BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Οι πιο ακραίες οδικές διαδρομές

Οι παρακάτω προορισμοί απευθύνονται σε ταξιδιώτες που ρισκάρουν, σε αυτούς που τους αρέσει η περιπέτεια, σε εκείνους που θέλουν κάθε λεπτό του ταξιδιού τους να εμπεριέχει το στοιχείο της έκπληξης!

Οι πιο ακραίες οδικές διαδρομές, σύμφωνα με το Lonely Planet, είναι οι εξής:

Karakoram Highway, Πακιστάν και Κίνα


Τη διαδρομή αυτή ακολουθούσαν πριν από εκατοντάδες χρόνια οι έμποροι, καθώς αποτελούσε τμήμα του φημισμένου «Δρόμου του Μεταξιού».

Ο αυτοκινητόδρομος Karakoram, γνωστός ως KKH, βρίσκεται στο υψηλότερο υψόμετρο στον κόσμο (για διεθνή δρόμο). Τα 1.200 χιλιόμετρα της διαδρομής του διασχίζουν την οροσειρά Karakoram, μέσα από μερικά από τα πιο εντυπωσιακά ορεινά σκηνικά που μπορεί να συναντήσει κανείς.

Κατά την κατασκευή του σκοτώθηκαν πάνω από 1.000 εργάτες.

Ένα ταξίδι εδώ δε θα σας κάνει μόνο να θαυμάσετε την ομορφιά της Φύσης, αλλά και το συνεχή αγώνα του ανθρώπου να «την κατακτήσει».

Πού: από το Abbottabad (κοντά στο Islamabad) του Πακιστάν μέχρι το Kashgar της Κίνας.

Πότε: την Άνοιξη (Μάιος-Ιούνιος) και στις αρχές του Φθινοπώρου (Σεπτέμβριος με Οκτώβριο). Κάποια τμήματα του δρόμου είναι κλειστά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, εξαιτίας των σφοδρών χιονοπτώσεων, όπως επίσης και το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια των μουσώνων, γιατί μπορεί να σημειωθούν κατολισθήσεις.

Πώς: οι δημόσιες συγκοινωνίες μεταξύ των κύριων πόλεων στην πορεία του KKH είναι φτηνές και συχνές. Πολλοί ταξιδιώτες αφιερώνουν δύο με τρεις εβδομάδες για να καλύψουν όλη τη διαδρομή. (Φροντίστε να έχετε πάρει βίζα και για τις δύο χώρες που θα επισκεφθείτε).

Η κατάσταση του οδοστρώματος είναι χειρότερη στην πλευρά του Πακιστάν και η λέξη «αυτοκινητόδρομος» χρησιμοποιείται «θεωρητικά». Έχουν προγραμματιστεί έργα ανακατασκευής του (η κινεζική πλευρά είναι ήδη έτοιμη), με τα τμήματα που ανήκουν στο Πακιστάν να χρηματοδοτούνται από την Κίνα.

Canning Stock Route, Αυστραλία

Η ιστορική διαδρομή Canning Stock Route μέσα από την άγρια φύση της αυστραλιανής ερήμο αποτελεί το όνειρο κάθε περιπετειώδους ταξιδιώτη.

Στα 1.820 χιλιόμετρα της διαδρομής κανείς έχει την ευκαιρία να συναντήσει τους ιδιοκτήτες ερημικών εκτάσεων. Οι κοινότητες των Tjurabalan, Ngurrara, Martu και Birriliburu είναι ακόμη ζωντανές, δίνοντας την ευκαιρία στους ταξιδιώτες να γνωρίσουν τον πλούσιο πολιτισμό της περιοχής.

Πού: από το Wiluna στο Hall’s Creek της Δυτικής Αυστραλίας.

Πότε: τους κρύους μήνες (από Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο).

Πώς: μπορεί κανείς να ξεκινήσει είτε από το τέλος είτε από την αρχή της διαδρομής! Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον 18 μέρες για να τη διασχίσει. Υπάρχουν πέντε κοινότητες, απ’ όπου μπορεί κανείς να εφοδιαστεί με καύσιμα και τρόφιμα στη διαδρομή. Κατά τ’ άλλα θα είστε εσείς και... η έρημος!

Καλό θα ήταν ο οδηγός να έχει προηγούμενη εμπειρία οδήγησης σε... έρημο, καθώς επίσης και μηχανικές γνώσεις σε περίπτωση που κάτι συμβεί με το αυτοκίνητο.

North Yungas Road, Bolivia

Δεν έχει πάρει άδικα το παρατσούκλι «Camino de la Muerte» (Ο δρόμος του θανάτου).

Η φημισμένη διαδρομή από τη Λα Παζ της Βολιβίας μέσα από τα τροπικά δάση της περιοχής Yungas δεν είναι για όσους έχουν... υψοφοβία!

Έχουν σημειωθεί πολλά αυτοκινητιστικά δυστυχήματα (κάθε χρόνο σκοτώνονται κατά μέσο όσο 200 άνθρωποι στα μόλις 69 χιλιόμετρα της διαδρομής).

Πού: από τη La Paz στο Coroico.

Πότε: για λόγους ασφαλείας θα ήταν καλύτερο να αποφύγετε την εποχή των βροχών (από μέσα Δεκέμβρη μέχρι αρχές Μαρτίου).

Πώς: η καλύτερη και ασφαλέστερη επιλογή για να γνωρίσετε το γεμάτο στροφές τοπίο είναι ο «Κύκλος του Θανάτου» (Death Road Cycle) (www.gravitybolivia.com). Ο δρόμος τελειώνει στο Coroico, σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στο βολιβιανό αλτιπλάνο. Η περιοχή είναι διάσημη ως σημείο αφετηρίας για ταξιδιώτες που θέλουν να γνωρίσουν τον Αμαζόνιο.

Manali-Leh Highway, Ινδία

Η 490 χιλιομέτρων διαδρομή είναι μία από τις ωραιότερες της Ινδίας, καθώς περνά ανάμεσα από χιονισμένες βουνοκορφές, υψηλά υψόμετρα, ποτάμια και παγετώνες που λιώνουν.

Πού: ξεκινά από το Manali (Himachal Pradesh) και τελειώνει στο Leh (Ladakh).

Πότε:
ο δρόμος είναι ανοιχτός μόνο το καλοκαίρι, από τον Ιούνιο μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου.

Πώς: εξαιτίας του χιονιού ο δρόμος είναι προσβάσιμος μόνο τέσσερις μήνες το χρόνο. Ο πιο φτηνός τρόπος για να ταξιδέψει κανείς είναι με λεωφορείο (δημόσια και ιδιωτική συγκοινωνία). Για τα δημόσια μέσα συγκοινωνίας φροντίστε να κλείσετε τη θέση σας έγκαιρα, μερικές ημέρες πριν την αναχώρηση. Το υψηλότερο σημείο της διαδρομής φτάνει τα 5.420 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και το ταξίδι διαρκεί δύο ημέρες, με μια στάση για ύπνο στην πόλη Keylong.

Υπάρχουν ακόμη και ταξί, που μπορείτε να νοικιάσετε με άλλους, μειώνοντας το χρόνο της διαδρομής στις 16-18 ώρες περίπου.

Trans-Sahara Highway, Αλγερία, Νίγηρας και Νιγηρία

Η απόλυτη περιπέτεια στην έρημο. Μια διαδρομή «μαμούθ» 4.500 χιλιομέτρων μέσα από τρεις χώρες.

Απευθύνεται μόνο σε... όσους αντέχουν τη ζέστη και τις κακουχίες.

Πού: από την Αλγερία και μέσω του Νίγηρα η διαδρομή καταλήγει στη Νιγηρία.

