BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

BLUE MOON


bluemoon
Καθώς οδεύουμε για την δεύτερη πανσέληνο του μήνα, αύριο, που έχει καθιερωθεί να ονομάζεται Blue Moon –έχοντας εμπνεύσει τραγούδια και έργα τέχνης – ενδιαφέρον έχει μια «αναδρομή» για το εντυπωσιακό αυτό φαινόμενο.
Αναφέρεται ενδεικτικά, ότι στα αγγλικά, όταν θέλουμε να τονίσουμε ότι κάτι συμβαίνει πολύ σπάνια, ήτοι σε απλά ελληνικά, «μία στο τόσο», λέμε «once in a blue moon» (μία σε κάθε μπλε φεγγάρι).
Όπως αναφέρει και η βικιπαίδεια, μπλε φεγγάρι αποκαλείται μια πανσέληνος, η οποία σημειώνεται σε ασυνήθιστη χρονική στιγμή, ή μια επιπλέον πανσέληνος εντός του έτους.
Τα περισσότερα έτη έχουν 12 πανσελήνους, τις περισσότερες φορές μια κάθε μήνα. Ωστόσο κάθε ημερολογιακό έτος περιλαμβάνει 12 σεληνιακούς κύκλους και 11 ημέρες ακόμη.
Αυτές αθροίζονται και ως αποτέλεσμα κάθε δύο ή τρία χρόνια να έχουμε ένα επιπλέον φεγγάρι, φαινόμενο που συμβαίνει κάθε 2,72 χρόνια.
Διαφορετικές ερμηνείες τοποθετούν το έξτρα φεγγάρι σε διάφορες περιόδους, ωστόσο αυτή η πρόσθετη πανσέληνος αποκαλείται σε κάθε περίπτωση «μπλε φεγγάρι».
bluemoon2
Μύθοι και πραγματικότητα
Γιατί όμως αυτή την έξτρα πανσέληνο την χαρακτηρίζουμε μπλε; Η απάντηση έρχεται μέσα από την πραγματικότητα. Ένα φεγγάρι μπορεί όντως να φέρει μπλε χρωματισμούς, λόγω διάφορων διαταραχών στην ατμόσφαιρα.
Πρόκειται για ένα πολύ σπάνιο φαινόμενο κατά το οποίο το φεγγάρι (όχι απαραίτητα πανσέληνος) φαίνεται στα μάτια του παρατηρητή γαλαζωπό, εξαιτίας της ύπαρξης καπνού ή μορίων σκόνης στην ατμόσφαιρα.
Κάτι τέτοιο παρατηρήθηκε μετά τις δασικές πυρκαγιές στη Σουηδία και τον Καναδά το 1950 και, αξιοσημείωτα, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα το 1883, που είχε ως επακόλουθο να εμφανίζεται το φεγγάρι μπλε για μια περίοδο δύο ετών.
Αύριο 31 Ιουλίου είναι πανσέληνος η οποία σύμφωνα, με μια δοξασία, χαρακτηρίζεται «Blue moon», μπλε (ή και μελαγχολικό) φεγγάρι.
Δύο «μπλε φεγγάρια»
Την τελευταία φορά που είχαμε «blue moon» ήταν η δεύτερη πανσέληνος του Αυγούστου το 2013 και συγκεκριμένα της 21ης Αυγούστου.
Πάντως, το 2018 αναμένεται μαύρο φεγγάρι, κι αυτό γιατί κατά τον Φεβρουάριο δεν θα υπάρξει καθόλου πανσέληνος και ως αποτέλεσμα θα υπάρξουν δυο μπλε φεγγάρια μες την ίδια χρονιά, τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο.
Την τελευταία φορά που είχε συμβεί κάτι ανάλογο ήταν πριν από 16 χρόνια, το 1999. Ο σύντομος Φεβρουάριος είναι ο μήνας-κλειδί για να σημειωθούν δύο μπλε φεγγάρια, τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο.
Πάντως, οι αστρονόμοι χαρακτηρίζουν λανθασμένη την υιοθέτηση του όρου «μπλε φεγγάρι» για τη διπλή πανσέληνο μέσα στον χρόνο.

 http://www.crashonline.gr/

Πώς η ελληνική συμφωνία θα μπορούσε να καταστρέψει το ευρώ

Πώς η ελληνική συμφωνία θα μπορούσε να καταστρέψει το ευρώ
Σε άρθρο-γνώμης με τίτλο "Πώς η Ελληνική Συμφωνία Θα Μπορούσε να Καταστρέψει το Ευρώ", η εφημερίδα New York Times επισημαίνει ότι η συμφωνία για νέο πρόγραμμα στήριξης στην οποία κατέληξε η Αθήνα με τους δανειστές της στις 13 Ιουλίου χαρακτηρίστηκε ως διάσωση της τελευταίας στιγμής από το χείλος του γκρεμού, αλλά η απειλή μίας "προσωρινής εξόδου" από το ευρώ, την οποία πρότεινε η κυβέρνηση συνασπισμού της Γερμανίας, κλόνισε τα θεμέλια της ευρωζώνης πολύ βαθύτερα σε σχέση με ό,τι διεφάνη.
Επίσης υπονόμευσε--επισημαίνει ο αρθρογράφος Σαχίν Βαλέ, πρώην σύμβουλος του Γάλλου υπουργού Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και νυν ανώτερος οικονομολόγος σε επενδυτική εταιρεία-- ό,τι είχε απομείνει από τη γαλλο-γερμανική συνεργασία στον τομέα της οικονομίας, κατέστησε το κοινό νόμισμα πολιτικά ανυπεράσπιστο στη Γαλλία κι αύξησε σημαντικά τον κίνδυνο εξόδου μιας χώρας από την νομισματική ένωση.
Με λίγα λόγια, εκτιμά ο αρθρογράφος, η πιθανότητα ενός Grexit σήμερα έχει καταστήσει ακόμη πιθανότερη μία έξοδο από την ευρωζώνη της Γαλλίας ή ακόμη και της Γερμανίας.
Οι εντάσεις αυτές, σύμφωνα με το άρθρο, δεν είναι νέο φαινόμενο. Η Γερμανία ανέκαθεν θεωρούσε το ευρώ ως έναν βελτιωμένο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών δομημένο γύρω από το γερμανικό μάρκο και η Γαλλία, κατά τον αρθρογράφο, έχει την τολμηρή αλλά ασαφή φιλοδοξία ενός διεθνούς νομίσματος, το οποίο θα ενίσχυε την αποτελεσματικότητα της θεωρίας του Κέυνς.
Αυτές οι ουσιαστικές διαφορές, σύμφωνα με το άρθρο, καλύφθηκαν με την εισαγωγή του ευρώ επειδή τόσο ο Φρανσουά Μιτεράν όσο και ο Χέλμουτ Κολ συμφώνησαν ότι το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα θα λειτουργεί κυρίως ως μέσο προς την επίτευξη μίας μεγαλύτερης ευρωπαϊκής πολιτικής ολοκλήρωσης.
Από το 2010, τόσο αυτή η εποικοδομητική ασάφεια όσο και ο τελικός στόχος της περαιτέρω πολιτικής ολοκλήρωσης, διατηρήθηκαν σε γενικές γραμμές, αλλά σύμφωνα με τον αρθρογράφο, στη διάρκεια του τελευταίου γύρου διαπραγματεύσεων για το ελληνικό χρέος, κατέρρευσαν και τα δύο και μαζί τους ό,τι μέχρι σήμερα κρατούσε τη Γαλλία και τη Γερμανία τόσο πιστά ταγμένες στο ευρώ και στην κοινή προάσπισή του.
Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην ελληνική συμφωνία κατέστησαν, λέει ο ίδιος, σαφές ότι η Γερμανία είναι προετοιμασμένη να ακρωτηριάσει και να καταστρέψει ένα από τα μέλη της Συνθήκης του Μάαστριχτ αντί να κάνει υποχωρήσεις.
Ο Βαλέ γράφει ότι η Γερμανία θα μπορούσε αναμφίβολα να χτίσει μία πολύ επιτυχημένη νομισματική ένωση με τις χώρες της Βαλτικής, την Ολλανδία και μερικές άλλες χώρες, αλλά θα πρέπει να κατανοήσει ότι ποτέ δεν θα συγκροτήσει μία οικονομικά επιτυχημένη και πολιτικά σταθερή νομισματική ένωση με τη Γαλλία και την υπόλοιπη Ευρώπη με αυτούς τους όρους.
Μακροπρόθεσμα, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία (αλλά και άλλες χώρες), δεν θα συμμετείχαν σε μία τέτοια ένωση, όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή δεν θα το επιθυμούσαν, γράφει ο Βαλέ.
Το συνολικό ΑΕΠ και ο πληθυσμός αυτών των χωρών είναι διπλάσιος από της Γερμανίας: κάποια στιγμή η αντιπαράθεση θα ήταν αναπόφευκτη.
Αυτή η κατάσταση, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, δεν είναι μόνο ευθύνη της Γερμανίας αλλά ξεκίνησε κυρίως εξαιτίας της ρομαντικής και κατά κάποιο τρόπο αφελούς άποψης της Γαλλίας για την νομισματική ένωση.
Η Γαλλία δεν έχει ακόμη ξεπεράσει απόλυτα την τάση της να βάζει τη γαλλική εθνική κυριαρχία και την λήψη αποφάσεων πρώτες και έχει αποτύχει να διατυπώσει το δικό της μετά-Μάαστριχτ όραμα μίας εύρωστης νομισματικής ένωσης, υποστηριζόμενης από έναν ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, διοικούμενης από μία πραγματική ευρωπαϊκή εκτελεστική εξουσία και με την νομιμοποίηση από το Ευρωκοινοβούλιο.
Παρά τις πρόσφατες εκκλήσεις από τον πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ να αντιμετωπίσει αυτά τα θέματα, ο αρθρογράφος εκτιμά ότι δεν αναμένεται πρόοδος. Κι αυτό γιατί οι γαλλικές ελίτ είναι σήμερα ανίκανες να πείσουν τους πολίτες για τα οφέλη της παρούσας οικονομικής πολιτικής της Ένωσης γενικώς αλλά και προς την Ελλάδα ειδικότερα. Είναι επίσης πολύ διχασμένες για να προτείνουν ένα νέο, κοινό όραμα, υπερβολικά αποπροσανατολισμένες για να προκαλέσουν το γερμανικό αφήγημα και υπερβολικά φοβισμένες για να ξεκινήσουν να χτίζουν συμμαχίες με χώρες που έχουν παρεμφερείς θέσεις, όπως η Ιταλία και η Ισπανία.
Αυτός, καταλήγει ο αρθρογράφος, ο δυστυχισμένος γάμος μπορεί να αντέξει χρόνια, αλλά θα μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες να ανέρχονται στην εξουσία σε όλη την Ευρώπη, κόμματα που αντιτίθενται στο κατεστημένο επειδή οι ηγέτες των παραδοσιακών κομμάτων δεν μπορούν πλέον να διαψεύσουν τον ισχυρισμό ότι το ευρώ, με τη σημερινή του μορφή, είναι καταστροφικό τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.
Ο αρθρογράφος καταλήγει: "Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί τώρα στην Ελλάδα, η συμφωνία της 13ης Ιουλίου έχει καταστήσει πολύ πιθανότερη την μελλοντική διάσπαση της ευρωζώνης. Το ερώτημα είναι αν αυτή θα λάβει τη μορφή μίας μεθοδικής αποχώρησης της Γερμανίας ή μίας παρατεταμένης και οικονομικά περισσότερο καταστροφικής εξόδου της Γαλλίας και της νότιας Ευρώπης".

