BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

THIN LIZZY live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη


THIN LIZZY
+ special guests
9 Νοεμβρίου – Gagarin, Αθήνα
10 Νοεμβρίου – Principal Club, Θεσσαλονίκη
The Boys Are Back In Town! Οι θρυλικοί Thin Lizzy επιστρέφουν στην Ελλάδα για 2 εμφανίσεις, την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου στην Αθήνα στο Gagarin και το Σάββατο 10 Νοεμβρίου στην Θεσσαλονίκη στο Principal.

26 χρόνια μετά τον πρόωρο χαμό του Phil Lynott, ο μύθος του ως ενός από τους χαρισματικότερους δημιουργούς της ροκ μουσικής συνεχίζει να μεγαλώνει. Το όνομα Thin Lizzy έγινε συνώνυμο της χρυσής περιοδου της κλασικής και χαρντ ροκ μουσικής και τραγούδια όπως τα “The Boys Are Back In Town”, “Whiskey In The Jar”, “Jailbreak”, “Looking For An Alibi” συγκαταλέγονται στις μεγαλύτερες επιτυχίες όλων των εποχών. 

Οι Thin Lizzy πάλεψαν πολύ για να πάρουν αυτό που άξιζαν: αεικίνητος ο Lynott, δοκίμασε τις δυνάμεις του σε όποιο είδος μουσικής μπορούσε να ικανοποιήσει τις μουσικές φιλοδοξίες του: ροκ, χάρντ ροκ, ψυχεδελικό ροκ, χέβι μέταλ, ποπ, φόλκ. Την επιτυχία την γνώρισαν όταν, μετά από αμέτρητες αλλαγές μελών, κατάφεραν να βρουν την κατάλληλη συνταγή: ταίριαξαν τους στίχους του Lynott (ιστορίες από τις εργατικές γειτονιές αλλά και τις παραδόσεις της Ιρλανδίας) με την χάρντ ροκ αισθητική που, τελικά, κυριάρχησε στα 70ς: από τις πρώτες μπάντες που έβαλαν δύο κιθάρες μαζί (o εμβληματικός Gorham με – κατά διαστήματα - τους Eric Bell, Gary Moore, Brian Robertson, Snowy White, κλπ), με έναν φοβερό ντράμερ (Downey) και τον χαρισματικό Lynott μπροστάρη, κέρδισαν τις καρδιές του κοινού σε Ευρώπη και Αμερική χάρη στα διαχρονικά, πλέον, riffs τους και τις εκπληκτικές συναυλίες τους. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2004 το περιοδικό Classic Rock έβαλε το “Live And Dangerous” στην κορυφή της λίστας του με τα καλύτερα live άλμπουμς! 

Τα τραγούδια των Thin Lizzy παραμένουν σήμερα επίκαιρα όσο ποτέ. Απόδειξη είναι η σταθερή παρουσιά τους στο playlist κάθε είδους ραδιοφωνικών σταθμών, αλλα και η αδιάκοπτη επιτυχία των περιοδειών του συγκροτήματος. 

Το σημερινό line-up των Thin Lizzy απαρτίζουν τρία original μέλη της μπάντας που έπαιζαν με τον Lynott: o Scott Gorham (κιθάρα), o Brian Downey (ντραμς) και o Darren Wharton (πλήκτρα). Μαζί τους, έχουν κορυφαίους μουσικούς με σημαντικό παρελθόν: ο Marco Mendoza (Whitesnake, Ted Nugent) στο μπάσο, ο Ricky Warwick (The Allmighty) στα φωνητικά και ο Damon Johnson (Alice Cooper) στην κιθάρα.

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Τα εισιτήρια κοστίζουν 25 Ευρώ και πωλούνται στο www.ticketarena.gr και στο Tickethouse και τα Public.

Τις ημέρες των συναυλιών, θα πωλούνται μόνο από τα ταμεία των συναυλιακών χώρων προς 30 Ευρώ.

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
 

Η ιστορία των THINLIZZY αρχίζει στα τέλη του 1969 όταν ο Ιρλανδός ηγέτης του συγκροτήματος Phil Lynott (συνθέτης, μπασίστας και τραγουδιστής) εγκαταλείπει τους Black Eagles αρχικά και ύστερα τους Skidrow και ιδρύει το δικό του γκρουπ, παρέα με τους Eric Bell στην κιθάρα και Brian Downey στα ντραμς.
Το μίγμα ιρλανδέζικης φολκ και σκληρού ροκ ήταν έντονο στα τρία πρώτα albums.
Η αρχή έγινε το 1971 με το ομώνυμο δίσκο και ακολούθησαν το "Shades of a blue orphanage" το 1972 ,και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησαν το συμπαθητικό "Vagabonds of the western world".

Το 1973 γνώρισαν την πρώτη τους μεγάλη επιτυχία με τη διασκευή ενός ιρλανδέζικου παραδοσιακού τραγουδιού "Whiskey in the jar" χάρη στον γνωστό dj της εποχής Kid Jensen που έπαιζε μουσική στο Ράδιο Λουξεμβούργο.

Στη συνέχεια ο κιθαρίστας Eric Bell αποχωρεί για λόγους υγείας και την θέση του πέρνει προσωρινά ο Gary Moore (Skidrow) ο οποίος φεύγει κι αυτός μετά την κυκλοφορία του single "Little Darling".

Τότε ο Phil Lynnott αποφασίζει να προσλάβει δύο κιθαρίστες τον Aμερικανό Scott Gorham και τον Σκωτσέζο Brian Robertson με συνέπεια η συνεργασία αυτή να δώσει το σήμα κατατεθέν στον ήχο του γκρουπ αρχίζοντας από τον δίσκο "Nightlife" σε παραγωγή του Ron Nevison.

Το 1975 κυκλοφορούν το "Fighting" με χαρακτηριστικές τις jazz και funk επιρροές ενώ οι στίχοι του PHIL LYNOTT μιλούσαν για τον έρωτα, την θρησκεία, την άγρια δύση(!!!), την ιστορία και όλα αυτά δοσμένα μέσα από μια ρομαντική αλλά και συνάμα επαναστατική άποψη.

Το 1976 ακολουθεί η εξαιρετική κυκλοφορία του "Jailbreak" και το τραγούδι "The boys are back in town" μένει για πάντα στην ιστορία του πάνθεον των καλύτερων ροκ τραγουδιών.

Η δημοτικότητα του συγκροτήματος φτάνει στα ύψη όμως η περιοδεία που ακολουθεί διακόπτεται ξαφνικά από τα προβλήματα υγείας που είχε με το συκώτι του (ηπατίτιδα) ο P. Lynott.

Αφού ο Ιρλανδός καλλιτέχνης ξεπερνά τα προβλήματα υγείας, οι THINLIZZY ηχογραφούν το καταπληκτικό δίσκο "Johnny the Fox" που περιλαμβάνει το φοβερό ομώνυμο τραγούδι και αποκτούν με τις συναυλίες τους όλο και περισσότερους οπαδούς.


Όλος ο δίσκος αποτελείται από μικρούς ροκ ύμνους όπως τα τραγούδια "Dont believe in world", "Massacre" και "Johny".

'Ομως έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται προβλήματα συνεργασίας με τον κιθαρίστα Brian Robertson κάτι που φάνηκε στο επόμενο δίσκο το "Bad Reputation" όπου η συμμετοχή του είναι μικρή.

Η κατάσταση ηρέμησε προσωρινά με την ιστορική κυκλοφορία του ζωντανού δίσκου "LIVE and DANGEROUS" αλλά δυστυχώς η αποχώρηση του Robertson ήταν γεγονός.
Αντικαταστάτης γίνεται ένας παλιός γνώριμος από τους Skidrow, ο Gary Moore με τον οποίο κυκλοφορούν το album "Black Rose" και δίνει έμπνευση και νέα δυναμική στους Thinlizzy κάτι που φαίνεται και στο dvd "Live in Sidney".

Σε αυτό τον δίσκο κάνει παραγωγή για τελευταία φορά από τότε που ξεκίνησαν, ο Tony Visconti.

Τα προβλήματα όμως με τους κιθαρίστες δεν λένε να εγκαταλείψουν το γκρουπ αφού και ο Gary Moore φεύγει λίγο πριν ξεκινήσει η αμερικάνικη περιοδεία και την θέση του πέρνει ο μελλοντικός τραγουδιστής και κιθαρίστας των Ultravox, Midge Ure.

Το 1980 οι Thinlizzy προσλαμβάνουν για δεύτερη κιθάρα τον Snowy White ο οποίος έπαιζε session στους Pink Floyd και στη συνέχεια κυκλοφορούν τον δίσκο "Chinatown" με έντονες τις μπλουζ αναφορές ενώ το τραγούδι που ξεχώρισε στην Μ. Βρεττανία ήταν το "Killer on the Loose".

Την επόμενη χρονιά ηχογραφούν το μέτριο "Renegade" ενώ στα πλήκτρα ήδη βρίσκεται ο δεκαεξάχρονος Darren Wharton.