Πότε: τους κρύους μήνες (από Νοέμβριο μέχρι Φεβρουάριο)

Πώς:
δεν είναι «αστείο» ταξίδι. Χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός για το αυτοκίνητο, ενώ θα πρέπει να έχει φροντίσει κανείς για καύσιμα και εφόδια, πέρα από τη βίζα για κάθε χώρα. Όποιος το αποτολμήσει καλό είναι να πληροφορηθεί για τα πάντα εγκαίρως, όπως για παράδειγμα ότι βάσει νόμου στην Αλγερία οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων πρέπει να «νοικιάσουν» έναν τοπικό συνοδό στα νότια της χώρας, καθώς επίσης και ότι τα σύνορα Αλγερίας Νίγηρα είναι συχνά κλειστά σε ξένους, λόγω της πολιτικο-κοινωνικής αστάθειας.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορεί κανείς να επισκεφθεί την ιστοσελία www.sahara-overland.com.

 http://www.newsbeast.gr

Οι τρεις κατηγορίες ανθρώπων

Αν, καταχρηστικά, μας ζητούσε κάποιος να χωρίσουμε τους ανθρώπους σε κατηγορίες, οι κατηγορίες θα μπορούσε να είναι οι εξής: οι πολύ άτυχοι, οι λίγο άτυχοι και οι τυχεροί. Με οδηγό τη ρήση του Ντοστογιέφσκι "μονάχα ένα φοβάμαι: να είμαι ανάξιος της οδύνης και των μαρτυρίων μου", οι κατηγορίες θα μπορούσαν να διαμορφωθούν και ως εξής: αυτοί που αδυνατούν να απεγκλωβιστούν από μια δυσλειτουργική ψευδαίσθηση, αυτοί που ζουν με μια λειτουργική ψευδαίσθηση και αυτοί που αντιλαμβάνονται τελικά ότι η δυσλειτουργία στη ζωή τους προέρχεται από μια ψευδαίσθηση.
Ο όρος ψευδαίσθηση αναφέρεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν με μια ταυτότητα, έναν εαυτό -το Εγώ- και νομίζουν ότι είναι ό,τι τους υποδεικνύει ο νους τους, ο οποίος καθοδηγείται από την αίσθηση της ανεπάρκειας.
jeewan_20111006_1827147824
Οι πολύ άτυχοι είναι εκείνοι που υποφέρουν, που περνάνε δύσκολες καταστάσεις στη ζωή τους, αλλά που δεν μπορούν να τις υπερβούν. Είναι η πραγματοποίηση του φόβου του Ντοστογιέφσκι. Ενώ τους τυχαίνουν αντίξοες συνθήκες διαβίωσης, δεν τους δίνονται τα αντίστοιχα μέσα (χρόνος, στήριξη, εκπαίδευση, αντοχές, κ.ά.) για να μπορέσουν να τις αντιμετωπίσουν. Τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν οι τοξικομανείς (ναρκομανείς, αλκοολικοί), οι αυτόχειρες (τουλάχιστον όσοι αυτοκτονούν επειδή αισθάνονται ότι η ζωή τους έφτασε σε αδιέξοδο) και άλλοι. Γι' αυτούς τους ανθρώπους δεν φαίνεται να υπάρχει διέξοδος από τη δυσλειτουργική τους ψευδαίσθηση.
Οι λίγο άτυχοι είναι η κατηγορία που περιλαμβάνει τους περισσότερους από εμάς. Ζούμε μια ζωή μέτρια έως ικανοποιητική. Γενικά είμαστε δυστυχισμένοι, αλλά όχι τόσο ώστε να εμφανιστεί το κίνητρο για την προσωπική υπέρβαση. Η καθημερινότητα κυλάει λίγο-πολύ ομαλά, συμπεριλαμβανομένων των απρογραμμάτιστων συμβάντων, αλλά το δράμα δεν είναι συνεχές, ούτε πολύ έντονο. Κάνουμε τα σχέδιά μας, προγραμματίζουμε τη ζωή μας και φροντίζουμε να μειώνουμε τα δυσάρεστα συναισθήματά μας μέσα από διάφορες δραστηριότητες. Επειδή ναι μεν υπάρχουν οι μικροκρίσεις, αλλά όχι η μεγάλη κρίση που θα μας κάνει να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που βλέπουμε την πραγματικότητα, ζούμε όλη μας τη ζωή μέσα στην ψευδαίσθηση του εαυτού και του Εγώ. Οι συγκρούσεις, τα ψυχοσωματικά συμπτώματα και η ψυχολογική καταπόνηση υφίστανται κανονικά (για άλλους λιγότερο, για άλλους περισσότερο), αλλά όλα αυτά δικαιολογούνται από φράσεις του τύπου "αυτά έχει η ζωή" ή "έτσι είναι ο άνθρωπος". Σ' αυτή την κατηγορία ανήκουν όσοι ζουν με μια λειτουργική ψευδαίσθηση, εν απουσία κάποιου κινήτρου που θα τους έκανε να δουν την πραγματικότητα χωρίς τα φίλτρα του Εγώ.
poor_boy__lucky_man
Οι τυχεροί είναι εκείνοι που αντιλαμβάνονται κάποια στιγμή ότι η δυσλειτουργία στη ζωή τους προέρχεται από μια ψευδαίσθηση και μια ευρύτερη παρερμηνεία της πραγματικότητας. Χρησιμοποιούν τον πόνο (παρόμοιας έντασης με αυτόν που βιώνουν οι πολύ άτυχοι) για να δυναμώσουν και να γίνουν πιο συνειδητοί. Ταυτόχρονα διαθέτουν τα μέσα για να εκμεταλλευτούν την κρίση που διανύουν προς όφελός τους. Είναι αυτοί που περνάνε δύσκολες καταστάσεις στη ζωή τους, αλλά που ευτύχησαν να αποκτήσουν παράλληλα το απαραίτητο υπόβαθρο για να τις υπερβούν. Και επειδή το Εγώ μπορεί να σπεύσει να πει "μα όλοι περνάνε δύσκολες καταστάσεις κάποια στιγμή, εγώ να δεις τι έχω περάσει", εννοούμε δύσκολες σε βαθμό που η καθημερινότητα να γίνεται αβίωτη και η ζωή γενικότερα ανυπόφορη. Συνήθως είναι και αυτοί που ανακαλύπτουν τον τρόπο για το πώς μπορεί ο άνθρωπος να έχει μια καλύτερη υπαρξιακή εμπειρία. Και οι διδασκαλίες τους συγκλίνουν πάντα προς την ίδια κατεύθυνση: λιγότερη ταύτιση με τον νου ισούται με λιγότερο Εγώ και περισσότερη εσωτερική γαλήνη.
   Πηγή:  aytepignosi.com
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Η πόλις εάλω! Το μέλλον μας εάλω!


Επέτειος άλωσης της Κωνσταντινούπολης σήμερα! Και ολόκληρος ο Ελληνισμός οφείλει να αναπολεί και να βιώνει τις άφθαρτες στιγμές του βυζαντικού μεγαλείου.

Να ανεβαίνει στις απρόσιτες κορυφές αυτού του "μεγαλείου", που υψώνεται σαν γιγάντιος βράχος. Και να θεάται πίσω όλο το ιστορικό του παρελθόν. Από τα πανάρχαια βάθη του, το βυζαντικό κλέος του έως τις σύγχρονες, γεμάτες οδύνη και οιμωγή, ώρες του σπαραγμού του.

Εκεί επάνω, στης ιστορίας το αγνάντεμα, γίνεται ο θάνατος σπόρος ζωής, ζωής και ανατροπής, όσων βιώνουμε ως έθνος. Η οργή των νεκρών και των πεθαμένων η μνήμη, βάτος φλεγόμενη, αλλά και καιγόμενη. Ετσι ο Ελληνισμός βεβαιώνει την ιστορική του ύπαρξη και κραταιώνει την εθνική του αυτοσυνειδησία. Συνειδητοποιεί εκείνες τις δυνάμεις που μέσα στη μακραίωνη ιστορική μας πορεία και και τους κατακλυσμούς της, μας βοήθησαν ώστε οι ίδιοι να μην απολεσθούμε ως λαός.

Στις 29 Μαίου 1453 εάλω η Πόλις! Και το σωτήριο έτοις 2014 εάλω η Ελλάς! Εάλω το μέλλον μας! Ενω επάνω στις ασυμφιλίωτες με τη μοίρα κορυφές του βυζαντικού μεγαλείου εξενοδοχείτο για αιώνες το αδάμαστο ελληνικό πνεύμα, απτόητο από τον κατακλυσμιαίο χειμώνα της ιστορίας, κάτω στους πρόποδές του σήμερα, απλώνεται η κοιλάδα των γόων της Ελλάδας που χειμάζεται!

