BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

25Η Μαρτίου η «αναγέννηση» ενός Έθνους


Η Ελληνική επανάσταση του 1821 – 1824 είναι το πρώτο μέρος του Ελληνικού αγώνα της ανεξαρτησίας (1821-1832), που διεξήγαγε ο υπόδουλος ελληνισμός ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία και που κατέληξε στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Ελληνικού κράτους από την Πύλη, με την συνθήκη του Μαΐου του 1832.

Η περίοδος είναι ευρέως γνωστή στην σύγχρονη Ελλάδα με τον όρο "επανάσταση του 21", και η επέτειος εορτασμού της έναρξής της είναι η 25η Μαρτίου, ημέρα επίσημης αργίας για το Ελληνικό κράτος.

Πολλές επαναστάσεις ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία είχαν λάβει χώρα στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο πριν από την μεγάλη επανάσταση του 1821. Άλλες από αυτές ήταν μικρότερης και άλλες μεγαλύτερης σημασίας, όλες όμως είχαν γενικά τοπικό χαρακτήρα. Η επανάσταση του 1821 ήταν η μόνη που οργανώθηκε προσεκτικά, πολλά χρόνια πριν την έκρηξή της στην Ελλάδα. Στον απόηχο των μεγάλων γεγονότων που συγκλόνισαν την Ευρώπη (Γαλλική Επανάσταση του 1789, Ναπολεόντιοι πόλεμοι) αλλά και τον κόσμο (Αμερικανική Επανάσταση), που δεν είχαν αντίκτυπο στις οπισθοδρομικές πλέον δομές της αχανούς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του Μαχμούτ Β' (1808-1839), οι Έλληνες της διασποράς που αποτελούσαν το πιο ενημερωμένο και προοδευτικό κομμάτι του ελληνισμού, ίδρυσαν αρχικά, το 1809, την οργάνωση Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο με πρωτοβουλία του Θεσσαλονικέα λογίου Γρηγορίου Ζαλύκη και της Κύπριας λογίας Ελισάβετ Σαντή Λουμάκη Σενιέ. Η οργάνωση πέτυχε τη στήριξη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και συγκέντρωσε οπλισμό που διαμοιράστηκε στη Μακεδονία και την Ήπειρο προκειμένου να προετοιμαστεί η επανάσταση. Η κίνηση αυτή προδόθηκε στις αρχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τελικά το εγχείρημα απέτυχε.


Από τα σπλάχνα του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου και κατά το πνεύμα της εποχής ιδρύθηκαν δύο εταιρείες, που αντιπροσωπεύουν ανάγλυφα τις δύο τάσεις του Ελληνισμού στην προσπάθεια για την παλιγγενεσία του στις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα.

Η Φιλόμουσος Εταιρεία, που ιδρύθηκε στη Βιέννη το 1814, ήταν νόμιμη, είχε μέλη πολλούς επιφανείς (Καποδίστριας, Κοραής) και οικονομικά ισχυρούς Έλληνες της διασποράς, έθετε σαν πρώτο στόχο την πνευματική ανύψωση του γένους των Ελλήνων (συγκέντρωση πόρων για ίδρυση σχολείων στην Ελλάδα, επάνδρωσή τους με φωτισμένους δασκάλους, υποτροφίες για σπουδές νέων στο εξωτερικό κλπ.) και κατόπιν όταν οι συνθήκες το ευνοούσαν επανάσταση με εκμετάλλευση κάποιου πιθανού νέου ρωσοτουρκικού πολέμου ή (και αυτό μάλλον ήταν πιό διαδεδομένο στους κόλπους της εταιρείας) εσωτερική "διάβρωση" της αυτοκρατορίας και σταδιακή κατά το δυνατόν "ελληνοποίησή" της με την προώθηση Ελλήνων σε καίριες θέσεις της.


Το έμβλημα της Φιλικής Εταιρείας

Η Φιλική Εταιρεία, που ιδρύθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας το 1814, ήταν μυστική και παράνομη, θεωρούσε ότι το γένος ήταν έτοιμο και είχε σαν στόχο την συγκέντρωση πόρων αλλά και την δημιουργία των δομών για άμεση οργάνωση επανάστασης, με επιδίωξη την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους και αν οι συνθήκες δεν το επιτρέψουν παραχώρηση αυτονομίας υπό τους κόλπους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ιδρύθηκε από φλογερούς πατριώτες, ριζοσπαστικά μέλη της (μικρο)αστικής τάξης και μετά από κάποιες πρώτες δυσκολίες μυήθηκαν σε αυτήν πολλοί λόγιοι, φοιτητές, έμποροι, οικονομικά ισχυροί Έλληνες της διασποράς και ιδίως μετά την μεταφορά της "έδρας" της στην Κωνσταντινούπολη, πολλοί οικονομικά και πολιτικά ισχυροί, ιεράρχες, στρατιωτικά ισχυροί (κλέφτες και αρματολοί) αλλά και απλός κόσμος μέσα στα όρια της αυτοκρατορίας. Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, που ανέλαβε την αρχηγία της Εταιρείας στις 12 Απριλίου 1820, μετά την άρνηση του Ι. Καποδίστρια, επιδίωκε να προετοιμάσει μια γιγαντιαία εθνικοαπελευθερωτική επιχείρηση, που θα συντάρασσε τα Βαλκάνια και για το σκοπό αυτό η Εταιρεία εκτός από την εθνεγερτική δράση της στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο και τους Έλληνες έκανε ή προσπάθησε να κάνει μυστικές συμφωνίες με Ρουμάνους, Σέρβους και Βουλγάρους πατριώτες. Τα συντηρητικά στοιχεία της Φιλικής μαζί με τους προεστούς (κοτζαμπάσηδες) του Μοριά δεν ήθελαν εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Ελληνικό χώρο και προωθούσαν την ιδέα να γίνει εκμετάλλευση της προστριβής μεταξύ Πύλης και Αλή πασά. Φήμες ότι τα σχέδια της Φιλικής είχαν προδοθεί στον σουλτάνο από τους Άγγλους υποχρέωσαν τον αρχηγό της να αναπροσαρμόσει το αρχικό σχέδιο, προχωρώντας σε μιά τοπική εξέγερση στις ρουμανικές ηγεμονίες, ελπίζοντας ότι θα τραβήξει προς τα εκεί την προσοχή των Οθωμανών, ώστε να γίνει δυνατή αργότερα η εξέγερση στην Ελλάδα χωρίς μεγάλη οθωμανική στρατιωτική πίεση.

