και το περασμένο καλοκαίρι λίγο έλειψε να αποκοπούμε και τυπικά από την Ευρώπη.
Έτσι και τώρα επενδύουμε λάθος στην πίστη ότι το προσφυγικό μπορεί να λυθεί σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, όταν γνωρίζουμε ότι οι αιτίες που το γεννούν είναι σύμφυτες με τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων που ελέγχουν τα ευρωπαϊκά όργανα και τους διεθνείς οργανισμούς.
Τα γεγονότα αποδεικνύουν καθημερινά ότι η πατρίδα μας μετατρέπεται σε μια καραντίνα δυστυχισμένων ανθρώπων όπου τα θύματα ενός συμβατικού στρατιωτικού πολέμου έρχονται να συναντήσουν στην....
ελληνική γη τα θύματα ενός άλλου άτυπου οικονομικού πολέμου που μαίνεται επί έξι χρόνια.
Αλήθεια, τι περισσότερο πρέπει να συμβεί για να καταλάβουμε ότι η ενωμένη Ευρώπη δεν μπορεί σήμερα να είναι τίποτε περισσότερο από ένας επώδυνος συμβιβασμός στην κυνική σύγκρουση οικονομικών, πολιτικών, εθνικών και γεωπολιτικών συμφερόντων, που καμία σχέση δεν έχουν με αλληλλεγγύη και ανθρωπισμό. Ο ασφυκτικός έλεγχος των ροών στα σύνορα Αυστρίας, ΠΓΔΜ, Σερβίας, Σλοβενίας και Κροατίας δεν είναι παρά μια επιβεβαίωση αυτής της πραγματικότητας.
Πού είναι η αξιοπιστία της πρόσφατης συμφωνίας της συνόδου κορυφής για ανοικτά σύνορα μέχρι τις 7 Μαρτίου; Πού είναι ο σεβασμός στη συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες; Σε τι διαφέρει τελικά η αναξιοπιστία της Τουρκίας από αυτήν των Ευρωπαίων, πέρα από το γεγονός ότι η πρώτη είναι και αναμενόμενη;
Αυτές τις μέρες, η σημερινή κυβέρνηση και όχι μόνο, γεύεται το τίμημα της αναξιοπιστίας των άλλων στο προσφυγικό, όπως οι άλλοι γεύονταν επί έξι χρόνια την ελληνική αναξιοπιστία στις μεταρρυθμίσεις. Κοινός παρανομαστής η σύγκρουση συμφερόντων. Με καταλύτη την «Αποκάλυψη» των προσφύγων, κοινός παρανομαστής η λιγότερη και διασπασμένη σε μικρότερες ζώνες επιρροής Ευρώπη.
Με την δυναμική που έχουν πάρει τα γεγονότα στο προσφυγικό, δύο φαίνονται να είναι οι δυνατές προσωρινές λύσεις μέχρι το γενικότερο ξεκαθάρισμα λογαρισμών στην τεκμηριωμένα πια αμφισβητούμενη ΕΕ και ευρωζώνη: (1) Ο περιορισμός των ροών και στα δικά μας σύνορα, με κυρίαρχη την εθνική ματιά στον υπολογισμό των οικονομικών συνεπειών, όπως στον τουρισμό, (2) Ένα δικό μας σχέδιο για την εγκατάσταση και την ενσωμάτωση προσφύγων στην χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, η σχέση μας με τους Ευρωπαίους δεν μπορεί να είναι πλέον η ίδια. Ένας επανακαθορισμός είναι αναπότρεπτος και αναγκαίος τόσο για την οικονομική, όσο και για την εθνική μας επιβίωση. Το δικαίωμα στην επιβίωση δεν μπορεί να είναι μόνο προνόμιο των άλλων. Αλλά ούτε θα πρέπει να επιτρέψουμε να γίνουμε το άλλοθι του σκοταδισμού στην Ευρώπη.
Τον περασμένο Ιούλιο, ο Σόιμπλε έθεσε ένα πλαίσιο. Θα ήταν χρήσιμο, στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών που θα γίνει αυτή την εβδομάδα, να ξεκινήσει η συζήτηση για μια διαπραγμάτευση εξόδου, όχι στενά από το ευρώ, αλλά ριζικά από την γερμανο-ευρωπαϊκή υποκρισία.
Όλα δείχνουν ότι ο Μάρτης θα «είναι ο μήνας ο σκληρός» για εμάς, τους πρόσφυγες και την Ευρώπη, μετά από έναν χειμώνα που «μας ζέσταινε, σκεπάζοντας / Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας / Λίγη ζωή μ’ απόξερους βολβούς», όπως έγραφε ο Τ.Σ. Έλιοτ στο «Η Έρημη Χώρα».



Δ. Τρικεριώτης,

γλώσσα λανθάνουσα…

Τα χειρότερα ήρθαν!