Πάλι όμως παρουσιάζονται προβλήματα με τον κιθαρίστα και την θέση του S.White καταλαμβάνει ο ταλαντούχος John Sykes που έπαιζε πρώτα στους Tygers of Pang Tang και μετέπειτα Whitesnake και Blue Murder.

Ακολουθεί το πολύ καλό album "Thunder and Lighting" που περιλαμβάνει το εκπληκτικό τραγούδι "Cold Sweat", οι κριτικοί αποθέωσαν τον δίσκο αλλά αυτή την φορά αποχωρεί από το γκρουπ ο S. Gorham.

Απογοητευμένος ο P.LYNOTT από τις συνεχείς αλλαγές του γκρουπ αποφασίζει να σταματήσει την δραστηριότητα των THINLIZZY και το 1983 κυκλοφορεί το αποχαιρεστήριο ζωντανό δίσκο "Life", όπου συμμετέχουν όλοι οι κιθαρίστες που πέρασαν από το συγκρότημα.

Στη συνέχεια ο Phil Lynott συνεργάστηκε με τον Gary Moore στον δίσκο του δεύτερου "Run for Cover" και έκαναν επιτυχία το εκπληκτικό τραγούδι "Out in the Fields".

Δυστυχώς τον Ιανουάριο του 1986 ο P.Lynott έφυγε από την ζωή από υπερβολική δόση ναρκωτικών ουσιών.





Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιρλανδός ρόκερ κυλκοφόρησε δύο προσωπικούς δίσκους το "Solo in Soho" (1980) και το "PHIL LYNOTT ALBUM" (1982) με την συμμετοχή σπουδαίων μουσικών όπως του Phil Collins, Mark Knopfler, Jimmy Bain, Huey Lewis και πολλών άλλων ενώ στη συνέχεια έφτιαξε και τους Grand Slam χωρίς να παρουσιάσουν τίποτα το ιδιαίτερο.

Τα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησαν πολλές συλλογές με τραγούδια των THINLIZZY και υπήρξαν και αρκετές tribute παραγωγές από χαρντ ροκ καλλιτέχνες ειδικά από την Σκανδιναυία .

Την τελευταία δεκαετία ο John Sykes με πρώην μέλη του γκρουπ ηχογραφεί και παίζει ζωντανά τραγούδια των THINLIZZY χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα κάτι που δεν άρεσε σε πολλούς οπαδούς του συγκροτήματος.






Led Zeppelin- The Song Remains The Same


Στα δώδεκα χρόνια ύπαρξης [1968-1980] κατόρθωσαν και επηρέασαν δεκάδες σύγχρονούς τους και στην κυριολεξία εκατοντάδες κατοπινά συγκροτήματα, από τους Cult και Mission μέχρι τους Pearl Jam και Black Crowes. Στη δεκαετία του ’70 υπήρξαν ονόματα που πούλησαν συλλογικά περισσότερους δίσκους από τους Led Zeppelin. Πάρα το γεγονός ότι η εμπορική επιτυχία τούς συνόδευε από τα πρώτα βήματα της καριέρας τους. Όχι ότι δεν υπήρξαν κάποιες στρατηγικές που βοήθησαν. Πρώτα απ’ όλα φάνηκε ότι αποτέλεσαν τη συνέχεια του πρώτου hard rock συγκροτήματος στην ιστορία, των Yardbirds. Μάλιστα, τις πρώτες συναυλίες τις έδιναν σαν New Yardbirds. Κατά τη γνώμη μου, οι Yardbirds υπήρξαν και το πρώτο hard rock και το πρώτο ψυχεδελικό γκρουπ στην ιστορία του rock.

O κόσμος άρχισε να μιλάει γι’ αυτούς το 1969, τη χρονιά του Woodstock, όταν το rock ’n’ roll έπαιρνε διαστάσεις κοινωνικού πια φαινομένου, έτοιμου να προσελκύσει εκατομμύρια οπαδούς μ’ έναν τρόπο που κανένα άλλο μουσικό είδος δεν είχε κατορθώσει στο παρελθόν. Οι Led Zeppelin είχαν όλες τις προδιαγραφές για ν’ αναλάβουν ηγετικό ρόλο σ’ αυτόν τον χώρο. Αν και στην αρχή έδωσαν μικρές παραστάσεις σε ευρωπαϊκές πόλεις, αμέσως φάνηκε ότι είχαν συγκροτηθεί για να παίξουν σε στάδια και πολυπληθή φεστιβάλ. Τα σόου τους ήταν προγραμματισμένα και προσχεδιασμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ο Plant ήταν στημένος σε συγκεκριμένα σημεία της πίστας, ο Page έπαιζε κιθάρα χρησιμοποιώντας δοξάρι βιολιού (μια τεχνική που είχε κλέψει από τον Eddie Phillips των Creation) με πολύ εντυπωσιακό τρόπο και όποτε ο Bonham χτυπούσε το gong ξεπετάγονταν φλόγες, με τέτοιον τρόπο ώστε και ο τελευταίος οπαδός που καθόταν στις πίσω σειρές μπορούσε να δει και να θαυμάσει. Σ’ αυτό βοηθούσε και ο φωτισμός που ήταν από τους καλύτερους (συχνά φαινόταν σαν να άστραφτε και η σκηνή λουζόταν σ’ ένα λαμπρό, εκτυφλωτικό φως).

Ύστερα ήταν η μουσική. Μ’ έναν μοναδικό και μάλλον απίστευτο τρόπο, πήραν το αγροτικό blues και το blues του Chicago και το ώθησαν σε εξτρεμιστικές θέσεις όσον αφορά στην ένταση, στην ερμηνεία και στο συναίσθημα. Η μουσική τους ήταν αυτή που, αν μη τι άλλο, απαιτούσε σεβασμό. Κανείς δεν βρέθηκε να τους απορρίψει ως μουσικούς. Στη μουσική τους μπορούσε κάποιος ν’ ανακαλύψει στοιχεία από τη βρετανική folk, από τη soul της Tamla, από το funk του James Brown, από το rock ’n’ roll του ’50, από το blues, από τις ανατολίτικες παραδοσιακές φόρμες, δηλαδή είχαν κάτι ανάλογο με τους Beatles. Ανακάτευαν και ενσωμάτωναν τέλεια πολλά και διαφορετικά είδη. Με μια μικρή διαφορά: οι Beatles ενοποιούσαν αυτά τα θέματα με κάποια σχετικά «κουλτουριάρικη» διάθεση. Οι Zeppelin τα χρησιμοποιούσαν ως rock μπάντα. Γιατί στα ’60s επιτρεπόταν να είσαι οπαδός ταυτόχρονα διαφορετικών ειδών, π.χ. των Stones, του Stevie Wonder, του Dylan ή του Tom Jones. Στα ’70s η πολικότητα ήταν μεγαλύτερη. Ένας οπαδός της Carly Simon δύσκολα δεχόταν τον ήχο της Stax και ακόμα δυσκολότερα άκουγε Black Sabbath. Εξάλλου, η μουσική βιομηχανία είχε απλωθεί σε τέτοιον βαθμό ώστε οι Zeppelin μπορούσαν να πετυχαίνουν τεράστιες πωλήσεις δίχως ν’ αναγκάζονται να προσελκύσουν τους οπαδούς π.χ. της pop ή της soul.
Ενώ, λοιπόν, άρπαξαν την ευκαιρία που τους προσέφερε η διεθνοποίηση του rock μέσω του Woodstock, δεν έμειναν μόνο εκεί. Αντιλαμβανόμενοι ότι τα lps υποσκελίζουν σε πωλήσεις τα singles, ηχογραφούν μονάχα albums και κανένα απολύτως single, εκτός από κάποια βρετανικά promos που μοίραζε η εταιρεία στους σταθμούς, γιατί παράλληλα έχουμε και τη γιγαντοποίηση των σταθμών των FM, που αποτελούν τη βασική και πιο άμεση μονάδα πληροφόρησης του κοινού, αφού ο μουσικός τύπος δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει γνωστή τη μουσική σαν ακουστικό ερέθισμα αλλά περιορίζεται στην ιστορική και αφηγηματική επεξεργασία της. Όπως και να το κάνουμε, η γνώμη του ακροατή είναι πιο ολοκληρωμένη από τη γνώμη του αναγνώστη στην προκειμένη περίπτωση. Και ύστερα, άντε να περιγράψει κανείς τη μουσική που έπαιζαν όλες αυτές οι progressive μπάντες, που ενσωμάτωναν δεκάδες στοιχεία μέσα στη μουσική τους. Ο ρόλος των δημοσιογράφων γινόταν όλο και πιο δύσκολος.
Οι Led Zeppelin έδειξαν ότι αδιαφορούσαν και για την εμπορικότητα. Έξι από τα singles που έβγαλε η Atlantic στην Αμερική κατέκτησαν υψηλές θέσεις στο top 40, αλλά αυτό το γεγονός ούτε τους ένοιαξε, ίσως γιατί ήταν σίγουροι για το αποτέλεσμα των albums. Όντως, αντίθετα με τη λογική της εταιρείας -και διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις της-, από τα δέκα albums τους έξι πήγαν #1 στις ΗΠΑ και οχτώ βρέθηκαν στην αντίστοιχη θέση στη Βρετανία. Αν η Atlantic είχε φροντίσει έγκαιρα να προτείνει τα πρώτα τους albums ώστε να γίνουν πλατινένια, σίγουρα οι πωλήσεις αυτών των δίσκων θα είχαν διπλασιαστεί. Βλέπετε πως ούτε η ίδια τους η εταιρεία πίστευε ότι είχε να κάνει με φαινόμενο. Έτσι, δυστυχώς τα έξι πρώτα albums τους επικυρώθηκαν απλά σαν χρυσά [άσχετα αν το τέταρτο έμεινε 248 (!) βδομάδες στα charts], τα Presence και Coda έγιναν πλατινένια, το Song Remains The Same έγινε δύο φορές πλατινένιο και το In Through The Out Door χαρακτηρίστηκε σαν τρεις φορές (!!!) πλατινένιο. Ίσως για μοναδική φόρα στην ιστορία της μουσικής ένα γκρουπ φαίνεται πιο πετυχημένο εμπορικά στη δύση της πορείας του. Και σίγουρα για μοναδική φορά μια μπάντα συναντά τέτοια απίστευτη επιτυχία αψηφώντας τους κανόνες της μουσικής βιομηχανίας. Άσχετα αν έγινε από πρόθεση ή από τύχη, η εξέλιξή τους ήταν αποτέλεσμα συνδυασμού συγκυριών και ικανότητας. Ακόμα και μέχρι σήμερα, δεκατέσσερα χρόνια μετά την επίσημη διάλυσή τους, είναι το ίδιο πετυχημένοι όσο παλιά. Ας ρίξουμε, όμως, μια ματιά στην ιστορία τους, που ομολογουμένως παρ’ όσα έχουν γραφεί, πάντα παρουσιάζει ενδιαφέρον. Και, γιατί όχι, για να μαθαίνουν και οι νεότεροι.