Η ιστορία αν ήταν απαύγασμα κάποιας λογικής επήρειας των ανθρώπων θα είχε άλλη εξέλιξη. Τις εξελίξεις προσπαθεί ο άνθρωπος εκ των υστέρων να τις δικαιολογεί ή να τις εξηγεί, αλλά δεν φαίνεται ότι έχει αποδώσει το βαθύτερο νόημα αυτής της διαδικασίας, που εκπηγάζει από κατηγορίες αιτιών, άλλων γνωστών και άλλων αγνώστων. Τα στοιχεία της ιστορικής μας πορείας είναι κατά κύριο λόγο οι βουλήσεις των πολιτών. Οπως συμβαίνει τη θεωρία της εξέλιξης, όμοια παρατηρούμε ότι σε δύσκολες παριόδους που διέρχεται η κοινωνία, αναφαίνονται ανεπάνταχες λύσεις μετη δύναμη των πολιτών που δημιουργούν αντίρροπες κοινωνικές και πολιτικές καταστάσεις με ηθικές διαδικασίες και συστήματα αξιών.

Αυτή είναι μια αυταπόδεικτη και διαχρονική αλήθεια. Οπως δεν αντέχει στην πίεση της αμφισβήτησης ότιένας λαός εγκλωβισμένος στην απάθεια και την αδράνεια, στην ανασφάλεια και τη φοβία, ως αποτέλεσμα της παλίρροιας των κοινωνικών προβλημάτων, απότοκο μάλιστα ολέθριων πολιτικών, δεν μπορεί να προσδοκά τη σωτηρία του από κάποιους ...ιματισμένους αυτόκλητους πολιτικούς "σωτήρες" του, με τα πάθη, τις μωροφιλοδοξίες, το σύνολο των συμφερόντων και την εξουσιολαγνεία που τους συνοδεύουν...

Πολιτικοί της ευκαιριακής λογικής, έρμαια των ατομικών πλεγμάτων και συμπλεγμάτων, ασθμαίνοντες επιδίδονται στην αναζήτηση της οριακής αλήθειας και στην υπέρβαση της καθημερινότητας του εξουθενωμένου Ελληνα. Ταυτόχρονα, όμως,αιχμάλωτοι μέσα σε γλωσσικές συμβατικότητες, αυτοπαγιδευμένοι στην αδρανοποίηση της κρίσης ή σε μια παράλογη ή υπέρλογη ερμηνεία των καταστάσεων, οδηγούν την κοινωνία στην ερήμωσή της. Καμία "φυλακή" δεν είναι ικανή να αμπαρώσει τις αδυναμίες τους.

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, λέει ο θυμόσοφος λαός. Εχουν ωστόσο οι πολίτες τις ευθύνες τους. Την ευθύνη της άκριτης ανοχής για όσα βιώνουν. Την ευθύνη της παθογενούς πλέον ευπιστίας τους. Την ευθύνη της αβούλευτης υποταγής τους στα όποια μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, που τους εξασφαλίζουν μια καλύτερη διαβίωση σε σχέση με τους πολλούς, οι οποίοι άνεργοι ή πεινώντες, μισθοσυντήρητοι ή μικροσυνταξιούχοι, βρίσκονται στα όρια του "εγκεφαλικού" μόλις βλέπουν τον όγκο των οικονομικών τους υποχρεώσεων..

Δεν μπορεί να "υπερηφανεύεται" σήμερα ο Ελληνας για την ανευθυνότητά του. Ανήκει πια αμετάκλητα στο παρελθόν το ελληνικό κλέος και οι ανύσταχτοι αγώνες των Ελλήνων. Αλλά κι αυτοί οι αγώνες ή οι καταστροφές του Ελληνισμού, αμαυρώνονται σαν ιστορικά γεγονότα,από τους όψιμους παραχαράκτες της ιστορικής αλήθειας και τους αβδηρίτες της πολιτικής αθλιότητας. Η τομή, η ρωγμή για να κυριολεκτώ, επιτελείται στη ίδια τη ρίζα της κοινωνίας, με το εύδιο χαμόγελο της πολιτικής "αυτάρκειας" και της "βεβαιότητας" για σωτηρία.

Ζούμε την άλωση του μέλλοντός μας, με τα ιστορικά και συμβατικά προσωπεία της καθημερινότητας να τρέπονται σε άτακτη φυγή και να αποκαλύπτεται η ρωγμή της ανευθυνότητάς μας. Για εκείνους μάλιστα που αγρυπνούν και είναι λίγοι, γιατί λίγοι είναι πάντα εκείνοι που εχουν το θάρρος να είναι λίγοι, η ρωγμή της ανευθυνότητας είναι αβυσσαλέα και "θαυμασιώδης" ταυτόχρονα αναδύεται ως πληροφορία και σταθμεύει ως διαφάνεια στάσης ζωής!

Και η ρωγμή αυτή της ανευθυνότητας για ό,τι συντελείται σε βάρος μας, εν ονόματι μας, αλλά με γνώμονα τα ανομολόγητα στμφέροντα των διαχειριστών της εξουσίας, συνιστά το πρόβήμα της πληρότητας της λογικότητας, της ιστορικότητας και των συνειδησιακών καταστάσεων. Ακομα και οι λέξεις μας έχουν αποβάλλει το ιστορικό τους βάρος. Δεν θέλουμε ωστόσο να παραδεχθούμε αυτή τη..ρωγμήτης ανευθυνότητάς μας. και συνεχίζουμε τη μακάρια αποδοχή των πολιτικών συμβαινόντων με την όποια γελοία μορφή παρουσιάζονται στο οπτικό μας πεδίο ή εισέρχονται προς επεξεργασία στον εγκέφαλό μας, που έχει υποστεί πολλαπλές "πλύσεις", ιδίως τα τελευταία δύο χρόνια από τους εκφραστές της "σωτηρίας" μας.

Με τους πολιτικούς να ψεύδονται με μοναδική ψυχρότητα για τα ευεξήγητα και τα ευπόδεικτα με τη δική μας βλακώδη και ραγιάδικη ανοχή, για όσους βάλθηκαν να ανασκολοπίσουν το πανάχραντο σώμα της πατρίδας μας, η επέτειος της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, η πικρή και σκληρή αυτή γεύση, η οιμωγή της ιστορίας, ας μας διδάξει να κοιτάξουμε κατά πρόσωπο την πιθανή συμφορά. Αυτό είναι ένας παράγων σωτηρίας μας, διότι απολακτίζει την απερισκεψία και την ηθικοκοιννωική ανευθυνότητα. Και οδηγεί το έθνος στη σύμπνοια και στη σύνοια.
 freepen.gr

Η Aλωση της Πόλης

Εάλω η Πόλις   


Οι θέσεις Βυζάντινών και Τούρκων στην πολιορκία της Κωνσταντινοπόλεως.
Κάντε κλικ στο χάρτη για να δείτε μια μεγαλύτερη έκδοσή του
πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453. Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης. Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ηταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.
Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Για τον αποκλεισμό της πόλης χρησιμοποίησαν τα κάστρα που είχαν χτίσει στις δυο πλευρές του Βοσπόρου, το Ανατολού και το Ρούμελη.

H Κωνσταντινούπολη το 1450
Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη τη λάμψη του παρελθόντος. Ηταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν. Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Μάλιστα 700 Γενουάτες είχαν φθάσει με δυο καράβια στις 26 Ιανουαρίου 1453 και αρχηγό τον έμπειρο Ιωάννη Ιουστινιάνη. Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος. Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες. Επίσης είχαν σταλεί επιστολές βοήθειας σε όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες. Οι Γενουάτες στα τείχη του Γαλατά έμειναν ουδέτεροι και δεν βοήθησαν καθόλου στην άμυνα της πολης. Η τουρκική επίθεση άρχισε με βολές πυροβολικού, που άνοιγαν τρύπες στα τείχη, τις οποίες όμως κατάφερναν να κλείσουν οι αμυνόμενοι. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα του Κερατίου κόλπου, αλλά δεν τα κατάφεραν . Μάλιστα στις 20 Απριλίου κατόρθωσαν να περάσουν ένα βυζαντινό και τρία γενουατικά καράβια με αρχηγό τον Φλαντανελλά διαλύοντας την αντίσταση των Τούρκων. Δυο μέρες αργότερα οι Οθωμανοί κατασκεύασαν διόλκο δώδεκα χλμ. από τον Βόσπορο στον Κεράτιο και πέρασαν με αυτό τον τρόπο 70 πλοία στον Κεράτιο κόλπο.

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος εις μάχην 1453,
Μυτιλήνη μουσείο Θεόφιλου
Στις 21 Μαίου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας -πλήρωνε 300.000 ασημένια νομίσματα ετησίως-, αλλά να κρατήσει υπό την κατοχή του την Κωνσταντινούπολη: "Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών". Στις 27 Μαίου άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός. Δυο μέρες αργότερα ξεκίνησε η τελική επίθεση σε πολλά μέρη των τειχών, αλλά με επίκεντρο την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, διότι εκεί το τείχος είχε σχεδόν καταπέσει. Στην τρίτη τουρκική έφοδο, ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε και αποσύρθηκε από τη μάχη. Η αποχώρησή του έφερε σύγχυση στους αμυνόμενους και οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ', ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης. Η Πόλις εάλω!
 