Εκτός όλων των άλλων, και μετά από δεκαετίες εξάσκησης στις ιδεολογικές  αερολογίες, έχουμε απωλέσει την επαφή με την πραγματικότητα.  Αυτό, σε συνδυασμό με τον ασυγκράτητο και άνευ αντικρίσματος ιδεολογικοπολιτικό λυρικό συναισθηματισμό  που κόβεται και πουλιέται τοις μετρητοίς καθημερινά σε …φέτες δακρύβρεχτων ιστοριών, μας εκτροχιάζει επικίνδυνα.
Να τα πάρουμε με τη σειρά. Υπάρχει κανονικός άνθρωπος που να χαίρεται ή να αδιαφορεί όταν πνίγονται κατά δεκάδες οι πρόσφυγες στη θάλασσα; Αν δεν έχουμε να κάνουμε με κλινική περίπτωση, είναι απίθανο. Το πρόβλημα αρχίζει με τα διαφημιστικά δάκρυα και τους ιδεολογικοπολιτικούς θρήνους οι οποίοι ωστόσο δεν μας δίνουν λύσεις παρά δηλώνουν εντέχνως καλές προθέσεις και εφησυχάζουν χαλαρές συνειδήσεις.
Όλοι επιθυμούμε παγκόσμια ειρήνη και δικαιοσύνη. Και λοιπόν; Λύσαμε το πρόβλημα; Κανείς δεν επιθυμεί τον απάνθρωπο ξεριζωμό και τον χαμό όλων αυτών των ανθρώπων. Όμως, τους βοηθάει αυτό ή απλά δημιουργεί μια θρησκευτικοπολιτική ενοχή που μας εμπλέκει όλους δίχως να προσφέρει κάποια δυνατότητα λύσης  παρά μόνο ένα πρόσκαιρο ευτελές κομματικό όφελος;
Οι πρόσφυγες που «λιάζονται», τα ανοιχτά σύνορα, η «αλληλεγγύη», τα καλέσματα και οι φιλικές παραινέσεις  προς όλους τους κατατρεγμένους  ότι η χώρα μας αποτελεί τον παράδεισο για …«της γης τους κολασμένους», είχε σαν αποτέλεσμα  να δημιουργηθεί μια άνευ προηγουμένης μεταναστευτική ροή που ρημάζει την χώρα μέρα με τη μέρα – μέχρι να την τινάξει στο αέρα!
Αυτή η… ιδεολογική ανωτερότητα που μας διακρίνει,  έδωσε και την ευκαιρία στους Βαλκάνιους αδελφούς μας να αναβαθμιστούν γεωπολιτικά  και να παίξουν καθοριστικό ρόλο με την άνεση που τους προσφέρει η φιλόξενη κουλτούρα μας! Έτσι επωμιζόμαστε  εμείς το βάρος των προσφύγων και οι γείτονές μας τα οφέλη!  Διότι  εμείς ως έξυπνος λαός που γνωρίζει τα δεινά που προέρχονται απ’ τις συνεχείς επιδοτήσεις των «κακών ξένων», θέλουμε να επιστρέψουμε στην «ζεστή και ανθρώπινη» βαλκανική μας πραγματικότητα και οι υπόλοιποι Βαλκάνιοι να την… πατήσουν και να γίνουν Ευρωπαίοι!
Στη χώρα μας αδυνατούμε να προβλέψουμε, να συνθέσουμε, να προνοήσουμε. Απλά κλαψουρίζουμε (γιατί η κλάψα είναι δημοφιλής κι έχει σουξέ στη νεοελληνική κουλτούρα)  και καταγγέλλουμε…


 ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Η Ευρώπη της κάλπικης δεκάρας


Όσοι λίγοι απέμειναν να υπερασπίζονται με θέρμη τις ευρωπαϊκές αξίες και ιδεώδη, να πιστεύουν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αλλά ακόμη και στις μεταρρυθμίσεις που μας υπαγορεύει η Ε.Ε για να βγούμε από την κρίση, νιώθουν πλέον προδομένοι. Γιατί ότι πίστεψαν, τείνει να αποδειχθεί σήμερα κάλπικο.
Από μία Ένωση που βασιζόταν στις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ΕΕ κατάντησε μια συνομοσπονδία
τρελών κυβερνήσεων που κλείνουν τα σύνορα για να μην μολυνθούν από το «ανθρώπινο μικρόβιο».
Από μία Ένωση που δημιουργήθηκε για να θέσει τέλος στους αιματηρούς πολέμους, κατέληξε ένας οργανισμός όπου τα μέλη της, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, δημιουργούν νέες ανθρωπιστικές κρίσεις είτε με την ανοχή, είτε με την εμπλοκή, είτε με την απραξία τους.
Από μία Ένωση που οραματίστηκε το τέλος του ολοκληρωτισμού σε κάθε του έκφανση, κατέληξε να ευνοεί την επικράτηση των μέχρι πρότινος περιθωριακών ακροδεξιών κομμάτων.
Από μια Ένωση που μοιραζόταν από κοινού δικαιώματα και υποχρεώσεις, κατάντησε ένα ετοιμόρροπο οικοδόμημα που μέλη της περιμένουν από την Ελλάδα να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα όταν τα ίδια τα καταπατούν με τον πλέον ανέντιμο τρόπο.
Από μια Ένωση που δημιουργούσε αντανακλαστικά, τα δικά της μέσα όταν ανέκυπτε ανάγκη (βλ. ενιαία αγορά, ζώνη Σένγκεν, ΟΝΕ), κατέληξε να βάζει… «σφήνα» το ΝΑΤΟ και μάλιστα σε ρόλο φάρου χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες, κάνοντας μια ακόμη τρύπα στο νερό του Αιγαίου.
Αφού λοιπόν η Ευρώπη δεν εκφράζει πια τις αξίες της αλληλεγγύης και της ελευθερίας πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε, ας μπει καλύτερα στα λεξικά ως συνώνυμο της δειλίας, της απανθρωπιάς, ή έστω δίπλα στη λέξη «κοροϊδία». Γιατί άλλωστε να κοροϊδευόμαστε παραπάνω;
Η Ε.Ε είναι φτωχή πλέον σε αξίες και ψεύτικη σε ότι πρεσβεύει. Μια σωστή κάλπικη δεκάρα. Να τη χαίρεστε αγαπητοί Ευρωπαίοι όσοι την καταντήσατε έτσι. Πλουτίσατε…


Γράφει η Ηρώ Ράντου
rizopoulospost.com

Πλανήτης Κοινής Λογικής

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Έχω ένα όραμα!