news

Ευρώ πάση θυσία; Ε όχι

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή: Το νόμισμα είναι το μέσο και όχι ο σκοπός. Το αν μια χώρα θα έχει μάρκο, δολάριο, ευρώ, δραχμή, φράγκο ή ρούβλι, δεν αντιμετωπίζει από μόνο του τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Είναι όμως ένα εργαλείο για την αντιμετώπισή τους. Είναι ένα μέσο στη χάραξη της γενικότερης οικονομικής –και όχι μόνο– πολιτικής....
Για παράδειγμα: Η Σοβιετική Ένωση είχε ρούβλι. Ρούβλι έχει και η σημερινή Ρωσία. Ασκείται η ίδια οικονομική πολιτική; Ασφαλώς όχι. Ασκείται η ίδια κοινωνική πολιτική; Ασφαλώς όχι. Το ρούβλι, όμως, παραμένει το ίδιο.

Αν, λοιπόν, έχουμε ξεκαθαρίσει ότι το νόμισμα δεν είναι φετίχ, αλλά είναι ένα μέσο για να ασκηθεί μια συγκεκριμένη πολιτική, τότε ρωτάμε: Για ποιο λόγο οι υπέρμαχοι του ευρώ, όπως είναι η κυβέρνηση, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, καθώς και το σύνολο του μιντιακού κατεστημένου, δε θέλουν να ακούσουν ούτε για πλάκα το ενδεχόμενο αλλαγής του νομίσματος; Έχουν φτάσει, μάλιστα, στο σημείο να ξορκίζουν ακόμη και το ενδεχόμενο σκέψης ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Για αυτούς τους ευρωλάγνους, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:

1. Είτε έχουν μετατρέψει το μέσο σε σκοπό, οπότε πάσχουν πλέον από μια πολύ βαριά ασθένεια που λέγεται τύφλωση, είτε,

2. εξυπηρετούν αλλότρια συμφέροντα.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια υπόθεση εργασίας:

Όλοι αυτοί θέλουν να μείνουμε στο ευρώ γιατί μόνο έτσι θα ανακάμψει η οικονομία. Θα κερδίσουν, λένε, οι εταιρείες και μέσω αυτών θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και, κάπως έτσι, θα ορθοποδήσει ο τόπος και ο λαός. Άρα, ο σκοπός τους είναι να σώσουν τη χώρα, να ανασάνει ο λαός.

Όποιος έχει έστω και λίγο ασχοληθεί με την ελληνική πραγματικότητα τα τελευταία πέντε χρόνια μπορεί να κατανοήσει ότι αυτό το επιχείρημα καταρρέει σα χάρτινος πύργος. Διότι, αν ήταν έτσι, τότε θα έπρεπε, μετά από τόσα προγράμματα και τόσα δισεκατομμύρια ευρώ για την ανατροφοδότηση των τραπεζών, όχι απλά να υπήρχε ανάπτυξη, αλλά, το κυριότερο, αισθητή μείωση της ανεργίας, δημιουργία θέσεων εργασίας, επενδύσεις κ.ο.κ.; Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει συμβεί. Αντιθέτως βρισκόμαστε στην ίδια καταστροφική περιδίνηση και δεν θα μπούμε καν στη συζήτηση για το αν πέτυχαν ή όχι τα προγράμματά τους. Δικά τους είναι, αυτοί τα εφαρμόζουν, αυτοί έφεραν αυτά τα αποτελέσματα.

Εφόσον, λοιπόν, ο σκοπός τους δεν πετυχαίνει, τότε, κάποιο πρόβλημα υπάρχει με το μέσο. Όσοι λοιπόν ισχυρίζονται ότι θέλουν να σώσουν τον τόπο (σκοπός) και επιμένουν ότι το μέσο για να το κάνουν αυτό είναι το ευρώ, τότε το λιγότερο που έχουν πάθει είναι μια άνευ προηγουμένου ιδεολογική αγκύλωση. (Για την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, κατηγορούν όλους τους άλλους).

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πιθανότητα: Αν ο σκοπός δεν είναι η ανάκαμψη του τόπου. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να μας πούνε ποιος είναι ο σκοπός. Και επειδή δεν μας τον λένε, θα πρέπει να τον βρούμε μόνοι μας, ακολουθώντας την αντίστροφη πορεία. Για να βρούμε τον (ανομολόγητο) σκοπό, θα πρέπει να δούμε τι εξυπηρετεί στην πράξη το μέσο.

Συμφωνούμε όλοι ότι το ευρώ είναι το νόμισμα που δημιούργησε μια ένωση κρατών. Τα κράτη αυτά ανήκουν σε μια μεγαλύτερη ένωση: Στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιοι είναι οι σκοποί της ΕΕ; Ας μην πάμε μακριά. Πανθομολογούμενοι σκοποί της ΕΕ είναι οι περιβόητες «τέσσερις ελευθερίες» του Μάαστριχτ. Είναι η ελευθερία στην κίνηση των κεφαλαίων. Είναι η ελευθερία στην κίνηση των εμπορευμάτων. Είναι η απελευθέρωση των υπηρεσιών. Είναι η ελευθερία κίνησης του εργατικού δυναμικού.

Πάνω σε αυτές τις ελευθερίες βασίστηκε η συνθήκη Άμστερνταμ. Πάνω σε αυτές θεσμοθετήθηκε η Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Πάνω σε αυτές καθιερώθηκε το Σύμφωνο Σταθερότητας. Πάνω σε αυτές οικοδομήθηκε το σημερινό έκτρωμα που ονομάζεται ευρωζώνη και που δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών να εφαρμόζουν τις «4 ελευθερίες τους» όχι σε μία μόνο χώρα, αλλά σε πολλές. Δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών της Ένωσης να εφαρμόζουν τις «4 ελευθερίες τους» σε βάρος των άλλων «εταίρων» τους. Και, σε τελική ανάλυση, δεν είναι τίποτα άλλο από τη δυνατότητα της Ένωσης, ως ιμπεριαλιστικού πλέον μηχανισμού, να παρεμβαίνει και να μοιράζει τις αγορές του κόσμου.

Από αυτές τις 4 ελευθερίες, είναι προφανές, δε χάνουν όλοι. Κάποιοι κερδίζουν και μάλιστα πολύ και πολλά. Και αυτοί που κερδίζουν έχουν εταιρείες, έχουν off shore, έχουν λιμουζίνες.

Και κάποιοι άλλοι χάνουν. Οι εκατομμύρια. Αυτοί που δεν έχουν ονόματα. Αυτοί που δεν έχουν λιμουζίνες. Αυτοί που δεν έχουν δουλειές. Αυτοί που δεν έχουν μέλλον.

Όσοι, λοιπόν, υπερασπίζονται το ευρώ (ως μέσο) υπερασπίζονται και τον καπιταλισμό, την ανασφάλεια, την ανεργία, τη φτώχεια και το φόβο, ως σκοπό.

Και επειδή τέτοιους σκοπούς δεν τους λες, σπέρνεις τον τρόμο.

Βάζεις τα κανάλια σου να υλοποιούν μια πρωτοφανή προπαγάνδα.

Και γίνεσαι ο πομπός μιας επίθεσης δίχως σταματημό στις συνειδήσεις. Που λέει ότι το ευρώ είναι μονόδρομος. Που λέει ότι έξω από το ευρώ θα… πεθαίνουμε σαν τα κοτόπουλα. Που λέει ότι ζωή υπάρχει μόνο μέσα στη λυκοσυμμαχία τους. Και που λέει, στο τέλος, ότι ο λαός δεν έχει δικαίωμα επιλογής.

