BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Ταξίδι στον Κάτω Κόσμο!

Πύλες που εθεωρείτο ότι οδηγούν στον κάτω κόσμο, στο βασίλειο του αδη, υπήρχαν αρκετές στην αρχαία Ελλάδα. τώρα προστίθεται και μία ακόμη τολμηρή άποψη για τη νεολιθική  προδρομική «πύλη του αδη», στο σπήλαιο της αλεπότρυπας διρού .

Η πεποίθηση ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι έχει το ισοδύναμό της στις πεποιθήσεις των Ελλήνων. Έτσι και ο θάνατος είναι ένα ταξίδι στον Κάτω Κόσμο.

Κατά μια αρχαιότατη δοξασία, ο Κάτω Κόσμος βρισκόταν πέραν του Ωκεανού που έζωνε τη γη, περνώντας σαν τον Οδυσσέα από τη σκοτεινή χώρα των Κιμμερίων. Η πιο διαδεδομένη αντίληψη ήθελε την ψυχή του νεκρού να περνάει τρεις ποτάμιες διόδους, τον Αχέροντα, τον Κώκυτο, τον Πυριφλεγέθοντα και να διασχίζει με τη βάρκα την Αχερουσία Λίμνη, αφού τα νερά, υπογραμμίζει ο αρχαιολόγος και ερευνητής των προϊστορικών θρησκειών Χρήστος Μπουλώτης, σε κάθε σπήλαιο, λίμνη, πηγάδι, ποτάμι -δυνητικά- επικοινωνούν και οδηγούν στον Κάτω Κόσμο. Όμως σύμφωνα με μιαν «Ιερή Τοπογραφία», υπήρχαν κάποια περάσματα αναγνωρισμένα απ'' όλους τους Έλληνες: οι πύλες του αδη.

Ο Ηρακλής για να φθάσει στον Κάτω Κόσμο και να συλλάβει τον Κέρβερο, χρησιμοποίησε την πύλη του Ταινάρου, ενώ και το βαθύ άνοιγμα, όπου έπεφταν τα Ύδατα της Στυγός, εθεωρείτο ότι οδηγεί στον αδη. Όμως η κατ'' εξοχήν πύλη του Κάτω Κόσμου ήταν ο Αχέρων ποταμός και σύνορά του το τέλμα της αποξηραμένης σήμερα Αχερουσίας Λίμνης στη Θεσπρωτία, όπου λειτουργούσε και το Νεκρομαντείο της Εφύρας. Εδώ και ο βαρκάρης Χάρων, ο οποίος ζητούσε τον οβολό του νεκρού για να τον οδηγήσει στο βασίλειο του αδη. αλλη πύλη του αδη βρισκόταν στο Ιερό της Χθονίας στην Ερμιόνη. Έξω από τη Νεάπολη της Ιταλίας υπήρχε το Σπήλαιο του Κυνός, ενώ Αχερουσία υπήρχε και στην Ποντοηράκλεια, όπως επίσης σπουδαίο Νεκρομαντείο λειτουργούσε και στην Κύμη και την Αβέρνη της Καμπανίας.

Χρειάσθηκε η ανέγερση μουσείου για τη στέγαση του μεγάλου πλήθους των ευρημάτων του περίφημου νεολιθικού σπηλαίου της Αλεπότρυπας Διρού

Φθάνοντας στον Κάτω Κόσμο, η ψυχή διέσχιζε το λιβάδι των ασφοδέλων και ξεχνούσε τα πάντα. Σύμφωνα με την αντίληψη των Ελλήνων, το βασίλειο του αδη ήταν ένας τόπος σκοτεινός όπου κυβερνούσε ο θεός αδης, αδελφός του Δία και του Ποσειδώνα, με τη σύζυγό του Περσεφόνη και δίκαζε τις ψυχές των νεκρών με τη βοήθεια τριών δικαστών, του Μίνωος, του Αιακού και του Ραδαμάνθυος. Οι φοβερές Ερινύες και οι τερατώδεις Κήρες τιμωρούσαν τους νεκρούς. Στον Κάτω Κόσμο υπήρχε η Κόλαση, ο Τάρταρος, υπήρχε και ο Παράδεισος των εκλεκτών, τα Ηλύσια Πεδία και η γη των Μακάρων, αλλά για το κυρίως σώμα των ψυχών υπήρχε η αντίληψη ότι περιπλανώνται σαν σκιές στους λειμώνες με τους ασφόδελους.

Με το αίμα των ζώων που θυσίαζαν οι ζωντανοί μπορούσαν ν'' ανακτήσουν ξανά τη φωνή και να μιλήσουν αποκαλύπτοντας αυτά που δεν γνώριζαν οι ζώντες.
«Πύλη» 5.200 ετών στον Διρό

Την πρωτότυπη και τολμηρή άποψη ότι στο νεολιθικό σπήλαιο της Αλεπότρυπας στον Διρό, με το μεγάλο λιμναίο σπήλαιο, υπήρξε τόπος λατρείας των νεκρών και το πρότυπο για τον Κάτω Κόσμο, πριν από 5.200 χρόνια, διατύπωσε σε συνέδριο ο αρχαιολόγος Γιώργος Παπαθανασόπουλος, ανασκαφέας του Διρού.

Ένας μεγάλος σεισμός το 3200 π.Χ. έφραξε για 5.000 χρόνια την είσοδο του σπηλαίου της Αλεπότρυπας στη Μάνη, και μέσα του ανθρώπους που παγιδεύτηκαν και πέθαναν από ασιτία. Το 1958, δύο σπηλαιολόγοι, το ζεύγος Πετροχείλου, ανακάλυψαν ξανά το σπήλαιο, διαπίστωσαν τον βασικό λόγο κατοίκησής του, την ύπαρξη πόσιμου νερού, αλλά βρήκαν και μια τεράστια αίθουσα λιμνών.

Σειρά είχε η αρχαιολογική εξερεύνηση, που διαπίστωσε ότι επί 25 αιώνες το σπήλαιο της Αλεπότρυπας παρείχε στον νεολιθικό άνθρωπο του Διρού καταφύγιο, κατοικία, εργαστήριο και αποθήκη αγαθών, νεκροταφείο, αλλά όπως υπογραμμίζει ο δρ Παπαθανασόπουλος αποτελούσε και τόπο λατρείας, που συνδέεται άμεσα με την πρακτική των ταφικών εθίμων.