Η περίοδος των Μνημονίων είναι ένας μονόδρομος που οδηγεί σε μία καθοδική πορεία αυτή την ελληνική πολιτική, την οικονομία και την κοινωνία. Ζούμε μία εποχή της καταστροφικής συντέλειας στην νέα εποχή των Μνημονίων.

Συνεχώς μειώνονται οι κοινωνικές δαπάνες σε υγεία, παιδεία, επιδόματα στις αδύναμες και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες κλπ., με το παράλληλο πρόγραμμα των κυβερνήσεων να φέρνουν σε ρυθμό καταιγιστικό ολοένα και περισσότερα χαράτσια κάνοντας απόκληρη την κοινωνία από την περιουσία της, ένας έμμεσος μηχανισμός κατάσχεσης των περιουσιών μας. Πλέον η καθημερινή διαβίωση πολλών συνανθρώπων μας τίθεται σε αδυναμία και αμφιβολία για το αν είναι εφικτό να ανταπεξέλθουν σε αυτήν την πραγματικότητα.

Η σημερινή εικόνα της κοινωνίας μοιάζει σαν ένα πλήθος γεμάτο από εσταυρωμένους, όπου φέρουν στην πλάτη τον σταυρό των Μνημονιακών εντολών που καθημερινά τους βαραίνει και είναι σε μία πορεία ανόδου προς τον Γολγοθά όπου μετράνε δυνάμεις, αντοχές κι ανάσες με πόνο και αγωνία.

Ανάμεσα σε αυτούς τους εσταυρωμένους συνανθρώπους μας υπάρχουν διάσπαρτοι Ζορμπάδες, όπου αντιστέκονται στις Σειρήνες που φωνάζουν για συνεχή υποταγή και εγκλεισμό του νου, της ψυχής τους και συμμόρφωση ως προς τας υποδείξεις των επικυρίαρχων μας. Αυτοί οι Ζορμπάδες κουβαλούν κι αυτοί τον σταυρό τους ανηφορίζουν προς τον Γολγοθά αλλά με την εξής διαφορά, ότι αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι και είναι έτοιμοι να πληρώσουν για αυτή τους την στάση με κάθε κόστος, δεν είναι μοιραίοι και άβουλοι προσμένοντας προς κάποιο θαύμα.

Έχω ένα όραμα!
Έχω ένα όραμα!
Έχω ένα όραμα!

Έχω ένα όραμα να βρώ όλους αυτούς τους Ζορμπάδες της χώρας και να τους βάλλω πλάι πλάι, δεξιά και αριστερά ο ένας με τον άλλον, όλοι τους να κάνουν μία ευθεία. Να αφήσει ο κάθε ένας από αυτούς το βάρος του και να το μοιράσει στους διπλανούς τους, να αλαφρύνει τους ώμους του και να κοιταχτούν στα μάτια όλοι μαζί και στην συνέχεια να χορέψουν.

Ναι που να πάρει και να σηκώσει, να χορέψουν!

Στον σκοπό της ζωής που λέγεται συρτάκι αδελφωμένοι. Να κάνουν το πρώτο βήμα από κοινού σιγά σιγά μαζί, με αργό ρυθμό και το επόμενο δεύτερο βήμα. Βήμα το βήμα ανεβαίνει ο ρυθμός και συγχρονισμένα οι Ζορμπάδες χορεύουν τον σκοπό, σαν να είναι γέννημα της ίδιας μάνας και σαν να είναι ένα σώμα και μία κοινή ψυχή αυτοτελές και πλήρως ολοκληρωμένο. Αυτός ο χορός τους ζυμώνει και τους καθαγιάζει από τις αμαρτίες αυτού του κόσμου.

Το τραγούδι έχει δαιμονιώδη ρυθμό και όλοι αυτοί οι μικροί Διόνυσοι οδηγούνται σε έκσταση και η λύτρωση τους οδηγεί στον Θεό τον ίδιο, κοιτώντας στα μάτια αυτοί οι μέχρι χθες μικροί χαμένοι Ζορμπάδες.

Ξεπέρασαν καθετί γήινο, τους έντρομους και παραδομένους εσταυρωμένους έτοιμοι να κάνουν το ταξίδι της Ιθάκης και να αντιμετωπίσουν τις Σειρήνες, τον μονόφθαλμο παντεπόπτη Κύκλωπα, με τους Λωτοφάγους, τους Λαιστρυγόνες, την Σκύλλα και την Χάρυβδη. Αυτός είναι ο προορισμός τους να οδηγήσουν αυτόν τον κόσμο προς την λευτεριά του. Έχουν ορκίσει τον εαυτό τους, με τον βαρύτερο όρκο: Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μοναχός μου να σώσω της γής. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.

Τέλος θα κλείσω με την εξής φράση του Σεφέρη:

Η Ελλάδα είναι η χώρα των παράλληλων μονολόγων. Ελπίζω σε μία υπέρβαση του εγωισμού μας και να μην επιβεβαιωθεί ξανά ο μεγάλος εθνικός μας ποιητής, για να καταλήξουμε σε ένα ασκέρι από αυτιστικούς, εγωπαθείς και Νάρκισσους
.