Τα γεγονότα του 1821

Το γενικό των Φιλικών πρόβλεπε ότι η επανάσταση έπρεπε να ξεκινήσει τις πενήντα πρώτες ημέρες του 1821, όταν ο Υψηλάντης θα έφτανε στη Μάνη για να αναλάβει την αρχηγία της. Για την προετοιμασία της επανάστασης έφτασε στον Μοριά ήδη από το τέλος του 1820, ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος Παπαφλέσσας, εξουσιοδοτημένος από την Εταιρεία να προετοιμάσει γενικά την επανάσταση και υπεύθυνος μαζί με τον Αναγνωσταρά για την Μεσσηνία.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1820 εκστρατεύει από την Τριπολιτσά εναντίον του Αλή πασά στα Ιωάννινα, ο Χουρσίτ Μεχμέτ Πασάς του Μοριά και μειώνονται σημαντικά οι αξιόμαχες τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή. Στις 6 Ιανουαρίου περνά στο Μοριά από την Ζάκυνθο, ειδοποιημένος από τους Φιλικούς ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο Παπαφλέσσας οργώνει τον Μοριά μιλώντας για την επανάσταση σε πόλεις και χωριά. Ο Κολοκοτρώνης κάνει συγκεντρώσεις καπεταναίων από όλη την Πελοπόννησο και τους ενημερώνει να πάρουν τα όπλα μόλις δοθεί το σύνθημα. Άλλοι Φιλικοί προετοιμάζουν την επανάσταση σε Ρούμελη, Θεσσαλία και Μακεδονία.

Στις 26 Ιανουαρίου γίνεται στη Βοστίτσα (Αίγιο) η λεγόμενη σύναξη των προεστών του Μοριά. Μετέχουν επίσημοι αντιπρόσωποι των προεστών της Πάτρας και των Καλαβρύτων, τρεις ιεράρχες (δεσπότες) μεταξύ των οποίων ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, διάφοροι προεστοί και καπεταναίοι από όλη την Πελοπόννησο και ο Παπαφλέσσας. Παπαφλέσσας και καπεταναίοι δηλώνουν έτοιμοι για εξέγερση, οι προεστοί είναι διστακτικοί και ζητούν εγγυήσεις για την υποστήριξη της Ρωσίας, τελικά συμφωνούν όλοι να περιμένουν την άφιξη του Υψηλάντη για να ξεκινήσει η εξέγερση.
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης


Μετά την ουσιαστική αποτυχία στο συντονισμό μιας βαλκανικής εξέγερσης, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αποφασίζει να εισβάλει στα ρουμανικά πριγκιπάτα κηρύσσοντας την επανάσταση. Πρώτη πολεμική πράξη ήταν η διάβαση του ποταμού Προύθου, στην Μολδαβία στις 22 Φεβρουαρίου 1821 και η είσοδος στο Γιάσι (Ιάσιο). Στις 24 Φεβρουαρίου βγάζει την ιστορική του προκήρυξη που καλεί τους Έλληνες να πάρουν τα όπλα, βεβαιώνοντας ότι "μια κραταιά δύναμις" είναι έτοιμη να βοηθήσει τον αγώνα. Την 1 Μαρτίου αρχίζει την πορεία του προς τη Βλαχία αφού ενώθηκε με τα τμήματα του Γεωργάκη Ολύμπιου, του Φαρμάκη και πολλών Ελλήνων εθελοντών. Μαζί με τον Ιερό Λόχο που είχε συγκροτηθεί από 500 περίπου σπουδαστές των σχολών των πριγκιπάτων, η στρατιωτική δύναμη του Υψηλάντη έφτανε τους 7.000, μεταξύ των οποίων ήταν Βαλκάνιοι γείτονες (Σέρβοι, Βούλγαροι, Αρβανίτες).

Την 1 Μαρτίου ξεκινά από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό την Πελοπόννησο, μετά από ενέργειες του Φιλικού Ξάνθου, ένα καράβι φορτωμένο με προκηρύξεις για εξέγερση. Με το καράβι αυτό θα φτάσει στη Μάνη στα τέλη Μαρτίου και η είδηση της εξέγερσης στα ρουμανικά πριγκιπάτα. Κάποιες αναταραχές των χριστιανών στην Πόλη σχετικές με την εξέγερση στα πριγκιπάτα, θα δώσουν όταν ξεσπάσει η επανάσταση στο Μοριά αφορμή για σφαγές.

Η Πύλη θεωρούσε πρωταρχικό θέμα την αντιμετώπιση της ανταρσίας του Αλή πασά, αλλά ανησυχούσε σοβαρά από τις φήμες και τις καταγγελίες των Άγγλων για εξέγερση στο Μοριά. Λίγο μετά την εξέγερση στις ρουμανικές ηγεμονίες, αλλά όχι εξαιτίας της, οι Τούρκοι της Τριπολιτσάς κάλεσαν τους προεστούς του Μοριά με πρόσχημα την συνηθισμένη κοινή ετήσια σύσκεψη, με στόχο όμως να τους κρατήσουν ομήρους. Οι περισσότεροι προεστοί ήταν διστακτικοί και δεν πήγαν και σωστά, αφού όσοι πήγαν εκτελέστηκαν με το ξέσπασμα της επανάστασης.

Στις 11 Μαρτίου φτάνει με καράβι στην Χαλκιδική ο Φιλικός Εμμανουήλ Παππάς με εντολή να οργανώσει την επανάσταση. Πολλοί καλόγεροι από το Άγιο Όρος ξεσηκώνονται έτοιμοι να τον ακολουθήσουν και γίνονται επαφές με Μακεδόνες οπλαρχηγούς σε μια προσπάθεια να προετοιμαστεί μια συντονισμένη εξέγερση.