Τρία είδη ταφής συναντώνται στην Αλεπότρυπα: η πρωτογενής, η ανακομιδή αλλά και η καύση των νεκρών, που γινόταν σε κόγχες, σε ένα ειδικό χώρο του σπηλαίου, έναν κεντρικό διάδρομο ακριβώς στην είσοδο της τεράστιας αίιθουσας των λιμνών. Ένα εντυπωσιακό πλήθος χιλίων σπασμένων αγγείων βρέθηκε σε αναρίθμητα θραύσματα μέσα στο παχύ στρώμα της καύσης. Η ανάλυση στον Δημόκριτο έδειξε ότι η τεφρώδης επίχωση, δεν αποκλείεται να προερχόταν από την καύση ρητινούχων ξύλων και αρωματικών θάμνων. Στο ίδιο στρώμα βρέθηκαν και καμένα οστά, ενώ όλα δείχνουν ότι η καύση των νεκρών γινόταν απευθείας στο σταλαγμιτικό δάπεδο, χωρίς μέριμνα για την τοποθέτηση της στάχτης του νεκρού σε τεφροδόχα αγγεία. Τα αγγεία που βρέθηκαν ήταν εξαιρετικής ποιότητας, πολλά από αυτά ήταν εισηγμένα και πολύ καλύτερα απ'' αυτά που χρησιμοποιούσαν οι νεολιθικοί άνθρωποι του σπηλαίου στην καθημερινή ζωή τους, και ήταν φανερό ότι κάποιος τα είχε πετάξει με ορμή στον τόπο της καύσης.
Λατρεία του Ποσειδώνα

Η λατρεία των οικείων νεκρών στην Αλεπότρυπα σχετίζεται με τη χθόνια θεότητα που προστάτευε τον Κάτω Κόσμο των νεκρών και ταυτόχρονα εξασφάλιζε από τη γη το πόσιμο νερό.

Ποιος άλλος θεός, αν όχι ο χθόνιος, αρχέγονος θεός προστάτης των πηγών, λιμνών, ποταμών, Ποσειδώνας; «Ο θάνατος στάθηκε το πρώτο και κυρίαρχο μυστήριο, το οποίο μαζί με την ανάμνηση και τη σφοδρή επιθυμία συνάντησης με τον θανόντα, οδήγησαν στην ιδέα του μεταφυσικού, της ζωής σ'' έναν άλλο κόσμο», σημειώνει ο κ. Παπαθανασόπουλος.

Δυόμισι χιλιάδες χρόνια αργότερα, τον 8ο αι π.Χ., σε μια μικρή σπηλιά στην άκρη του Ταινάρου, στον αρμό των Ασωμάτων, οι παλιοί κάτοικοι της Λακωνίας, που είχαν εν τω μεταξύ καταφύγει στην Αρκαδία για ν'' αποφύγουν τους Δωριείς, ίδρυσαν τον ναό του Ποσειδώνα και μετέθεσαν στη σπηλιά την είσοδο του Κάτω Κόσμου, μια πίστη που μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά.

Ας σημειώσουμε ότι οι αντιλήψεις και οι λατρείες των αρχαίων Ελλήνων για την ψυχή και τη συνείδηση διαμορφώθηκαν σταδιακά με το πέρασμα των αιώνων, αλλά δεν υπήρχε μια ενιαία επίσημη άποψη, όπως υπάρχει στον χριστιανισμό. Υπήρχε μια λαϊκή λατρεία, όπως αναπτύχθηκαν και μυστικιστικές θεωρίες - ορφικοί και πυθαγόρειοι - για την τύχη και την εξέλιξη της ψυχής μετά θάνατον. Το βασικό γνώρισμα όμως είναι ότι οι Έλληνες πίστευαν σε μια μορφή ύπαρξης της ψυχής μετά θάνατον και όχι στη μετενσάρκωση, και ο παράδεισός τους δεν βρισκόταν στον ουρανό, αλλά κάτω από τη γη.

Τρώμε... ΚΑΡΚΙΝΟ!!! Ποια είναι τα τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγουμε;;;