Ε, λοιπόν, όχι, κύριοι! Επιλογή υπάρχει…


ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΑΚΟΣΑΣ
ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

τα 17 προνόμια των βουλευτών

Αυτά είναι τα 17 προνόμια των βουλευτών που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε


Φόροι, μνημόνια, μειώσεις μισθών και ανεργία. Όλα όσα βιώνει η χώρα τα τελευταία 5 χρόνια περικλύονται σε αυτές τις 6 λέξεις που έχουν υποδουλώσει εμάς και τις γενιές μπροστά μας.
Την ίδια στιγμή, τα προνόμια των βουλευτών παραμένουν ανέγγιχτα καθώς σε κάθε προεκλογική περίοδο ακούμε πομπώδεις εξαγγελίες για επανεξέταση του ζητήματος και κατάργηση ορισμένων -έστω- προνομίων αλλά μετά την κάλπη όλοι σφυρίζουν διάφορα. Κάτι τέτοιο, συμβαίνει δυστυχώς και με τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς ούτε και στην τρέχουσα κοινοβουλευτική σύνθεση δεν φαίνεται να κουνιέται φύλλο.
Αλλά ποια είναι τα προνόμια που απολαμβάνουν οι βουλευτές μας και σαν "ιερή αγελάδα" κανείς δεν ακουμπά;
Ιδού λοιπόν:
  1. Πρώτα από όλα, κάθε βουλευτής στοιχίζει περίπου 20.000 ευρώ τον μήνα στα δημόσια ταμεία!
  2. Οι μηνιαίες ακαθάριστες απολαβές κάθε βουλευτή ανέρχονται από 7.670 ευρώ μέχρι 8.198,79 ευρώ.
  3. Επίδομα οργάνωσης γραφείου. Ανάλογα με την εκλογική περιφέρεια όπου εκλέγονται, οι βουλευτές λαμβάνουν από 738,88 έως 935,88 ευρώ για την οργάνωση του γραφείου τους.
  4. Ατέλεια τηλεφωνικής επικοινωνίας. Οι βουλευτές δικαιούνται δωρεάν συσκευή κινητού και η Βουλή καλύπτει λογαριασμούς έως και 200 ευρώ. Αν υπερβούν το όριο, καταβάλλουν οι ίδιοι τη διαφορά.
  5. Οκτώ σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ).
  6. Αυτοκίνητο που το μισθώνει η Βουλή με λίζινγκ. Οι βουλευτές του λεκανοπεδίου Αττικής (Α', Β' Αθηνών και Πειραιά και υπόλοιπο Αττικής) δικαιούνται αυτοκίνητο έως 1.400 κυβικά εκατοστά και έως 750 ευρώ μηνιαίο μίσθωμα. Για τους βουλευτές περιφέρειας προβλέπεται Ι.Χ. έως 1.800 κ.εκ. και 1.200 ευρώ μίσθωμα.
  7. Δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας ή ρευστό, κατά μέσο 1.000 ευρώ, σε όσους επιθυμούν να μείνουν σε διαμέρισμα.
  8. Ταχυδρομική ατέλεια, ένα προνόμιο που υπολογίζεται σε 909,31 ευρώ.
  9. Ατέλεια στις μετακινήσεις με λεωφορεία, σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα.
  10. Οι βουλευτές της επαρχίας έχουν στη διάθεσή τους 104 αεροπορικά εισιτήρια τον χρόνο για να πηγαίνουν στις εκλογικές τους περιφέρειες.
  11. Πενήντα δύο αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για τον νομό τους, εφόσον αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα.
  12. Κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του τέσσερις υπαλλήλους. Οι δύο είναι μετακλητοί και πληρώνονται από τις υπηρεσίες τους και οι άλλοι δύο οι επιστημονικοί συνεργάτες από τη Βουλή.
  13. Οικογενειακή παροχή και εργοδοτική εισφορά υπέρ ΕΟΠΥΥ περίπου 350 ευρώ.
  14. Συμμετοχή σε κοινοβουλευτικές επιτροπές και θερινά τμήματα. Το ποσό αυτής της έξτρα αποζημίωσης μπορεί να φτάσει και τα 1.000 ευρώ μηνιαίως.
  15. Όλοι οι βουλευτές έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν άτοκο δάνειο από τη Βουλή σε 48 μηνιαίες δόσεις μέσω παρακράτησης του ποσού που τους αναλογεί από τον μισθό τους.
  16. Τα παιδιά των βουλευτών πηγαίνουν δωρεάν στον παιδικό σταθμό της Βουλής.
  17. Οι βουλευτές έχουν το δικαίωμα να ψωνίζουν από το συγκρότημα εξυπηρέτησης προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας.
  18. Ασυλία από όλα τα ποινικά και αστικά αδικήματα. Φέτος ψηφίστηκε νόμος σύμφωνα με τον οποίο αναστέλλονται τα φορολογικά και άλλα προνόμια των βουλευτών όταν καταδικαστούν αμετάκλητα για κακουργήματα, αλλά και για πλημμελήματα όπως η κλοπή, η απάτη, η εκβίαση, η πλαστογραφία, η ψευδής βεβαίωση, η ψευδορκία, η απιστία περί την υπηρεσία, η παράβαση καθήκοντος, η συκοφαντική δυσφήμηση, η υπεξαγωγή εγγράφου, το έγκλημα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και η οικονομική εκμετάλλευση της γενετήσιας ζωής, καθώς και η παραβίαση του νόμου περί ναρκωτικών.
Αντί επιλόγου εμείς θα σας δείξουμε μια φωτογραφία που αλιεύσαμε στο Διαδίκτυο που έχει όλο το ζουμί και την προσυπογράφουμε:
voul pronomia

Αποχαιρετισμός στα όπλα

Θα ήθελα να προσθέσω στο κυνήγι που έχει εξαπολυθεί εναντίον του κ. Βαρουφάκη, ως στοιχείο εναντίον του, ότι ο πρώην εγκάρδιος υπουργός του κ. Πρωθυπουργού τρώει τα βράδια παιδάκια και βράζει σίδερα για να τα κάνει χρυσάφι, ώστε να κατασκευάσει επιτέλους τη χρυσή δεκάρα του Σκρουτζ Μακ Ντακ και να επαναφέρει με ασφάλεια τη χώρα στη δραχμή ο Γκαστόνε!..
Οντως απορώ! Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που καλοβλέπουν την ανθρωποφαγία εναντίον του κ. Βαρουφάκη (ή που κάνουν τα στραβά μάτια) δεν καταλαβαίνουν ότι οι ωμοφάγοι, που τρώνε τώρα ζωντανόν τον Γιάνη, δοκιμάζουν τι γεύση θα έχει αύριο στο στόμα τους ο κ. Τσίπρας;
Τι νομίζουν όσοι κάνουν γαργάρες; ότι η στάση τους είναι λιγότερο γελοία και λιγότερο επικίνδυνη απ’ τις κραυγές Πανούση; O οποίος έφθασε να μιλήσει ακόμα και για «εσχάτη προδοσία»!! (Καλά, ο άνθρωπος αυτός, ο κ. Πανούσης, αναδεικνύεται σε κλόουν με περικεφαλαία. Ο απύλωτος στόμας του έχει πει τα πάντα! ακόμα και ότι οι μπάχαλοι μπορεί να βάλουν βόμβες στο σπίτι του κ. Τσίπρα - σαν να τους έβαζε την ιδέα να πάνε να βάλουν! Απίθανος! Αλλά πάντα στην κυβέρνηση! Πάντα με τις ευλογίες του κ. Τσίπρα.)
Ομως, αυτό που συμβαίνει με τον κ. Βαρουφάκη είναι πολύ σοβαρό και εκθέτει το ήθος της Αριστεράς. Διότι είναι κάποιοι απ’ την κυβέρνηση που ρίχνουν κρυφά λάδι στη φωτιά εναντίον του. Κι άλλοι στα φανερά. Και το χειρότερο: κάποιοι έχουν «δώσει» τον κ. Βαρουφάκη. Και κάποιοι άλλοι τον έχουν εγκαταλείψει. Αυτά είναι πράγματα ιταμά.
Ο κ. Βαρουφάκης δεν πληρώνει μόνον τη δική του αμετροέπεια, την ανεπάρκεια (όπως απεδείχθη) και τον αφόρητο ναρκισσισμό του, αλλά πληρώνει κυρίως τον ρεβανσισμό ενός ολόκληρου συστήματος, της Διαπλοκής, της Διαφθοράς και της Υποτέλειας, ένα σύστημα που είδε τον χάρο με τα μάτια του, γλίτωσε και τώρα αντεπιτίθεται. Και θα αντεπιτεθεί στη συνέχεια με ακόμα μεγαλύτερο μένος. Ως το τέλος. Αυτοί που γλίτωσαν τα ειδικά δικαστήρια απειλούν τώρα με ειδικό δικαστήριο (κατ’ αρχάς) τον κ. Βαρουφάκη, κι ύστερα βλέπουμε, ώστε ο καραγκιόζης αυτός λαός επιτέλους να σκάσει.
Και η κυβέρνηση «λιάζεται», το κόμμα «ψειρίζεται». Διότι όλα αυτά γίνονται με την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ και τη συνενοχή ορισμένων Συριζαίων. Η αντίδραση τρώει την εκδίκησή της σε πιάτο ζεστό, κι όχι κρύο, άρκεσαν έξι μόλις μήνες για την παλινόρθωση των ντόμπερμαν που δίνουν τώρα ξεδιάντροπα και δημοσίως στον κ. Τσίπρα συμβουλές κι επαίνους. Βρήκαν και τα κάνουν!..
Πώς όμως φθάσαμε έως εδώ; Δεν θα κάνω απολογισμό. Θα κάνω μια μικρή ανακεφαλαίωση:
1. Ο ελληνικός λαός, συκοφαντημένος (ως τεμπέλης, διεφθαρμένος και λαϊκιστής), παραπλανημένος (από Σημίτηδες, Καραμανλήδες και Γιωργάκηδες), αιχμαλωτισμένος (απ’ τα μνημόνια), αντί να κάτσει στα αυγά του και να πάει ακόμα πιο δεξιά (όπως συνήθως γίνεται στην Ευρώπη), εξανέστη και πήγε πιο αριστερά.
2. Ο κ. Τσίπρας σχημάτισε κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση μέσα στην οποίαν αισθανόταν ασφαλής (παρέα της Αίγινας) και την οποίαν διέτρεχαν παλιές παθολογίες. Και συστημικές και κομματικές. Ας είναι. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει 36%, αλλά η υποστήριξη του λαού στη νέα κυβέρνηση και τον κ. Τσίπρα προσωπικώς εξελίχθηκε σε υπερδιπλάσια.