Στα μέσα Μαρτίου 1821 ο Παπαφλέσσας είχε ολοκληρώσει τον κύκλο των περιοδειών του στην Πελοπόννησο και βρισκόταν μαζί με τον Αναγνωσταρά στη Μεσσηνία, που ήταν η περιοχή για την οποία είχε ταχθεί υπεύθυνος από την Φιλική Εταιρεία. Ο Κολοκοτρώνης ήταν επίσης στο χώρο ευθύνης του, τη Μάνη. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος ήταν κρυμμένος στην Πάτρα, έτοιμος να αναλάβει δράση. Άλλοι Φιλικοί ήταν σε διάφορους χώρους ευθύνης ο καθένας. Παρά τις αμφιβολίες των προεστών, το κλίμα στην Πελοπόννησο ήταν έντονα επαναστατικό και ένας σπινθήρας έλειπε για την έκρηξη. Στο δεκαήμερο μεταξύ 14-25 Μαρτίου δόθηκε το έναυσμα της επανάστασης σε διαφορετικά σημεία στο Μοριά. Στις 14 Μαρτίου 1821 καταφθάνει στη Ζάχολη , από το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία του Κούτου , ο ηγούμενος Γερμανός ,όπου μετά από πανηγυρική δοξολογία στον ναό του Αγίου Γεωργίου, υψώνει την Σημαία της Επαναστάσεως με τα σύμβολα της Φιλiκής Εταιρείας και μαζί με τους Ζαχολίτες οπλαρχηγούς Παναγιωτάκη Γεραρή και Χρήστο Ζίνη ή Ζαχολίτη εκδιώκουν από την Ζάχολη τις τούρκικες οικογένειες. Στό Φενεό ο Αναγνώστης Κορδής και ο Χρήστος Ζαχολίτης, μετά από συμπλοκή σκότωσαν τούρκους γυφτοχαράτζηδες και ύστερα με ένοπλους Ζαχολίτες ενίσχυσαν τη μικρή δύναμη του Φιλικού Νικόλα Σολιώτη που μαζί με τους Ζαχολίτες επιτέθηκε σε Οθωμανούς φοροεισπράκτορες (χαρατζήδες) στο χωριό Πόρτα των Καλαβρύτων. Παράλληλα ο Παναγιωτάκης Γεραρής με 60 Ζαχολίτες ξεκίνησε για να λάβει μέρος στην πολιορκία της Ακροκορίνθου που άρχισε στις 24 Μαρτίου. Στις 20 Μαρτίου ο Σολιώτης με τους Πετμεζαίους χτύπησαν τους Οθωμανούς στους τρεις πύργους των Καλαβρύτων, όπου κλείστηκαν οι ντόπιοι μουσουλμάνοι και ξεκίνησαν την πολιορκία τους πιάνοντας τον πασά των Καλαβρύτων Αρναούτογλου. Στις 21 Μαρτίου, ξεσηκώθηκε η Πάτρα από τους Φιλικούς Παναγιώτη Καρατζά, Βαγγέλη Λειβαδά και Ν. Γερακάρη και οι Οθωμανοί αναγκάστηκαν να κλειστούν στο φρούριό της και η Μάνη με τους Κολοκοτρώνη, Παπαφλέσσα, Νικηταρά και Κεφάλα. Στη Μάνη εξοπλίστηκαν 2.000 Μανιάτες και Μεσσήνιοι με πολεμοφόδια που είχαν σταλεί από τους Φιλικούς της Σμύρνης και είχαν φτάσει εκεί με καράβια. Στις 23 Μαρτίου μπήκαν στην Καλαμάτα και αυτό είναι η πρώτη πολεμική επιτυχία της επανάστασης. Στις 24 Μαρτίου μαζεύτηκαν στα περίχωρα της Καλαμάτας γύρω στους 5.000 Έλληνες για να πάρουν την ευλογία της Εκκλησίας και την ίδια μέρα ξεσηκώθηκε η Φωκίδα στη Ρούμελη.

Στην Καλαμάτα συστάθηκε η Μεσσηνιακή γερουσία και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης τοποθετήθηκε επικεφαλής της. Πρώτη πράξη της νέας εξουσίας ήταν να στείλει έγγραφο προς τα χριστιανικά έθνη ζητώντας τη βοήθειά τους και αυτό το έγγραφο είναι και η πρώτη πράξη διεθνούς δικαίου της επανάστασης. Στην Πάτρα ιδρύθηκε το Αχαϊκό διευθυντήριο, από τους προεστούς Ανδρέα Λόντο και Χαραλάμπη, τον Παπαδιαμαντόπουλο και το δεσπότη Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Στα πριγκιπάτα η επανάσταση εξαπλώνεται με επιτυχία. Οι Ρουμάνοι σύμμαχοι ήταν συσπειρωμένοι γύρω από τον εθνικό τους ηγέτη, συνεργάτη των Φιλικών Τούντορ (Θεόδωρος) Βλαντιμιρέσκου, που είχε κηρύξει επανάσταση ένα μήνα πριν ο Υψηλάντης περάσει τον Προύθο. Στις 21 Μαρτίου ο Βλαντιμιρέσκου με 6.000 πεζούς και 2.500 ιππείς καταλαμβάνει το Βουκουρέστι μέσα σ ένα κλίμα γενικού ενθουσιασμού του πληθυσμού και ακολουθεί ο Υψηλάντης που μπήκε στην πόλη με τον στρατό του στις 27 Μαρτίου. Όλα έδειχναν ότι τα δύο κινήματα, θα συνεργάζονταν για την επιτυχία της εξέγερσης όμως για ποικίλους λόγους αυτό δεν έγινε.

Ο όρκος στην Αγία Λαύρα


Η 25η Μαρτίου είναι εθνική εορτή, καθώς είχε οριστεί με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα στις 15 Μαρτίου του 1838 ως επέτειος της έναρξης της Επανάστασης, μάλλον με την έννοια της συμπύκνωσης στην ημέρα αυτή των επαναστατικών γεγονότων των ημερών.