Οι Νέοι Yardbirds

Αντίθετα με τα περισσότερα φκρουπ των ’60s των οποίων ο σχηματισμός ήταν αποτέλεσμα φιλίας ή αμεσότητας μεταξύ των μελών, οι Led Zeppelin φορμαρίστηκαν κατόπιν σχεδίου.
Ο εικοσιτετράχρονος Jimi Page είχε τεράστια πορεία στον χώρο του rock. Ήταν ο περισσότερο ζητούμενος session κιθαρίστας, με εκατοντάδες συμμετοχές σε δίσκους τρίτων, γιατί ήταν ίσως ο μοναδικός που υποσχόταν κάτι «διαφορετικό» με το παίξιμό του. Βλέπετε, στις αρχές της δεκαετίας του ’60 δεν ήταν πολλοί οι καλοί ροκ κιθαρίστες. Ο Jimi ήταν πασίγνωστος στους λονδρέζικους κύκλους από το 1964 σαν session, όπως άλλωστε ο και πιανίστας Nicky Hopkins ή ο μπασίστας John Baldwin (που αργότερα θ’ άλλαζε το όνομά του σε John Paul Jones).
Όλοι, όμως, όσοι έκαναν session δουλειά την εύρισκαν εξαιρετικά βαρετή, αφού ουσιαστικά ενεργείς για λογαριασμό άλλων και πολλές φορές τ’ όνομά σου δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των δημιουργών (όπως γινόταν στα singles των ’60s, που κανείς δεν γνώριζε τα ονόματα των εκτελεστών. Παρ’ όλα αυτά, ο Page απέρριψε την πρώτη μεγάλη προσφορά που του έγινε για να πάρει τη θέση του αποχωρήσαντος Eric Clapton στους Yardbirds τον Φλεβάρη του 1965, οι οποίοι τελικά προσέλαβαν το φίλο του Jimi, Jeff Beck. Αλλά τον Ιούνιο του 1966, όταν έφυγε ο μπασίστας Paul Samwell Smith, o Page πήγε να συμπληρώσει το κενό. Τότε ο rhythm κιθαρίστας Chris Dreja ανέλαβε το μπάσο και οι Yardbirds βρέθηκε να έχουν στις τάξεις τους δύο από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες στον κόσμο, τον Beck και τον Page. Ήταν η περίοδος που ο Beck ενδιαφερόταν να κάνει κάτι δικό του και ηχογράφησε το single Ηι Ηο Silver Lining / Beck’s Bolero, στις αρχές του ’67.
Όμως τον ίδιο ακριβώς μήνα ένα άλλο βρετανικό γκρουπ, οι περίφημοι Attack, κυκλοφόρησαν ένα single με τον ίδιο ακριβώς τίτλο Hi Ho Silver Lining, αλλά το τραγούδι ήταν διαφορετικό. Ποιος έκλεψε από ποιον την ιδέα του τίτλου; Αν και η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια, κανείς δεν ενοχοποιήθηκε. Από τα μεγάλα μυστήρια της ιστορίας της rock.
Τον Beck βοήθησαν στην εγγραφή ο Page (o οποίος σύνθεσε τη δεύτερη πλευρά), ο Hopkins, o Jones και ο ντράμερ των Who Keith Moon. Οι Who περνούσαν κρίση και βρίσκονταν στα πρόθυρα της διάλυσης. Ο Page ονειρευόταν να δημιουργήσει μια νέα μπάντα με μέλη τούς παραπάνω μουσικούς, αλλά με τον John Entwistle στη θέση του Jones και με τραγουδιστή είτε τον Stevie Winwood (από τους Spencer Davis Group) είτε τον Steve Marriott (των Small Faces).
Τότε ο Moon είπε πως δεν θα γινόταν τίποτα και το συγκρότημα θα βούλιαζε σαν «μολυβένιο μπαλόνι», ενώ ο Entwistle ήταν πιο ακριβής συμπληρώνοντας σαν… μολυβένιο Zeppelin (Lead Zeppelin).
Με την κυκλοφορία του single (Μάρτιος ’67) ο Beck έφυγε από τους Yardbirds οι οποίοι συνέχισαν ως κουαρτέτο μέχρι το καλοκαίρι του 1968, οπόταν διαλύθηκαν οριστικά, φορτώνοντας στον Page ένα σωρό υποχρεώσεις (επειδή αυτός και ο μάνατζερ Peter Grant είχαν το δικαίωμα χρήσης του ονόματος) όπως μια ευρωπαϊκή τουρνέ που έπρεπε οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί. Ο Jimi άρχισε να στρατολογεί νέους μουσικούς για το group που θα ονομαζόταν New Yardbirds, όπως τον J.P. Jones [μπάσο, keybords], τον B.J. Wilson [ντραμς] από τους Procol Harum και τον Terry Reid [τραγούδι]. O τελευταίος όμως είχε υπογράψει συμβόλαιο με τον Mickie Most σαν σόλο τραγουδιστής και δεν μπορούσε. Ωστόσο, του σύστησε έναν φίλο του που είχε καταπληκτική φωνή και τραγουδούσε σε ένα r&b συγκρότημα, τους Hobbstweedle. T’ όνομά του Robert Plant, και καταγόταν από το Μπέρμιγχαμ. Ο Jimi ταξίδεψε στην πόλη για να τον γνωρίσει. Όντως είχε περίφημη φωνή, αλλά αρνήθηκε να συμμετάσχει επειδή ο ίδιος νόμιζε πως δεν είχε αρκετό ταλέντο. Δεκαεννιά μόλις χρόνων, κάτοχος μιας αξιοπρόσεχτης φωνής, αλλά αναποφάσιστος. Κάποιος μάνατζερ τον είχε απογοητεύσει, λέγοντας του πως δεν έχει καλή φωνή. Ο Page τον έκανε ν’ αλλάξει γνώμη. Μετακόμισε στο Λονδίνο μαζί με τον φίλο του John «Bonzo» Bonham που ανέλαβε τα ντραμς, παίρνοντας τη θέση του Wilson. Ο Bonham ήταν πιο πεπειραμένος γιατί είχε δουλέψει κοντά σε γνωστά ονόματα όπως ο Tim Rose κ.ά.
Οι τέσσερείς τους, λοιπόν, περιόδευσαν στη Σκανδιναβία ως New Yardbirds τον Σεπτέμβριο του ’68. Επιστρέφοντας στο Λονδίνο o Page διαπίστωσε πως η νέα αυτή μπάντα ελάχιστα κοινά σημεία είχε με την παλιά. Έτσι άρχισε να ζητεί νέο όνομα. Αρχικά κατέληξε στο Mad Boys αλλά κάποια στιγμή θυμήθηκε τη φράση του Entwistle «Lead Zeppelin». Χάριν ευφωνίας απέρριψε το «a» και ονόμασε το συγκρότημα Led Zeppelin.