3. Ταυτοχρόνως με τη νέα κυβέρνηση ανεδύθη και το λεγόμενο «περιβάλλον» Τσίπρα. Ας είναι. Με το οποίον επίσης ο ίδιος αισθανόταν ασφαλής. Παρ’ ότι αδόκιμο και αδόκητο για τα αριστερά ήθη, το «περιβάλλον» αντιμετωπίσθηκε εν πρώτοις θετικά.

Παραλλήλως άρχισαν και οι πρώτες δυσάρεστες εκπλήξεις. Η νέα κυβέρνηση εις ουδέν «προσκλητήριο προς τον ανθό της ελληνικής κοινωνίας» προέβη για να κυβερνήσει, αλλά άρχισαν να σκάνε άνθρωποι σαν τον κ. Σαγιά, τον κ. Μάρδα κι άλλους! Γνωστούς στους παροικούντες την (σημιτική) Ιερουσαλήμ, αλλά αγνώστους στους απλούς ανθρώπους, δεξιούς κι αριστερούς, σε όλους τους αγωνιστές της ζωής.
4. Αρχαίες παθολογίες του δικομματικού μονοκομματισμού άρχισαν να επαναλαμβάνονται, σύμβουλοι και παρασύμβουλοι στα Υπουργεία να προσλαμβάνονται, κρατικά παράσιτα και κομματικά ρουσφέτια (πλην όμως με ικανά στελέχη του κόμματος στην απέξω) άρχισαν να δείχνουν ότι άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

Απόδειξη το ίδιο το κυβερνητικό έργο. Αν εξαιρέσουμε πέντε-δέκα Υπουργούς που έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά και τρία-τέσσερα σωστά μέτρα που ελήφθησαν, τα υπόλοιπα αφέθηκαν να σαπίζουν. Και μαζί τους σάπιζαν και οι προεκλογικές δεσμεύσεις του κόμματος. Κι όχι μόνον. Αλλά άρχισε να ανθεί και πάλι η επικοινωνιακή διαχείριση, το φαίνεσθαι αντί του βουλεύεσθαι και του πράττειν. Καθώς και τα πρώτα ψέματα.
Πέρασαν έξι μήνες και η Διαπλοκή ουδέν υπέστη.
Πολύ γρήγορα αυτοί που είχαν χάσει πολλά έβλεπαν να χάνουν κι άλλα μπαίνοντας στον δρόμο να τα χάσουν όλα. Κι όμως εξακολουθούσαν να υποστηρίζουν την κυβέρνηση και προσωπικώς τον κ. Τσίπρα.
Στην πιάτσα έπεσε το σόφισμα ότι η (καλή) διακυβέρνηση θα αρχίσει μετά το (καλό) τέλος των διαπραγματεύσεων. Στο μεταξύ όμως και ανεξαρτήτως των διαπραγματεύσεων, καμιά προσπάθεια (πλην των τριών-τεσσάρων μέτρων που προαναφέραμε), καμιά αλλαγή. Ούτε η αρχή ανάταξης στην πρωτογενή παραγωγή, ούτε σχέδια επαναβιομηχάνισης, ούτε εξορθολογισμός των δεδομένων στον τομέα της παροχής υπηρεσιών, ούτε επανάσταση στη δημόσια διοίκηση, ούτε τίποτα. Αντιθέτως, υπό το βάρος (και την εξέλιξη) των διαπραγματεύσεων η κυβέρνηση της Αριστεράς μπήκε στην πεπατημένη της Δεξιάς κι άρχισε να λαμβάνει μέτρα υφεσιακά, φορομπηχτικά, αντιαναπτυξιακά, βαθαίνοντας τη λιτότητα και την υποτέλεια.
Κάγκελο οι γεωργοί, οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι υποαμειβόμενοι, οι απλήρωτοι, κάγκελο οι μικροεπιχειρηματίες, οι επαγγελματίες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μαγαζάτορες, οι συνταξιούχοι. Οι νέοι συνέχισαν και συνεχίζουν να φεύγουν, οι αυτοκτονίες να πληθύνονται εκ νέου, η φτώχεια να εξαπλώνεται (οι 4 πλέον στους 10 Ελληνες), με τη Διαπλοκή άπληκτη, τη φοροδιαφυγή απρόσβλητη και την κυρίαρχη προπαγάνδα να σηκώνει κεφάλι.
Στον ίδιο χωροχρόνο με τη διακυβέρνηση άρχισαν, εξελίχθηκαν και κατέληξαν (και με τις δύο έννοιες του ρήματος) οι διαπραγματεύσεις.
1) Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ κ.κ. Δραγασάκης, Βαρουφάκης και Παππάς πήγαν ικέτες. Διότι δεν είχαν μαζί τους Plan B. Γνωστό urbi et orbi. Διότι δεν είχαν αμέσως νομοθετήσει δέκα νομοσχέδια ανεξαρτήτως κόστους, για τα εργασιακά, τα δημοσιονομικά και τα κοινωνικά θέματα που θα είχαν χαλυβδώσει τη σχέση λαού - κυβέρνησης. Διότι δεν εκμεταλλεύθηκαν (ενώ ακόμα υπήρχαν εθνικοί πόροι) το κόστος που θα είχε το Grexit για την ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Ενωση, τις ΗΠΑ κι όλον τον κόσμο.
Διότι, ενώ γνώριζαν πως μόνον με την απειλή της ρήξης θα αποσπούσαν καλή συμφωνία, διαβεβαίωναν τους πάντες ότι δεν θα θέσουν σε κίνδυνο τα γερμανικά σχέδια (εναντίον μας). Επιπροσθέτως, ακολούθησαν τακτική κατευνασμού απέναντι στα θηρία, τα θηρία εξεπλάγησαν κι ύστερα τους έφαγαν. Είδαν ότι δεν είχαν να κάνουν με αποφασισμένους ριζοσπάστες, αλλά με αμφίθυμους ερασιτέχνες. Και τους έφαγαν, τρώγοντας την Ελλάδα λάχανο.
Και ξεσάλωσαν. Τα θηρία. Μπορούσαν πλέον να δείξουν στην Ευρώπη και τον κόσμο ότι οι αριστεροί πειρασμοί μπορούν να ’χουν μόνο κακό τέλος. Κι άρχισαν να ζητάνε τη μάνα τους και τον πατέρα τους. Τη νήσο Χίο έδινε ο Κομνηνός, όλο το Αιγαίο τού έπαιρναν οι Φράγκοι. Και στο σημείο αυτό, όντως ο κ. Τσίπρας βασανίσθηκε. Διότι η διαπραγμάτευση είχε γίνει μαρτύριο του δίδειν, έδινε και δεν τελείωνε.

2) Παρά ταύτα, υπήρχε ακόμα χρόνος και τρόπος. Υπήρχαν ακόμα πόροι, υπήρχε ακόμα ο λαός που θα μπορούσε να βγει στους δρόμους, υπήρχε (και πάντα υπάρχει) η γεωπολιτική αξία της χώρας. Ε, και; Ο κ. Τσίπρας ομολόγησε ότι «έκανε λάθος». Οτι υπέγραψε μια μεσοσυμφωνία στις 20 Φεβρουαρίου χωρίς να λάβει αντίκρισμα ούτε τα «λύτρα της». Εκπληκτα απ’ τη χαρά τους τα θηρία, άρχισαν τις μονομερείς ενέργειες, έκοψαν τις «δόσεις μας» και πάθαμε σύνδρομο στέρησης. Οικονομική ασφυξία.
3) Ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε πλέον να υπογράψει ένα μνημόνιο-μικρασιατική καταστροφή. Και πρότεινε το δημοψήφισμα. Σχεδόν σαν να ξαναβρήκε τον εαυτόν του - άλλωστε ακόμα δημοφιλής, άλλωστε ακόμα στα μάτια του λαού παλληκάρι, ένας Διγενής που αντιχαρομάχεται στα μαρμαρένια αλώνια. Και πήρε μπόι ο λαός. Ενιωσε ότι διακυβεύεται η ύπαρξή του κι έδωσε στον Αλέξη σκουτάρι 63% να κάνει τον χάροντα του αλατιού.

Δεν γνωρίζω αν ο κ. Τσίπρας ήθελε το 63% του «Οχι» και εικασίες δεν θα κάμω. Γνωρίζω όμως ότι ο Αλέξης πήρε το «Οχι» και το έκανε «Ναι». Σε όλα.
Και γύρισε πίσω στην Αθήνα, στη Σπάρτη, στη Θήβα και στη Μακεδονία φέρνοντας ένα νέο Μνημόνιο που όμοιό του δεν είχε υπάρξει. Και μας είπε ότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς» παρά να σύρει την Ελλάδα προς στραγγαλισμό σε «θρίαμβο των Δανειστών» στο Βερολίνο.
4) Ωπα! Μπάστα! Αυτό το Μνημόνιο θα οδηγήσει τη χώρα σε Grexit. Ή θα την κρατήσει μέσα στην Ενωση ως Προτεκτοράτο. Με το νέο Μνημόνιο η Ελλάδα θα είναι σε Καθεστώς Εντολής ως το 2073!!! Το ΑΕΠ της χώρας ήταν το 2010 στα 245 δισ.! Σήμερα έχει πέσει κατά 25%, στα 180 δισ.! Το χρέος της είναι στα 320 δισ., δηλαδή στο 180% του ΑΕΠ και με τα 90 δισ., το νέο δάνειο του κ. Τσίπρα, το χρέος της Ελλάδας θα φθάσει στον Θεό (και μαζί του ένας-ένας εκδημούντες οι Ελληνες). Δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Οι υποσχέσεις ότι θα επανεξετασθεί το χρέος είναι για την ώρα υποσχέσεις, αλλά κι αν γίνουν πράξη, δεν θα λύσουν το πρόβλημα. Διότι ουδείς απ’ τους δανειστές θέλει να λυθεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι εργαλείο για να γίνει η Ελλάδα αυτό που έγινε, προτεκτοράτο. Ειδική Οικονομική Ζώνη. Εντός ή εκτός της ευρωζώνης, αυτό λίγη σημασία έχει και μετ’ ου πολύ καμία.
Ετσι ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ κ.κ. Δραγασάκης, Παππάς, Βαρουφάκης, Σαγιάς κατάφεραν να ολοκληρώσουν τη δουλειά που άρχισε ο Γιωργάκης και συνέχισε ο κ. Σαμαράς. Και κατόρθωσαν το «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς» να γίνει το success story της Αριστεράς. Η ντροπή είναι το λιγότερο. Το άγος (που ίσως να μην εξιλεωθεί ποτέ) είναι ότι η Ελλάδα συνεχίζει την κάθοδό της στον Αδη με οδηγό τη «ρεαλιστική Αριστερά»...
5) Μαζί όμως με τη «ρεαλιστική Αριστερά», την κάθοδό του για τον πολιτικό Αδη έχει αρχίσει και ο κ. Τσίπρας. Γιατί; Διότι ήδη κυβερνά με την ψήφο των αδυσώπητων πολιτικών του εχθρών. Διότι έχει ήδη διχάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι έχει ήδη ντροπιάσει την Αριστερά. Διότι ακόμα κι αν παραμένει δημοφιλής, όπως ισχυρίζονται τα γκάλοπ που έδιναν στο «Ναι» 51-52%, όταν αρχίσουν να φαίνονται τα αποτελέσματα των νέων μέτρων, η οργή θα υψωθεί στο στερέωμα.