Σύμφωνα με μελέτες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και του Διεθνούς Ινστιτούτου Καρκίνου οι αιτίες που προκαλούν καρκίνο είναι περίπου γνωστές...
30% οφείλεται στο κάπνισμα, 33% στα τρόφιμα, 5% στην κληρονομικότητα και το υπόλοιπο 32% στις ακτινοβολίες, τους ιούς και τις ορμόνες. Στα τρόφιμα οφείλεται το 1/3 των καρκίνων του πεπτικού συστήματος. Μερικές απο τις ουσίες που προστίθενται στα τρόφιμα είτε από το περιβάλλον , είτε κατά την παρασκευή τους και θεωρούνται καρκινογόνες ή μεταλλαξιογόνες περιγράφονται παρακάτω:
Σολωμός, ξιφίας, γαλέος, τόνος
Τα ψάρια αυτά περιέχουν υδράργυρο σε πολλές περιπτώσεις πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Στην διάρκεια της θητείας μου στον ΕΦΕΤ τέσσερις φορές αποσύραμε από την αγορά ψάρια της κατηγορίας αυτής λόγω αυξημένης ποσότητας υδραργύρου .Ο υδράργυρος προέρχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό κυρίως που είναι μολυσμένος με υδράργυρο. Ο υδράργυρος συσσωρεύεται στον οργανισμό και προκαλεί βλάβες στον εγκέφαλο ,το κεντρικό νευρικό σύστημα και είναι ύποπτος για καρκινογένεση. Μάλιστα ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά στις έγκυες γυναίκες να μην καταναλώνουν αυτήν την κατηγορία ψαριών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και για τον υπόλοιπο πληθυσμό μια φορά τον μήνα .Παρόμοιες συστάσεις έχουν γίνει και από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων και από τους αντίστοιχους οργανισμούς Αυστραλίας και Καναδά. Επισημαίνεται σε κάθε περίπτωση ότι τα αναφερόμενα αφορούν μόνο αυτήν την κατηγορία ψαριών και όχι τα άλλα είδη τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για μια υγιεινή διατροφή και ιδιαίτερα τα ψάρια του Αιγαίου.
Επιπλέον ο σολομός ιχθυοτροφείων αλλά και ξιφίας, γαλέος και τόνος περιέχουν πολυχλωριομένα διφαινύλια (κλοφέν,.PCBs) τα οποία συσσωρεύονται στον οργανισμό, δρουν αθροιστικά και προκαλούν βλάβες στο ορμονικό σύστημα του οργανισμού και είναι ύποπτα για καρκινογενέσεις. Τα πολυχλωριομένα διφαινύλια προέρχονται από τους μολυσμένους ωκεανούς. Επισημαίνεται ότι τα ψάρια του Αιγαίου είναι απολύτως ασφαλή απο μετρήσεις που έχουν γίνει και είναι απαραίτητα για την υγιεινή διατροφή. Περαιτέρω η Πολιτεία πρέπει να κάνει περισσότερους και συστηματικότερους ελέγχους για τα εισαγόμενα ψάρια αυτής της κατηγορίας, που δυστυχώς δεν γίνονται.
Χρωστικές
Πριν λίγο καιρό αποσύρθηκε η ερυθρά χρωστική Ε120 ή καρμίνες ή οποία ήταν ύποπτη για καρκινογενέσεις και προστίθεται σε τρόφιμα και αναψυκτικά για να τους δώσει εντονότερο κόκκινο χρώμα. Η χρωστική Ε120 ή Red 2G παράγεται απο ψήσιμο είδους σκαθαριών σε 400 βαθμούς Κελσίου και απομόνωσης απο την σκόνη της χρωστικής. Στην διάρκεια της θητείας στον ΕΦΕΤ αποσύρθηκε η χρωστική Ε129 ως ύποπτη για καρκινογενέσεις που έμπαινε σε λουκάνικα, έτοιμα μπιφτέκια για να γίνονται πιο κόκκινα, σε πτηνοτροφές για να γίνεται ο κρόκος του αυγού πιο κίτρινος όπως και το χρώμα του κρέατος ...πιο αλανιάρικο, επίσης στις ιχθυοτροφές σολομού για να γίνεται το κρέας του σολομού πιο κόκκινο και σε μαρμελάδες για πιο έντονο κόκκινο χρώμα.. Παρατηρούμαι τις ετικέτες των τροφίμων και ιδιαίτερα των αναψυκτικών και δεν καταναλώνουμε εκείνες που περιέχουν πολλά Ε. Προτιμούμε φρέσκους χυμούς και φρέσκα φρούτα και λαχανικά εποχής.
Νιτρώδη, Νιτρικά
Τα νιτρώδη και νιτρικά άλατα που προστίθενται για συντήρηση σε καπνιστά ψάρια, κρέατα, αλλαντικά κλπ. μπορεί να αντιδράσουν με αζωτούχες ενώσεις των τροφών αυτών και να σχηματίσουν νιτροζαμίνες που είναι καρκινογόνες Οι νιτροζαμίνες προκαλούν καρκίνο του οισοφάγου και του ήπατος. Επίσης σε καπνιστά και ψεροξημένα τρόφιμα είναι πιθανόν να υπάρχουν κυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες όπως το βενζοπυρένιο, που είναι καρκινογόνοι. Περιορίζουμε την κατανάλωση αυτών των τροφών επίσης λόγω του οτι περιέχουν αυξημένες ποσότητες αλατιού και μπαχαρικών.
Κηπευτικά προϊόντα που αρδεύονται απο περιοχές που η γεώτρηση περιέχει νιτρικά ή είναι προϊόντα θερμοκηπίου που έχουν χρησιμοποιηθεί νιτρικά λιπάσματα, τότε είναι πιθανόν να περιέχουν νιτρικά που είναι ύποπτα για καρκίνους στο πεπτικό σύστημα .Επίσης το νερό γεωτρήσεων που περιέχει πάνω από 50mg/lt σε νιτρικά δεν πρέπει να καταναλώνεται ως πόσιμο.
Κονσέρβες
Στίς κονσέρβες υπάρχει ένα εσωτερικό επίχρισμα (επάλειψη) γι α να μην έρχεται σε επαφή το μέταλλο με το τρόφιμο.Το επίχρισμα αυτό είναι μία πλαστική ουσία που ονομάζεται ΔιςΦαινόλη Α( ΒΡΑ) που σταδιακά μεταφέρεται στο τρόφιμο Η ΒΡΑ είναι ύποπτη για βλάβες στο συκώτι, στα νεφρά, το αμυντικό σύστημα του οργανισμού,διαβήτη τύπου ΙΙ και καρκινογενέσεις. Έχουν αποσυρθεί απο την ΕΕ, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και Αυστραλία τα πλαστικά μπιμπερό από ΒΡΑ .
Κρεατικά στα κάρβουνα
Κρέατα και προϊόντα κρέατος που υπερψήνωνται στα κάρβουνα το λίπος στην υψηλή θερμοκρασία της φλόγας λιώνει αντιδρά με ανθρακούχες ενώσεις και σχηματίζει καρκινογόνες ουσίες που απορροφώνται από το κρέας. Το ίδιο συμβαίνει και για το καρβουνιασμένο κρεας. Τα τμήματα του καρβουνιασμένου κρέατος πρέπει να αφαιρούνται και το κρέας πρέπει να ψήνεται σε απόσταση απο την φλόγα ή χρήση ηλεκτρικής συσκευής.
Αφλατοξίνες
Γάλα, γαλακτοκομικά προϊόντα, τυρί κλπ, σπόροι, ξηροί καρποί εάν δεν παστεριοποιηθούν κατάλληλα ή οι ξηροί καρποί και σπόροι αποθηκευτούν σε χώρους υγρούς και θερμούς αναπτύσσονται μύκητες που παράγουν μυκοτοξίνες τις αφλατοξίνες που ενοχοποιούνται για καρκίνο του ήπατος. Δυστυχώς εδώ ο καταναλωτής είναι εντελώς απροστάτευτος και επιτείνεται με την απουσία συστηματικών ελέγχων.
Υπολείμματα φυτοφαρμάκων
Τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων αποτελούν πρόβλημα λόγω της μη συμμόρφωσης των αγροτών και της απουσίας ελέγχων από την πολιτεία. Τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων είναι ύποπτα για βλάβες στο ορμονικό σύστημα του οργανισμού ,το κεντρικό νευρικό σύστημα και για καρκινογενέσεις. Τα αυξημένα ποσοστά καρκινογένεσης τα τελευταία χρόνια μεταξύ των αγροτών οφείλεται στην χρήση φυτοφαρμάκων χωρίς προφυλάξεις (γάντια, στολές, μάσκες κλπ). Η απουσία ελέγχων από την πολιτεία καθιστά τους καταναλωτές απροστάτευτους απο τους κινδύνους που εγκυμονούν τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων των οποίων οι επιπτώσεις εμφανίζονται αργότερα.Μια συμβουλή προς καταναλωτές είναι να πλένουν καλά τα τρόφιμα αυτά, να ξεφλουδίζουν όσα ξεφλουδίζονται, να καταναλώνουν προϊόντα εποχής οχι θερμοκηπίου και σε περιπτώσεις βιολογικά προϊόντα.
Ακρυλαμίδη
Περισσότερο από δέκα χρόνια πριν στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Σουηδίας ανακοίνωσαν Σουηδοί επιστήμονες οτι αμυλούχα τρόφιμα που θερμαίνονταν σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 150 βαθμών Κελσίου σχηματίζονταν μια ουσία την ακρυλαμίδη και μάλιστα όσο υψηλότερη ήταν η θερμοκρασία τόσο μεγαλύτερη η ποσότητα της παραγόμενης ακρυλαμίδης. Έτσι παξιμάδια, δημητριακά πρωινού, κουραμπιέδες, τηγανητές πατάτες, φρυγανιές, τσίπς κάθε κατηγορίας, ποπ κόρν, κλπ κατά το ψήσιμο σχηματίζεται ακρυλαμίδη, η οποία θεωρείται ύποπτη καρκινογενέσεων.
Η ακρυλαμίδη δεν υπάρχει στα τρόφιμα που αναφέρθηκαν, αλλά σχηματίζεται κατά το ψήσιμο από αντίδραση αμυλούχων συστατικών με το αμινοξύ ασπαραγίνη. Οι βιομηχανίες τροφίμων προσπαθούν να περιορίσουν το ποσοστό ακρυλαμίδης στα τρόφιμα είτε μειώνοντας την θερμοκρασία είτε με διάφορες άλλες μεθόδους.
Το φαινόμενο παρακολουθείται από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων.
Οι επιπτώσεις στον οργανισμό από τα τρόφιμα αυτά, δεν εμφανίζονται άμεσα αλλά χρόνια αργότερα, καλό θα είναι όμως να περιορίζουμε την κατανάλωση των προϊόντων αυτών ,να καταναλώνουμε τρόφιμα με αντικαρκινική δράση ,και να καταναλώνουμε τρόφιμα με πολλές φυτικές ίνες διότι διευκολύνουν τις εκκενώσεις και έτσι αποβάλλονται οι καρκινογόνες ουσίες πριν απορροφηθούν από το παχύ έντερο. Η αντικαρκινική δράση κατηγοριών τροφίμων θα δημοσιευθεί σε επόμενο κείμενο.
omorfamystika.gr

Η Καθαρά Δευτέρα και τα έθιμά της στην Ελλάδα

Τα Κούλουμα γιορτάζονται διαφορετικά από τόπο σε τόπο, με ιδιαίτερες και παραδοσιακές εκδηλώσεις, αλλά και διάφορα έθιμα. Παντού όμως επικρατεί κέφι, φαγοπότι, χορός και τραγούδι.