Νικόλαος Μπαγιαρτάκης
http://sioualtec.blogspot.gr

Όλα είναι στημένα

ΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΛΙΤ ΕΛΛΗΝΙΚΟ «GAME», ΤΩΡΑ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΟΥ

Είτε θέλετε να το καταλάβετε, είτε όχι το θέμα «μεταναστευτικό» είναι 1000000% στημένο, από όπου και αν το πιάσει κανείς.
Τα δεδομένα και η εκτίμηση που οδηγούμαστε:
α) Η Ευρώπη οδηγούνταν σε αργό θάνατο. Ο πληθυσμός ήταν από γηρασμένος έως υπέργηρος. Πάνω από 15 χρόνια διάβαζα ότι «αν δεν γίνει κάτι σημαντικό» η Ευρώπη έχει δεν έχει 4-5 δεκαετίες ζωής. Δείτε τι γίνεται σήμερα. Άφθονο, φθηνό εργατικό δυναμικό κατακλύζει την βιομηχανική βόρεια Ευρώπη. Τσάμπα κρέας για την αδηφάγα βιομηχανία των Γερμανών επιχειρηματιών.
β)Η Ελλάδα χρωστάει και είναι μαθηματικά απίθανο να πληρώσει. Απλά θα πληρώσει σε είδος… Ότι δεν τους κάνει θα το γυρίζουν εδώ. Αποθήκη αχρήστων, επικίνδυνων και γενικά στοιχείων που δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους κανόνες που σύντομα θα μπουν θα οδηγηθούν σε ζώνη περιορισμού. Ζώνες τύπου Ε (ΕΟΖ) θα κατακλύσουν σύντομα τη χώρα. Οι προσφυγικοί καταβλισμοί είναι η αρχή. Φυσικά σε αντάλλαγμα θα ξεχάσουμε μνημόνια, περικοπές σε συντάξεις, μισθούς και επιδόμα. Θα μας την «χαρίσουν» και φυσικά αφού ο μισθουλάκος θα είναι εξασφαλισμένος όλα καλά…
γ)Σκεφθείτε απλά… Η Ελλάδα λόγω ρεμπεσκισμού είχε μείνει χωρίς εργάτες. Οι Αλβανοί εδώ και 2 χρόνια την έχουν κάνει με πλάγια βήματα πίσω στη χώρα τους. Οι αγροτικές εκτάσεις έμειναν με λιγοστούς και ΑΚΡΙΒΟΥΣ εργάτες. Τώρα τι έχουμε; Εργατικό δυναμικό που τρώει τσάμπα, κοιμάται στο δρόμο και αμείβεται με 5ευρώ.
Αυτό που περιγράφω δεν είναι η πρώτη φορά που το ζει η ανθρωπότητα. Εμφανίστηκε πριν έναν αιώνα και το βάφτισαν φορντισμό και αργότερα ευέλικτη συσσώρευση. Τώρα ζούμε το απόγειο αυτής της οικονομικομεταναστευτικής πολιτικής.
Ο τρόπος που το ζούμε είναι ο μοναδικός για να τον χωνέψουμε γρηγορότερα και φυσικά να το αποδεχθούμε αμάσητο.
Η Ιστορία κάνει κύκλους και τώρα ζούμε νεα μοντέλα ευέλικτης συσσώρευσης…

Γράφει ο Ζαχαρίας ο Μυτιληνιός
http://katohika.gr

Νικήσαμε ο ένας τον άλλον!

Πως όμως, όταν με τη "στάση" μας νικήσαμε τον εαυτό μας;




Οι κυβερνητικές δηλώσεις και τα πολιτικά επικοινωνιακά τεχνάσματα θα έπρεπε να ενδιαφέρουν το κόμμα και κανέναν άλλο. Επειδή όμως οι προσδοκίες των πολιτών "πολιορκούνται" μονίμως από τους "επιδρομείς" της παραπληροφόρησης, το ενδιαφέρον του λαού οξύνεται εξ' εθισμού με την κάθε κυβερνητική διολίσθηση στο "τίποτα".

Η Ελλάδα δυστυχώς θα είναι πάντα, εκτός κάποιου θαύματος που συνήθως εκδηλώνεται την εσχάτη ώρα, ο Οιδίποδας του Τειρεσία:... "Τυφλή στα μάτια και στο νου". Οπότε η ανυπαρξία ιδεών και προτάσεων και συγκεκριμένης πορείας, καθιέρωσε για δεκαετίες ως μόνο πρόγραμμα το "άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις", αλλά και την "παλινόρθωση" της πολιτικής κοροιδίας, ιδίως τα τελευταία χρόνια της κρίσης.

Κάποιοι βέβαια παραμέθυσαν φανερά και καταγγέλθηκαν ως άσωτοι. Οσοι όμως μακράν των θνητών σοσιαλιστών (χωρίς σοσιαλισμό...), των φιλελευθέρων (χωρίς φιλελευθερισμό...) και εσχάτως, κι όχι μόνο εσχάτως, των ψευτοαριστερών, κατανάλωσαν νέκταρ και αμβροσία στα δώματα του Ολύμπου, κρατούν το προνόμιο του "πόθεν έσχες" ως να μην "έσχον".

Και είναι οι ίδιοι που "ψάχνουν" να βρουν την άκρη με τις λίστες Λαγκάρντ και Μπόγιαρνς, διεκδικώντας ταυτόχρονα την προοπτική της παραμονής τους στην εξουσία ή την ανακατάληψη της, μετασχηματισμένοι σε "σωτήρες" μας, όταν η Ελλάδα έχει καταντήσει Γης Μαδιάμ!

Με την Ελλάδα να παρουσιάζει συμπτώματα εθνικής διάλυσης, οι πολιτικοί της αθλιότητας μας, όχι απλώς αφαίρεσαν πολλά απ'αυτά που είχε γτιάξει το "αστικό" μας πολίτευμα, αλλά μας ρήμαξαν ως κοινωνία, αφού μας καθυπόταξαν στις συνέπειες της ανικανότητάς τους με πληθωρική κοροιδία και ενίοτε γελοιότητα ...

Τίμιο εκ μέρους τους πάντως!