Τι θα κάνει στο εξής ο Αλέξης; Τι θα κάνει μετά την υπογραφή της συμφωνίας; Θα πάει σε εκλογές; Οποιο ποσοστό κι αν πάρει, δεν θα του δίνει ούτε αυτοδυναμία, ούτε αυτονομία. Ή λοιπόν θα αναγκασθεί να συγκυβερνήσει με μνημονιακούς και να αφομοιωθεί (ώσπου να τον φάνε) ή να περάσει στην αντιπολίτευση και να χαθεί (όπου επίσης θα τον φάνε). Θα τον κατασπαράξουν και στις δύο περιπτώσεις, διότι διέπραξε το θανάσιμο αμάρτημα να φέρει τον λαό ante portas και να τρομάξει την μπουρζουαζία.
Υπάρχει και μια τρίτη περίπτωση. Μιας «μεσοβασιλείας». Οπου μετά την υπογραφή του νέου Μνημονίου, ο κ. Τσίπρας θα τεθεί επικεφαλής ή θα συμμετάσχει σε μια οικουμενική κυβέρνηση - ειδικού σκοπού και (πιθανόν) μακράς πνοής που θα προκύψει απ’ την αναμόχλευση των συσχετισμών στο τρέχον Κοινοβούλιο. Εχουμε ξαναγράψει ότι θα πρόκειται για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, αλλά κυρίως θα πρόκειται για μια κυβέρνηση ανδρεικέλων. Τοποτηρητών της Τρόικας. Για μια δικτατορία. Σε μια χώρα υπό διαρκή έλεγχο, υπό διαρκή λεηλασία.
Ο,τι και να γίνει, αυτή η ιστορία δεν έχει τέλος, κι ορισμένοι απ’ όσους την έστησαν δεν θα έχουν καλό τέλος. Το ίδιο το Μνημόνιο δεν θα έχει τέλος. Τα μέτρα που προβλέπει είναι αίολα (τυχάρπαστα) και έωλα (βρομάνε), είναι ατελέσφορα και απάνθρωπα. Εξ ορισμού λοιπόν η «ρεαλιστική Αριστερά» θα φαγωθεί απ’ τους μνημονιακούς (αφού πλέον θα έχει περιφρονηθεί απ’ τον λαό), είτε πρώτη, είτε τελευταία, ο Πολύφημος θα αποφασίσει και σιγά την απόφαση…
Ομως το Μνημόνιο πρέπει να ανατραπεί. Οι Ελληνες (κατά βάθος το ξέρουμε όλοι) γνωρίζουν ότι το νεκρωτικό αυτό πράγμα δεν μπορεί να είναι η ζωή τους. Σήμερα ή αύριο, ο αγώνας για ανθρώπινη ζωή θα ξαναρχίσει, νέες πολιτικές προτάσεις για τη σχέση της χώρας με την Ενωση, για το πλαίσιο του αυτεξούσιου, για το νόμισμα, για τον επανασχεδιασμό της οικονομίας θα τεθούν εκ των πραγμάτων στην πολιτική αγορά. 
Προσωπικώς, χωρίς πόνο (όσον πονέσαμε, πονέσαμε) αποχαιρετώ τα όπλα που εσίγησαν. Ξανά απ’ την αρχή. Οπως κι άλλες φορές στο παρελθόν.
Δεν είναι θέμα (μόνον) ιδεολογίας. Είναι θέμα πραγματικότητας. Η οποία διαμορφώνεται από μια οικονομική δικτατορία σε κοινωνική ζούγκλα. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι ο «τρόμος και η αθλιότητα» (των όποιων Ράιχ) δεν διαρκούν πολύ. Εκείνοι που «δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς» ας κάνουν ό,τι τους φωτίσει ο θεός. Στις δημοκρατίες όμως, ακόμα και τις εκφυλισμένες, ακόμα και τις αυταρχικές, οι δικτατορίες της «οικονομικής φρίκης» μπορεί να είναι το ανώτερο στάδιο του καπιταλισμού, αλλά είναι και το κατώτατο στάδιο του ανθρώπου.
Και ο άνθρωπος έχει πολλή μνήμη μέσα του από Προμηθέα και Ιησού, από Σπάρτακο κι Ολοκαυτώματα, για να παραδεχθεί ότι «δεν μπορεί να κάνει αλλιώς»...
 
Στάθης
e-nikos

Οι πόλεις αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου

Μερικές από τις πιο γνωστές πόλεις του πλανήτη και η αλλαγή τους με το πέρασμα του χρόνου. Η ανάπτυξη έχει διαφοροποιήσει τελείως τη μορφή τους προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Σε μερικές περιπτώσεις βλέπουμε εντυπωσιακές αλλαγές μέσα σε λίγα μόνο χρόνια.
Ντουμπάι 1991-2005
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Σανγκάη 1975-2008
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Πόλη του Μεξικό 1950-2010
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Σεούλ 1960-2010
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Τζακάρτα 1955-2005
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Χόνγκ Κόνγκ 1970-2008
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Νέα Υόρκη 1930-2010
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Αθήνα 1870-2005
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
Perierga.gr - Διάφορες πόλεις στο πέρασμα του χρόνου
http://perierga.gr

Μη ζηλεύεις ξένες ευτυχίες. Φτιάξε τη δική σου

Πάντα έβλεπα την ευτυχία των άλλων και την ζήλευα. Από μικρό παιδί. Όμως, κακία δεν έτρεφα μέσα μου, για κανέναν. Τί έφταιγαν εκείνοι που ήταν ευτυχισμένοι; Τι έφταιγαν που εγώ τους ζήλευα. Τι έφταιγαν που εγώ ήμουν δυστυχισμένος;
Ήμουν ένα μικρό παιδί που καθώς μεγάλωνε προσπαθούσε να φτάσει την ευτυχία μα εκείνη τον προσπέρναγε ειρωνικά.
Στην καρδιά μου μόνο θλίψη υπήρχε. Θλίψη και ένα σωρό από αναπάντητα γιατί; Τα οποία καθώς μεγάλωνα μεγάλωναν και αυτά.
Γιατί οι άλλοι να έχουν περισσότερη ευτυχία από εμένα; Τι έκαναν περισσότερο για να την αξίζουν;
Γιατί εγώ να μην έχω μία οικογένεια ενωμένη όπως των άλλων; Γιατί να μην είμαι άριστος μαθητής; Γιατί οι γονείς μου να αγαπούν περισσότερο τον αδερφό μου;
Γιατί να μην έχω έναν φίλο αληθινό; Γιατί η σχέση μου να μην είναι ιδανική όπως των άλλων;
why
Γιατί να μην έχω μία δουλειά που να αγαπώ; Γιατί να μην είμαι ικανός να με θαυμάζουν;
Γιατί να μην έχω το θάρρος της γνώμης μου; Γιατί να φοβάμαι τόσο; Γιατί να πονάω τόσο;
Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Κοιτάζω τους άλλους και επιθυμώ την δική τους ευτυχία.
Κοιτάζω τους άλλους που χαμογελούν και αναρωτιέμαι; Ξανά και ξανά.
Ποιο να είναι το λάθος μου;
Κι ύστερα σκέφτομαι. Ίσως απλά να στάθηκαν πιο τυχεροί ή ίσως να πάλεψαν πιο πολύ.
Μήπως τελικά δεν προσπάθησα αρκετά; Κι όμως, σε όλη μου τη ζωή δεν έχω σταματήσει να κυνηγώ την ευτυχία. Δεν έχω σταματήσει να την περιμένω να έρθει.

Θέλω τόσο πολύ να χαμογελάσω. Να κοιτάξω στον καθρέφτη και να αντικρύσω ένα πρόσωπο χαμογελαστό. Ευτυχισμένο. Αληθινά ευτυχισμένο! Που η εικόνα του στον καθρέφτη να ραγίσει από δάκρυα χαράς και όχι λύπης. Βαρέθηκα να σκορπάω ψεύτικα χαμόγελα παντού. Και να αναρωτιέμαι που έχω κάνει λάθος! Γιατί σίγουρα κάπου φταίω κι εγώ. ..
Κάπου δεν έπραξα το σωστό ώστε να μπορώ τώρα να είμαι ευτυχισμένος. Ίσως και να απορροφήθηκα τόσο από τη ζωή των άλλων που να ξέχασα τη δική μου ζωή. Τις δικές μου επιθυμίες, τα δικά μου όνειρα.
Ίσως τότε να ήταν που η ευτυχία μου χτύπησε την πόρτα αλλά εγώ δεν την άκουσα. Ίσως τότε να έπρεπε να ανέβω στο τρένο αλλά να μην ανέβηκα. Ίσως να θεώρησα το ταξίδι μικρό και άσκοπο. Δίχως σημαντικό προορισμό.
Κι όμως έπρεπε να καταλάβω ότι οι μικροί προορισμοί είναι εκείνοι που μπορεί να μας κάνουν αληθινά ευτυχισμένους.