To τριώδιο ολοκληρώνεται την Καθαρά Δευτέρα και ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία. Η ημέρα αυτή ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά και αποτελεί ημέρα νηστείας αλλά και αργίας.
Η καθαροδευτεριάτικη έξοδος στην εξοχή, ονομάζεται «κούλουμα» και περιλαμβάνει το πέταγμα του χαρταετού. Καιρού επιτρέποντος, όλοι βγαίνουν στην εξοχή, παίρνοντας μαζί τους νηστίσιμα φαγητά, διασκεδάζουν και χορεύουν.
Τα κούλουμα από τόπο σε τόπο γιορτάζονται διαφορετικά, με ιδιαίτερες και παραδοσιακές εκδηλώσεις, αλλά και διάφορα έθιμα. Παντού όμως επικρατεί κέφι, χορός και τραγούδι.

Ας δούμε μερικά από τα έθιμα που γιορτάζονται την Καθαρά Δευτέρα ανά την Ελλάδα…

Το έθιμο του Αγά στα Μεστά και σε άλλα χωριά της Χίου
Σε πολλά χωριά (Μεστά, Πυργί, Λιθί, Ολύμποι, Λαγκάδα), τηρείται κάθε χρόνο την Καθαρά Δευτέρα το παραδοσιακό έθιμο του Αγά, που ξεκίνησε από τον καιρό της Τουρκοκρατίας και σατιρίζει τις τότε δίκες των Τούρκων.
Ο αγάς , ο αυστηρός Τούρκος δικαστής, ορίζεται από τους κατοίκους. Η προετοιμασία για το έθιμο ξεκινάει από το πρωί και στη συνέχεια εισέρχεται στην κεντρική πλατεία πάνω σε ένα γαϊδουράκι ο αγάς και ο εισαγγελέας ρίχνοντας κομφετί.
Με βάση τις ποινές ο καθένας «υποχρεούται» να δώσει χρήματα, που προορίζονται για τον πολιτιστικό σύλλογο, ενώ καμιά φορά συμπεριλαμβάνεται και ο «ακάβαλος», χτυπήματα με ένα πλαστικό ρόπαλο!|

Το «Λαϊκό Δικαστήριο των Ανήθικων Πράξεων» στην Κάρπαθο

Την Καθαρά Δευτέρα στήνεται στην Κάρπαθο το «Λαϊκό Δικαστήριο των Ανήθικων Πράξεων», που αποτελεί μια ευκαιρία, κάθαρσης και απονομής της δικαιοσύνης στο ξεκίνημα της Σαρακοστής.
Κατηγορούμενοι είναι όσοι «ασχημονούν» ή προκαλούν με τις χειρονομίες τους, κάποιους άλλους. Οι «κατηγορούμενοι» οδηγούνται από τους «Τζαφιέδες», ένα είδος τοπικών χωροφυλάκων, που έχουν επιφορτιστεί με τη σύλληψη των «δραστών», ενώπιον της δικαιοσύνης. Οι γέροντες του νησιού, αναλαμβάνουν να δικάσουν τους «ασεβείς» και κάπως έτσι ξεκινούν αυτοσχέδιοι αστεϊσμοί και πειράγματα, σαν προπομπός της γιορτής που θα ακολουθήσει.

Οι «φουστανελάτοι» στη Νάξο

Στη Νάξο αναβιώνουν στοιχεία της διονυσιακής λατρείας, όπως οι «Κουδουνάτοι» και οι «Φουστανελάτοι». Την Καθαρά Δευτέρα, ξεχύνονται στους δρόμους οι «φουστανελάτοι», φορώντας φουστανέλες και σχηματίζοντας ομάδες, τα μπαϊράκια, με αρχηγό τον μπαϊραχτάρη, αυτόν δηλαδή που κρατάει το μπαϊράκι της ομάδας, ένα χοντρό καλάμι με χρωματιστό μαντήλι στην άκρη.
Οι ομάδες αυτές, τιμούν με την επίσκεψη τους τις γυναίκες των διπλανών χωριών, χορεύοντας μαζί τους στην κεντρική πλατεία με τη συνοδεία βιολιών και λαούτων. Με τη σειρά τους οι γυναίκες κάθε χωριού, τους περιποιούνται με φαγητά γλυκά και κρασί.

Το «Μπουρανί» στον Τύρναβο

Στον Τύρναβο της Λάρισας, οι ντόπιοι τιμούν τον θεό της βλάστησης και της γονιμότητας πίνοντας, τραγουδώντας, χορεύοντας, κρατώντας ψεύτικους φαλλούς και τρώγοντας το κατάλληλο έδεσμα (μπουρανί).
Το «μπουρανί» είναι τούρκικη λέξη και σημαίνει λαχανόρυζο (ή σπανακόρυζο) και σήμερα αποτελεί έδεσμα σε μορφή σούπας, από σπανάκι, τσουκνίδα, και ξύδι, που… σηματοδοτεί την έναρξη του χορού, των τραγουδιών και των άσεμνων εκφράσεων και των πειραγμάτων.

Ο «Βλάχικος γάμος» στη Θήβα

Στη περιοχή της Θήβας, την Καθαρά Δευτέρα, γίνεται η αναπαράσταση του «Βλάχικου γάμου». Είναι μια πολύχρωμη γαμήλια πομπή με παραδοσιακά όργανα, που αποτελεί παρωδία ενός ποιμενικού γάμου, με μια μεταμφιεσμένη ψευτονύφη.
Το έθιμο έχει τις ρίζες του στο 1830, τότε που οι τσοπάνηδες (Βλάχοι) από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία και τη Ρούμελη, εγκατέλειψαν την άγονη γη τους και αναζήτησαν γονιμότερο έδαφος κάπου νοτιότερα.

Η… εκτέλεση της γριάς Συκούς στη Μεσσήνη

Στη θέση Κρεμάλα στη Μεσσήνη, γίνεται η αναπαράσταση της εκτέλεσης της γριάς Συκούς, μιας γερόντισσας που κρεμάστηκε στην τοποθεσία αυτή με εντολή του Ιμπραήμ Πασά. Μετά την αναπαράσταση, μπορεί κάθε επισκέπτης να «κρεμαστεί» από τους ψευτοδήμιους της κρεμάλας.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, πραγματοποιείται παρέλαση με άρματα, μεταμφιεσμένους μικρούς και μεγάλους και χορευτικά συγκροτήματα.