Δεν φείδονται μηχανορραφιών προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους: Να μας βάλουν σε πορεία προς το τέρμα! Το "κραυγάζουν" οι ενέργειές τους και τα εξόφθαλμα γεγονότα. Οι κινητοποιήσεις των αγροτών βαίνουν προς εκτόνωση, όπως διαρρέουν τα χαλκεία του Μαξίμου, αλλά παρέλυσαν την ήδη καθυποταγμένη οικονομία στις αλλοπρόσαλλες πολιτικές των ελληνικών κυβερνήσεων και των δανειστών.

Οι ροές των προσφύγων και των μεταναστών είναι ανεξέλεγκτες, με τους χειρισμούς της Ευρώπης στο πρόβλημα να μετατρέπουν την Ελλάδα σ' ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων και καταπονημένων ψυχών.. Η δε παρουσία της νατοικής δύναμης στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, αν και είναι νωρίς να κριθεί η αποτελεσματικότητα της, εγείρει πολλά ερωτηματικά για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Γιατί και τα εθνικά μας θέματα είναι στον...αέρα, καθώς η επικέντρωση υποτίθεται στην εξέλιξη της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος, που δεν παρουσιάζει πρόοδο, αποπροσανατολίζει από την οδυνηρή πραγματικότητα της εθνικής μας περιπέτειας...

Τίμιο εκ μέρους τους λοιπόν!

Τι φταίνε αυτοί αν ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων εθελοτυφλεί. Τύφλα ζητάνε οι Ελληνες, τύφλα τους προσφέρουν. Και κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, για να μην αλλλαξοπιστήσουν οι τυφλοί΄πιστοί...Αυτό όμως σημαίνει ότι η Ελλάδα κυβερνιέται, αν βέβαια κυβερνιέται, με σκισμένα φλάμπουρα, ανιδεολόγητα, άσκοπα και τυχάρπαστα.

Αυτή είναι η προκάτ μεγάλη ήττα! Δηλαδή είπαν και είπαμε: Θα κυβερνηθούμε
από ηττημένες ιδέες, κατεβασμένες σημαίες, με άδειες καρδιές, με υποταγή στο πεπρωμένο μας, με την υποτέλεια που αρμόζει στο ραγιά και που επιζητεί το ελάχιστο πλέον, για έχει κάποιες ισχνές προσδοκίες...

Με τη "στάση" μας νικήσαμε τον εαυτό μας!

Και υποταχθήκαμε στο μαζικό γιουρούσι των κομμάτων της ξεφτίλας. Ας θρηνούν εκ των υστέρων κάποιες Μαγδαληνές. Νικήσαμε τη συνείδηση του Ελληνα, ώστε να μην αντιδρά. Χειμερία νάρκη. Νικήσαμε βασικά τη λογική, γι' αυτό και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας.

Νικήσαμε ο ένας τον άλλον!
Του Στέλιου Συρμόγλου
http://kafeneio-gr.blogspot.com

Ουμπέρτο Έκο

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

HOTSPOT

XOT SPOT H WRAIA ELLAS

"προσφυγικό"

Το προσφυγικό "χτύπησε κόκκινο" και τα αληθινά θύματα της ιστορίας... είναι όλες αυτές οι οικογένειες και οι άνθρωποι που έχουν φύγει από τα σπίτια τους, έχουν πέσει θύματα εκμετάλλευσης όλων των επιτήδειων μέχρι να πατήσουν στην Ελλάδα και έρχονται εδώ μέσα σε μια φουσκωτή βάρκα και θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο για να εγκλωβιστούν τελικά  εδώ.
Αυτό που δεν καταλαβαίνει η Ευρώπη είναι η δυσκολία και η ταλαιπωρία που περνούν αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν κυριολεκτικά αγώνα επιβίωσης μέχρι να έρθουν στην Ελλάδα αναζητώντας τρόπο να φύγουν σε άλλη χώρα για να φτιάξουν το μέλλον τους. Γιατί όλοι έχουμε δικαίωμα σε ένα καλύτερο μέλλον , σε ένα ειρηνικό περιβάλλον, σε μια καλύτερη ζωή.

Οι Ευρωπαίοι τους βλέπουν σαν "πρόβλημα" και είναι το "προσφυγικό", οι Έλληνες όμως τους βλέπουν σαν ανθρώπους ακριβώς γιατί στην ιστορία, η Ελλάδα έχει ξαναζήσει το παραμύθι, έχει περάσει σκλαβιά, έχει περάσει αγώνες, πόλεμο, δικτατορία και η ελευθερία είναι μεγάλο ζήτημα. Η Ελλάδα έχει ανθρωπιά και καταλαβαίνει πως νιώθουν αυτοί οι άνθρωποι που είναι απελπισμένοι και τους απομονώνουν. Οι Γερμανοί και οι Βόρειοι Ευρωπαίοι πως θα τους καταλάβουν; Εκείνοι μιλούν μόνο με νούμερα ενώ εμείς βλέπουμε ανθρώπους...


http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Βαθιά διχασμένη η Ευρώπη για το Προσφυγικό





Αναβολή με διολίσθηση σε επώδυνα τετελεσμένα για τη χώρα


Μια βαθιά διχασμένη Ευρώπη στάθηκε αδύνατο, για άλλη μια φορά, να αντιμετωπίσει τις αιτίες αλλά και τις συνέπειες της προσφυγικής κρίσης. Μια κρίση που με περισσή υποκρισία επιχειρεί να διαχειριστεί αν και είναι αυτή η ίδια που προκαλεί συμμετέχοντας στην εκστρατεία του Δυτικού κόσμου οικονομικής και στρατιωτικής διάλυσης των χωρών της Μέσης Ανατολής.