Η ευτυχία δεν μας χαρίζεται έτσι απλόχερα είναι οι ευκαιρίες που αν δεν τις αρπάξεις την κατάλληλη στιγμή χάνονται και δεν ξαναγυρνάνε. Και αν μας χαριστεί πρέπει να παλέψουμε με νύχια και με δόντια για να την κρατήσουμε. Γιατί εκεί που θα την θεωρήσουμε δεδομένη εκεί και θα τη χάσουμε. Θα ανοίξει τα πελώρια της φτερά και θα πάει να αγκαλιάσει μία άλλη πονεμένη καρδιά. Μια καρδιά που θα αξίζει να είναι ευτυχισμένη. Μια καρδιά που περιμένει πως και πώς να της ανοίξει την πόρτα για να χυθεί το διάπλατο φως μες το σπίτι της και να την ζεστάνει.
Γι’ αυτό, λοιπόν, μην προσπαθείς να ζήσεις τη ζωή σου μέσα από την ευτυχία των άλλων. Μην θεωρείς τη δική σου ευτυχία κατώτερη από των άλλων, πάλεψε για εκείνη και κάνε την πιο δυνατή.
Που ξέρεις; Ίσως και οι άλλοι να θεωρούν τη δική σου ευτυχία πιο όμορφη από τη δική τους! O κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ευτυχία με έναν τρόπο διαφορετικό και μοναδικό για εκείνον. Μπορεί εσύ να έχεις αυτό το κάτι που κάποιος άλλος να ζηλεύει και να θεωρεί προσωπική ευτυχία. Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό;
Για αυτό ζήσε την κάθε στιγμή και έχε πάντα ανοιχτές τις πόρτες της ψυχής σου γιατί κάθε μέρα υπάρχουν εκείνες οι μαγικές στιγμές που μπορεί να σε κάνουν ευτυχισμένο. Μέσα από τα απλά τα πράγματα, τα καθημερινά.

_________
 ~ Φλώρα Σπανού
   Πηγή: αναπνοές

Αναδιάρθρωση Χρέους

Με βάση τη νέα συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της, η χώρα μας αναμένεται να εισπράξει μέχρι το 2018 €82 δισ., ώστε να αναχρηματοδοτήσει τα τρέχοντα δάνεια που λήγουν, να καλύψει τις ανάγκες κεφαλαιοποίησης των τραπεζών και να πληρώσει τις λειτουργικές υποχρεώσεις του δημοσίου. Εκτιμάται ότι θα λάβει €66 δισ. από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και €16 δισ. από το ΔΝΤ. Ο παρακάτω πίνακας απεικονίζει πως θα κατανεμηθούν τα χρήματα αυτά και επίσης που διοχετεύθηκαν τα δάνεια των 2 προηγούμενων μνημονίων:
2015-07-20-1437391862-2602079-image002-thumb
Όπως παρατηρούμε, η Ελλάδα έχει λάβει από το 2010 €214 δισ., ενώ προσθέτοντας τα επόμενα €82 δισ. το συνολικό ύψος των δανείων από τους εταίρους ανέρχεται σε €296 δισ.. Το 65% των χρημάτων (€190 δισ.) αποπληρώνουν λήγοντα δάνεια και τόκους, το 22% (€65 δισ.) πάει στην κεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το 14% (€41 δισ.) για μισθούς - συντάξεις και λοιπές ανάγκες του δημοσίου.
Ενδιαφέρον έχει να δούμε και το ποσοστό συμμετοχής κάθε ευρωπαϊκής χώρας στο δανεισμό της Ελλάδας. Θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε και τα κίνητρα πίσω από την εχθρική στάση που κράτησαν κάποιες εξ αυτών στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής.
2015-07-20-1437391892-2943571-image003-thumb


Το χρέος της χώρας υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί από €313 δισ. που είναι σήμερα, ίσο με 1,75 φορές το εισόδημά της (ΑΕΠ=€179 δισ.) σε €360 δισ. στο τέλος του 2018, δηλαδή 2 φορές το εισόδημά της. Πιο συγκεκριμένα:
2015-07-20-1437391920-1838334-image004-thumb

Προβλέπουμε ότι: 1) η μεταβολή του ΑΕΠ θα είναι -3,5% το 2015, -1% το 2016, +1,5% το 2017 και +2,5% το 2018, 2) η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα φτάσει τα €25 δισ., καθώς ακόμα κι αν το ποσό που θα χρειαστεί είναι μικρότερο, θα μείνει το υπόλοιπο ως «μαξιλάρι» για πιθανή μελλοντική χρήση, 3) Τα έντοκα γραμμάτια θα ανανεώνονται απρόσκοπτα.
Είναι προφανές ότι ο στόχος του 3ου μνημονίου για μείωση του χρέους στο 120% του ΑΕΠ το 2022 είναι εκτός πραγματικότητας. Το πιο πιθανό είναι να κυμανθεί γύρω στο 180%. Με δεδομένη επίσης και την παρούσα οικονομική κατάσταση της Ελλάδος, το χρέος αυτό χρειάζεται αναδιάρθρωση. Βάσει της νέας συμφωνίας, η αναδιάρθρωση θα λάβει χώρα μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του 3ου μνημονίου, κατά πάσα πιθανότητα στο 1ο τρίμηνο του επόμενου έτους. Θυμίζουμε ότι το υφιστάμενο πρόγραμμα του ΔΝΤ λήγει το Φεβρουάριο 2016, και βάσει καταστατικού του δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει μια χώρα που το χρέος της δεν είναι βιώσιμο. Το πιο λογικό λοιπόν είναι η αναδιάρθρωση να γίνει τον Μάρτιο και κατόπιν το ΔΝΤ να συμμετάσχει στο νέο πρόγραμμα, συνεισφέροντας το ποσό των €16 δισ., που εκκρεμεί να δοθεί από την προηγούμενη σύμβαση.
Όπως γνωρίζουμε, τα μόνα δάνεια που έχουν σοβαρές πιθανότητες αναδιάρθρωσης είναι των ευρωπαίων εταίρων μας. Στην προκειμένη περίπτωση το κούρεμα του χρέους είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση διότι: 1) πρόκειται για διακρατικά δάνεια υπό αγγλικό δίκαιο, 2) οι κυβερνήσεις των χωρών εμφανίζονται κάθετα αντίθετες σε κάτι τέτοιο, φοβούμενες τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης, καθώς τα δάνεια προέρχονται από χρήματα των φορολογούμενων.
Το λογικό σενάριο είναι η επιμήκυνση της μέσης διάρκειας αποπληρωμής των δανείων του ESM στα 60 έτη, από τα 25 που είναι σήμερα, με 20ετή περίοδο χάριτος αποπληρωμής τόκων και δόσεων και «κλείδωμα» των επιτοκίωνστα σημερινά πολύ χαμηλά επίπεδα. Όπως βλέπουμε και στον παρακάτω πίνακα, αν συμβεί αυτό η ελάφρυνση του χρέους σε παρούσα αξία (δηλαδή σε σημερινά λεφτά) φτάνει το 30% (€74 δισ.) για τα δάνεια του ESM και το 21% (€76 δισ.) στο σύνολο. Είναι αντίστοιχο με το να χρωστάμε σε κάποιον σήμερα €1,000 και να του τα επιστρέψουμε το 2075 με εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο και 20 χρόνια πάγωμα πληρωμών. Με την πάροδο του χρόνου το χρήμα χάνει την αξία του.
2015-07-20-1437391955-1762070-image001-thumb

Με την αναδιάρθρωση η σχέση Χρέος/ΑΕΠ θα μειωθεί ουσιαστικά στο 158% το 2018 και στο 140% το 2022. . Επίσης με την 20ετή περίοδο χάριτος δίνεται μια μεγάλη ανάσα στη χώρα να εξοικονομήσει πόρους για επενδύσεις και κοινωνικό κράτος, ώστε να σταθεί στα πόδια της και σταδιακά να αυξήσει το εισόδημά της. Μόνο για τόκους γλιτώνει €31 δισ. τα επόμενα 20 χρόνια (ισοδυναμούν με €17 δισ. σε παρούσα αξία).
Η ανάλυση ευαισθησίας που παρουσιάζεται παρακάτω μας δείχνει ότι αν η περίοδος αποπληρωμής του χρέους επεκταθεί στα 70 ή 80 χρόνια, η συνολική ελάφρυνση που θα προκύψει θα αυξηθεί σε 23% και 26% αντίστοιχα. Όσο μεγαλύτερη η επιμήκυνση τόσο πιο μεγάλη η μείωση του χρέους.
2015-07-20-1437391977-5333467-image005-thumb

Η λύση στο πρόβλημα του χρέους είναι αναγκαία. Θα δώσει στην Ελλάδα τη δυνατότητα να σχεδιάσει απρόσκοπτα το μέλλον και να εφαρμόσει ένα ολοκληρωμένο πλάνο μεταρρυθμίσεων που θα την καταστήσουν υγιές, ευνομούμενο ευρωπαϊκό κράτος με ισχυρή οικονομία, σταθερότητα και αειφόρο ανάπτυξη.
_________
Δημήτριος Γκιόκας Οικονομικός Αναλυτής
    Πηγή: huffingtonpost.gr

Άκου Ελληνάκο...

Άκου Ελληνάκο... Εσένα σε ταΐζουν "σωτηρία" και "εθνική συνεννόηση", και με αυτό το επικίνδυνο μείγμα κοινωνικής αποβλάκωσης, κατάφεραν πάνω από πέντε χρόνια να εξασφαλίσουν τη συναίνεσή σου στη δυστυχία, σε μια χώρα που χάνεται και εκποιείται με τρόπο ταπεινωτικό...