Ακόμα και μέχρι σήμερα, δεκατέσσερα χρόνια μετά την επίσημη διάλυσή τους, είναι το ίδιο πετυχημένοι όσο παλιά. Ας ρίξουμε, όμως, μια ματιά στην ιστορία τους, που ομολογουμένως παρ’ όσα έχουν γραφεί, πάντα παρουσιάζει ενδιαφέρον. Και, γιατί όχι, για να μαθαίνουν και οι νεότεροι
Η πτήση του Zeppelin
Ο μάνατζερ Peter Grant τούς δέσμευσε αμέσως με συμβόλαιο στην Atlantic, δεχόμενος μια γενναία προκαταβολή, που ανερχόταν στο ύψος των διακοσίων χιλιάδων δολαρίων. Η μπάντα, μετά από λίγες παραστάσεις στα λονδρέζικα κλαμπ, κλείστηκε στα περιβόητα Olympic Studios και σε τριάντα ώρες ηχογράφησε το πρώτο της ομώνυμο άλμπουμ (σ.σ.: το οποίο συνοδεύει και μία από τις εκδόσεις του περιοδικού που κρατάτε στα χέρια σας). To γεγονός ότι τα συμβόλαια υπογράφηκαν στη Νέα Υόρκη σήμαινε πως το γκρουπ είχε κριθεί κατάλληλο για την αμερικάνικη αγορά ευθύς εξ αρχής.
Άλλωστε, το άλμπουμ πρώτα εμφανίστηκε εκεί (Γενάρης του ’69) και μετά στην αγγλική αγορά (Μάρτιος ’69). Για να το προωθήσουν ανέλαβαν μια μεγάλη περιοδεία που η αφετηρία της ήταν η Βοστώνη. Και ενώ ο δίσκος μεταδιδόταν συνέχεια από τους αμερικάνικους σταθμούς των FM, στη Βρετανία η υποδοχή ήταν πιο ήπια. Το αγγλικό κοινό μάλλον περίμενε μια συνέχει των Yardbirds, γιαυτό δίσταζε. Όμως ο μοναδικός συνδετικός κρίκος με το προηγούμενο γκρουπ του Page ήταν το τραγούδι Dazed and confused που είχαν παίξει μονάχα live σαν I’m Confused. Και εδώ υπάρχει μια παρεξήγηση. Όταν εμφανίστηκε ένας Αμερικάνος καλλιτέχνης της Tower Records, o Jake Holmes, ο οποίος ισχυριζόταν πως το Dazed and confused είναι δική του σύνθεση και μάλιστα το είχε συμπεριλάβει στο άλμπουμ του The Above Ground Sound Of… με ελάχιστα διαφοροποιημένους στίχους. Και σε αυτό το θέμα ποτέ δεν δόθηκε καμμία ικανοποιητική εξήγηση. Δύο δημιουργίες του Willie Dixon, τα Υου shook me, I can’t quit you baby και το παραδοσιακό μπλουζ Babe I’m gonna leave you αποτελούσαν τις μοναδικές διασκευές. Όλα τα υπόλοιπα τραγούδια ήταν συνθέσεις των Page, Jones και Bonham. Oι κριτικές που πήρε ο δίσκος ήταν πολλές και διάφορες. Οι Βρετανοί δημοσιογράφοι τον εκθείασαν επειδή ήταν κάτι νέο και επειδή, φυσικά, προερχόταν από την Αγγλία. Στην Aμερική ο underground Τύπος έγραφε ενθουσιώδη λόγια, ενώ στα περισσότερα καταξιωμένα μουσικά έντυπα όπως το Rolling Stone οι κριτικές ήταν αντίθετες. Παρ’ όλα αυτά το lp έφτασε το #10 στις ΗΠΑ, και έμεινε στα charts 95 εβδομάδες, και #6 στην Αγγλία, με παραμονή 79 βδομάδες. Πριν κλείσει ο χρόνος, τον Νοέμβριο του ’69, κάνει την εμφάνισή του στην αγορά το δεύτερο άλμπουμ τους Led  Zeppelin II, όταν η δημοτικότητα της μπάντας ανέβαινε κατακόρυφα με ασυνήθιστους ρυθμούς. Το lp ηχογραφήθηκε σε διαφορετικά στούντιο, κατά τη  διάρκεια μιας περιοδείας τους.
Εδώ αρχίζουν να διαγράφονται εμφανίστατα οι hard rock προτιμήσεις τους, αφού η μπάντα με πρωτοφανή δυναμισμό εκτελεί αξιοθαύμαστα τα κομμάτια. Μια μονάχα διασκευή στο Killing floor του Howlin Wolf, ενώ τα υπόλοιπα τα έχουν γράψει οι ίδιοι. Ο Plant αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του και συμμετέχει συνθετικά σε επτά από τα εννιά τραγούδια, ενώ για πρώτη φορά ο Jones υπογράφει με το αληθινό του όνομα Baldwin. O δίσκος άνοιγε με το κλασικό πια Whole lotta love -μέσα στις τρεις καλύτερες hard rock συνθέσεις- που στην Αμερική εμφανίστηκε ως single και πήγε κατευθείαν στο #4. Στη Βρετανία, ως συνήθως, δεν υπήρξαν singles αφού ούτως ή άλλως τα άλμπουμ τους κατάφερναν να πουληθούν γρηγορότερα από τα singles. Αυτή τη φορά οι κριτικές ήταν ενθουσιώδεις.
Όλοι εξυμνούσαν τον δίσκο, αλλά αυτό δεν τους ένοιαζε όταν πληροφορήθηκαν πως σε μικρό χρονικό διάστημα ο δίσκος ξεπέρασε σε πωλήσεις τα πέντε εκατομμύρια αντίτυπα και χαρακτηρίστηκε ο τέταρτος πιο πετυχημένος δίσκος της χρονιάς (μετά το Hair, το Abbey Road των Beatles και το δεύτερο lp των Blood Sweat & Tears). Στη πατρίδα τους έμεινε 7 εβδομάδες στο #1  και 137 βδομάδες μέσα στο top 50. Mε τους Beatles διαλυμένους και τους Stones να ψάχνουν να βρουν νέα ταυτότητα, οι Led Zeppelin ανακηρύχτηκαν το καλύτερο γκρουπ στον κόσμο το 1970.
Ο Moon είπε πως δεν θα γινόταν τίποτα και το συγκρότημα θα βούλιαζε σαν «μολυβένιο μπαλόνι», ενώ ο Entwistle ήταν πιο ακριβής συμπληρώνοντας σαν… μολυβένιο Zeppelin (Lead Zeppelin)