Για το τί έγινε εκείνες τις ημέρες υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις. Σύμφωνα με την παράδοση στις 25 Μαρτίου του 1821, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλόγησε μία ελληνική σημαία και κήρυξε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας. Όμως, η Ελληνική Επανάσταση είχε ήδη ξεκινήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στο Ιάσιο. Ο ίδιος ο Γερμανός δεν αναφέρει απολύτως τίποτα σχετικό στα απομνημονεύματά του, για την ημέρα εκείνη, αλλά αντιθέτως ότι δε βρισκόταν στη Λαύρα. Παρ'ολα αυτά το γεγονός οτι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός άφησε ανολοκλήρωτα απομνημονεύματα δεν μας αφήνει να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα.

Οι περισσότεροι ιστορικοί, όπως αναφέρει ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ήταν της άποψης που αναφέρεται στα απομνημονεύματα του Παλαιού Πατρών Γερμανού, δηλαδή, "οι δε συγκεντρωθέντες αποφάσισαν να μην δώσουν αιτίαν τινά, αλλά ως φοβισμένοι να παραμερίσωσι εις ασφαλή μέρη". Άλλοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο πυρήνας της όλης ιστορίας διασώζει κάποια ιστορική αλήθεια, βασιζόμενοι σε προσωπικά αρχεία αγωνιστών και ιεραρχών του 1821, που ισχυρίζονται ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός τέλεσε δοξολογία στις 17 Μαρτίου στην Αγία Λαύρα, ύψωσε το λάβαρο και όρκισε ορισμένους κοτζαμπάσηδες και επισκόπους του Μωριά, που βρίσκονταν εκεί για τον εορτασμό του Αγίου Αλεξίου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι συγκεντρωμένοι έφυγαν από την Αγία Λαύρα έχοντας γνώση της επικείμενης έναρξης επανάστασης.

Στην Στερεά Ελλάδα κηρύχθηκε επίσημα η έναρξη της επανάστασης στις 27 Μαρτίου, στη μονή οσίου Λουκά κοντά στη Λιβαδειά, με παρόντες τους οπλαρχηγούς Αθανάσιο Διάκο και Βασίλη Μπούσγο και προκρίτους της περιοχής.
Η επανάσταση επεκτάθηκε γρήγορα σε όλη την Πελοπόννησο και Ανατολική Στερεά και είχε μεγάλη επιτυχία αφού πέρασαν στον έλεγχο των επαναστατών πολύ σύντομα,Ζάχολη (14 Μαρτίου), Καλαμάτα (23 Μαρτίου), Αίγιο (23 Μαρτίου), Καλάβρυτα (26 Μαρτίου), Άργος, Καρύταινα, Μεθώνη, Νεόκαστρο, Φανάρι, Γαστούνη, Ναύπλιο στην Πελοπόννησο και Σάλωνα (Πανουργιάς, 27 Μαρτίου), Γαλαξίδι (Γκούρας, 28 Μαρτίου), Λιδωρίκι (Σκαλτζάς, 28 Μαρτίου), Μαλανδρίνο (Σκαλτζάς, 30 Μαρτίου), Λιβαδειά (Διάκος, 31 Μαρτίου), Θήβα (Μπούσγος, 3 Απριλίου), Αταλάντη στη Στερεά Ελλάδα.

newsday

Έθιμα για την 25η Μαρτίου


Η 25η Μαρτίου είναι μια γιορτή που ενώνει όλους τους Ελληνες και τονώνει το αίσθημα πατριωτισμού και της πίστης τους.

Ο διττός της χαρακτήρας την καθιστά ως τη μεγαλύτερη γιορτή του έθνους μας και ως μια από τις σημαντικότερες για την Ορθοδοξία, γι’ αυτό και γιορτάζεται με επισημότητα και κατάνυξη μέσα από πλήθος εκδηλώσεων, στρατιωτικών και μαθητικών παρελάσεων σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στην ομογένεια.

Τι πραγματικά, λοιπόν, γιορτάζουμε; Κατ’ αρχάς, η ημέρα αυτή είναι ιερή, καθώς σημαίνει για τους χριστιανούς η αναγγελία της ενανθρώπισης του Θεού και η διαβεβαίωση για την απολύτρωσή τους από τα δεινά της πλάνης, του σκότους και της κατάπτωσης, αφού εκείνη την ημέρα ο αρχάγγελος Γαβριήλ ανακοίνωσε στην Παναγία (Μαρία την Παρθένο) ότι είναι ευλογημένη ανάμεσα στις γυναίκες και έχει επιλεγεί ως η μητέρα του Ιησού Χριστού, παραδίδοντάς της τον κρίνο της καρποφορίας.

Αυτή την ευλογημένη ημέρα, όμως, χιλιάδες χρόνια μετά την αναγγελία της γέννησης του Υιού του Θεού, επέλεξε και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός το 1821 για να ευλογήσει στη Μονή της Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα το λάβαρο της ελληνικής επανάστασης. Επειτα από 400 χρόνια οθωμανικής σκλαβιάς, οι σποραδικές αντιδράσεις των Ελλήνων οργανώθηκαν σε ένα ενιαίο κίνημα αντίστασης στο οποίο συμμετείχαν όλες οι κοινωνικές τάξεις.

Οι οπλαρχηγοί, τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας και οι προεστοί προσκύνησαν την ελληνική σημαία δίνοντας όρκο να πολεμήσουν ως την ελευθερία ή τον θάνατο. Αυτό, άλλωστε, είναι και το σύνθημα που συμβολίζει η σημαία μας. Οι εννέα γραμμές -πέντε γαλάζιες για τη θάλασσα και τέσσερις άσπρες για τα αφρισμένα κύματα-, είναι οι εννέα συλλαβές της φράσης που άλλαξε την Ελληνική Ιστορία (ελευθερία ή θάνατος), ενώ ο λευκός της σταυρός σημαίνει την αφοσίωση των Ελλήνων στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη, καθώς και τη συμβολή της Εκκλησίας στον σχηματισμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Επίσης, εκτός από τις παρελάσεις και τις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται ανά τη χώρα, κυρίως στα ελληνικά νησιά, όπου υπάρχει εκκλησία αφιερωμένη στην Ευαγγελίστρια έχει ξεχωριστή γιορτή στις 25 Μαρτίου και συνήθως με αρτοκλασία. Την ημέρα αυτή η Εκκλησία επιτρέπει στους πιστούς να φάνε ψάρι, ανεξάρτητα αν συμπέσει με τη νηστεία του Πάσχα ή ακόμη και με τη Μεγάλη Εβδομάδα, και έτσι, ο μπακαλιάρος σκορδαλιά έχει γίνει το… εθνικό μας φαγητό. Στους Επτανήσιους δε, το τραπέζι κοσμούν το κορφιάτικο στακοφίσι ή κοφίσι μπιάνκο και η κεφαλλονίτικη αλιάδα.