Η Σύνοδος Κορυφής κάνει ό,τι δεν βλέπει τις 4 χώρες του Βίσεγκραντ (Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία) που έχουν στην πράξη καταργήσει την αρχή της ελεύθερης μετακίνησης πολιτών στην ευρωπαϊκή επικράτεια ορθώνοντας τείχη και συρματοπλέγματα στα σύνορα τους. Επιχειρούν, έτσι, χωρίς περιστροφές να φορτώσουν τις ευθύνες αδυναμίας φύλαξης των ανατολικών συνόρων και να απομονώσουν την Ελλάδα, οδηγώντας σε εγκλωβισμό εκατομμύρια μετανάστες στο έδαφος τους.

Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες αρνούνται να δουν ότι η Συνθήκη Σένγκεν έχει γίνει κουρέλι στους ελέγχους που εφαρμόζουν, μετά από 50 χρόνια ελεύθερης διέλευσης, όχι χώρες των Βαλκανίων, αλλά η Δανία και η Σουηδία. Αρνούνται να δουν την απόφαση της Αυστρίας να κάνει ακόμα πιο αυστηρούς τους ελέγχους στα σύνορα τους και τη δήλωση του Αυστριακού καγκελάριου Βέρνερ Φάιμαν πως το Βερολίνο σύντομα θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Βιέννης.

Θεωρούν επιτυχία της ευρωπαϊκής πολιτικής τους να καλέσουν το ΝΑΤΟ σε ρόλο προστάτη των ευρωπαϊκών συνόρων. Παριστάνουν τους ικανοποιημένους ότι τάχα φρεγάτες και πυραυλάκατοι θα αντιμετωπίσουν τα «φουσκωτά» των Τούρκων λαθρεμπόρων που κατευθύνονται σχεδόν δημόσια ομολογημένα, από μια τουρκική πολιτική που συστηματικά φορτώνει με μετανάστες την Ελλάδα, και μέσω αυτής ολόκληρη την Ευρώπη, σε ένα άθλιο παζάρι ανταλλαγμάτων και κυρίως για να προωθήσει τις επιμέρους στρατηγικές επιδιώξεις στη Συρία. Ποιος αμφιβάλλει ότι με πρόσχημα την αποτροπή λαθρεμπορίου ψυχών, οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις στο Αιγαίο θα κουρελιάσουν κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας έχοντας αποκλειστικά το ενδιαφέρον τους στραμμένο στις κινήσεις των ρωσικών στρατευμάτων που βρίσκονται ήδη στη Συρία.

Το κείμενο συμπερασμάτων


Στο κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής το βάρος για άλλη μια φορά ρίχνεται στην τήρηση της συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας «ώστε να περιοριστούν οι διακινητές και τα δίκτυά τους». Σημειώνεται ότι οι 28 χώρες-μέλη της Ε.Ε. αποφάσισαν «να περιορίσουν τις προσφυγικές ροές, να προστατεύσουν τα εξωτερικά σύνορα, να μειώσουν τις παράνομες διελεύσεις και να διασφαλίσουν την ακεραιότητα της ζώνης Σένγκεν».

Επισημαίνεται ότι «Η Τουρκία έχει κάνει βήματα για την εφαρμογή του πλάνου» ωστόσο, παρατηρεί ότι «οι ροές προς την Ελλάδα παραμένουν υπερβολικά υψηλές και η Τουρκία καλείται να δράσει προς αυτή την κατεύθυνση».

Σε ό,τι αφορά τις Τρίτες Χώρες επισημαίνεται ότι «πρέπει να δοθούν κίνητρα για την επαναπροώθηση των μεταναστών σε αυτές», ενώ αναφέρεται πως θα πρέπει να παρασχεθεί επιπλέον ανθρωπιστική στήριξη στις γειτονικές της Συρίας χώρες. Ακόμη δηλώνεται ότι θα πρέπει να μπει τέλος στην πολιτική της «μετακύλησης του προβλήματος από τη μία χώρα στην άλλη ζητά την πλήρη εφαρμογή της Συνθήκης Σένγκεν, την άρνηση εισόδου σε άτομα που δεν πληρούν τα κριτήρια. Για τα κράτη υποδοχής προσφύγων, όπως η Ελλάδα, η Ε.Ε. δεσμεύεται για παροχή βοήθειας για να ολοκληρωθούν τα κέντρα καταγραφής στα σύνορα και απαιτεί την διασφάλιση της «καταγραφή του 100% των προσφύγων».

Αναφορικά με το ελληνικό αίτημα για μη αλλαγή του σημερινού καθεστώτος των συνόρων το Βερολίνο μετέθεσε τις σχετικές αποφάσεις για μια νέα σύνοδο μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας που προγραμματίζεται για τις 6 Μαρτίου.

Ανεύθυνη ελληνική στάση και ικανοποίηση.


Η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάστηκε στο Σύνοδο Κορυφής κολακευμένη από τις δηλώσεις Γιούνγκερ για την πρόοδο που έχει κάνει η χώρα σχετικά με τα κέντρα φιλοξενίας και τη συνολική της προσφορά στη διαχείριση του προσφυγικού. Ο ίδιος ο Α. Τσίπρας μέσω ηλεκτρονικών δικτύων είχε φροντίσει να περιγράψει την ελληνική στάση: «Στο Συμβούλιο Κορυφής εκπροσωπούμε με υπερηφάνεια την Ευρώπη του ανθρωπισμού, που έσωσε ένα εκατομμύριο ζωές το 2015. Εκπροσωπούμε την Ελλάδα που αγκαλιάζει τους κατατρεγμένους του πολέμου, τους νησιώτες που σώζουν ζωές με αυταπάρνηση…».