Αλευρομουτζουρώματα στο Γαλαξίδι

Το Γαλαξίδι, το απόγευμα της Kαθαράς Δευτέρας, θυμίζει… εμπόλεμη ζώνη. Ομάδες ντόπιων, χωρισμένοι σε ομάδες, «μάχονται» μεταξύ τους στοχεύοντας, ο ένας τον άλλον, με αλεύρι και χρωματιστή σκόνη. Η συνήθεια έμεινε στην ιστορία ως «αλευροπόλεμος» ή «αλευρομουτζουρώματα» και γιορτάζεται από την «εποχή των καραβιών», γύρω στο 1840.
Οι συμμετέχοντες συγκεντρώνονται στο λιμάνι όπου αρχίζει ο αλευρομουτζουροπόλεμος με αλεύρι ή φούμο, γι’ αυτό και τα παλιά ρούχα ή κάποια ειδική στολή από νάιλον είναι απαραίτητα!

Και ο κατάλογος με τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας σε όλη την Ελλάδα, είναι μακρύς: οι «μουτζούρηδες» και το έθιμο της καμήλας στην Ξάνθη, ο «καλόγερος» στο Καλαμπάκι Δράμας, η Κηδεία της Μάσκας στη Ζάκυνθο

 http://www.clickatlife.gr

6 απλοί τρόποι για να προστατεύσετε το συκώτι σας

Πολλές φορές δεν του δίνουμε την σημασία που πρέπει και έτσι το συκώτι αποτελεί ένα από τα πιο...παραμελημένα ζωτικά μας όργανα, αν και επιτελεί σημαντικές εργασίες. Δείτε, πώς θα το προφυλάξετε από κάθε απειλή.

Το συκώτι είναι ένα από ζωτικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού και εκτελεί σημαντικές λειτουργίες του σώματος όπως είναι η αποτοξίνωση, η σύνθεση πρωτεϊνών και η παραγωγή ουσιών απαραίτητων για την πέψη των τροφών.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής επιβαρύνει συνολικά τον οργανισμό και διπλά το συκώτι, γι’ αυτό και η ανάγκη ενίσχυσης του οργάνου, που είναι υπεύθυνο για τον καθαρισμό του σώματος, καθίσταται ακόμα σημαντικότερη. Η υιοθέτηση μερικών απλών συνηθειών στα πλαίσια της καθημερινότητας όχι μόνο θα βοήθησει το συκώτι να κάνει σωστά τη δουλειά του, αλλά συνολικά την καλή υγεία του οργανισμού. Ακολουθούν 6 τρόποι για να επιστρέψουμε στο συκώτι, λίγη από την  πολύτιμη βοήθεια που εκείνο μας προσφέρει:
Πίνετε λεμονόνερο Αρχικά, προσπαθήστε να  πίνετε 8-10 ποτήρια νερό τη μέρα, καθώς έτσι βοηθάτε ακόμα περισσότερο το σώμα σας να καθαρίσει από τις τοξίνες που εισέρχονται σε αυτό καθημερινά. Αν μάλιστα καταφέρετε και κάθε πρωί πίνετε ένα ποτήρι με νερό, μαζί με το χυμό ενός λεμονιού τότε ακόμα καλύτερα. Το λεμόνι ενισχύει τις αποτοξινωτικές ιδιότητες του συκωτιού, ενώ το κιτρικό οξύ που βρίσκεται σε αυτό ωθεί το συκώτι σε περισσότερη παραγωγή χολής, που είναι ακόμα ένας τρόπος καθαρισμού του οργανισμού.
Κάνετε μαλάξεις
Καθώς είστε ξαπλωμένοι ανάσκελα δοκιμάσετε να κάνετε απαλό μασάζ στην περιοχή της χοληδόχου κύστης και του συκωτιού, τα οποία βρίσκονται στο δεξί μέρος του κορμού, στο ύψος του χαμηλότερου πλευρού. Το μασάζ θα βοηθήσει την καλή κυκλοφορία του αίματος στο συκώτι και την υγεία του οργάνου.
Τρώτε σταυρανθή λαχανικά Τρώτε τροφές που βοηθούν στην αναδόμηση του συκωτιού όπως είναι τα φυλλώδη λαχανικά, τα καρότα, η ρόκα, το λάχανο και οι λαχανίδες. Όταν θέλετε να αποτοξινώσετε το συκώτι σας, καταναλώνετε τουλάχιστον δυο μερίδες τη μέρα από αυτά τα λαχανικά, αλλά και μπόλικα κρεμμύδια, σκόρδο και μπρόκολο, στα οποία θα βρείτε θείο, το οποίο με τη σειρά του ενδυναμώνει τις αποτοξινωτικές ιδιότητες του συκωτιού. Το συκώτι χρειάζεται πλήθος θρεπτικών στοιχείων για να κάνει σωστά την αποτοξίνωση και έστω και μερική έλλειψη σε συστατικά μπορεί να πλήξει την καλή λειτουργία του. Γι’ αυτό το λόγο προσέχετε τι τρώτε και ενισχύετε τον οργανισμό σας με μέταλλα και βιταμίνες.
Δώστε έμφαση στα μεταλλικά στοιχεία
Τα μεταλλικά στοιχεία είναι απαραίτητα για τη διαδικασία της αποτοξίνωσης, γι’ αυτό καλό θα ήταν λαμβάνουμε ικανές ποσότητες καθημερινά. Επιλέγετε τροφές που περιέχουν μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, νάτριο, σίδηρο, ψευδάργυρο, σελήνιο, και μαγγάνιο, όπως είναι το κατσαρό λάχανο, το μπρόκολο, το σπανάκι, οι μπανάνες, οι ηλιόσποροι και τα αμύγδαλα.
Μην υπερφορτώνετε το συκώτι σας Η δουλειά του ήπατος είναι ήδη σκληρή, χωρίς το αλκοόλ και τα παυσίπονα που τόσο εύκολα λαμβάνουν οι περισσότεροι. Μικρές μεν, τακτικές δε λήψεις παυσίπονων φαρμάκων μπορούν να οδηγήσουν σε ηπατική ανεπάρκεια με τα χρόνια ενώ να θυμάστε να καταναλώνετε αλκοόλ πάντα με μέτρο.
Λαμβάνετε συμπληρώματα ενίσχυσης της ηπατικής λειτουργίας
Το γάλα από γαϊδουράγκαθο, η κουρκούμη και η πικραλίδα προστατεύουν και ενισχύουν σημαντικά την καλή υγεία του συκωτιού. Εντάξτε τα παραπάνω στην καθημερινή σας διατροφή και θα κάνετε μεγάλο καλό στο συκώτι σας.  Δοκιμάστε 45 mg κουρκούμη, 400 mg εκχύλισμα πικραλίδας ή 400 mg γάλα γαϊδουράγκαθου καθημερινά.
 http://www.clickatlife.gr

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη

πλανήτης μας έχει κρύβει τόση ομορφιά που θα ήταν αδύνατο να χωρέσει όχι μόνο σε ένα, αλλά σε αμέτρητα αφιερώματα. Ας πάρουμε ωστόσο μια μικρή γεύση, με 20 εκπληκτικές φωτογραφίες από αξιοθέατα του πλανήτη, για όλα τα γούστα.