Η λαμπαδηφορία στη Σκιάθο

Υπάρχουν, όμως, κάποιοι τόποι που είχαν ή και διατηρούν ως τις μέρες μας παραδόσεις ειδικά για την 25η Μαρτίου. Για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια αναβιώνουν τα έθιμα «εωθινό» και «λαμπαδηφορία» από τον δήμο, την τοπική ομάδα Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού και το Πνευματικό Κέντρο των εκκλησιών της Σκιάθου. Το εωθινό σημαίνει το εορταστικό ξύπνημα του νησιού και γινόταν ανήμερα της 25ης Μαρτίου στις 5 η ώρα το πρωί με τη συμμετοχή των μαθητών της ΣΤ΄ τάξης του τότε δημοτικού σχολείου. Ψέλνονταν τα ίδια εμβατήρια με αυτά του εθίμου της λαμπαδηφορίας («Ολη δόξα όλη χάρη» και «Της δόξας λάμπει γαλανό το φως στη χώρα»), καθώς και ύμνοι της Εκκλησίας προς τιμήν της απελευθέρωσης του γένους.

Η λαμπαδηφορία, από την άλλη, γινόταν το βράδυ στις 8 η ώρα ανήμερα της 25ης, όπου μαθητές και ενήλικες ξεχύνονταν στους δρόμους του νησιού με λαμπάδες και κεριά, ψάλλοντας τα δύο εμβατήρια («Ολη δόξα όλη χάρη» και «Της δόξας λάμπει γαλανό το φως στη χώρα»). Πρόκειται για ένα έθιμο που πηγάζει από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας και συνδυάζει την ανάσταση του Χριστού με την ανάσταση του γένους, παραλληλίζοντας το άγιο φως με το φως της ελευθερίας.

Η Βαγγελίστρα

Ιδιαίτερη αναφορά, επίσης, γι’ αυτή την ημέρα συναντάμε σε πολλά ιστορικά κείμενα για το πανηγύρι στο χωριό Φαρακλάτα της Κεφαλονιάς προς τιμή της Βαγγελίστρας.

Σε αυτό το χωριό, την προηγούμενη μέρα οι άνθρωποι πήγαιναν στην εκκλησία και σ’ ένα πανέρι τοποθετούσαν τέσσερα μικρά ψωμιά, έναν μεγάλο άρτο, ένα μπουκάλι λάδι και ένα μπουκάλι κρασί, για να εκκλησιαστούν. Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας έπαιρναν πίσω τον μεγάλο άρτο, τον οποίο έκοβαν σε κομμάτια και τον μοίραζαν στους πιστούς, αφήνοντας το ψωμί, το λάδι και το κρασί στον ναό.

Οταν ολοκληρωνόταν ο εσπερινός, πραγματοποιούταν ολονυχτία, όπου οι κάτοικοι του χωριού «βαρούσαν τουφεκιές» ή έφερναν μπαρούτι από τον Μοριά και έριχναν πυροτεχνήματα. Στο κελί της εκκλησίας και όπου αλλού υπήρχε κόσμος μοιραζόταν φαγητό. Κάποιοι μάλιστα μαγείρευαν αλιάδα, το τυπικό φαγητό της ημέρας, μπακαλεόπιτα και κοφισόπιτα, ειδικά φτιαγμένες για το πανηγύρι που στηνόταν αμέσως μετά.

Το ξημέρωμα έβγαζαν λιτανεία την εικόνα της Βαγγελίστρας σε όλο το χωριό με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Αργοστολίου, ενώ τα τελευταία χρόνια η λιτανεία πραγματοποιείται το απόγευμα της 25ης Μαρτίου.

Αξίζει, επίσης, να αναφέρουμε ότι τη συγκεκριμένη μέρα απαγορεύεται οι Κεφαλονίτες να βάλουν στο σπίτι τους λουλούδια ή χόρτα, διότι τον επόμενο χρόνο θα βρουν μέσα του φίδι, σύμφωνα πάντα με τη λαϊκή παράδοση.

Στο Ρουμλούκι της Ημαθίας

Ακόμη, κάνοντας ιστορική αναδρομή συναντάμε την περιοχή Ρουμλούκι, όπου η 25η Μαρτίου θεωρούταν μεγάλη εθνική και θρησκευτική γιορτή για τους κατοίκους της, οι οποίοι έπρεπε απαραιτήτως να εκκλησιαστούν και κανείς μα κανείς δεν εργαζόταν. (Για όσους δε γνωρίζουν, η λέξη ρουμλούκι σημαίνει ελληνότοπος ή ελληνοχώρα. Το τοπωνύμιο αυτό δόθηκε από τους Τούρκους κατακτητές, υποδεικνύοντας την αναγνώριση ως προς τον ελληνικό πληθυσμό που κατοικούσε στην περιοχή και η απελευθέρωσή της από τον τουρκικό ζυγό έγινε από τον ελληνικό στρατό στις 18 Οκτωβρίου του 1912. Σήμερα, Ρουμλούκι εννοούμε το τμήμα του κάμπου της Ημαθίας που διασχίζει ο ποταμός Αλιάκμονας και απλώνεται από τα υψώματα της Βέροιας μέχρι τον Λουδία και τον Θερμαϊκό).

Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, ακόμη και κατά τη διάρκεια της τούρκικης κατοχής, ο δάσκαλος εκφωνούσε λόγο που τόνιζε τη διττή σημασία της ημέρας για τους ορθόδοξους Ελληνες, ενώ τη δημιουργία ελεύθερου
ελληνικού κράτους οι υπόδουλοι Ρουμλουκιώτες τη χαρακτήριζαν ως Παλαιά Ελλάδα.