Το τραγούδι του μετανάστη
Ύστερα από μια τεράστια περιοδεία, που έληξε στις 19/4/1970, οι Page και Plant αναπαύτηκαν σ’ ένα εξοχικό στη Snowdonia, που ονομαζόταν Bron-Y-Aur (Χρυσαφένιο Στήθος, στα Ουαλλικά). Εκεί άρχισαν να ετοιμάζουν το επόμενο άλμπουμ τους. Επειδή χρησιμοποιούσαν μονάχα ακουστικά όργανα, αυτή η αίσθηση πέρασε μέσα στο Led Zeppelin III, που παρουσίαζε κάποια ύφεση. Ήταν πιο συγκρατημένο από τα δύο προηγούμενα. Εμφανίστηκε στην αγορά τον Οκτώβριο του ’70 και εκτός από δύο σκληρές στιγμές (Immigrant song, Out on the tiles) το υπόλοιπο αποτελούσαν ακουστικά κομμάτια όπως τα That’s the way, Tangerine κ.λ.π. που έδωσαν την ευκαιρία στους κριτικούς να γράψουν πως η μπάντα ενδιαφέρεται για τη folk ή το folk blues. Ήταν τότε που ο Plant δήλωσε: «Επειδή είμαι τραγουδιστής των Led Zeppelin δεν σημαίνει ότι δεν μου αρέσουν οι Fairport Convention ή οι Buffalo Sprinfield». Το εξώφυλλο ήταν από τα πιο περίεργα που σχεδιάστηκαν. Υπήρχαν στρογγυλά ανοίγματα, ενώ από μέσα γύριζε ένας χαρτονένιος δίσκος με φωτογραφίες, ούτως ώστε κάθε φορά να εμφανίζεται και διαφορετική εικόνα από τ’ ανοίγματα. Άλλωστε, σε αυτό το άλμπουμ υπήρξε και κάτι άλλο που απετέλεσε την αρχή διάφορων φημών και ιστοριών που θα συνόδευαν την μπάντα μέχρι το τέλος της. Είχαν να κάνουν με το ενδιαφέρον του Page για τον αποκρυφισμό και τη Μαύρη Μαγεία.
Στον «καθρέπτη» του δίσκου της πρώτης μόνο έκδοσης υπήρχαν χαραγμένες δύο φράσεις που ανήκουν σε γνωμικά του Alistair Crowley. Στην πρώτη πλευρά το «Do What Thou Wilt» και στη δεύτερη το «So Mode It Be».
Μετά τη κυκλοφορία του άλμπουμ η μπάντα βρέθηκε πάλι στον δρόμο. Η τουρνέ τελείωσε στη Χιροσίμα, όπου έπαιξαν μπροστά σε 6.000 άτομα και όλα τα έσοδα της συναυλίας δόθηκαν στα θύματα της ατομικής βόμβας. Επιστρέφοντας στη πατρίδα τους έδωσαν παραστάσεις σε μικρά κλαμπ, για ν’ αποδείξουν ότι δεν ενδιαφέρονταν μονάχα για τεράστιες τουρνέ. Σε αυτό το μικρό κοινό ο Page παρουσίασε για πρώτη φορά ένα μεγάλης διάρκειας τραγούδι, με τίτλο Stairway to Heaven, χρησιμοποιώντας μια διπλή κιθάρα Gibson που του έδινε τη δυνατότητα να μετακινείται εύκολα από την εξάχορδη στη δωδεκάχορδη.
Για να προξενήσουν γενική σύγχυση το Νοέμβριο του ’71 κυκλοφορούν το τέταρτο «άτιτλο» album τους. Ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο με μηχανήματα που νοίκιασαν από τους Rolling Stones. Αντί για τίτλος χρησιμοποιήθηκε ένας συμβολισμός του Page ούτως ώστε συχνά αυτό το lp χαρακτηρίζεται σαν «Led Zeppelin 4», «Four Symbols», «Fourth Album», «The Runes Album», ή «Zoso».  Για ν’ αναλύσω τα σύμβολα θα πάρει πολλές σελίδες, γιαυτό περνάω στο περιεχόμενο. Θεωρείται μέχρι σήμερα ο πιο πετυχημένος τους δίσκος, αφού και τα δύο singles Black dog και Rock ’n’ roll πήγαν καλά στις ΗΠΑ, ενώ το Stairway to Heaven έχει χαρακτηριστεί το πλέον πολυπαιγμένο τραγούδι από τους ραδιοσταθμούς των FM. Μάλιστα, από το 1975 και μετά αποτελούσε τον επίλογο κάθε συναυλίας τους. Αξίζει να σημειωθεί πως στο The battle of evermore φωνητικά κάνει η Sandy Denny.
Το πέμπτο τους άλμπουμ, House Of The Holy, ήταν το πρώτο που είχε κανονικό τίτλο και καθυστέρησε να κυκλοφορήσει επειδή δεν πέτυχε ο χρωματισμός του εξωφύλλου. Επρόκειτο να εμφανιστεί στην αγορά τον Αύγουστο του ’72 και τελικά κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του ’73. Επειδή στο εξώφυλλο δεν αναγραφόταν κανένα στοιχείο, η εταιρεία πέρασε μια άσπρη λουρίδα με το τίτλο και το όνομα του γκρουπ. Όπως όλα τα προηγούμενα έτσι και αυτό βρέθηκε κατευθείαν στην κορυφή χάρη σε δύο πετυχημένα singles: Over the hills and far away και D’yer Mak’er.
Όπως πάντα, ακολούθησε η καθιερωμένη τουρνέ. Εδώ αξίζει να αναφέρω τι έγραψε το Billboard για το σόου στο Madison Square Garden: «Τρεις ώρες χωρίς διάλειμμα. Η μουσική μέσα από στροβοσκόπια και καθρέπτες, ο καπνός να γεμίζει τη σκηνή και μπάλες φωτιάς. Ο Page ένας άριστος επαγγελματίας να χορεύει, να παίζει κιθάρα με δοξάρι βιολιού ή να χρησιμοποιεί θέραμιν για να παράγει περίεργους ήχους, ποτέ δεν έχασε ούτε μία νότα. Ο Robert κάτοχος μιας από τις αγριότερες φωνές, με echo και reverb στα μικρόφωνα, τραγουδούσε άνετα. Ο John Paul Jones έπαιζε μπάσο και keyboards εξαιρετικά, ενώ το παίξιμο του Bonham σταδιακά τελειοποιείται».
Ένα μάθημα του τι σημαίνει καλό rock n’ roll. Η συναυλία κινηματογραφήθηκε αλλά έκανε να εμφανιστεί χρόνια στις αίθουσες προβολής, για ανεξήγητους λόγους.



Φυσικός Γραφίτης
Μετά την τουρνέ η μπάντα έμεινε αδρανής μερικούς μήνες για να ξεκουραστούν τα μέλη, για πρώτη φορά από τότε που σχηματίστηκαν. Ταυτόχρονα τελείωσαν και μερικές δουλειές που είχαν μείνει στη μέση, όπως το γύρισμα κάποιων σκηνών για το ντοκιμαντέρ της συναυλίας και η ίδρυση της δικής τους εταιρείας Swansong Records (το όνομα πάρθηκε από ένα σόλο κιθαριστικό track του Page) όπου αμέσως υπέγραψαν οι Bad Company και ο Dave Edmunds. Ύστερα ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο έκτο τους άλμπουμ που είχε τίτλο Physical Graffiti και ήταν διπλό. Το φκρουπ είχε υλικό για ενάμιση lp. Έτσι, συμπεριέλαβαν και κάποια κομμάτια που είχαν γράψει στο παρελθόν. Ήταν η πρώτη τους κυκλοφορία στη δική τους εταιρεία. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν πάλι αξιοθαύμαστο. Το τρίτο lp που πήγαινε #1 στη Βρετανία και φυσικά καρφώθηκε με την πρώτη εβδομάδα εμφάνισης στο #3 στις ΗΠΑ. Λέγεται ότι τα κεντρικά δισκοπωλεία της Νέας Υόρκης την πρώτη εβδομάδα πουλούσαν περίπου τριακόσια αντίτυπα την ώρα. Και το single Tramped under foot έκανε έντονη την παρουσία του στο αμερικάνικο top 40. Όμως το κομμάτι που προξένησε ιδιαίτερη αίσθηση ήταν το Kashmir, με τις ανατολίτικες επιρροές.

Όποιος, όμως, «παίζει» με αρνητικές δυνάμεις σύντομα δέχεται και τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα. Δεν μπορείς να ζητάς δόξα, δύναμη, πλούτη κ.λ.π. χωρίς αντάλλαγμα. Και τα ανταλλάγματα σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις κοστίζουν ακριβά. Σίγουρα πιο ακριβά και από τα εξαντλημένα εισιτήρια των Page και Plant, όταν ταξίδεψαν στην Αφρική. Ύστερα αποφάσισαν να κάνουν ξεχωριστές διακοπές και να συναντηθούν στο Παρίσι τον Αύγουστο του ’75 για να προβάρουν νέα τους τραγούδια. Ο Plant ξεκουραζόταν στη Ρόδο, όταν στις αρχές Αυγούστου τράκαρε με το αυτοκίνητό του και υπέστη πολλαπλά κατάγματα, που τον ανάγκασαν να μείνει ακίνητος για τρεις μήνες.

Και ενώ η νέα τουρνέ αναβλήθηκε, η μπάντα αναπάντεχα μπαίνει στο studio και δουλεύει πάνω σε ένα νέο άλμπουμ, ίσως το πιο περίεργο μέχρι τότε. Φήμες που αφορούσαν την καθυστέρηση του δίσκου μνημόνευαν ότι υπήρχαν προβλήματα με το εξώφυλλο. Και τι εξώφυλλο! Ό,τι πιο αινιγματικό είχαν κάνει. Ήταν διπλό, λευκό, και υπήρχαν δέκα φωτογραφίες παρμένες από την καθημερινότητα, όπου σε κάθε μια βασικό αντικείμενο προσοχής ήταν ένας μαύρος μυστηριώδης οβελίσκος. Κάποια εφημερίδα, μάλιστα, έκανε διαγωνισμό μεταξύ των αναγνωστών για ν’ ανακαλύψουν τι μπορεί να σημαίνει αυτό το αντικείμενο. Ο τίτλος του άλμπουμ ήταν Presence, και ήταν μάλλον ο πιο προσγειωμένος τους δίσκος, βασισμένος αποκλειστικά στο ορθόδοξο rock. Αν και παραήταν συμβατικό, έτυχε της ίδιας υποδοχής. Φαίνεται πως οι οπαδοί τους το θεώρησαν εξίσου αναγκαίο με τα προηγούμενα και έτσι βρέθηκε στο #1 για δύο εβδομάδες τον Απρίλιο του ’76. Είχε όμως τη μικρότερη παραμονή μέσα στα charts από όλα τα άλλα.
 