Μετά την ’λωση   

Υποδοχή και ενθρόνηση Μωάμεθ, Κωνσταντινούπολη Τοπ Καπή
Υποδοχή και ενθρόνηση Μωάμεθ,
Κωνσταντινούπολη Τοπ Καπί
ις τρεις πρώτες ημέρες μετά την Αλωση οι Τούρκοι στρατιώτες κατέστρεφαν και λεηλατούσαν την Πόλη. Ολοι οι χριστιανοί εξανδραποδίστηκαν. Μόνον λίγοι Κωνσταντινουπολίτες κατόρθωσαν να διαφύγουν με πλοία από τον Κεράτιο κόλπο, διότι οι ναύτες των οθωμανικών πλοίων μετείχαν στη λεηλασία της πόλης. Ο Μωάμεθ μπήκε στην Πόλη και προσευχήθηκε στην Αγία Σοφία, τον κύριο χριστιανικό ναό της πόλης, που είχε χτιστεί από τον αυτοκράτορα Ιουστιανιανό το έτος 532. Η Αγία Σοφία μετατράπηκε σε τζαμί. Την ίδια ημέρα οι Γενουάτες του Γαλατά δήλωσαν υποταγή στον Μωάμεθ και εκείνος για να τους ανταμείψει τους παραχώρησε προνόμια.
Τις επόμενες ημέρες ο Μωάμεθ διευθέτησε τα σημαντικότερα προβλήματα που είχαν ανακύψει μετά την Αλωση. Εκτέλεσε όλους τους επιφανείς Βυζαντινούς, ακόμη και τον μέγα δούκα Λουκά Νοταρά, που είχε δηλώσει πριν την Αλωση ότι προτιμούσε τους Οθωμανούς από τους Λατίνους, διόρισε ένα προσωρινό διοικητή (σούμπαση) της πόλης και ηγέτες σε όλες τις θρησκευτικές κοινότητες του κράτους του.
Ο Γεννάδιος συνομιλεί με το Μωάμεθ
Ο Γεννάδιος συνομιλεί με το Μωάμεθ
Νέος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης εκλέχθηκε ο Γεώργιος Σχολάριος (ως Γεννάδιος Β'), ο μέχρι τότε αρχηγός των ανθενωτικών, στον οποίο ο Μωάμεθ έδωσε τόσα προνόμια, ώστε ουσιαστικά τον κατέστησε και πολιτικό ηγέτη των χριστιανών ορθοδόξων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Όταν επέστρεψε στην Αδριανούπολη εκτέλεσε και τον βεζίρη Τσανταρλί Χαλίλ, που είχε αντιταχθεί στην πολιορκία της Πόλης και τον αντικατέστησε με τον Ζαγάνο Μεχμέτ πασά.

 
Από την Πόλη στην Ισταμπούλ   

ετά την Αλωση ο Μωάμεθ μετέφερε την πρωτεύουσα του Οθωμανικού κράτους από την Αδριανούπολη στην Κωνσταντινούπολη.
Όμως η πόλη ήταν ερειπωμένη και ερημωμένη, αφού τα δυο 24ωρα μετά την Αλωση σφαγιάστηκαν περίπου 30.000 κάτοικοί της. Ετσι μια από τις πρώτες ενέργειες του Μωάμεθ Β' ήταν να φέρει εποίκους στη νέα πρωτεύουσα από άλλες περιοχές του κράτους.

Αποψη Κωνσταντινούπολης από οδοιπορικό Τούρκου Νατουχή Ματρακσή 1537
Πρώτα έφερε Τούρκους κυρίως από την περιοχή της Προύσας και αμέσως μετά Ελληνες από τη Θράκη. Οι Ελληνες συγκεντρώθηκε στις συνοικίες Φανάρι, Πύλη της Αδριανούπολης και Ψαμαθιά.

Έλλην ευγενής Κων/πολης (αριστερά), Έλλην έμπορος Κων/πολης (κέντρο),
Καραμανήτισσα Κων/πολης (δεξιά)
Όμως εκτός από Ελληνες και Τούρκους στην Κωνσταντινούπολη εγκαταστάθηκαν με τη βία Αρμένιοι, δόθηκαν κίνητρα στους Εβραίους της Ευρώπης και της Ισπανίας να μετοικίσουν στην Κων/πολη, ενώ οι Γενουάτες παρέμειναν εγκατεστημένοι στη συνοικία του Γαλατά. Ετσι η Κωνσταντινούπολη απέκτησε ένα πολυεθνικό χαρακτήρα.
Εβραίοι Κων/πολης 16ος αιώνας
Το 1477 η απογραφή πληθυσμού έδειξε ότι 9.486 σπίτια κατοικούνταν από Τούρκους, 3.743 από Ελληνες, 1.647 από Εβραίους, 434 από Αρμένιους, 384 από Αρμένιους, 332 από Φράγκους (κυρίως Γενουάτες), 267 από Χριστιανούς της Κριμέας και 31 από τσιγγάνους. Συνολικά οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης εκείνη την εποχή υπολογίζονταν σε 80.000 άτομα.
Ο Μωάμεθ στόλισε την Κωνσταντινούπολη όπως άρμοζε σε μια πρωτεύουσα.
Στο κέντρο έχτισε το ανάκτορό του (το Εσκί Σαράι, που κατεδαφίστηκε στη δεκαετία 1870-1880 για να χτιστεί το Υπουργείο Πολέμου και που στεγάζει πλέον το Πανεπιστήμιο).
Αρμένης έμπορος Κων/πολης
Αργότερα έχτισε άλλο ανάκτορο στη συμβολή του Βοσπόρου με τον Κεράτιο κόλπο (το Γενί σαράι, που αργότερα ονομάστηκε Τοπ Καπί), το τζαμί Φατίχ στη θέση της Εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων (Χτίστηκε το 1463 από τον Μωάμεθ Β' τον Πορθητή (Φατίχ). Πρόκειται για κτίσμα χωρίς επιδράσεις από τη βυζαντινή αρχιτεκτονική, αντίθετα ενσωματώνει τα περισσότερα στοιχεία της ισλαμικής αρχιτεκτονικής. Με το Φατίχ τζαμί ήταν συνδεδεμένοι οκτώ μεντρεσέδες, οι καλύτερες θεολογικές σχολές της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καταστράφηκε από πυρκαιά το 1766) και πολλά δημόσια ιδρύματα. Ετσι μετά την Αλωση η Κωνσταντινούπολη γνώρισε και πάλι μια εποχή ευημερίας.
Εγινε η πρωτεύουσα μιας λαμπρής αυτοκρατορίας, της οθωμανικής, μόνο που τώρα πια δεν έλαμπε στο χριστιανικό κόσμο, αλλά στον οθωμανικό, ο οποίος άπλωσε την κυριαρχία του σε δυο ηπείρους, την Ευρώπη και την Ασία για τέσσερις αιώνες. Η Κωνσταντινούπολη ήταν το φυσικό κέντρο της.