Στη συνέχεια, ο ιερέας τελούσε επιμνημόσυνη δέηση για τους νεκρούς αγωνιστές του 1821 και έπειτα οι μαθητές τραγουδούσαν τον Εθνικό Υμνο και δημοτικά τραγούδια που αναφέρονταν στους ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης. Μετά την απελευθέρωση της περιοχής, στις εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου συμπεριλαμβανόταν και η παρουσίαση σχετικών θεατρικών έργων.

Το μεσημέρι, οι Ρουμλουκιώτες έτρωγαν το καθιερωμένο γι’ αυτούς φαγητό της ημέρας, ταβά (ταψί) στο φούρνο με ψάρι γριβάδι και κρεμμύδια.

Τα Καλάβρυτα

Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε και την περιοχή των Καλαβρύτων, όπου στις 25 Μαρτίου πραγματοποιείται τρισάγιο στο Πανελλήνιο Ηρώο των Αγωνιστών του 1821, συνδυασμένο, όπως σε όλη την Ελλάδα, με κατάθεση στεφάνων, τήρηση ενός λεπτού σιγής στη μνήμη των ενδόξων ηρώων, ανάκρουση του Εθνικού Υμνου, δοξολογία στον προαύλιο χώρο του ιστορικού Ναού της Μονής Αγίας Λαύρας και απαγγελία πανηγυρικού λόγου.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί, εντούτοις, η αναπαράσταση ορκωμοσίας των αγωνιστών και κήρυξης της Επανάστασης από τον θεατρικό όμιλο Καλαβρύτων «Πάνος Μίχος». Ακολουθεί παρουσίαση εθνικών παραδοσιακών χορών, καθώς και απονομή επάθλων στους νικητές του ποδηλατικού γύρου Θυσίας στη διαδρομή Πάτρα - Χαλανδρίτσα - Καλάβρυτα - Αγία Λαύρα, αφού στις 24 του μήνα ο ηγούμενος της μονής συνηθίζεται να παραδίδει το λάβαρο της επανάστασης και ένα στεφάνι δάφνης στον πρώτο δαφνοδρόμο, για να μεταφερθούν στην Πάτρα προς στέψη του ανδριάντα Παλαιών Πατρών Γερμανός και στις 25 να επιστραφούν.

Και επειδή πολλοί είναι αυτοί που πρεσβεύουν την άποψη ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και ότι οι καιροί μας είναι… χαλεποί, καλό θα ήταν να μείνει στη μνήμη όλων μας ότι η Επανάσταση του ’21 στάθηκε το πιο σημαντικό γεγονός της εποχής του, γιατί απέδειξε ότι η αγωνιστικότητα και η ισχυρή θέληση ενός λαού μπορούν ν’ αλλάξουν την ιστορική του μοίρα. Αλλωστε, παρά τη διχόνοια και τα μελανά σημεία των προγόνων μας, οι αγωνιστές του ’21 μας παρέδωσαν ένα συμβόλαιο ελευθερίας, γραμμένο κυριολεκτικά με το αίμα τους.

Οπως έλεγε και ο Μακρυγιάννης: «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός “εγώ”, ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς “εγώ”; Οταν αγωνιστεί μόνος του να φκειάση ή να χαλάση, να λέγη “εγώ”, όταν όμως αγωνίζονται πολλοί να φκειάσουν, τότε να λένε “εμείς”. Είμαστε εις το “εμείς” κι όχι εις το “εγώ”».

Να γιατί ο Αγώνας του ’21 παραμένει διαχρονικός και επίκαιρος για μας τους Νεοέλληνες, καθώς η ελευθερία όποιας μορφής, θέλει αρετή, τόλμη και φυσικά πολλές θυσίες για να αποκτηθεί, πόσο μάλλον δε για να διατηρηθεί.

protothema

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου

Δεν έχεις κάποιες φορές την ανάγκη και την όρεξη να κάνεις κάτι καινούργιο, κάτι έξω από τα συνηθισμένα; Φοβάσαι; Τότε είναι που πρέπει να τολμήσεις. Τουλάχιστον έτσι θα νικήσεις το φόβο σου. Πάρε μερικές ιδέες.

1. Scuba Diving

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (2)

Η ομορφιά που κρύβει ο βυθός δεν είναι κάτιι που βλέπεις κάθε μέρα. Πρέπει να τολμήσεις να βουτήξεις στα βαθιά της θάλασσας για να τον απολαύσεις. Δοκίμασέ το, θα νιώσεις πιο πλούσιος (σε εμπειρίες).

2. Skydiving

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (3)

Αν μπορείς να αντέξεις να κολυμπάς ανάμεσα στα ψάρια, σίγουρα δεν θα πεις όχι και σε μια βουτιά στο κενό. Η αδρεναλίνη σου θα χτυπήσει κόκκινο και θα νιώσεις το αίμα σου να κυλάει πιο έντονα από ποτέ.

3. Διεκδίκησε τα δικαιώματά σου

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (4)

Μην μένεις στην άκρη, περιμένοντας να σε προσέξουν. Διεκδίκησε τη θέση που σου αξίζει σε αυτόν τον κόσμο. Αν το κάνεις μια φορά, θα το ξανακάνεις και στο τέλος θα σου γίνει συνήθεια.

4. Κοιμήσου κάτω από τα αστέρια

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (5)

Θα νιώσεις ένα παράξενο αίσθημα ελευθερίας και θα κάνεις τον καλύτερο ύπνο ever. Αρκεί να μην έχει κουνούπια!

5. Πιες μια φορά μέχρι να μεθύσεις

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (6)

Δεν μιλάμε γα υπερβολές. Αλλά μια φορά (τουλάχιστον) πρέπει να αφήσεις τον εαυτό σου να μεθύσει, να βγει από τα όριά του. Φρόντισε μόνο να είσαι μαζί με φίλους σου για να φτάσεις ασφαλής στο σπίτι.

6. Οργάνωσε ένα ταξίδι με αυτοκίνητο με τους φίλους σου

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (1)

Δεν έχει σημασία πού. Πάρε καλή παρέα, χάραξε τη διαδρομή σου και αν θέλεις μην την ακολουθήσεις πιστά. Κάνε και παρεκκλίσεις.