Στη Χιροσίμα, έπαιξαν μπροστά σε 6.000 άτομα και όλα τα έσοδα της συναυλίας δόθηκαν στα θύματα της ατομικής βόμβας
Τα μέλη δήλωναν ότι ήταν ο πιο υποτιμημένος τους δίσκος , αλλά δεν φαίνεται να το πολυπίστευαν γιατί πριν περάσουν έξι μήνες στις βιτρίνες των δισκοπωλείων φιγουράριζε ένα άλλο lp τους, το διπλό live The Song Remains The Same, από το soundtrack της ομώνυμης  ταινίας-ντοκιμαντέρ του κονσέρτου στο Madison Square Garden τον Ιούλιο του ’73. Ο δίσκος συνοδευόταν από οκτασέλιδο booklet με φωτογραφίες του γκρουπ από τη συναυλία (για πρώτη φορά σε lp). Τόσο οι δύο τελευταίες κυκλοφορίες όσο και το φιλμ ήταν η αναγκαία λύση στο πρόβλημα που δημιούργησε ο τραυματισμός του Plant. Το φιλμ  ήταν ένα ιδιόρρυθμο ανακάτεμα από στιγμιότυπα, γεγονότα και φανταστικές συσχετίσεις «η καλύτερή μας παράσταση», σύμφωνα με τα λεγόμενα του Jimi. Κατά τη γνώμη μου είναι απλά ένα ιστορικό ντοκουμέντο μιας άριστης συναυλίας των Zeppelin.
Φυσικά, από τα καλύτερα σημεία είναι το Stairway to Heaven, όπου ο Plant επιχειρεί μάταια να δώσει μια πιο λογική εξήγηση στο σκοτεινό νόημα των στίχων. «Νομίζω πως είναι ένα τραγούδι ελπίδας». Αφού τραγουδάει τη στροφή «And the forests will echo with laughter» ρωτάει το κοινό «Does anybody remember laughter?», και τέλος δηλώνει «αλλά σας έχω μερικά καλά νέα». Με την ταινία να προβάλλεται σε όλο τον κόσμο, οι Zeppelin ετοιμάζονται για νέα τουρνέ, όταν μια περίεργη ίωση του Plant (χτύπημα υπ’ αριθμόν 2) τους αναγκάζει να αναβάλουν την περιοδεία για μερικούς μήνες. Ενώ όλα ήταν έτοιμα και η τουρνέ ξεκινάει στις 27 Ιουλίου, ο εξάχρονος γιος του Robert, Karac, πεθαίνει στο Λονδίνο από μια άγνωστη λοίμωξη του στομάχου (χτύπημα 3), γεγονός που ανάγκασε τον πατέρα του να διακόψει την περιοδεία και να επιστρέψει στην πρωτεύουσα της Βρετανίας. Το γκρουπ μένει ανενεργό για μεγάλο διάστημα και το μέλλον του είναι αβέβαιο. Ο Plant κάνει μια περίεργη δήλωση λέγοντας: «Δεν πρόκειται να ξανατραγουδήσω με αυτό το group». Γιατί άραγε;
Τελικά, μετά από επίμονες προσπάθειες του Bomham, ο Robert μάζεψε όσο κουράγιο του είχε απομείνει και μπήκε για μία ακόμα φορά μαζί τους στα Polar Studios στη Στοκχόλμη, που ανήκαν στους Abba. Το Φλεβάρη του ’79 το In Through The Out Door ήταν έτοιμο και το παρουσίασαν στο κοινό τους με δύο αξιομνημόνευτα κονσέρτα (συμπτωματικά, τα τελευταία που έδωσαν στην Βρετανία). Ήταν το όγδοο #1 lp τους στην Αγγλία, και εξαιτίας του όλα τα υπόλοιπα επανεμφανίστηκαν στα charts.
Εδώ παρατηρείται μια προσπάθειά τους να πλησιάσουν το κοινό των μικρότερων ηλικιών που ανήκε σε άλλους χώρους. Και ενώ σχεδιάζουν μια τουρνέ στις ΗΠΑ, αυτή τη φορά ο Page παθαίνει ένα σοβαρό ατύχημα [χτύπημα 4]. Μάγκωσε δύο δάχτυλά του στην πόρτα του λονδρέζικου Μετρό και για αρκετούς μήνες δεν μπορούσε να παίξει κιθάρα, παρόλο που το In Through The Out Door πήγαινε καλά εμπορικά. Πολλοί βιάζονται να κρίνουν ότι βασικός λόγος ήταν το εξώφυλλο. Πράγματι, εδώ υπάρχει μία ακόμα καινοτομία. Το lp βγήκε σε έξι διαφορετικά εξώφυλλα που στη ράχη είχαν τα γράμματα από A έως F και η συσκευασία ήταν μέσα σε μια χαρτοσακούλα ούτως ώστε πολλοί θαυμαστές φρόντισαν να αγοράσουν το δίσκο και με τα έξι εξώφυλλα. Στην πρώτη έκδοση το μελάνι με το οποίο είχαν σχεδιαστεί τα γράμματα του εσωφύλλου ήταν τέτοιο ώστε αν έπεφτε νερό πάνω του τα γράμματα γίνονταν πράσινα και κόκκινα. Με τον Page ανίκανο να πιάσει κιθάρα, οι υπόλοιποι τρεις πήραν μέρος στο κονσέρτο της Kampuchea, ο Plant μαζί με τους Rockpile και οι Bohman-Jones μαζί με τον  McCartney. Το καλοκαίρι του ’80 αποφασίζουν να αναλάβουν μία ακόμα περιοδεία που και αυτή δεν έμελλε να περατωθεί, γιατί στις 25 Σεπτεμβρίου ο  Bohman πέθανε στο σπίτι του Page μετά από μία πρόβα (χτύπημα 5 - το τελικό). Είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλ και πέθανε από αναρρόφηση του εμετού του. Δίχως τη βοήθεια του ντράμερ η μπάντα είναι αδύνατον να συνεχίσει. Το άλμπουμ Coda υπήρξε το κύκνειο άσμα τους. Οι οπαδοί τους ανέμεναν κάποιο Greatest Hits, αλλά το Coda περιείχε ανέκδοτο υλικό του παρελθόντος. Μάλιστα, ο αρχικός  τίτλος ήταν Early Days And Latter Days.

Στις 4 Δεκεμβρίου του 1980 οι Led Zeppelin, μέσω του μάνατζέρ τους Peter Grant, ανακοινώνουν πως αδυνατούν να συνεχίσουν και αποφάσισαν να διαλυθούν. Αν και έγιναν πολλές προσπάθειες ανασυγκρότησης με διάφορους ντράμερ, καμμία δεν καρποφόρησε. Μετά τη διάλυσή τους το κάθε μέλος ασχολήθηκε με ενδιαφέρον σε προσωπικές δουλειές.
  Νίκος Κοντογούρης
http://www.poprocknews.gr







Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Νεκρές φύσεις με φίδια

Η τέχνη του ερπετού στα κυριολεκτικά της!

Το «Serpens Rectangle Snakes» μας εισάγει στον φανταστικό κόσμο των ερπετών.

Ο Guido Mocafico, ο δημιουργός της φωτογραφικής αυτής σειράς, πήρε ένα μάτσο φίδια, τα έβαλε προσεκτικά σε ορθογώνια διαφανή κουτιά και με τον κατάλληλο φωτισμό και τεχνική λήψης, τσουπ, να σου το κονσεπτάκι...

Αν μη τι άλλο, η αισθητική πρόταση του Mocafico βγάζει το φίδι από το τρομακτικό πλαίσιο που το ξέρουμε κι αυτό αρκεί. Όσο για το ερώτημα αν η δουλειά του είναι τέχνη, αυτό θα το απαντήσει ο καθένας προσωπικά...
























http://www.newsbeast.gr

Φωτογραφίες με θέα

Αεροφωτογραφίες από τα πιο συναρπαστικά μέρη του πλανήτη

Όταν κοιτάς από ψηλά, η Γη είναι πολύ πιο εντυπωσιακή! Αυτό είναι γνωστό, αλλά κάθε φορά που βλέπουμε αεροφωτογραφίες, είναι σαν την πρώτη φορά.

Οι ακόλουθες αεροφωτογραφίες είναι αποτέλεσμα της δουλειάς της General Electric, η οποία δημιούργησε μία κάμερα ειδικά για φωτογράφιση από μεγάλα ύψη.

Η κάμερα εγκαθίσταται σε ελικόπτερο, το οποίο πετά πάνω από τα πιο συναρπαστικά μέρη του πλανήτη ή τοποθετείται σε ψηλά κτίρια. Σε κάθε περίπτωση, οι φωτογραφίες κόβουν την ανάσα.

Το τηλεσκόπιο Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο



Το νησί φοίνικας στο Ντουμπάι




Το φεστιβάλ αερόστατων στο Νέο Μεξικό



Συνοικία στο Πεκίνο




Το νησί Κο Πανίι στην Ταϊλάνδη



Καταρράκτες Τζίτζι στη Γκαμπόν



Παραλία στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας




Γεωθερμικό εργοστάσιο στην Ισλανδία



Ακτή στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας




Θερμοκήπια στην Ανδαλουσία της Ισπανίας




Καζίνο στη Σιγκαπούρη



Η Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη των ΗΠΑ




Λούνα παρκ στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια




Κάμπινγκ στη Νεβάδα



Το Ολυμπιακό Πάρκο του Λονδίνου

Πονάει το κεφάλι σας;

Το κεφάλι σας πάει να σπάσει; Η αντανακλαστική αντίδραση είναι να ψάξετε τα χάπια σας, ειδικά αν ανήκετε σε αυτούς που έχετε τον πονοκέφαλο συχνό «πελάτη».