Οι Πρωταγωνιστές   
Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος Τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, στο πρόσωπο του οποίου η λαική παράδοση έπλασε το μύθο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, που θα ξαναζωντανέψει, όταν η Κωνσταντινούπολη θα ξαναγυρίσει στην κατοχή των Ελλήνων.
Γεννήθηκε το 1405. Ηταν ο τέταρτος γιος του Μανουήλ Β' Παλαιολόγου και της Ελένης Δραγάση, πριγκίπισσας της Σερβίας. Όταν ήταν ακόμη νεαρός, ο πατέρας του Μανουήλ του είχε αναθέσει τη διοίκηση πόλεων του Ευξείνου Πόντου. Ξαναγύρισε στην Ελλάδα το 1427 όπου ανέλαβε με επιτυχία της δεσποτεία της Βοστίτσας. Η δεσποτεία του ήταν ένας διαρκής αγώνας κατά των Φράγκων και των Τούρκων. Στο διάστημα 1435-1441 μετέβη στην Ιταλία, όπου μετείχε στις επιτροπές των Βυζαντινών, που προσπαθούσαν να πετύχουν την ένωση των Εκκλησιών (Ορθοδόξων-Καθολικών).
Τον Οκτώβριο του 1443 ανέλαβε δεσπότης του Μιστρά. Σκοπός του ήταν να δημιουργήσει ένα ισχυρό κράτος με κέντρο την Πελοπόννησο και πρωτεύουσα τον Μιστρά. Οικοδόμησε τα τείχη του Εξαμιλίου στον Ισθμό της Πελοποννήσου, και επέκτεινε το δεσποτάτο του κατακτώντας τη Βοιωτία και τη Φωκίδα. Όμως ο Μουράτ Β' οργάνωσε μια μεγάλη εκστρατεία εναντίον του. Κατέστρεψε το φρούριο στο Εξαμίλιο, την Κόρινθο και την Πάτρα. Ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να ζητήσει ειρήνη και να γίνει φόρου υποτελής στον Τούρκο σουλτάνο.
Τον Οκτώβριο του 1448 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Η' πέθανε και ο λαός και η εκκλησία εξέλεξαν νέο αυτοκράτορα τον Κωνσταντίνο. Το βυζαντινό κράτος που παρέλαβε αποτελούνταν ουσιαστικά από την ίδια την Πόλη, κάποιες πόλεις στον Εύξεινο Πόντο και κάποια νησιά του Αιγαίου. Ο Κωνσταντίνος κατανοώντας ότι ο νέος Οθωμανός σουλτάνος, Μωάμεθ, επιζητούσε την κατάληψη της Πόλης, περίμενε βοήθεια από τη Δύση υπενθυμίζοντας την ένωση των Εκκλησιών. Όμως σημαντική βοήθεια δεν έφτασε ποτέ.
Επισκεύασε βιαστικά τα τείχη της Πόλης, από τα οποία περίμενε ότι θα αποκρούσουν και αυτή τη φορά την επίθεση των εισβολέων. Όμως το βαρύ πυροβολικό του Μωάμεθ προξένησε μεγάλα ρήγματα στα τείχη. Η Πόλη έπεσε στις 29 Μαίου 1453 και ο Κωνσταντίνος ΙΑ' προτίμησε να πέσει ως απλός στρατιώτης στο πεδίο της μάχης, παρά να διαφύγει.
 Μωάμεθ Β' ο Πορθητής (1432-1481)
ουλτάνος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, έμεινε στην ιστορία ως ο Πορθητής της Κωνσταντινούπολης και της κατάλυσης της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του Μουράτ Β' σε ηλικία 12 ετών το 1444. Όμως τα χριστιανικά κράτη της Ευρώπης, η Ουγγαρία, η Βλαχία, η Βενετία, βλέποντας την παρουσία ενός άπειρου σουλτάνου επικεφαλής των Οθωμανών δημιούργησαν στρατιωτικό συνασπισμό και ξεκίνησαν πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του. Ο Μεγάλος Βεζύρης Τσανταρλί Χαλίλ επεδίωξε και πέτυχε την επάνοδο του πατέρα του Μουράτ Β', ο οποίος και νίκησε το χριστιανικό στρατό. Όταν ο Μουράτ πέθανε το 1451, ανέβηκε και πάλι στο θρόνο ο Μωάμεθ.
Ονειρο του νεαρού σουλτάνου ήταν η δημιουργία μιας αυτοκρατορίας παρόμοιας με εκείνη των Ρωμαίων. Αλλωστε το Οθωμανικό κράτος χρειαζόταν μια πρωτεύουσα αντάξια της έκτασης και της δύναμής της. Επίσης στην πόλη αυτή είχαν βρει καταφύγιο πολλοί διεκδικητές του οθωμανικού θρόνου. Ετσι έθεσε στόχο του την άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Εκλεισε συνθήκη με την Ουγγαρία και τη Βενετία και έχτισε οχυρό για τον έλεγχο του Βοσπόρου, το Ρούμελι Χισσάρ, ενώ έφερε στόλο και κανόνια. Η πολιορκία ξεκίνησε στις 6 Απριλίου 1453. Ο μεγάλος βεζύρης Τσανταρλί Χαλίλ ήταν αντίθετος στην άλωση της Πόλης.
Η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών στις 29 Μαίου 1453 ύστερα από γενική επίθεση και λεηλατήθηκε σκληρά. Ο σουλτάνος εισήλθε στην Πόλη την επόμενη ημέρα, πήρε τον τίτλο του Πορθητή (Fatih) και μετέτρεψε την Αγιά Σοφιά σε τζαμί. Προσπάθησε να ξαναδώσει στην Κωνσταντινούπολη (την οποία μετονόμασε σε Ισταμπούλ, από το ελληνικό "Εις την Πόλιν") την χαμένη της αίγλη κατασκευάζοντας παλάτια, τζαμιά, αγορές και εποικίζοντάς της με πληθυσμό από τις άλλες πόλεις που καταλάμβανε.
Πρόσθεσε στους τίτλους του αυτόν του Ρωμαίου Καίσαρα. τα επόμενα χρόνια έκανε πολλούς πολέμους, κατέλαβε και τα τελευταία υπολείμματα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και πολλά εδάφη από τα γειτονικά κράτη.
Αναδιοργάνωσε τη διοίκηση του κράτους τοποθετώντας δικούς του ανθρώπους σε όλες τις θέσεις κλειδιά. Ετσι όρισε Μεγάλο Βεζύρη τον Ζαγάνο Μεχμέτ πασά, υποστήριξε ως Οικουμενικό Πατριάρχη τον ανθενωτικό Γεώργιο Σχολάριο -Γεννάδιο Β'-, εγκατέστησε Εβραίο μεγάλο ραβίνο και Αρμένιο πατριάρχη. Δεν διακρινόταν για την ευσέβειά του στην ισλαμική πίστη, αντίθετα θαύμαζε την τέχνη της δυτικής Ευρώπης και συγκέντρωσε στην αυλή του πλήθος Ευρωπαίων καλλιτεχνών. Δήμευσε πολλά εκκλησιαστικά κτήματα και τα έδωσε σε αξιωματικούς -τους σπαχήδες-. Επέβαλλε σειρά νέων φόρων στο εξωτερικό εμπόριο με αποτέλεσμα να περάσει το μεγαλύτερο μέρος του στα χέρια των Οθωμανών.
Πέθανε το 1481 σε ηλικία 49 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαγιαζήτ Β'.

Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη


Παραμένουν αναπάντητα, παρά την επιστημονική πρόοδο.