7. Πήγαινε ένα ταξίδι στην Αφρική

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (10)

Εδώ ο χρόνος κυλά αργά και η ατμόσφαιρα είναι ζεστή και οικεία. Θα νιώσεις λίγο σαν να πρωταγωνιστείς σε ντοκιμαντέρ ή σαν εξερευνητής και σίγουρα θα έρθεις σε επαφή με μια πλευρά του εαυτού σου που δεν γνώριζες.

8. Πες κάτι στην κάμερα

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (11)

Ντρέπεσαι και κρύβεσαι κάθε φορά που βλέπεις κάμερα; Άλλαξέ το. Τόλμα, βγες μπροστά και μίλα. Μην φοβάσαι την κριτική. Θα νιώσεις πιο δυνατός.

9. Φάε κάτι παράξενο

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (8)

Μην τρως συνέχεια τα ίδια και τα ίδια επειδή βαριέσαι ή επειδή δεν θέλεις να δοκιμάσεις καινούργιες γεύσεις. Μην ξεχνάς ότι η διατροφή επιδρά και στην ψυχολογία σου.

10. Ερωτεύσου

10 πράγματα που αξίζει να κάνεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου (7)

Λίγα πράγματα στη ζωή συγκρίνονται με τον έρωτα. Θα νιώσεις ότι πετάς. Και, ναι, μπορεί μετά να προσγειωθείς απότομα, αλλά σίγουρα θα παραδεχτείς ότι άξιζε τον κόπο.

Πηγή: cosmo.gr

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (1)

Ο Άγγλος καλλιτέχνης Tommy Craggs δημιουργεί γλυπτά με εκπληκτική λεπτομέρεια σε κορμούς δέντρων, χρησιμοποιώντας αλυσοπρίονο!

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (13)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (2)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (4)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (3)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (5)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (6)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (7)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (8)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (9)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (10)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (11)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (12)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (14)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (15)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (16)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (17)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (18)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (19)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (20)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (21)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (22)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (23)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (24)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (25)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (26)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (27)

Απίστευτα γλυπτά με αλυσοπρίονο σε κορμούς δέντρων (28)

Η υπόγεια ομορφιά 10+1 καταπληκτικών σπηλαίων του κόσμου

Απολαύστε την υπόγεια ομορφιά, τους εντυπωσιακούς σχηματισμούς και τις λίμνες από τα 10+1 πιο εντυπωσιακά σπήλαια στον κόσμο.

Φωτογραφία: www.caves.bm

Τα σπήλαια είναι πραγματικά υπόγεια μουσεία, η ομορφιά της φύσης κάτω από το έδαφος. Οι πρωτόγονοι άνθρωποι τα χρησιμοποιούσαν σαν καταφύγιά τους, ενώ σήμερα πολλά από αυτά είναι επισκέψιμα για το ευρύ κοινό.

Η ομορφιά ενός σπηλαίου δεν έχει φυσικά να κάνει μόνο με το μέγεθός του, αλλά και με τους ενδιαφέροντες σχηματισμούς του, που μπορεί είτε να δημιουργούνται στο έδαφος (σταλαγμίτες), είτε να κρέμονται από την οροφή του (σταλακτίτες). Κάθε σπήλαιο είναι διαφορετικό και ιδιαίτερο, και αξίζει μια επίσκεψή μας, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει… κάτω από τα πόδια μας.

Σπήλαια Crystal (Βερμούδες)

Το σπήλαιο Crystal ( www.caves.bm/ ) περιλαμβάνει μια μπλε υπόγεια λίμνη 16 μέτρων βάθους και βρίσκεται στο νησί των Βερμούδων. Το σπήλαιο διαθέτει μια ποικιλία από σχηματισμούς όπως στύλους από σόδα και σταλακτίτες. Το νερό είναι κρυστάλλινο επιτρέποντας στους επισκέπτες να βλέπουν τους σχηματισμούς στο βάθος της υπόγειας λίμνης.

Grutas de Cacahuamilpa (Μεξικό)

Φωτογραφία: http://cacahuamilpa.conanp.gob.mx/

Πρόκειται για μια προστατευόμενη περιοχή που βρίσκεται 2,5 ώρες μακριά από την Πόλη του Μεξικού, η οποία περιλαμβάνει επίσης 2 υπόγεια ποτάμια. Αυτό το σπήλαιο θεωρείται από τα πιο εντυπωσιακά και μεγάλα στον κόσμο και είναι ανοικτό για το κοινό. Ανακαλύφθηκε το 1835, άνοιξε στο κοινό το 1920 και ανακηρύχθηκε Εθνικό Πάρκο το 1936. Πληροφορίες: http://cacahuamilpa.conanp.gob.mx/ .

Jeita Grotto (Λίβανος)

Φωτογραφία: www.jeitagrotto.com

Το σπήλαιο Jeita Grotto ( www.jeitagrotto.com ) βρίσκεται 20 χλμ. βόρεια της Βηρυτού στην κοιλάδα Nahr al-Kalb. Σε αυτό το σπήλαιο η δράση του νερού στον ασβεστόλιθο έχει δημιουργήσει έναν θόλο σαν καθεδρικό ναό σε διάφορα μεγέθη, χρώματα και σχήματα, με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, εντυπωσιακές «κουρτίνες» και πτυχώσεις και μεγαλοπρεπείς βραχώδεις σχηματισμούς. Το συνολικό μήκος του σπηλαίου είναι πάνω από 9000 μ. και περιλαμβάνει μερικούς από τους μεγαλύτερους σταλακτίτες του κόσμου. Το σπήλαιο έχει μια τεράστια αίθουσα ύψους 108 μ. από την οροφή μέχρι το επίπεδο του νερού.

Σπήλαιο Mogao (Κίνα)

Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org

Τα σπήλαια Mogao ( http://whc.unesco.org/en/list/440 ), κοινώς γνωστά ως τα σπήλαια των χιλίων μορφών του Βούδα, είναι τα πιο διάσημα σπήλαια στην Κίνα. Βρίσκονται 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της κομητείας Dunhuang και είναι σκαλισμένα στα ιζηματογενή πετρώματα του βουνού Mingsha. Δημιουργημένες από 10 δυναστείες από τον 4ο έως τον 14ο αιώνα, οι τοιχογραφίες που εκτείνονται σε 45.000 τετρ. μέτρα και περισσότερα από 2.000 χρωματιστά αγάλματα, θεωρούνται ως ο μεγαλύτερος θησαυρός της βουδιστικής τέχνης στο κόσμο.