Επειδή όμως η συχνή χρήση αυτών των φαρμάκων τελικά μειώνει την επίδρασή τους και κάνει τον εγκέφαλο πιο ευαίσθητο στον πόνο, πρέπει να αναπτύξουμε και άλλες στρατηγικές. Πώς μπορούμε λοιπόν να ενισχύσουμε τη φαρμακευτική αγωγή με την κατάλληλη συμπεριφορά; Ας ξεκαθαρίσουμε τα βασικά…

Είναι πονοκέφαλος ή ημικρανία;

Για να ξεκαθαρίσετε αν αυτό που έχετε είναι πονοκέφαλος ή ελαφριά ημικρανία μπείτε στη διαδικασία να καταγράψετε πόσες ημέρες χωρίς πονοκέφαλο έχετε για έναν μήνα. Αν έχετε πάνω από 25 ημέρες χωρίς πονοκέφαλο, τότε τα παυσίπονα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν το περιστασιακό αυτό πρόβλημα. Αν οι μέρες χωρίς πονοκέφαλο είναι λιγότερες από 25, τότε μάλλον έχετε πρόβλημα με ημικρανίες και πρέπει να ακολουθήσετε πιο εστιασμένη θεραπεία. Επίσης, ελέγξτε το ιγμόρειο σας γιατί και αυτό αποτελεί πηγή πονοκεφάλων.

Το χασμουρητό προειδοποιεί

Το συχνό χασμουρητό μπορεί να είναι ένδειξη της τάσης ενός ανθρώπου για ημικρανία. Το ίδιο είναι η ναυτία στο ταξίδι, το hangover ύστερα από την κατανάλωση μόνο ενός ποτού αλλά και ο αυξημένος εκνευρισμός των γυναικών πριν από την περίοδο. Οι ειδικοί θεωρούν τους πονοκεφάλους έντασης ως μια λιγότερο έντονη μορφή ημικρανίας. Αν πιστεύετε λοιπόν ότι τα παραπάνω σας πάνε προς ημικρανία, πάρτε ένα παυσίπονο και στη συνέχεια περάστε στο προληπτικό πλάνο. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μειώσετε τους παράγοντες που έχετε διαπιστώσει ότι σας προκαλούν τις ημικρανίες.

Αποφύγετε το τυρί, φάτε μπανάνες

Η καφεΐνη είναι ένας κοινός πυροδότης ημικρανιών, οπότε αποφύγετε ό,τι έχει μέσα κακάο και καφεΐνη. Μπορεί στην αρχή να πάθετε πονοκέφαλο μόνο και μόνο εξαιτίας του στερητικού από τον καφέ, για παράδειγμα, αλλά στη συνέχεια η μικρότερη συχνότητα πονοκεφάλων θα σας ανταμείψει. Ενας άλλος παράγοντας που τροφοδοτεί τις ημικρανίες είναι το τυρί. Οι ειδικοί συστήνουν τις μπανάνες αλλά και γενικά τους υδατάνθρακες επειδή διατηρούν τα επίπεδα του σακχάρου σε σταθερά επίπεδα.

Πολλά υγρά

Αλλες τακτικές πρόληψης είναι τα συχνά γεύματα, αλλά και η κατανάλωση τριών λίτρων υγρών την ημέρα για την αποφυγή αφυδάτωσης, η οποία επίσης συμβάλλει σε πονοκεφάλους. Τέλος, φροντίστε να ακολουθείτε με θρησκευτική ευλάβεια τη ρουτίνα σας, κυρίως όσον αφορά τον ύπνο σας. Οι αλλαγές στον ύπνο έχουν μεγάλη επίδραση στον υποθάλαμο του εγκεφάλου, την περιοχή που καθορίζει τις ισορροπίες των ορμονών. Οταν εκεί επικρατεί ανισορροπία, τότε έρχεται και ο πονοκέφαλος.

Καθίστε με ίσιο το κορμί!

Οταν καθόμαστε με το κορμί μας κυρτωμένο προς τα εμπρός, τότε η θέση του κεφαλιού μας τεντώνει τον λαιμό και τα νεύρα του. Αυτό από μόνο του μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους. Η καλύτερη στάση είναι να κάθεστε με τα πέλματα να πατάνε καλά στο έδαφος και τα γόνατα να είναι ευθεία μπροστά.

Πιάστε το στην αρχή του!
Οταν μια ημικρανία είναι στην αρχή της μπορεί να αντιμετωπιστεί και από τα απλά παυσίπονα. Η ιμπουπροφένη δείχνει να έχει καλύτερα αποτελέσματα επειδή επιδρά σαν αντιφλεγμονώδες. Αν όμως δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη ναυτία που συνοδεύει την ημικρανία, τότε θα πρέπει να επιλέξετε ένα παυσίπονο που αντιμετωπίζει και τη ναυτία. Για να δράσουν όλα αυτά, θα πρέπει να τα πάρετε με την πρώτη ένδειξη πονοκεφάλου.
Έχεις πονοκέφαλο και είσαι στην Μοζαμβίκη; Μην μιλήσεις! | Madata ...
Espressonews.gr

12 τρόποι να μειώσεις τα έξοδα

Οι περιττές σπατάλες αποτελούν πλέον παρελθόν, γι' αυτό ήρθε η ώρα να μειώσουμε τα καθημερινά μας έξοδα. Ακολουθείστε τις παρακάτω συμβουλές και ΙΣΩΣ (???) καταφέρετε να βγάλετε επιτέλους το μήνα!



1. Χρησιμοποίησε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αν δεν το κάνεις ήδη, ήρθε η στιγμή να μπεις στο αστικό λεωφορείο ή το μετρό. Φρόντισε να βγάλεις μηνιαία κάρτα αν μετακινήστε καθημερινά.

2.
Πούλησε το αυτοκίνητο. Αν έχετε πάνω από ένα στην οικογένεια και δεν το χρειάζεστε καλύτερα να το πουλήσεις. Αν πάλι δε θέλεις, μπορείς να παραδώσεις πινακίδες και σίγουρα θα γλιτώσεις πολλά χρήματα ετησίως (ασφάλεια, τέλη, service, φθορές).

3.
Πούλησε άχρηστα αντικείμενα. Ότι δε χρειάζεσαι καλύτερα να το ξεφορτωθείς και θα σου μείνει και όφελος. Εύκολος τρόπος για να πουλήσεις οτιδήποτε είναι το internet.

4.
Χρησιμοποίησε εκπτωτικά κουπόνια. Πλέον πολλά σουπερμάρκετ λειτουργούν με κουπόνια , όπως και άλλα καταστήματα. Ενημερώσου γι' αυτά και προσπάθησε να τα εκμεταλλευτείς.

5.
Πλήρωνε πάντα με μετρητά. Όταν πληρώνουμε με πιστωτική, πάντα ξοδεύουμε περισσότερα γι' αυτό απέφυγέ το.

6.
Κάνε λίστα. Όταν βγαίνεις για ψώνια, κάνε μία λίστα με αυτά που χρειάζεσαι και φρόντισε να μην ξεφύγεις.

7.
Πάρε τον καφέ σου από το σπίτι. Αν δεν μπορείς να φτιάχνεις καφέ στη δουλειά, τουλάχιστον μπορείς να τον ετοιμάζεις στο σπίτι σε ένα θερμός και να έχεις ζεστό καφέ όλη μέρα. Κάνε το ίδιο και για το φαγητό σου και απέφυγε να αγοράζεις απ' έξω.

8.
Πλύνε μόνος σου το αυτοκίνητο. Είναι προτιμότερο να το πλένεις μόνος σου από το να δίνεις 15 € κάθε φορά.

9.
Πήγαινε αργά στη λαϊκή. Συνήθως το μεσημέρι οι τιμές πέφτουν, καλύτερα λοιπόν να ψωνίζεις εκείνη την ώρα.

10.
Προτίμησε το τρέξιμο ή το ποδήλατο αντί για το γυμναστήριο ή ακόμη χειρότερα μια βόλτα στα μαγαζιά και φαγητό.

11.
Έλεγξε τις τιμές και τις αποδείξεις. Κάνε μία έρευνα, πριν αγοράσεις κάτι, πρόσεξε τις τιμές στο σουπερμάρκετ και κοίταζε πάντα τις αποδείξεις μήπως έχει γίνει κάποιο λάθος.

12.
Ψάξε τα πακέτα κινητής τηλεφωνίας. Το κινητό τηλέφωνο είναι πλέον αρκετά φθηνό αρκεί να ψάξεις τις προσφορές ανάλογα με τις ανάγκες σου.

thebest.gr/news/index/viewStory/150407

Συμβουλές για να μην σας εξαπατήσουν στη διανομή πετρελαίου

Έντεκα "επισημάνσεις" για τους καταναλωτές που θα προμηθευτούν πετρέλαιο θέρμανσης ενόψει της χειμερινής περιόδου δημοσιοποίησε το ΚΕΠΚΑ.