Το 1970 οι γεωλόγοι έβαζαν τις τελευταίες «πινελιές» στο μοντέλο που εξηγούσε τη δράση των τεκτονικών πλακών στην επιφάνεια της Γης.
Από τότε έχουν περάσει περισσότερα από 40 χρόνια, ωστόσο πολλά αινίγματα γύρω από τον πλανήτη μας παραμένουν αναπάντητα.
Για παράδειγμα, πώς γίνεται δεκάδες διαστημόπλοια να έχουν χαρτογραφήσει την επιφάνεια του Άρη με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι τα βάθη των ωκεανών της Γης;
Δείτε παρακάτω μερικά από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια του πλανήτη μας, όπως παρουσιάστηκαν σε δημοσίευμα του Fox News.
  • 1. Το νερό στον πλανήτη Γη
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (1)
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η Γη πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια ήταν ένας ξερός «βράχος». Από πού λοιπόν προέκυψε η πιο διαδεδομένη χημική ένωση που υπάρχει στον πλανήτη μας; Η γνωστή σε όλους μας –ακόμη και σε εκείνους που δεν ήταν καλοί στη χημεία: H2O ή με απλά λόγια… το νερό;
Ίσως –αναφέρει το δημοσίευμα- η Γη σφυροκοπήθηκε από παγωμένους αστεροειδείς και «γέμισε» τους ταμιευτήρες νερού της κατά τη διάρκεια της περιόδου, που ονομάζεται Τελευταίος Βαρύς Βομβαρδισμός (Late Heavy Bombardment).
Ωστόσο, οι απαρχές της ύπαρξης νερού στη Γη εξακολουθούν να καλύπτονται από μυστήριο…
  • 2. Τι υπάρχει στον πυρήνα της Γης;
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (2)
Η ιστορία του πυρήνα της Γης έχει γοητεύσει επιστήμονες και λογοτέχνες. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, το μυστήριο γύρω από τη σύνθεση του απρόσιτου πυρήνα της Γης είχε λυθεί. Αυτό συνέβη τη δεκαετία του 1940.
Έχοντας ως βάση τους μετεωρίτες, οι επιστήμονες εκτίμησαν την αρχική ισορροπία των βασικών μετάλλων του πλανήτη και σημείωσαν ποια έλειπαν. Η απουσία σιδήρου και νικελίου από το φλοιό της Γης τους έκανε να υποθέτουν ότι τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να βρίσκονταν στον πυρήνα της. Όμως μετρήσεις βαρύτητας που έγιναν τη δεκαετία του 1950 αποκάλυψαν ότι αυτές οι εκτιμήσεις ήταν λανθασμένες. Ο πυρήνας ήταν πολύ ελαφρύς, προσθέτει το δημοσίευμα.
Σήμερα, οι ερευνητές εξακολουθούν να προσπαθούν να μαντέψουν ποια στοιχεία «ευθύνονται» για την έλλειψη πυκνότητας κάτω από τα πόδια μας. Τους προβληματίζουν ακόμη, οι περιοδικές ανατροπές στο μαγνητικό πεδίο της Γης, το οποίο δημιουργείται με τη ροή υγρού σιδήρου στον εξωτερικό της πυρήνα.
  • 3. Πώς βρέθηκε το φεγγάρι στη «θέση» του;
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (3)
Μήπως το φεγγάρι δημιουργήθηκε από μια τιτάνια σύγκρουση μεταξύ της Γης και ενός πρωτοπλανήτη σαν τον Άρη;
Δεν υπάρχει γενική συναίνεση γι’ αυτή τη θεωρία της γιγαντιαίας κρούσης, γιατί κάποιες λεπτομέρειες δεν ταιριάζουν.
Για παράδειγμα, η χημική σύνθεση των δύο ουράνιων σωμάτων ταιριάζει τόσο πολύ, που κάνει τους ειδικούς να πιστεύουν ότι το φεγγάρι θα πρέπει να «γεννήθηκε» από τη Γη και όχι από κάποιο άλλο σώμα που συγκρούστηκε με αυτήν. Όμως, άλλες θεωρίες υποστηρίζουν ότι η νεαρή, περιστρεφόμενη Γη θα μπορούσε να «πετάξει» μακριά ένα λιωμένο πέτρωμα κατά την πρόσκρουση από το οποίο σχηματίστηκε ένα χημικά παρόμοιο φεγγάρι.
  • 4. Από πού προήλθε η ζωή;
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (4)
Η ζωή «γεννήθηκε» στη Γη ή μήπως πυροδοτήθηκε στο διαστρικό διάστημα και μεταφέρθηκε εδώ με μετεωρίτες;
Τα πιο βασικά συστατικά της ζωής, όπως τα αμινοξέα και οι βιταμίνες, έχουν βρεθεί σε κόκκους πάγου μέσα αστεροειδείς και στα πιο ακραία περιβάλλοντα στη Γη.
Το να καταφέρουν οι ειδικοί να βρουν πώς αυτά τα στοιχεία συνδυάστηκαν για να δημιουργηθεί η πρώτη μορφή ζωής, παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της βιολογίας.
  • 5. Από πού προήλθε όλο το οξυγόνο;
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (5)
Οφείλουμε την ύπαρξή μας στα κυανοβακτήρια, τα μικροσκοπικά πλάσματα που βοήθησαν στη ριζική αλλαγή της ατμόσφαιρας της Γης. Αυτά παρήγαγαν ως απόβλητο το οξυγόνο, «γεμίζοντας» τον ουρανό για πρώτη φορά, πριν από 2,4 δισεκατομμύρια χρόνια.
Ωστόσο, πετρώματα αποκαλύπτουν πως τα επίπεδα οξυγόνου ανεβοκατέβαιναν, σαν ένα τρενάκι του λούνα παρκ για 3 δισεκατομμύρια χρόνια, μέχρι που σταθεροποιήθηκαν γύρω από την Κάμβρια περίοδο, πριν από περίπου 541 εκατομμύρια χρόνια.
Αυτό οφειλόταν σε βακτήρια ή σε κάποιο άλλο παράγοντα; Η κατανόηση της μετάβασης σε μια πλούσια σε οξυγόνο η Γη, είναι ένας βασικός παράγοντας για την αποκωδικοποίηση της ιστορίας της ζωής επάνω στον πλανήτη μας.
  • 6. Τι προκάλεσε την Κάμβρια έκρηξη;
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (6)
Η εμφάνιση περίπλοκης μορφής ζωής κατά την Κάμβρια περίοδο, μετά από 4 δισεκατομμύρια χρόνια ιστορίας της Γης, σηματοδοτεί ένα σημαντικό σημείο καμπής, υποστηρίζει η γεωλόγος στο πανεπιστήμιο της Μινεσότα Donna Whitney.
Ξαφνικά υπήρξαν ζώα με εγκεφάλους και αιμοφόρα αγγεία, μάτια, καρδιά κ.τ.λ. τα οποία εξελίσσονταν πολύ πιο γρήγορα, απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη γνωστή σήμερα, πλανητική εποχή.
Πολλοί το αποδίδουν σε μια άνοδο στα επίπεδα του οξυγόνου, λίγο πριν αυτήν την έκρηξη ζωής της Κάμβριας περιόδου, ωστόσο κι άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν να εξηγούν τη μυστηριώδη εμφάνιση ζώων.
  • 7. Θα μπορέσουμε ποτέ να προβλέψουμε ένα σεισμό;
Τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη Γη (7)
Στην καλύτερη περίπτωση, τα στατιστικά μοντέλα ίσως να μπορέσουν να προβλέψουν τη μελλοντική πιθανότητα ενός σεισμού, όπως οι μετεωρολόγοι προβλέπουν τις καιρικές συνθήκες.
Οι άνθρωποι δεν έχουν σταματήσει να προσπαθούν να προβλέψουν πότε θα χτυπήσει ξανά ο Εγκέλαδος, «χωρίς επιτυχία μέχρι τώρα», σημειώνει ο αρθρογράφος.
Το μεγαλύτερο πείραμα που έγινε πριν από 12 χρόνια -όταν οι γεωλόγοι προέβλεψαν ότι το 1994 θα γινόταν σεισμός στην περιοχή Parkfield της Καλιφόρνια- δεν ήταν επιτυχές. Ο σεισμός έγινε δέκα χρόνια μετά, το 2004.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γεωλόγοι, είναι ότι ακόμη δεν έχουν κατανοήσει τι είναι αυτό που ξεκινά και σταματά ένα σεισμό.
Ωστόσο, έχει υπάρξει πρόοδος στην πρόβλεψη των μετασεισμών και των ανθρωπογενών σεισμών, όπως αυτοί που συνδέονται με τα φρεάτια ένεσης λυμάτων (που χρησιμοποιούνται στο λεγόμενο fracking).
Πηγή: Newsbeast.gr

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Ημέρα Ντροπής…

Ημέρα Ντροπής…Σαν χθές 25/05/1834…οι ήρωες του '21 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται από έλληνες σε θάνατο ... Χθές 25 Μαΐου 2014 οι έλληνες αποφάσισαν και ψήφισαν ΝΑΙ στα Μνημόνια, ΝΑΙ στη φτώχεια, ΝΑΙ στην υποδούλωση, ΝΑΙ στον κατακτητή! Αυτή είναι η σκ#τοφάρα των ελλήνων..

Ημέρα Ντροπής… Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο

25/05/1834… Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο κατά τη διάρκεια της βαυαροκρατίας. Είχαν κατηγορηθεί ότι συνωμοτούσαν κατά της αντιβασιλείας. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Η ποινή τους θα μετατραπεί σε κάθειρξη και θα απελευθερωθούν μόλις ενηλικιωθεί ο Όθων, το Μάιος του 1835.
Στις 25 Μαΐου 1834, στο τουρκικό τζαμί του Ναυπλίου, στο πέρας μιας διαδικασίας που προσέβαλε βάναυσα το Γένος των Ελλήνων, ήχησαν τα ακόλουθα λόγια: «Ο Δημήτριος Πλαπούτας και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καταδικάζονται εις θάνατον ως ένοχοι εσχάτης προδοσίας».!!!

oxafies.com

25-5- 2014 Την ημέρα επέλεξαν οι λίγοι την μοίρα πολλών....


 

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου

Εντυπωσιακές εικόνες, μαγευτικά τοπία και κρεμαστές γέφυρες που κόβουν την ανάσα.
Αν αγαπάτε την οδήγηση και θέλετε να διασχίσετε μοναδικής ομορφιάς τοπία, σας προτείνουμε να επισκεφθείτε τις δέκα μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου, με βάση το μήκος τους.