Antwerp, Βέλγιο
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (1)
Snow Cathedral, Ιταλία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (16)
Innsbruck, Αυστρία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (7)
Cave of Crystals, Μεξικό
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (5)
Terraced Rice Field, Κίνα
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (19)
Skaftafell, Ισλανδία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (15)
Καταρράκτης Balaa – Chatine, Λίβανος
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (2)
Sun Island, South Ari Atoll, Μαλδίβες
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (17)
Tree Tunnel, Βέλγιο
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (20)
Rio Celeste, Κόστα Ρίκα
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (13)
Eiffel Tower την Πρωτοχρονιά, Παρίσι, Γαλλία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (12)
Μετέωρα, Θεσσαλία, Ελλάδα
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (10)
Takachiho Gorge, Miyasaki, Ιαπωνία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (18)
Bridge Tea Rooms, Bradford-Upon-Avon, Αγγλία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (4)
Boat Hotel, Cocoa Island, Μαλδίβες
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (3)
Μιλάνο, Ιταλία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (11)
Korakaram Highway, Πακιστάν
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (9)
Interlaken, Ελβετία
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (8)
Sagrado Cenote Azul, Cancun
20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (14)
Ναυάγιο, Ζάκυνθος, Ελλάδα20 εκπληκτικά αξιοθέατα του πλανήτη (6)

Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις;

Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (1)
Τα «βαφτίσια» και η μυθολογική καταγωγή των ονομάτων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης είναι λίγο-πολύ σε όλους μας γνωστά: Η θεά Αθηνά νίκησε τον Ποσειδώνα στην μάχη για την προστασία της πόλης, ενώ η μυθική γοργόνα-αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σύζυγος του ιδρυτή της πόλης, Θεσσαλονίκη, φρόντισε να δώσει το όνομά της στην Νύμφη του Θερμαϊκού. Για τις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις, όμως, είστε σίγουροι ότι γνωρίζετε πώς έλαβαν τα ονόματά τους;