Gruta de las Maravillas (Ισπανία)

Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org

Αυτό το σπήλαιο βρίσκεται στην Huelva, 89 χλμ. μακριά από τη Σεβίλλη στην Aracena ( www.aracena.es/index.php/gruta-de-las-maravillas/la-cavidad ). Ανακαλύφθηκε το 1886 και άνοιξε για το κοινό το 1914. Το συνολικό μήκος του σπηλαίου είναι 2130 μ., αν και το κοινό μπορεί να επισκεφτεί μόνο τα 1200 μ. Το χρώμα που έχουν οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες του, η ομορφιά των λιμνών και το μέγεθος των σπηλιών του, το καθιστούν μοναδικό.

Grutas de Mira Daire (Πορτογαλία)

Φωτογραφία:www.grutasmiradaire.com

Πρόκειται για το μεγαλύτερο σύστημα σπηλαίων της Πορτογαλίας ( www.grutasmiradaire.com ), όπου η υπόγεια περιήγηση περνά από μια σειρά από πολύχρωμα φωτισμένα σπήλαια με μερικά εντυπωσιακά σπηλαιοθέματα (κρυσταλλικοί σχηματισμοί που δημιουργούνται μέσα στα σπήλαια). Η τελευταία σπηλιά, 110μ. κάτω από την επιφάνεια της γης, περιέχει μια τεράστια λίμνη με τεχνητούς καταρράκτες και εντυπωσιακά τεχνητά σιντριβάνια. Η άνοδος στην επιφάνεια, γίνεται με ένα γρήγορο ασανσέρ.

Poço Encantado – Εθνικό Πάρκο Chapada Diamantina (Bραζιλία)

Φωτογραφία:http://www.chapada.org

Η Poco Encantado, βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Chapada Diamantina στη Bahia ( www.chapada.org ), περίπου 400 χιλιόμετρα μακριά από το Salvador, την πρωτεύουσα της Bahia. Αυτή η γιγαντιαία βυθισμένη πισίνα, έχει 36 μέτρα βάθος και το νερό είναι τόσο διάφανο που επιτρέπει στις αρχαίες πέτρες και τους κορμούς δέντρων να είναι ορατά. Όταν ο ήλιος βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη θέση, το φως περνά από μια ρωγμή και δημιουργεί μια μπλε αντανάκλαση στο νερό. Η πρόσβαση σε αυτή λίμνη είναι ελεγχόμενη για την προστασία του περιβάλλοντος και του ευαίσθητου οικοσυστήματός του.

Cueva de los Cristales, Naica (Mεξικό)

Φωτογραφία: www.naica.com

300 μέτρα κάτω από βουνό Naica στην έρημο Chihuahua, βρίσκεται το σπήλαιο των κρυστάλλων ( www.naica.com.mx/english/internas/interna3_4.htm ), που ανακαλύφθηκε από δύο ανθρακωρύχους το 2000. Η σπηλιά περιλαμβάνει μερικούς από τους μεγαλύτερους φυσικούς κρυστάλλους που έχουν βρεθεί ποτέ: ημιδιάφανα κομμάτια γύψου που φτάνουν και τα 11 μέτρα μήκος και ζυγίζουν μέχρι 55 τόνους. H θερμοκρασία σε αυτό το βάθος κυμαίνεται από 45 ° C έως 50 ° C, ενώ το ποσοστό της υγρασίας κυμαίνεται από 90 έως 100%, πράγμα που σημαίνει ότι τα ανθρώπινα όντα δε μπορούν να επιβιώσουν εκεί για περισσότερο από δύο ώρες.

Το σπήλαιο της γαλάζιας λίμνης (Βραζιλία)

Φωτογραφία: http://www.packtours.com.br

Το σπήλαιο της γαλάζιας λίμνης (Gruta do Lago Azul) έχει μια μεγάλη ποικιλία γεωλογικών σχηματισμών ( http://bit.ly/xw4NiM ), αλλά εντυπωσιάζει κυρίως για το βαθύ μπλε χρώμα του νερού της λίμνης στο εσωτερικό του. Η είσοδος του σπηλαίου ανακαλύφθηκε το 1924. Στο εσωτερικό του, αφού κατεβείτε 100 μέτρα, θα δείτε τη λίμνη με τα κρυστάλλινα νερά, που έχει βάθος περίπου 70 μέτρα.

Σπήλαιο Bellamar (Κούβα)

Φωτογραφία:www.destination360.com

Το σπήλαιο Bellamar ανακαλύφθηκε τυχαία πριν από 166 χρόνια στο αγρόκτημα La Alcancía, στα περίχωρα του Matanzas. Είναι ένα από τα παλαιότερα τουριστικά αξιοθέατα της Κούβας και είναι διάσημο για τον όμορφο διάκοσμό του. Περιλαμβάνει έξι αίθουσες και δεκαεπτά δωμάτια απίστευτης ομορφιάς, κρήνες, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, κρυσταλλικούς θόλους και άλλους σχηματισμούς.

Eisriesenwelt (Αυστρία)

Φωτογραφία: http://www.eisriesenwelt.at

Το Eisriesenwelt ( www.eisriesenwelt.at ) είναι ένα φυσικό ασβεστολιθικό σπήλαιο πάγου που βρίσκεται στο Werfen της Αυστρίας, περίπου 40 χλμ। νότια του Salzburg. Το σπήλαιο βρίσκεται στο εσωτερικό του βουνού Hochkogel στο τμήμα Tennengebirge των Άλπεων. Είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο πάγου στον κόσμο, με μήκος μεγαλύτερο από 42 χλμ. και το επισκέπτονται περίπου 200.000 τουρίστες κάθε χρόνο. Διαμορφώθηκε από τον ποταμό Salzach και οι σχηματισμοί των πάγων μέσα στο σπήλαιο σχηματίστηκαν από το χιόνι που διοχετεύεται στη σπηλιά και παγώνει κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το σπήλαιο είναι ανοιχτό από 1 Μαΐου έως 26 Οκτωβρίου κάθε χρόνο.

http://www.clickatlife.gr