Vasco da Gama Bridge – 17.184,928 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (1)
Η Vasco da Gama Bridge της Λισαβόνας είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, και εκτείνεται σε μια συνολική απόσταση 17.184,928 μέτρων. Η κατασκευή της κράτησε τρία χρόνια και η γέφυρα δόθηκε στην κυκλοφορία το 1998 για να γιορτάσει την 500η επέτειο της ανακάλυψης από το Vasco da Gama της θαλάσσιας διαδρομής από την Ευρώπη στην Ινδία. Σχεδιασμένη για να αντέχει σε ανέμους 19 μποφόρ και σεισμούς τέσσερις φορές ισχυρότερους από τον ισχυρότερο που έχει ποτέ χτυπήσει τη Λισαβόνα, η γέφυρα αναμένεται να λειτουργεί τουλάχιστον για 120 χρόνια.
Incheon Bridge – 18.384 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (2)
Αποδεικνύεται ότι η εταιρεία Samsung κάνει κι άλλα πράγματα εκτό από το να κατασκευάζει smartphones. Η διάσημη κορεατική εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών χρημοτοδότησε επίσης την κόστους 1.400.000.000 δολαρίων γέφυρα Incheon λίγο έξω από τη Σεούλ. Αν είστε ταξιδιώτες και θέλετε να φτάσετε στην πρωτεύουσα, θα περάσετε από αυτή την εντυπωσιακή καλωδιωτή γέφυρα στο δρόμο σας από το αεροδρόμιο Incheon στην πόλη της Σεούλ.
6th October Bridge – 20.513,04 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (3)
Ενώ η γέφυρα της 6ης Οκτωβρίου στο Κάιρο πήρε το όνομα της από μια και μόνο μέρα που συμβολίζει το ξέσπασμα του πολέμου του Οκτωβρίου του 1973, χρειάστηκαν περισσότερα από 30 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Τα περισσότερα από τα 20.513 μέτρα υπερυψωμένου αυτοκινητοδρόμου περνούν πάνω από την ξηρά, αλλά η γέφυρα διασχίζει τον ποταμό Νείλο δύο φορές, και με μισό εκατομμύριο ανθρώπους να τη χρησιμοποιούν κάθε μέρα, μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί κάνεις μέχρι και 45 λεπτά για να τη διασχίσει.
Chesapeake Bay Bridge-Tunnel – 24.140,16 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (4)
Οι αυτοκινητιστές που έκαναν το ταξίδι από το Norfolk στο Delaware Valley πριν από την κατασκευή της Chesapeake Bay Bridge- Tunnel θα έπρεπε να οδηγούν πολύ περισσότερο για να φτάσουν στον προορισμό τους. Μπορούν να ευχαριστούν αυτή τη γέφυρα που συνδυάζει και σήραγγα για την εξοικονόμηση περίπου μιάμισης ώρας οδήγηση.
Atchafalaya Basin Bridge – 29.291,280 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (5)
Οδηγώντας μέσα στη Λουιζιάνα, μερικές φορές οι ταξιδιώτες νιώθουν σαν να μην είναι πάνω σε μια γέφυρα, ειδικά στο σημείο μεταξύ Baton Rouge και Lafayette. Αυτό το σημείο του αυτοκινητοδρόμου περνά πάνω από την λεκάνη Atchafalaya, το μεγαλύτερο βάλτο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Donghai Bridge – 32.491,68 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (6)
Η 32.491,68 μέτρων Donghai Bridge είναι μια από τις μεγαλύτερες γέφυρες στον κόσμο που διασχίζουν τη θάλασσα. Εκτείνεται από τη Σαγκάη μέχρι το Yangshan περνώντας πάνω από τη θάλασσα της Νότιας Κίνας. Δυστυχώς, οι τουρίστες στην Κίνα δεν επιτρέπεται να οδηγούν, οπότε θα απολαύσετε αυτή την καλωδιακή γέφυρα από την άνεση ενός ταξί.
Runyang Bridge – 35.658,552 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (7)
Αν και οι περισσότεροι ταξιδιώτες επιλέγουν να θαυμάσουν τον ποταμό Yangtze από ένα κρουαζιερόπλοιο, μπορείτε επίσης να τον δείτε περνώντας από αυτή τη γέφυρα ταχείας κυκλοφορίας που συνδέει το Πεκίνο και τη Σαγκάη. Όταν η γέφυρα ολοκληρώθηκε το 2005, ήταν η τρίτη μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και η μεγαλύτερη στην Κίνα, μια χώρα με τεχνογνωσία στις μεγάλες γέφυρες.
Hangzhou Bay Bridge – 35.672,8776 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (8)
Η πόλη Hangzhou είναι διάσημη για τις γραφικές της γέφυρες στην περιοχή West Lake, αλλά φιλοξενεί επίσης μια πολύ μεγαλύτερη γέφυρα, την Hangzhou Bay Bridge. Χρειάστηκαν πάνω από 600 εμπειρογνώμονες και περίπου 10 χρόνια για να προγραμματίσουν και να σχεδιάσουν την καλωδιωτή γέφυρα, και πολλά από τα τμήματα της έπρεπε να κατασκευαστούν στην ξηρά και να μεταφερθούν στη θάλασσα.
Manchac Swamp Bridge – 36.710,112 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (9)
Στη Λουιζιάνα, περίπου το ένα τρίτο των αυτοκινητοδρόμων που διέρχονται την περιοχή περνούν από τη Manchac Swamp Bridge. Δεδομένου ότι κάθε ένας από τους τσιμεντένιους πασσάλους έπρεπε μεταφερθεί περίπου 76 μέτρα μέσα μέσα στον βάλτο, κάθε μίλι της γέφυρας κόστισε κατά μέσο όρο 7.000.000 δολάρια για να ολοκληρωθεί.
Lake Pontchartrain Causeway – 38.441,9856 μέτρα
Οι 10 μεγαλύτερες γέφυρες του κόσμου (10)
Σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες, η Pontchartrain Causeway είναι η μεγαλύτερη γέφυρα που περνά πάνω από το νερό, τα νερά της λίμνης της Νέας Ορλεάνης Pontchartrain για να είμαστε ακριβείς. Η γέφυρα είναι τόσο μεγάλη που για μια τεράστια απόσταση, δεν μπορούμε να δούμε ξηρά σε οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Πηγή: Newsbeast.gr

Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου

Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (1)
Τις πυραμίδες τις έχουν τιμήσει πολυάριθμοι πολιτισμοί: από τον ελληνικό και τον αιγυπτιακό μέχρι και τις κοινωνίες της λατινικής Αμερικής, την Κίνα κ.λπ.