Αναζητώντας γιατί… λέμε την Καρδίτσα, Καρδίτσα και την Σπάρτη, Σπάρτη, «σκοντάψαμε» πάνω σε δεκαοκτώ ενδιαφέρουσες, τουλάχιστον από τοπωνυμικής πλευράς, ιστορίες που κρύβουν τα ονόματα ελληνικών πόλεων και τις μοιραζόμαστε μαζί σας.
  • Κατερίνη
Μία… Κατερίνα ευθύνεται για το όνομα της πόλης, αλλά το ζήτημα είναι ποια: Πρόκειται για την Αικατερίνη της Αλεξανδρείας, μιας χριστιανής που μαρτύρησε, σύμφωνα με την Εκκλησία, στην Αίγυπτο τον 4ο αιώνα. Το όνομά της, «Αικατερίνα», σημαίνει «αιέν καθαρινά», δηλαδή «η πάντοτε αγνή», αλλά δεν έχει βρεθεί καμία ιστορική μαρτυρία για την εν λόγω Αγία. Έτσι, εικάζεται πως πρόκειται για μία επινοημένη μορφή του Χριστιανισμού, που θα μπορούσε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος της Υπατίας, της περίφημης ελληνίδας φιλοσόφου που δολοφονήθηκε άγρια στην Αίγυπτο από τους Χριστιανούς, αφού υποστήριξε προχωρημένες για την εποχή επιστημονικές θεωρίες.
  • Ναύπλιο
Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (2)
Η πιο διαδεδομένη εκδοχή θέλει την αργολική πρωτεύουσα να «βαφτίστηκε» από τον Ναύπλιο, γιο του Ποσειδώνα που φέρεται να ίδρυσε την Ναυπλία. Αρχαίες πηγές, ωστόσο, υποστηρίζουν πως το τοπωνύμιο «Ναυπλία» προϋπήρχε του μυθικού ήρωα, και πως αναφέρεται στο «καλό αραξοβόλι» που προσέφερε στα καράβια (εκ του ναύς και πλέω).
  • Άρτα
Ως Αμβρακία ξεκίνησε η πολιτεία της σημερινής Άρτας στα αρχαία χρόνια, και περί τα 1000μ.Χ. μετονομάστηκε. Η πιο διαδεδομένη θεωρία συνδέει το όνομα με το λατινικό arta (το θηλυκό γένος του επιθέτου artus) που σημαίνει στενή. Κατά μία άλλη άποψη, που διατυπώθηκε στα βυζαντινά χρόνια, το όνομα Άρτα προέρχεται από το ρήμα αρτίζομαι και την φράση «Άρτα αρτυμή του κόσμου», που απέδιδε στην πόλη τα εύσημα για την παραγωγή σιτηρών, με τα οποία «τάιζε τον κόσμο».
  • Κοζάνη
Μια ομάδα ηπειρωτών ευθύνεται για την σημερινή ονομασία της Κοζάνης: Τον 14ο αιώνα, σημαντικός πληθυσμός ηπειρωτών έφυγε από τις περιοχές Πρεμέτη και Κόζδιανη, αφού κυνηγήθηκαν από Τουρκαλβανούς. Μία από τις περιοχές στις οποίες κατέφυγαν ήταν αυτή της σημερινής Κοζάνης, που αρχικά ονομάστηκε Κόζδιανη, λόγω της καταγωγής των συγκεκριμένων ηπειρωτών από το ομώνυμο χωριό. Με τα χρόνια, το Κόζδιανη έγινε Κόζιανη, και τελικά με το «χεράκι» των λογίων πήρε την σημερινή του μορφή.
  • Τρίκαλα
Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (3)
Όχι, το όνομα της όμορφης θεσσαλικής πόλης δεν παραπέμπει σε μέρος όπου περνούν… τρεις φορές καλά. Η ονομασία οφείλεται στην αρχαία πόλη Τρίκκα (ή Τρίκκη), που ιδρύθηκε με αυτό το όνομα πριν πέντε ολόκληρες χιλιετίες προς τιμήν της νύμφης Τρίκκης, κόρης του Πηνειού. Ακόμη και σήμερα, άλλωστε, ο δήμος ονομάζεται «Τρικκαίων».
  • Μεσολόγγι
Ιταλική χροιά έχει η καταγωγή της ονομασίας της γνωστής για την… έξοδό της πόλης. Η πρωτεύουσα της Αιτωλοακαρνανίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά με αυτό το όνομα κατά την ναυμαχία του Λεπάντο κοντά στη Ναύπακτο. Οι Ιταλοί που βρέθηκαν σε αυτή τη ναυμαχία ανέφεραν την τοποθεσία ενώνοντας τις λέξεις «Mezzo» και «langi», που σημαίνει «μέρος που περιβάλλεται από λίμνες».
  • Σπάρτη
Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (4)
Η ούτως ή άλλως πλούσια Ιστορία της Σπάρτης ξεκινά από πολύ βαθιά στην αρχαιότητα, όταν ο Λέλεγας έγινε ο πρώτος βασιλιάς της περιοχής, που προς τιμήν του ονομάστηκε Λελεγία ή Λακωνία. Εγγονός του Λέλεγα ήταν ο Ευρώτας, που σύμφωνα με τον θρύλο διαρρύθμισε την κοίτη του ποταμού – γι’ αυτό και πήρε το όνομά του- ο οποίος, όταν έγινε βασιλιάς, απέκτησε μια κόρη, τη Σπάρτη. Μετά τον θάνατο του Ευρώτα, στον θρόνο ανέβηκε ο σύζυγος της Σπάρτης και γιος της Ταΰγέτης (και να πώς πήρε το όνομά του και το γειτονικό βουνό), ο Λακεδαιμόνιος. Αυτός ήταν που ονόμασε την πόλη Σπάρτη, για να τιμήσει τη γυναίκα και βασίλισσά του.
  • Καρδίτσα
Σλαβικές και όχι… οργανικές ρίζες έχει το όνομα της θεσσαλικής πόλης. Συγκεκριμένα, η λέξη «καρδίτσα» θεωρείται παραφθορά της σλαβικής λέξης «gradista», που σημαίνει «οχυρωμένος τόπος». Επομένως, σε κάποιο οχυρό φέρεται να οφείλει το όνομά της η Καρδίτσα, παρ’ ότι η σκαπάνη ουδέποτε αποκάλυψε κάποιο σχετικό εύρημα στην περιοχή.
  • Τρίπολη
Η πόλη της… βελανιδιάς σημαίνει, σε μια προσπάθεια απλοποιημένης ερμηνείας το όνομα της Τρίπολης. Κι αυτό γιατί το αρχικό όνομά της ήταν «Dabrolitza», που στα σλαβικά σημαίνει «η πόλη με τους δρυς». Ο οικισμός πιθανότατα ιδρύθηκε από πληθυσμούς των σκλαβηνιών της Πελοποννήσου – αργότερα αναφέρθηκε ως Υδρομπολιτζά, Τροπολιτσά και τελικά, Τρίπολη.
  • Καρπενήσι
Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (5)
Και από την πόλη της βελανιδιάς περνάμε στην πόλη… των σφενδάμων. Συγκεκριμένα, η λέξη Καρπενήσι κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την λατινικής προέλευσης κουτσοβλάχικη λέξη «karpen-isu», η οποία μεταφράζεται ως «η τοποθεσία όπου αφθονούν τα σφενδάμια». Υπάρχει, ωστόσο και δεύτερη εκδοχή, που κάνει λόγο για συγγένεια με την τουρκική λέξη karbenis, ήτοι «τόπος σκεπασμένος από χιόνι».
  • Κομοτηνή
Γνωρίζατε ότι η Κομοτηνή μέχρι το 1920 ονομαζόταν… Κουμουτζηνά; Το οχυρό των Κομοτηνών ή Κουμουτζηνών είχε αναδειχθεί σε σημαντικό αστικό κέντρο τα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Η ονομασία Κουμουτζηνά ήταν βυζαντινή, ενώ το 1344 εμφανίστηκε και η πρώτη αναφορά σε οθωμανικές πηγές στην πόλη «Γκιουμουλτζίνα». Το όνομα Κομοτηνή ορίστηκε επισήμως το 1920 ως η λόγια μορφή του μάλλον… κακόηχου βυζαντινού ονόματος.
  • Κιλκίς
Καλλικώς ονομαζόταν στα αρχαία χρόνια το σημερινό Κιλκίς, που στους αιώνες οι οποίοι μεσολάβησαν από την πρώτη ονομασία μέχρι τη σύγχρονη, γνώρισε πολλές «μεταμορφώσεις». Στα ρωμαϊκά χρόνια, η πολιτεία αποτέλεσε Ρωμαϊκό σταθμό και ονομάστηκε Κάλλικουμ (Callicum), ονομασία δανεισμένη από το αρχικό «Καλλικώς», που ήταν το δερμάτινο κόσκινο με το οποίο συλλεγόταν ο χρυσός από τον ποταμό Εχέδωρο. Αργότερα, εξαιτίας του οικισμού «Καλλικό», ο ποταμός ονομάστηκε Γαλλικός, όπως αποκαλείται έως και σήμερα. Τον 5ο αιώνα, στο λόφο της περιοχής ιδρύθηκε η μονή της Παναγίας της Καλλικούς και γύρω από αυτή σχηματίστηκε οικισμός, στον οποίο κατέφτασαν οι κάτοικοι του κατεστραμμένου Καλλικού. Αυτός ο πληθυσμός μπόρεσε να ξανασταθεί στα πόδια του όταν ο βυζαντινός αυτοκράτορας Βασίλειος Β’ κατέστρεψε τον βουλγαρικό στρατό. Έτσι, ίδρυσαν μια μικρή κωμόπολη με το όνομα Καλλικούς, που εκ παραφθοράς μετονομάστηκε διαδοχικά σε Καλκούσι και Κιλκίσι, και τελικά Κιλκίς.
  • Λαμία
Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (6)
Πώς συνδέεται η ονομασία της πόλης της Λαμίας με μια… ακόλαστη χήρα; Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη χτίστηκε από τον Λάμο, τον γιο του Ηρακλή και της Ομφάλης, της ακόλαστης βασίλισσας της Λυδίας που φέρεται να… αγόρασε τον Ηρακλή από τον Ερμή. Υπάρχουν όμως και άλλες εκδοχές για την ονοματοδοσία της πόλης: Η πρώτη κάνει λόγο για τη Λαμία, Βασίλισσα των Τραχινίων και κόρη του Ποσειδώνα, που χάρισε το όνομά της στην αρχαία πόλη. Η δεύτερη, η γλωσσολογική, αναφέρει την συγγένεια του ονόματος με της λέξεις «λαιμός» ή «λάμος» που σημαίνουν «βάραθρο» και «λαίμαργος» αντίστοιχα. Το «λαίμαργο βάραθρο» αναφέρεται προφανώς στο μεγάλο ρέμα που περνούσε μέσα από την πόλη στα αρχαία χρόνια, στο οποίο μάλιστα πιθανολογείται ότι ζούσαν πολλές λάμιες. Τέλος, υπάρχει και η πιο απλή εξήγηση που δίνει ο Αριστοτέλης: Λαμία είναι επίθετο που χαρακτηρίζει την περιοχή η οποία βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λόφους.
  • Αλεξανδρούπολη
Άλλη μια πόλη που απέκτησε σχετικά πρόσφατα το σύγχρονο όνομά της, η Αλεξανδρούπολη αποκαλούταν Δεδέαγατς ως το 1919, κάτι που μεταφραζόταν ως «το δέντρο του παππού» και αναφερόταν στην τοπική παράδοση περί ενός σοφού δερβίση που θάφτηκε δίπλα από ένα δέντρο στην τοποθεσία που χτίστηκε η πόλη. Το όνομα «Αλεξανδρούπολη» το οφείλει, όχι στον Μέγα Αλέξανδρο, όπως θα ήταν η πρώτη σκέψη καθενός, αλλά στον Βασιλιά της χώρας Αλέξανδρο, που σκοτώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1910 και η πόλη επαναβαφτίστηκε προς τιμήν του.
  • Καβάλα
Μια ιταλική πόλη, ένα άλογο και ο Μέγας Αλέξανδρος διεκδικούν την πατρότητα του ονόματος της Καβάλας. Η πρώτη θεωρία θέλει τους πρώτους κατοίκους της πόλης να προέρχονται από την αρχαία πόλη Σκαβάλα. Η δεύτερη κάνει λόγο για την ιταλική λέξη cavallo που σημαίνει άλογο, όνομα που απέδωσαν οι Γενουάτες στην πόλη, επειδή όταν την αντίκρισαν από μακριά τους θύμισε το σχήμα του συμπαθούς τετράποδου. Τέλος, υπάρχει και η εκδοχή της λαϊκής παράδοσης, αυτή που θέλει, σύμφωνα με το βιβλίο «Καβάλα-Άλλοτε και Τώρα»- τον Μέγα Αλέξανδρο να φτάνει στην πόλη με τον Βουκεφάλα και να αναφωνεί «ω, τι ωραία καβάλα!»
  • Έδεσσα
Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ελληνικές πόλεις; (7)
«Πύργος μέσα στο νερό» σημαίνει κυριολεκτικά το όνομα της Έδεσσας. Συγκεκριμένα, η λέξη προέρχεται από το φρυγικό «wέδες» (υδάτινη πόλη ή πύργος), το οποίο αποδόθηκε στην πόλη εξαιτίας των ψηλότερων καταρρακτών της Ελλάδας που «λούζουν» την περιοχή, αυτούς του ποταμού Βόδα.
  • Καλαμάτα
Τον Μεσαίωνα, η πόλη της νότιας Πελοποννήσου που λεγόταν Φεραί έλαβε το όνομα Καλαμάτα, το οποίο διατηρεί ως και τις μέρες μας. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζατε είναι πως οφείλεται σε μια χριστιανική εικόνα. Πρόκειται για την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Καλομάτας, που φυλασσόταν σε μοναστήρι της πόλης. Μάλιστα, η λαϊκή παράδοση θέλει την εικόνα να λυγίζει ακόμη και έναν οθωμανό αγά, ο οποίος αλλαξοπίστησε μπροστά στα θαύματα που είδε. Η εικόνα φυλάσσεται ακόμα και σήμερα στην πόλη, στον ναό της Υπαπαντής.
  • Λάρισα
Η θεσσαλική πρωτεύουσα κατοικείται εδώ και τέσσερις χιλιετίες, με αποτέλεσμα η προέλευση του ονόματος να αποτελεί μυστήριο και να υπάρχουν μόνο εικασίες. Οι επικρατέστερες από αυτές είναι οι εξής: Πρώτον, η Λάρισσα προήλθε από την Πελασγική λέξη λάας που σημαίνει βράχος, λίθινη ακρόπολη, απ’ όπου και η λέξη λαός. Επίσης, σύμφωνα με άλλη εκδοχή η νύμφη Λάρισα παίζοντας με το τόπι της δίπλα στον Πηνειό, γλίστρησε και πνίγηκε στα νερά του και από τότε η πόλη πήρε το όνομά της. Η Λάρισα, σύμφωνα με τον μύθο ήταν σύζυγος του Ποσειδώνα και μητέρα του Αχαιού, του Φθία και του Πελασγού, ενώ τέλος Λάρισος λεγόταν και ένας εκ των πιθανολογούμενων ιδρυτών της πόλης, που ήταν γιος του Πελασγού και έκτισε τον οικισμό πριν 4.000 χρόνια.
Πηγή: in2life.gr