Την ίδια στιγμή, μια νέα μελέτη της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας, της γνωστής σε όλους πια Bundesbank, αποκαλύπτει ότι ο...

πλούτος της Γερμανίας αυξάνεται ραγδαία: σύμφωνα με αυτήν ο πλούτος των Γερμανών αγγίζει πλέον τα 5,212 τρισ. ευρώ, καταγράφοντας άνοδο 2,8% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2014 – σε απόλυτους αριθμούς η άνοδος πλησιάζει τα 140 δις ευρώ, δηλαδή περίπου… ανταγωνίζεται πια το συνολικό ελληνικό ΑΕΠ που, αντιθέτως, διαρκώς συρρικνώνεται. Κι ακόμη αναρωτιέσαι τι είναι όλα τούτα...

- Η Ευρωπαϊκή Ένωση "των λαών" που σου πλάσαραν είναι. Το τέρας που σε γοήτευσε και που μετεξελίσσεται σε φυλακή σου με ανεξέλεγκτους πλέον ρυθμούς...

- Η Ευρωζώνη των ονείρων σου είναι, που εξελίχθηκε σε εφιάλτη από τον οποίο λυτοί και δεμένοι βάλθηκαν να σε πείσουν πως η απόδραση σου είναι αδιανόητη...

- Η γερμανοποιημένη Ευρώπη των "εταίρων και συμμάχων" σου που ρουφά το μεδούλι της δικής σου πατρίδας είναι, και που όλοι τούτοι επιχειρούν να εμφανίσουν ως περιβάλλον της μελλοντικής σου "σωτηρίας"...

- Το Δ΄ Ράιχ που αναβιώνει καταπίνοντας πατρίδες, ζωή και όνειρα είναι. Αυτό υπηρετεί το προσκυνημένο πολιτικό προσωπικό που εμπιστεύεσαι. Σ αυτό λογοδοτεί. Τα δολοφονικά του σχέδια προωθεί. Σ αυτό παραχωρεί και τον τελευταίο πυλώνα που θα μπορούσε να στηρίξει τα όνειρα και την ελπίδα των παιδιών σου...

Καλά τα πας Ελληνάκο. Εσύ παραδομένος στη σαγήνη της προσμονής, της κάλπικης ελπίδας και της αναπτυξιακής φαντασίωσης, και οι εμπορίσκοι της ελπίδας συνεχίζουν ανενόχλητοι το καταστροφικό τους έργο, μέχρι να παραδώσουν ερείπια της χώρας που τους εμπιστεύτηκες να τη διαχειριστούν.

Μόνο που κάποια στιγμή, θα ξυπνήσεις από το όνειρο. Τόλμα να φανταστείς την πρώτη εικόνα που θ αντικρύσεις στην πρώτη σου επαφή με την αμείλικτη πραγματικότητα.


ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Το αύριο πάντοτε έρχεται

Η λύση είναι να μην συναινείς, να μην υπακούς τους παράνομους νόμους τους, να αντισταθείς με κάθε μέσο. Και να το κάνεις όχι εξ ανάγκης (πχ άρνηση πληρωμών επειδή δεν έχεις χρήματα) αλλά γιατί το θεωρείς χρέος σου. Τιμή να αγωνίζεσαι για την πατρίδα, την ελευθερία, την δημοκρατία.


Η σημερινή κατάσταση θα γίνει υποχρεωτικά κάποια στιγμή παρελθόν. Αν σήμερα νιώθεις ότι πνίγεσαι, σε σημείο να θέλεις να φουντάρεις, όταν τελειώσει όλο αυτό και ξεκουμπίσουμε τους προδότες, δεν θα μπορέσεις με κανέναν τρόπο να βρεις ησυχία αν τον καιρό που έπρεπε το χρέος σου δεν το έκανες.

Δεν υπάρχει μόνο το σήμερα. Το αύριο πάντοτε έρχεται.
 

ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ;

10393725_1650410705196554_8172231501959948404_n

το σώμα αλλάζει καθώς περνούν τα χρόνια

Έχετε παρατηρήσει ότι όσο περνούν τα χρόνια το σώμα σας αρχίζει και αλλάζει; Αυτό που βλέπετε στον καθρέφτη δεν είναι αυτό που είχατε συνηθίσει μερικά χρόνια πριν και είναι λογικό, αφού συμβαίνουν πολλές αλλαγές στον οργανισμό σας.

Παχυσαρκία / υπερφαγία
«Πολλοί είναι οι παράγοντες που επιδρούν στην αλλαγή του σώματος και ένας από αυτούς είναι η υπερφαγία», όπως αναφέρει η γιατρός Donnica Moore. Μετά τα 40, ειδικά, οι άνθρωποι έχουν την τάση να τρώνε περισσότερο και αυτό οφείλεται στο άγχος και στο φαγητό που συνδέεται με αυτό, στα επαγγελματικά γεύματα που αυξάνονται και στην αύξηση της κατανάλωσης του αλκοόλ. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να ξεκινήσετε με μερικές μικρές αλλαγές στη διατροφή σας. Φροντίστε να τρώτε μπόλικα φρούτα και λαχανικά και να μειώσετε τη ζάχαρη. Μπορείτε, επίσης, να μειώσετε και την κατανάλωση του αλκοόλ.

Ορμόνες
Τόσο στους άντρες, όσο και τις γυναίκες το πέρασμα του χρόνου ισοδυναμεί με τη μείωση των ορμονών, κάτι που δημιουργεί χάος στον οργανισμό. Σε όλη τη ζωή των αντρών το λίπος συγκεντρώνεται στην περιοχή της κοιλιάς, ενώ για τις γυναίκες στους γοφούς και τα πόδια. Με την πάροδο του χρόνου και καθώς οι ορμόνες αρχίζουν να μειώνονται οι γυναίκες αρχίζουν να συγκεντρώνουν λίπος γύρω από την κοιλιά. Όσο για τους άντρες, η μείωση της τεστοστερόνης διευκολύνει το λίπος να επεκταθεί σε όλη την κοιλιά, κάτι που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διαβήτη ή τις καρδιοπάθειες.

Έλλειψη σωματικής άσκησης
Η πραγματικότητα είναι ότι όσο περνάει ο καιρός, οι υποχρεώσεις γίνονται περισσότερες και η διάθεση για σωματική άσκηση μειώνεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σώμα να χάνει τη σφριγηλότητα και τη δύναμή του. Η σωματική άσκηση είναι απαραίτητη σε κάθε ηλικία. Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να κάνετε όλα όσα κάνατε παλαιότερα, μπορείτε να κάνετε έναν περίπατο, κολύμπι ή ελαφριά αερόβια άσκηση.

Ο Νόμος της Βαρύτητας
Η βαρύτητα δεν είναι φίλος μας! Όσο μεγαλώνουμε τα σώματά μας, ξεκινούν να «πέφτουν». Θα το έχετε παρατηρήσει ήδη στο στήθος ή την κοιλιά σας. Και σε αυτή την περίπτωση η άσκηση μπορεί να σας βοηθήσει.

Απώλεια ύψους
Έχετε παρατηρήσει σίγουρα ότι η γιαγιά σας ή ο παππούς σας έχουν χάσει λίγο (ή και πολύ) από το ύψος τους. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην οστεοπόρωση που αναπτύσσεται στη σπονδυλική στήλη και τους ώμους. Επιπλέον, η στάση του σώματος αρχίζει να γίνεται χειρότερη (λόγω και της έλλειψης σωματικής άσκησης) και είναι δυσκολότερο για κάποιον να κρατήσει ευθεία και ψηλά την πλάτη του.


Πηγή: huffingtonpost.gr

Αντιμετωπίστε τον πονοκέφαλο από τη ζέστη

Η θερμότητα από τον ήλιο και η ζέστη μπορεί να αναγκάσει τα αιμοφόρα αγγεία στον εγκέφαλο σας να διασταλούν και να αυξήσει τη θερμοκρασία στην περιοχή του κεφαλιού σας, προκαλώντας σας πονοκέφαλο. Επιπλέον το έντονο φως του ήλιου μπορεί να ερεθίσει τα μάτια σας, προκαλώντας και πάλι την ίδια δυσάρεστη κατάσταση. Διαβάστε τι μπορείτε να κάνετε για να ανακουφιστείτε, και μάθετε πώς την επόμενη φορά θα προλάβετε τον πονοκέφαλο προτού εκδηλωθεί.
Αν σας πιάσει πονοκέφαλος από τη ζέστη ή τον ήλιο, το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να βρεθείτε άμεσα σε δροσερό και σκιερό περιβάλλον. Προσπαθήστε να μείνετε στο εσωτερικό κλιματιζόμενο χώρο ή αν δεν έχετε τη δυνατότητα, τουλάχιστον καθίστε στη σκιά. Πάρτε ένα ήπιο παυσίπονο με άφθονο δροσερό νερό για να αντιμετωπίσετε τον πόνο και να μειώσετε τη θερμοκρασία του σώματός σας.
Κάντε ένα χλιαρό ντους και βρέξτε τα μαλλιά σας για να βοηθήσετε να μειωθεί η θερμοκρασία στην περιοχή του κεφαλιού σας. Μην ξεχάσετε όμως να στεγνώστε καλά το κεφάλι σας αμέσως
Αντιμετωπίστε τον πονοκέφαλο από τη ζέστη
Βυθίστε μια μικρή πετσέτα σε δροσερό νερό και αφού τη στύψετε καλά  τοποθετήστε τη πάνω στο μέτωπο και τα μάτια σας ενώ ξεκουράζεστε. Εναλλακτικά τοποθετήσετε ένα κομμάτι πάγο τυλιγμένο σε μια πετσέτα. Επίσης μπορείτε να βουτήξετε φακελάκια τσαγιού σε δροσερό νερό και να τα τοποθετήστε άμεσα στα μάτια σας. Το τσάι διαθέτει καταπραϋντικές ιδιότητες για τους πρησμένους ιστούς.
Ένα ακόμη κόλπο που μπορεί να βοηθήσει είναι να δοκιμάσετε μια θεραπευτική τεχνική από την αγιουβερδα: Κάντε τη γλώσσα σας στρογγυλή (σαν σωλήνα) και εισπνεύστε μέσω αυτής. Καταπιείτε. Κρατώντας το στόμα σας κλειστό, εκπνέετε στη συνέχεια κανονικά από τη μύτη σας. Επαναλάβετε. Ο αέρας θα δροσίσει το σάλιο σας, και με τη σειρά του τη γλώσσα σας και το λαιμό σας.
Για την πρόληψη του πονοκεφάλου από τον ήλιο ή τη ζέστη ακολουθήστε τα εξής:
  • Αν έχετε τη δυνατότητα προσπαθήστε να μένετε στη σκιά όταν βρίσκεστε στο ύπαιθρο, και έχει πολύ ζέστη.
  • Να φοράτε ανοιχτόχρωμο, ελαφρύ καπέλο για να προστατεύετε το κεφάλι σας από τις ακτίνες του ήλιου, αλλά φροντίστε να είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μην σφίγγει το μέτωπό σας.
  • Φοράτε μεγάλα γυαλιά ηλίου με προστατευτικούς φακούς από τη UV ακτινοβολία. 
  • http://www.pathfinder.gr