Καμιά τους ωστόσο δεν έφτασε στο μέγεθος και τη χάρη της περίφημης Πυραμίδας του Χέοπα στην αρχαία αιγυπτιακή νεκρόπολη της Γκίζας, που χρονολογείται από το 2580 π.Χ. και άγγιξε το ύψος των 146 μέτρων!
Οι Αιγύπτιοι δεν είχαν ωστόσο το μονοπώλιο στην κατασκευή πυραμίδων, καθώς η ανθρωπότητα φάνηκε να μαγεύεται νωρίς από τα πυραμιδικά σχήματα, καταλήγοντας σε κάθε λογής παραλλαγές του αρχετυπικού μοτίβου.
Ας κάνουμε λοιπόν ένα ταξίδι στον κόσμο για να δούμε εναλλακτικές πυραμίδες που κατασκευάσαμε ως ανθρωπότητα ή που λίγο έλειψε να χτίσουμε, με τη λίστα μας να μην εξαντλεί φυσικά τις πυραμιδικές κατασκευές της οικουμένης…
  • Η Κολοσσιαία Πυραμίδα του Θανάτου
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (2)
Όλοι γνωρίζουμε ότι οι περίφημες αιγυπτιακές πυραμίδες ήταν στην ουσία ταφικά μνημεία των φαραώ. Την ελιτίστικη αυτή προσέγγιση των πυραμίδων θέλησε να καταστρατηγήσει ο Thomas Willson το 1829, όταν πρότεινε μια νέα λύση για τον υπερπληθυσμό των λονδρέζικων κοιμητηρίων: ένα πυραμιδικό μαυσωλείο που θα μπορούσε να στεγάσει όχι λιγότερους από 5 εκατομμύρια νεκρούς! Το ύψος της θα άγγιζε το δυσθεώρητο νούμερο των 94 ορόφων και θα χτιζόταν στην καρδιά της αγγλικής πρωτεύουσας, με το μνημείο να γίνεται πόλος έλξης τουριστών. Οι αξιωματούχοι της πόλης και οι κάτοικοι δεν αγκάλιασαν βέβαια με την ίδια θέρμη το σχέδιο, το οποίο βρήκε τη θέση του στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας…
  • Η Ρωμαϊκή Πυραμίδα
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (3)
Οι Ρωμαίοι συνδέονται συνήθως με αμφιθέατρα, ναούς και αγάλματα, παρά το γεγονός ότι στο κέντρο της Ρώμης φιγούραρε η ηλικίας 2.000 ετών και ύψους 37 μέτρων πυραμίδα, φόρος τιμής στη νεοαποκτηθείσα ρωμαϊκή επαρχία της Αιγύπτου. Οι Ρωμαίοι θαμπώθηκαν από την επιβλητικότητα των αιγυπτιακών ταφικών μνημείων και θέλησαν τη δική τους, σε ρωμαϊκό στιλ φυσικά, με τη μοίρα της ωστόσο να ακολουθεί την αντίστοιχη των αιγυπτιακών: λεηλατήθηκε πολλάκις…
  • Η Αναποδογυρισμένη Υπόγεια Πυραμίδα
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (4)
Τι κάνεις όταν θέλεις να χτίσεις μια πυραμίδα 65 ορόφων στην καρδιά της πυκνοκατοικημένης Πόλης του Μεξικού; Την αναποδογυρίζεις και την κάνεις υπόγεια φυσικά! Αυτό πρότεινε τουλάχιστον μεξικανική αρχιτεκτονική φίρμα, ως φόρο τιμής στις πυραμίδες των παλιότερων πολιτισμών της χώρας. Το φιλόδοξο σχέδιο θα φιλοξενούσε σπίτια, γραφεία και πολυκαταστήματα, το κόστος των 800 εκατομμυρίων δολαρίων δεν ενθουσίασε ωστόσο τους αξιωματούχους της πόλης, που το σκέφτονται ακόμα…
  • Η Μεγάλη Πυραμίδα της Τσολούλα
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (5)
Ποια είναι άραγε η μεγαλύτερη πυραμίδα του κόσμου; Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας; Όχι δα, καθώς υπάρχει μία που είναι διπλάσια σε μέγεθος! Παρά το γεγονός ότι είναι χαμηλότερη από τη μεγαλοπρεπή αιγυπτιακή, η Μεγάλη Πυραμίδα της Τσολούλα (επίσης γνωστή με το λιγότερο πιασάρικο όνομα-γλωσσοδέτη Tlachihualtepetl) είναι πολύ ευρύτερη. Βρίσκεται στο κεντρο-ανατολικό Μεξικό και έχει χτιστεί σε μια περίοδο χιλιάδων κυριολεκτικά ετών, από τον 3ο αιώνα π.Χ. ως τον 9ο αιώνα μ.Χ., από μια σειρά γηγενών πολιτισμών της περιοχής, που πρόσθεταν ολοένα και περισσότερα στρώματα στην κατασκευή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα κολοσσιαίο οικοδόμημα, με το κερασάκι στην τούρτα να προστίθεται από τους ισπανούς κατακτητές τον 16ο αιώνα, όταν έχτισαν στην κορυφή του λόφου που τη στεγάζει μια εκκλησία…
  • Οι Πυραμίδες του Σουδάν
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (6)
Την ώρα που θεωρούμε την Αίγυπτο ως την «πρωτεύουσα» των πυραμίδων, υπάρχει μια χώρα που διαθέτει τουλάχιστον διπλάσιο αριθμό από τα θαυμαστά αυτά οικοδομήματα: το Σουδάν (Βόρειο Σουδάν, μετά τον πρόσφατο χωρισμό του κράτους). Οι σουδανικές πυραμίδες χρονολογούνται κυρίως από τον 3ο αιώνα π.Χ., κάπου οχτακόσια χρόνια μετά την ανέγερση της τελευταίας αιγυπτιακής πυραμίδας δηλαδή. Περισσότερες από 250 πυραμίδες, με ύψος που κυμαίνεται από 6-36 μέτρα, βρέθηκαν στο Σουδάν τα τελευταία χρόνια, γεγονός που υποδεικνύει ότι οι αρχαιολόγοι έχουν ακόμα πολλά να ανασύρουν από τη λήθη…
  • Το Πυραμιδικό Μαυσωλείο του Πρώτου Αυτοκράτορα της Κίνας
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (7)
Μπορεί να μη σώζονται και πολλά πλέον από το περίφημο ταφικό μνημείο, ήταν ωστόσο ασυναγώνιστο στα χρόνια του: χτισμένο από το 246-208 π.Χ., περιείχε πιο πολλές παγίδες και από ταινία του Ιντιάνα Τζόουνς ακόμα. Κατασκευασμένο ως αναπαράσταση του αυτοκρατορικού παλατιού και του Σύμπαντος, το Πυραμιδικό Μαυσωλείο φιλοξενούσε όλες τις παλλακίδες του αυτοκράτορα, καθώς και τις χιλιάδες των εργατών που το έχτισαν, στην προσπάθεια να μην αποκαλυφθούν ποτέ τα μυστικά του…
  • Η Αναποδογυρισμένη Πυραμίδα της Σλοβακίας
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (8)
Τι να πει και ο κακόμοιρος ο αρχιτέκτονας; Περνά μήνες για να τελειοποιήσει τα σχέδια και τις μετρήσεις του για να διαβάσουν κατόπιν οι μηχανικοί τα σχέδιά του ανάποδα! Αυτό φαίνεται να συνέβη το 1983 στην κατασκευή του 80μετρου Radio Building της Μπρατισλάβα, που φιλοξενεί πλέον συναυλιακό χώρο…
  • Η Τεράστια Πυραμίδα των Γερμανικών Κρανών του Α’ Παγκοσμίου
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (9)
Μπορεί να μην κράτησε πολύ, αλλά έστω και για λίγο η Νέα Υόρκη είχε τη δική της πυραμίδα! Στο τέλος λοιπόν του Α’ Παγκοσμίου, χιλιάδες κράνη γερμανών στρατιωτών μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ και στήθηκαν σε σχηματισμό πυραμίδας στο Grand Central Terminal ως ένα είδος μακάβριου μνημείου για τον αμερικανικό θρίαμβο. Κι ενώ σήμερα κάτι τέτοιο θα φάνταζε βάρβαρο, ήταν αναμφίβολα καλύτερο από αυτό που έκανε ο μογγόλος κατακτητής Ταμερλάνος: κατά τη διάρκεια πολιορκίας, σήκωσε μια πυραμίδα από ανθρώπινα κρανία 90.000 ανθρώπων για να σπείρει τον τρόμο στους πολιορκημένους. Προφανώς και δούλεψε…
  • Η Γερμανική Πυραμίδα του Θανάτου
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (10)
Πρόσφατα, το 2007, μια ομάδα γερμανών επιχειρηματιών αποκάλυψαν το σχέδιό τους για μια πολύχρωμη πυραμίδα ύψους 580 μέτρων που θα στέγαζε τις στάχτες 40 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Με περίπου 1.000 δολάρια, ο καθένας θα μπορούσε να αποτεφρωθεί και να στεγαστεί στην κολοσσιαία γερμανική πυραμίδα. Παραδόξως, το project χρηματοδοτήθηκε από τη γερμανική κυβέρνηση με 100.000 ευρώ, η έλλειψη ωστόσο άλλων χρηματοδοτών και η σφοδρή αντίδραση των κατοίκων το έκαναν να περάσει στα «ψιλά». Εγγραφές μάλιστα για μια θέση στην πυραμίδα συνεχίζουν να συλλέγονται…
  • Η Πυραμίδα του Άρη
Εναλλακτικές πυραμίδες από τα πέρατα του κόσμου (11)
Ποιος είπε ότι οι πυραμίδες περιορίζονται στη Γη; Το περίφημο όχημα Curiosity που στάλθηκε από τη NASA για να εξερευνήσει τον Άρη βρήκε κάτι αρκετά περίεργο: μια πυραμίδα που μοιάζει λες και την έχτισαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι (ή μήπως συνέβη το ακριβώς αντίθετο;)! Οι επιστήμονες την αποδίδουν σε αιολική διάβρωση, οι συνωμοσιολόγοι ωστόσο ορκίζονται ότι είναι τρανταχτή απόδειξη ότι οι Αρειανοί είναι οι πρόγονοί μας…
Πηγή: newsbeast.gr