10 ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι

Είμαστε σίγουρα πολύ προσεκτικοί όταν επιλέγουμε μανιτάρια, όμως υπάρχουν και άλλες τροφές που μπορεί να μας δηλητηριάσουν.
Μάλιστα, μερικές από αυτές είναι τόσο συνηθισμένες που μπορεί να τις καταναλώνουμε σε καθημερινή βάση.
  • 1. Κεράσι
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (2)
Το κουκούτσι από το κεράσι περιέχει υδροκυανικό οξύ. Αν καταπιούμε κατά λάθος το κουκούτσι, μπορεί να καταλήξουμε στα επείγοντα.
  • 2. Μοσχοκάρυδο
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (3)
Το μοσχοκάρυδο είναι γνωστό παραισθησιογόνο. Μπορεί να προκαλέσει παραλήρημα και ψευδαισθήσεις και η κατανάλωση 100 περίπου γραμμαρίων μπορεί να οδηγήσει στην επιληπτική κρίση.
  • 3. Πατάτα
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (4)
Τα φύλλα και ο βλαστός της πατάτας περιέχουν γλυκοαλκαλοειδή. Οι ουσίες αυτές συσσωρεύονται στην πατάτα με τον καιρό, ιδιαίτερα λόγω της έκθεσης στον ήλιο. Τα γλυκοαλκαλοειδή μπορεί να προκαλέσουν κράμπες, διάρροια, έντονο πονοκέφαλο ή σε ακραίες περιπτώσεις το θάνατο.
  • 4. Αμύγδαλα
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (5)
Υπάρχουν δύο ποικιλίες αμύγδαλου, το γλυκό αμύγδαλο και το πικραμύγδαλο. Το πικραμύγδαλο περιέχει μεγάλη ποσότητα υδροκυανικού οξέος. Ακόμη και 7-10 ωμά πικραμύγδαλα μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνα για τους ενήλικες ή θανατηφόρα για τα παιδιά.
  • 5. Μέλι
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (6)
Το μέλι που δεν έχει υποστεί παστερίωση περιέχει επικίνδυνες τοξίνες οι οποίες ονομάζονται γκρεϊγιανοτοξίνες. Μπορεί να προκαλέσουν ζαλάδα, αδυναμία, έντονη εφίδρωση, ναυτία και τάση προς εμετό.
  • 6. Τομάτα
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (7)
Το κοτσάνι και το φύλλο της τομάτας περιέχει αλκαλικές ουσίες που προκαλούν ερεθισμό στο στομάχι. Οι άγουρες πράσινες τομάτες έχουν την ίδια επίδραση στον οργανισμό.
  • 7. Τόνος
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (8)
Ο τόνος είναι επικίνδυνος λόγω του υδραργύρου που απορροφά το ψάρι. Όταν ο υδράργυρος μπει στο σώμα μας, περνά από τα νεφρά ή μεταφέρεται στον εγκέφαλο και μπορεί να προκαλέσει ακόμη και την παράνοια. Οι ειδικοί συνιστούν σε παιδιά και εγκύους να αποφεύγουν την κατανάλωση τόνου.
  • 8. Κάσιους
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (9)
Τα ωμά κάσιους περιέχουν ένα τοξικό έλαιο (urushiol) που υπάρχει επίσης στο δηλητηριώδη κισσό. Τα υψηλά επίπεδα της ουσίας μπορεί να αποδειχθούν θανατηφόρα.
  • 9. Ρύζι
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (10)
Το ρύζι μπορεί να περιέχει αρσενικό, μια τοξική ουσία που προκαλεί τάση προς έμετο, πόνο στην περιοχή της κοιλιάς και ίλιγγο. Η μακρόχρονη έκθεση στη βλαβερή τοξίνη συνδέεται με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας και καρκίνου. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων, είναι πρακτικά αδύνατο να πεθάνει κανείς από υπερβολική κατανάλωση ρυζιού.
  • 10. Ραβέντι (ρήο)
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι (11)
Τα φύλλα του περιέχουν οξαλικό οξύ, το οποίο προκαλεί πέτρες στα νεφρά. Χρειάζεται να καταναλώσουμε περίπου 5 κιλά φύλλα για να προκύψει κίνδυνος για τη ζωή μας, όμως πολύ μικρότερη ποσότητα είναι αρκετή για να αρρωστήσουμε.
Πηγή: onmed.gr