Δεν βρήκε τίποτα να πει, αντίθετα συνυπέγραψε σαν θετική την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, τη στιγμή που η «συμμαχία» αναγνωρίζει στα 6 μίλια τον εθνικό εναέριο χώρο όπως άλλωστε και η Τουρκία που συνεχίζει να στέλνει αμείωτα πρόσφυγες και μετανάστες στα νησιά παρά τις συμφωνίες

Η ελληνική κυβέρνηση, μέσω διπλωματικών πηγών, εμφανίζεται ικανοποιημένη από το κείμενο συμπερασμάτων καθώς έτσι πιστεύει ότι κλείνει οριστικά η συζήτηση για έξοδο από τη Σένγκεν.

Ακόμα και αν δεν διδάχθηκε τίποτα από τη διαρκή συζήτηση για Grexit αδικαιολόγητα δεν θέλει να αντιληφθεί ότι οι προσφυγικές ροές δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν σαν ανθρωπιστικό ευρωπαϊκό πρόβλημα αλλά σαν οργανωμένο σχέδιο επιβολής γεωστρατηγικών επιδιώξεων οριστικής διάλυσης μιας ήδη οικονομικά κατεστραμμένης χώρας.



Του Σπύρου Παναγιώτου
Δρόμος

Αριστερές ιδέες δεν γεννιούνται με δεξιές αντιλήψεις

Είναι θέμα κουλτούρας. Είναι πολλά τα χρόνια που πέρασε και κυριάρχησε στην Αριστερά η δεξιά κουλτούρα, ο δεξιός τρόπος σκέψης και αξιολόγησης. Με την εγκατάλειψη της ιδέας της επανάστασης από ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ευρωπαϊκής Αριστεράς και την υιοθέτηση ρεαλιστικών πολιτικών η ενσωμάτωση και ευθυγράμμιση έγιναν ραγδαία. Πρώην συμμέτοχοι, μερικοί και με πρωταγωνιστικό ρόλο, στην επαναστατική σύγκρουση με το καθεστώς, άλλοι απογοητευμένοι με βαθύ το αίσθημα της ήττας και του ανέφικτου, άλλοι εντυπωσιασμένοι από τα αγαθά της οικονομίας της αγοράς και άλλοι προσπαθώντας να φορτώσουν την αποτυχία στους «άλλους», βγαίνοντας οι ίδιοι ατσαλάκωτοι, απέρριψαν την ιδέα της επανάστασης ολοσχερώς, ακόμα και για το μέλλον, επιλέγοντας τον πιο βατό δρόμο της συνδιαλλαγής με το σύστημα και τον εξωραϊσμό του ώστε να δικαιολογείται η δική τους στροφή και ο συμβιβασμός. Βέβαια, και κάποιοι από τους «άλλους» που παρέμειναν σε πιο επαναστατικές θέσεις τις προσάρμοσαν στο σύστημα με το δικό τους τρόπο.
Αυτή η καθίζηση, με πρωτεργάτες στελέχη, ηγετικές ομάδες και φράξιες, είχε την προέκτασή της μέσα στο σώμα της Αριστεράς με άμεσο και έμμεσο τρόπο. Ένα από τα αποτελέσματά της ήταν η βαθμιαία υποχώρηση της εναλλακτικής κουλτούρας που είτε αντικαταστάθηκε από την κυρίαρχη κουλτούρα των αντιπάλων είτε κόλλησε και περιορίστηκε σε στερεότυπα από το παρελθόν.

Αυτό όχι μόνο δεν αναιρεί την άποψη των Δεξιών ότι οι Αριστεροί έπιασαν πολλά πόστα στους τομείς της παιδείας και του πολιτισμού, αλλά την επιβεβαιώνει κιόλας. Τα ΜΜΕ, τα πανεπιστήμια και πολλοί κρατικοί φορείς επανδρώθηκαν με Αριστερούς οι οποίοι, σε αντίθεση μ’ αυτό που ισχυρίζεται η Δεξιά, έγιναν αναπόσπαστο μέρος της καθεστηκυίας τάξης είτε εγκαταλείποντας τα κόμματα της Αριστεράς είτε παραμένοντας σ’ αυτά ενώ ταυτόχρονα εργάζονταν στην υπηρεσία των φορέων, δημόσιων και ιδιωτικών, που είναι οι πυλώνες του συστήματος. Αριστεροί, με ή χωρίς εισαγωγικά, εκλαΐκευσαν και αναβάθμισαν όλη την πολιτική κουλτούρα της Δεξιάς καταλαμβάνοντας νευραλγικά πόστα, με το αζημίωτο, στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια, τις εφημερίδες και τα περιοδικά των μεγαλοεκδοτών.

Και οι συνέπειες φάνηκαν πάρα πολύ έντονα στις μέρες μας. Από την ευκολία με την οποία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ενδώσανε στις πιέσεις και τις προσκλήσεις της άρχουσας νομενκλατούρας υιοθετώντας τις πιο αντιλαϊκές πολιτικές των αντιπάλων της Αριστεράς.

Κι αυτό φαίνεται και από τη διάχυση αυτών των αντιλήψεων μέσα στην κοινωνία. Όχι μόνο εξ αιτίας του ΠΑΣΟΚ που πλάσαρε πολύ αποτελεσματικά το αριστερό του λουκ. Η τάση αριστεροδεξιάς αλλοτρίωσης ήταν πανευρωπαϊκή και ενισχύθηκε από τις αυτομολίες των Αριστερών που μια χαρά βολεύτηκαν μέσα στην ανοιχτή αγκαλιά των φορέων του συστήματος.