Συγκεκριμένα, το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ) για τη διαδικασία παραλαβής πετρελαίου θέρμανσης αναφέρει τα εξής:


1.
Δεν επιτρέπουμε να παραλαμβάνουν πετρέλαιο άτομα τα οποία δεν γνωρίζουν τη διαδικασία με την οποία πρέπει να γίνεται η παραλαβή. Καλό θα είναι, κατά τη διάρκεια της παραλαβής, να παραβρίσκονται περισσότερα του ενός άτομα.

2.
Δεν εμπιστευόμαστε το μετρητή του βυτιοφόρου ή τον εξωτερικό σωλήνα ένδειξης της στάθμης της δεξαμενής μας, αλλά χρησιμοποιούμε το δικό μας μέτρο.

3.
Δεν παραλαμβάνουμε το πετρέλαιο βιαστικά και χωρίς να τηρούνται όλες οι διαδικασίες και τα μέτρα ασφάλειας, προς αποφυγή ατυχημάτων και άλλων επιπτώσεων (π.χ. ελλειμματική παράδοση - διαρροή πετρελαίου).

4.
Δεν δεχόμαστε να πληρώσουμε αν η απόδειξη ή το τιμολόγιο παραλαβής - πληρωμής δεν έχει συμπληρωμένα όλα τα απαιτούμενα από το νόμο στοιχεία (όπως: ονοματεπώνυμο και διεύθυνση του πελάτη, ποσότητα, προμέτρηση και επιμέτρηση, ώρα παράδοσης κ.λπ.). Σε κάθε περίπτωση, σημειώνουμε τις λέξεις «με κάθε επιφύλαξη».

5.
Συγκρίνουμε, ύστερα από έρευνα ή ενημέρωση, τις αναγραφόμενες στα πρατήρια της περιοχής μας τιμές (τα πρατήρια καυσίμων υποχρεούνται να αναγράφουν τις τιμές των καυσίμων, σε φωτεινές πινακίδες, εμφανείς στους καταναλωτές).

6.
Πρέπει να ξέρουμε να υπολογίζουμε, με ακρίβεια, πόσα λίτρα πετρελαίου αντιστοιχούν σε κάθε εκατοστό ύψους της δεξαμενής. Για να μάθουμε πόσα λίτρα αντιστοιχούν σε κάθε εκατοστό ύψους της δεξαμενής μας, πολλαπλασιάζουμε το μήκος της (π.χ. 2,00 μέτρα) επί το πλάτος της (π.χ. 1,25 μέτρο) επί το ύψος της (π.χ. 1 μέτρο), δηλαδή: 2 x 1,25 x 1 = 2,5 m3 ή 2.500 λίτρα. Επομένως, σε κάθε εκατοστό ύψους της δεξαμενής αντιστοιχούν 25 λίτρα (2.500 : 100 = 25). Όλες οι προαναφερόμενες διαστάσεις αφορούν τις εσωτερικές διαστάσεις της δεξαμενής.

7.
Πρέπει να μετράμε, παρουσία του βυτιοφορέα, το ύψος του πετρελαίου που έχει η δεξαμενή μας και πριν αρχίσει η παράδοση και μόλις αυτή τελειώσει. Η μέτρηση γίνεται, εύκολα, με μια ευθύγραμμη βέργα και ένα μέτρο: βάζουμε κάθετα, στη δεξαμενή, τη βέργα. Βγάζουμε τη βέργα και μετράμε το ύψος, μέχρι το σημείο που είναι βρεγμένη. Αυτό είναι το ύψος του πετρελαίου, μέσα στη δεξαμενή.

8.
Η μέτρηση της ανύψωσης της στάθμης του πετρελαίου, μέσα στη δεξαμενή, πρέπει να γίνεται αφού κατασταλάξει ο αφρός (πρέπει να παρέλθουν 5-6 λεπτά).

9.
Απαιτούμε, από το μεταφορέα, να γράψει το ύψος που μετρήσαμε πριν και μετά την παράδοση στην απόδειξη παραλαβής. Το πετρέλαιο που παραλάβαμε μπορούμε να το υπολογίσουμε αν πολλαπλασιάσουμε το ύψος του πετρελαίου που προστέθηκε στη δεξαμενή μας με τα λίτρα ανά εκατοστό που αυτή χωράει. Αν π.χ. η δεξαμενή μας είχε 18 εκατοστά πετρέλαιο πριν από την παραλαβή και 78 εκατοστά μετά την παραλαβή, προστέθηκαν 78-18=60 εκατοστά. Σύμφωνα με το προηγούμενο παράδειγμα, με τα 25 λίτρα ανά εκατοστό ύψους παραλάβαμε 60x25=1.500 λίτρα πετρέλαιο.

10.
Είναι αναγκαίο να πραγματοποιείται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, συντήρηση - ρύθμιση του συστήματος της κεντρικής θέρμανσης. Η συντήρηση αποτελεί προϋπόθεση για λιγότερη κατανάλωση πετρελαίου και, επομένως, εξοικονόμηση χρημάτων. Καταλληλότερος χρόνος για τη συντήρηση είναι αμέσως μετά τη λήξη της περιόδου θέρμανσης, δηλαδή Απρίλιο και Μάιο, ώστε να μη μείνουν κατάλοιπα καύσης, κατά την καλοκαιρινή περίοδο, οπότε γίνεται πιο δύσκολος ο καθαρισμός του συστήματος.

11.
Καλή θέρμανση σημαίνει να αισθανόμαστε άνετα. Η υπερβολική ζέστη είναι πολυδάπανη και ανθυγιεινή. Η ρύθμιση της θερμοκρασίας των χώρων μιας κατοικίας πρέπει να έχει ως εξής: Μπάνιο: 22°C, Καθιστικό: 19-20°C, Υπνοδωμάτια: 18°C. Σε μια πόλη, όπως η Θεσσαλονίκη, ένας βαθμός θερμοκρασίας λιγότερος σημαίνει οικονομία περίπου 8%, σε πετρέλαιο.
newsit.gr

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo

Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (1)
Το Igloo Village στο Kakslauttanen της Φινλανδίας διαθέτει ιγκλού με γυάλινες οροφές και κλιματισμό, στοιχεία που τα καθιστούν ιδανικά για να μπορεί κανείς να ξαπλώσει και να δει τα αμέτρητα αστέρια και το Βόρειο Σέλας.

Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (2)
Έχουν κατασκευαστεί από ειδικό θερμικό γυαλί, έτσι ωστε η θέα να είναι καθαρή ακόμα και όταν η θερμοκρασία έξω πέφτει κάτω από τους -30°C. Κάθε ιγκλού έχει τουαλέτα και πολυτελή κρεβάτια, ενώ κάθε απόγευμα μια ζεστή σάουνα και μια αναζωογονητική τρύπα στον πάγο σας περιμένουν.
Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (3)
Πέρα από τα γυάλινα ιγκλού, το θέρετρο έχει ιγκλού από χιόνι, ένα εστιατόριο από χιόνι, μια έκθεση με αγάλματα από πάγο και ένα εκκλησάκι από χιόνι για εκείνους που θέλουν έναν ξεχωριστό γάμο.
Συνολικά, υπάρχουν 20 γυάλινα ιγκλού και 60 κρεβάτια στα ιγκλού από χιόνι, ενώ το εστιατόριο από χιόνι έχει θέσεις για 50-150 ανθρώπους. Το Igloo Village αρχίζει την σεζόν του κάθε έτος μεταξύ του Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, και μένει ανοικτό μέχρι το τέλος Απριλίου.
Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (4)
Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (5)
Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (6)
Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (7)
Απολαύστε το Βόρειο Σέλας στο χωριό των γυάλινων Igloo (8)

Εντυπωσιακά graffiti

Εντυπωσιακά graffiti (7)
Οι καλλιτέχνες του δρόμου χρησιμοποιούν για καμβά τους κάθε επιφάνεια που μπορεί κανείς να φανταστεί. Δείτε ορισμένα παραδείγματα εντυπωσιακών graffiti σε τοίχους κτηρίων και όχι μόνο…

Εντυπωσιακά graffiti (1)
Εντυπωσιακά graffiti (2)
Εντυπωσιακά graffiti (3)
Εντυπωσιακά graffiti (4)
Εντυπωσιακά graffiti (5)
Εντυπωσιακά graffiti (6)
Εντυπωσιακά graffiti (8)
Εντυπωσιακά graffiti (9)
Εντυπωσιακά graffiti (10)
Εντυπωσιακά graffiti (11)
Εντυπωσιακά graffiti (12)
Εντυπωσιακά graffiti (13)
Εντυπωσιακά graffiti (14)
Εντυπωσιακά graffiti (15)
Εντυπωσιακά graffiti (16)
Εντυπωσιακά graffiti (17)
Εντυπωσιακά graffiti (18)
Εντυπωσιακά graffiti (19)
Εντυπωσιακά graffiti (20)
Εντυπωσιακά graffiti (21)
Εντυπωσιακά graffiti (22)
Εντυπωσιακά graffiti (23)
Εντυπωσιακά graffiti (24)