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Το συγκλονιστικό γράμμα ενός πατέρα στον γιο του

Αυτό είναι το συγκλονιστικό γράμμα ενός ηλικιωμένου πατέρα προς το γιο του, που κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Ενα γράμμα που μέσα από την απλότητα και τον καθάριο λόγο του, καταφέρνει να κλείσει μέσα του, όλο τον κύκλο της ζωής.
«Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ... έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω...
Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με. Oταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή... Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο. Οταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις... Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα "βάρος", έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.

Όταν λέω πως θα ήθελα να "πεθάνω"... μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο. Αφιέρωσε μου λίγο από τον χρόνο σου, δώσε μου λίγο από την υπομονή σου, δώσε μου έναν "ώμο" για να ακουμπήσω το κεφάλι, με τον ίδιο τρόπο που το έκανα και εγώ για σένα.
Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.

Σε αντάλλαγμα θα σου δώσω ένα χαμόγελο και την απέραντη αγάπη που πάντα έτρεφα και είχα για σένα.

Σε αγαπώ παιδί μου...»

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

ΑΠΙΘΑΝΕΣ ιστορίες για γέλια…

Τα ΤΡΕΛΑ κόλπα των Ελλήνων για ανέρευση μετρητών εν μέσω capital controls

 

Αυτά που έχουμε ζήσει τον τελευταίο καιρό θα αποτελούν μεγάλο κεφάλαιο σε βιβλίο Ιστορίας

Όποιος κληθεί να καταγράψει μελλοντικά, πλάι στα μεγάλα και ιστορικά που ζούμε, τη συμπεριφορά, τις επινοήσεις, ακόμη και το χιούμορ πολλών συμπολιτών μας κατά τη διάρκεια της capital controls εποχής, θα συγκεντρώσει ενδιαφέρουσες ιστορίες ανεκδοτολογικού περιεχομένου.
Επιστροφές σε… μετρητά
Δεν είναι πολλά τα καταστήματα που επιστρέφοντας τα ρούχα που αγόρασες μπορείς να πάρεις τα χρήματά σου πίσω. Σε αυτά, ωστόσο, όπου υπάρχει η συγκεκριμένη δυνατότητα, το πρώτο δεκαπενθήμερο των capital controls έγινε χαμός. Τι έκαναν κάποιοι συμπολίτες μας;
Αρχισαν να αγοράζουν καθημερινά ρούχα με χρεωστική κάρτα, τα οποία γύριζαν πίσω την επομένη, ζητώντας τα λεφτά τους πίσω – όπως είχαν το δικαίωμα να κάνουν. Τις περισσότερες φορές τα μικροποσά εξαργυρώνονταν τοις μετρητοίς. Εβγαζαν, λοιπόν, 40 ευρώ έξτρα, ας πούμε, σε ρευστό, ενίσχυαν και την αγορά (και την ντουλάπα τους) με κανένα μπλουζάκι που τους άρεσε λίγο παραπάνω και δεν περιλαμβανόταν τελικά στις επιστροφές.
Το e-banking πήρε φωτιά
Στις περισσότερες οικογένειες δεν ήταν όλοι εξοικειωμένοι με την ηλεκτρονική τραπεζική. Αυτοί που ήταν όμως (και είχαν και χρήματα στο λογαριασμό τους) υπήρξαν και οι… κερδισμένοι. Τι έκαναν; Πλήρωναν τους λογαριασμούς ολόκληρης της οικογένειας ιντερνετικά και εισέπρατταν τα χρήματα από τους οικείους τους σε μετρητά.
Η ισχύς εν τη ενώσει
Η ελληνική οικογένεια, βέβαια, έδρασε σαν μια γροθιά και σε σχέση με τα μηχανήματα ανάληψης. Τι σύστημα εφαρμόστηκε; Ενα άτομο ανά οικογένεια πήγαινε καθημερινά στο ΑΤΜ και έβγαζε χρήματα για όλους. Την άλλη μέρα, ερχόταν η σειρά του επόμενου κ.ο.κ.
Ραντεβού τα μεσάνυχτα
Υπήρξαν, όμως, και αυτοί που μελέτησαν το πράγμα παραπάνω και γρήγορα συνειδητοποίησαν (και το έκαναν και πράξη) ότι, αν πήγαιναν για ανάληψη χρημάτων λίγο πριν από τα μεσάνυχτα και έπειτα περίμεναν ένα δεκάλεπτο να αλλάξει η ώρα (και η μέρα), μπορούσαν να σηκώσουν και τα 50-60 ευρώ της επομένης. Ούτε λίγο ούτε πολύ, λοιπόν, τα ΑΤΜ μετατράπηκαν στο must σημείο της εποχής για νυχτερινά συναπαντήματα.
«Βρες ATM»
Κι αν ένα μηχάνημα αυτόματης ανάληψης είναι άδειο ή δίνει μόνο 50ευρα; Μικρό το κακό. Δέκα ημέρες μετά τα capital controls βγήκε στον αέρα από τρεις ευρηματικούς προγραμματιστές η εφαρμογή (για Android συσκευές) «Βρες ATM», που λέει ποια μηχανήματα έχουν απόθεμα, ενώ ενημερώνει και τους χρήστες αν αυτά διαθέτουν χαρτονομίσματα των 20 ή των 50 ευρώ. Η εφαρμογή λειτουργεί διαδραστικά, καθώς οι χρήστες πρέπει να δίνουν και αυτοί με τη σειρά τους πληροφορίες για τα ATM που επισκέπτονται.

 http://www.makeleio.gr

Οι Αναμνήσεις Ξαναγυρίζουν

ΜΠΑΜΠΑ, ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ;;ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΎΜΕ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΠΩΣ ΖΟΥΣΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΏΡΑ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΏ


δραχμες

Τέλη της δεκαετίας του 90. Περίπου 1997. Χτυπάει το τηλέφωνο. “Τι θα κάνουμε απόψε; Θα κατέβεις Κυψέλη; Μια γύρα από τα συνηθισμένα”.Τα συνηθισμένα περιελάμβαναν μια γεμάτη βραδιά δίχως να στερηθούμε τίποτε και χωρίς να πούμε πως ξεπαραδιαστήκαμε. Άλλωστε κανείς μας δεν εργαζόταν εκείνη την εποχή.
Ξεκινάμε λοιπόν τη βραδιά με 75 δραχμές για το Β5 και άλλες 75 για το τρόλεϊ με κατεύθυνση την οδό Κυψέλη. Σύνολο 150 δραχμές τα της συγκοινωνίας ήτοι € 0,44.Πρώτη στάση στο παλιό σινεμά και εκείνη την εποχή μπιλιαρδάδικο, το Roxy. Παίζαμε καμιά ώρα και κάτι στα μπιλιάρδα, κόστος 1.200,00 δραχμές, κι επομένως 3 κατοστάρικα το κεφάλι, δηλαδή € 0,88.
Μετά έπιανε μια λιγούρα και κατευθείαν γραμμή για το ΣΠΙΤΙΚΟ εκείνης της εποχής. Ένα σάντουιτς με ότι μπορείς να φανταστείς κι αναψυκτικό το πολύ 600 δραχμές, δηλαδή € 1,76!. Στη συνέχεια δίπλα στο SELECT για μπύρα με όσους ακόμη μαζευόμασταν. Heineken μπουκάλι 500 δραχμές, περίπου € 1,47 ευρώ.
Και μετά; Μπορεί και κανένα γαλακτομπούρεκο στη Χαρά στην πλατεία. Άλλες 400 δραχμές περίπου, δηλαδή € 1,17.Πόσο μας κάνει; 1950 ούτε 2.000,00 δραχμές, δηλαδή όλα τα παραπάνω με € 5,72. Σήμερα με € 5,00 θα πάρεις μόνο τη μπύρα.
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε συγκοινωνία στις 3 ή 4 τα μεσάνυχτα, οπότε έπρεπε να πάρεις ταξί. Παρά τη διπλή ταφίρα, δεν ξεπερνούσε τις 1.200,00 δραχμές, κοντά € 3,50.Με λιγότερο από € 10,00 έφευγες από το σπίτι, πήγαινες όπου ήθελες, δεν σου έλειπε τίποτε, επέστρεφες με ταξί και ύστερα παρατούσες πάνω στο γραφείο ένα μάτσο κέρματα και πατσαβουριασμένες δραχμές που σχεδόν κάλυπταν ακόμη μια έξοδο, αφού η παρέα θα ανηφόριζε στη γειτονιά σου.
Αυτή ήταν η αξία και η δύναμη της…ταπεινής δραχμής. Σε κρατούσε αξιοπρεπώς. Όμως ένα πρωί αλλάξαμε νόμισμα. Μας έδωσαν ένα πιο ισχυρό και απέσυραν το…ανίσχυρο. Και τελικά καταστήκαμε εμείς ανίσχυροι

drachmi5