Τελικά, το γεγονός ότι σήμερα οι ίδιοι οι Αριστεροί αισθάνονται ότι βρίσκονται σε αδιέξοδο και αδυνατούν να διαμορφώσουν πολιτικές εξόδου, δεν οφείλεται μόνο στην αντικειμενικά πολύ δύσκολη κατάσταση που μας έχει φέρει ο εξτρεμιστικός καπιταλισμός των τελευταίων δεκαετιών. Οφείλεται και στο ό,τι, εδώ και χρόνια, πάμπολλοι Αριστεροί υπέκυψαν στα θέλγητρα της δεξιάς κουλτούρας που όλα υπάγονται στην αγορά και άρχισαν να κρίνουν τα πάντα με αξιολογικά κριτήρια ξένα στην Αριστερά.

Έτσι, ενώ οι Αριστεροί γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι το καπιταλιστικό σύστημα είναι ανθρωποφάγο και το καταγγέλλουν, αδυνατούν να διαμορφώσουν έναν άλλο τρόπο σκέψης και αντίδρασης.

Γι’ αυτό, όσοι Αριστεροί εύκολα αποδέχτηκαν τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκουν εύκολα και τις δικαιολογίες για την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών εκ μέρους του. Γιατί, από καιρό, είχε υπονομευθεί και αδυνατίσει ο αριστερός τρόπος σκέψης τους. Και, χωρίς πολύ δισταγμό, έως καθόλου, χρησιμοποιούν την ίδια επιχειρηματολογία με τη Δεξιά για να αποκρούσουν και να δυσφημήσουν όσους εξακολουθούν να αγωνίζονται εναντίον των Μνημονίων που έφερε η Δεξιά στην Ελλάδα. Για να κατηγορούν όσους επιμένουν στον μίνιμουμ αριστερό προσανατολισμό που έχει απομείνει στην ελληνική Αριστερά.

Αριστερό δεν είναι μόνο να έχεις αριστερές θέσεις, αλλά να έχεις και αριστερή κουλτούρα, κάτι που είναι ευρύτερο, βαθύτερο και δυσκολότερο, αλλά πιο ανθεκτικό στις προκλήσεις, τις παραπλανήσεις και τις εξαγορές και, σίγουρα, πιο αληθινά εναλλακτικό και πιο μακροπρόθεσμα επαναστατικό.

Γι’ αυτό δεν μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα: κι εσείς τι θα κάνατε; Αυτός που ρωτάει έχει στο μυαλό του μόνο τη δεξιά εκδοχή των πραγμάτων μην βλέποντας, λόγω της δεξιάς κουλτούρας του, καμία άλλη δυνατότητα. Αλλά κι αυτός που ερωτάται, επηρεασμένος από την ίδια διαβρωτική επιρροή της δεξιάς κουλτούρας, αδυνατεί να διαπλάσει ένα άλλο μοντέλο και να δώσει μια άλλη προοπτική στην κοινή προσπάθεια, απλή, βατή και εφαρμόσιμη.

Αριστερή πολιτική χωρίς αντίσταση, καταπολέμηση και αντικατάσταση της δεξιάς κουλτούρας είτε δεν γίνεται είτε αχρηστεύεται. Οι επαναστάτες όλων των εποχών αρνούνταν το σύστημα που αντιμάχονταν. Αυτό τους ωθούσε σε πράξεις γενναιότητας κι αυτή ήταν η βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε νίκη. Ποτέ, άνθρωποι που είχαν επηρεαστεί από την εχθρική κουλτούρα δεν κατάφεραν να την ανατρέψουν, ούτε καν να την αμφισβητήσουν πραγματικά. Οι επαναστάτες απέρριπταν την ανισότητα, την υποτέλεια, την ένταξη και το προσωπικό όφελος. Οι ενσωματωμένοι απόγονοί τους θέλουν μόνο να διαχειριστούν τα καθιερωμένα και όχι να τα ξεριζώσουν, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον. Δεν πιστεύουν ότι το σύστημα είναι η αιτία των δεινών ή δεν πιστεύουν ότι το σύστημα είναι θνητό ή δεν μπορούν να συλλάβουν ένα άλλο σύστημα δίκαιο και πραγματοποιήσιμο. Κάτω από τη βαριά επίδραση της αστικής κουλτούρας επιθυμούν μόνο να διευθύνουν το σύστημα, καλύτερα κατά τη γνώμη τους, σε αγαστή συνεργασία με τους ίδιους τους ολιγάρχες, με τους οποίους οι αντιθέσεις έχουν μεταβληθεί σε διαφορές διαχειριστικές.

Μόνο όταν αυτοί που δεν έχουν αποδεχτεί το σύστημα και εξακολουθούν να θεωρούν ότι πρέπει να επισπεύσουν την ανατροπή του, αντιληφθούν ότι δυσκολεύονται να βρουν λύσεις και δρόμους για τον καινούργιο κόσμο, επειδή δεν έχουν μείνει ανεπηρέαστοι από τη διαβρωτική επιρροή της κυρίαρχης κουλτούρας, τότε οι προϋποθέσεις για να αλλάξουμε το σύστημα μπορεί να υπάρξουν. Λύσεις υπάρχουν, για το καθετί στη φύση, αλλά έχουμε χάσει τη διανοητική ευχέρεια να τις βρίσκουμε. Κι έτσι, μέχρι να το καταφέρουμε, πάντα στην πιο κρίσιμη στιγμή, οι αλλοτριωμένοι ή απαλλοτριωμένοι «δικοί μας», θα μας καπελώνουν και θα μας αφήνουν να τουρτουρίζουμε στα κρύα του λουτρού!



Στέλιος Ελληνιάδης
Βιδωμένος αριστερά, Γκαούρ

Δρόμος