BLACK GUITAR

BLACK GUITAR

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Mark Knopfler with Ruth Moody - Wherever I Go



Vinyl Market

Το Vinyl Market έρχεται στην Τεχνόπολη
Το Vinyl Market έρχεται στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων σε ένα φεστιβάλ με καλοκαιρινή διάθεση και έντονο άρωμα βινυλίου!Το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Ιουνίου στην αίθουσα Νέοι Φούρνοι.
Όλοι οι αγαπημένοι σας εκθέτες θα βρίσκονται εκεί για να σας παρουσιάσουν τις συλλογές βινυλίων τους, με παλιές και νέες εκδόσεις, αλλά και σπάνια συλλεκτικά κομμάτια!
Επίσης, όμορφες μουσικές θα σας συνοδεύσουν ευχάριστα από τα Decks του Vinyl Market με γνωστούς Dj’ s και από την ομάδα του event.
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!
Σάββατο 17 και Κυριακή 18 Ιουνίου, από τις 11:00 το πρωί μέχρι τις 22:00 το βράδυ.
Αίθουσα ΝΕΟΙ ΦΟΥΡΝΟΙ, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.


Είσοδος ελεύθερη

Περισσότερες πληροφορίες:
 


 
+30 6932404504
+30 6948103401
info@vinyl-market.gr       www. vinyl-market.gr

   Vinyl Market GR
 
Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων: Πειραιώς 100, Γκάζι, 213 0109300, 213 0109324

press@athens-technopolis.grwww.technopolis-athens.com                   

 Πρόσβαση: Μετρό: Σταθμός «Κεραμεικός», Τρόλεï: No. 21 (από Ομόνοια), Στάση «Φωταέριο», Λεωφορεία: 049, 815, 838, 914, Β18, Γ18, Στάση «Φωταέριο»

Μελέτη.


ΚΥΡ.....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Φταίει ο χειμώνας ο βαρύς?

Φταίει ο χειμώνας ο βαρύς για τους «φουσκωμένους» λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μάλιστα. Επίσης, «φταίει το ζαβό το ριζικό μας», «φταίει ο Θεός που μας μισεί», «φταίει το κεφάλι το κακό μας» και «φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί»!

Ο πρωθυπουργός της χώρας, από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, υποστήριξε:

«…το τελευταίο διάστημα όλοι μας γίναμε μάρτυρες, ο καθένας ενδεχομένως έχει και τη δική του εμπειρία, υψηλότερων λογαριασμών της ΔΕΗ, το οποίο οφείλεται στο γεγονός ότι αυτός ο χειμώνας ήταν ίσως βαρύτερος από ό,τι οι τελευταίοι χειμώνες, με αποτέλεσμα να έχουμε μια αύξηση γύρω στο 9% στην κατανάλωση ρεύματος.

Αυτή η αύξηση, όμως, οδήγησε στη μετάβαση των καταναλωτών σε άλλη κλίμακα, που επιβάρυνε τους λογαριασμούς, αναντίστοιχα θα έλεγα».

Ορισμένες επισημάνσεις για το σκεπτικό του «αριστερού» μας πρωθυπουργού:

Ο χειμώνας φέτος ήταν, όντως, βαρύς και είχε και μεγάλη διάρκεια. Άρα, είναι λογικό το συμπέρασμα πως σε πολλά σπίτια καταναλώθηκε περισσότερο ρεύμα, ώστε να χρησιμοποιηθούν θερμαντικά σώματα που ο καθένας διέθετε ή πήγε να αγοράσει για βγάλει τον βαρύ χειμώνα.

Να θυμίσουμε στον «αριστερό» πρωθυπουργό πως η θέρμανση το χειμώνα εξασφαλίζεται και με άλλους τρόπους (πετρέλαιο θέρμανσης, φυσικό αέριο). Οι τρόπου αυτοί δεν χρησιμοποιήθηκαν από χιλιάδες και χιλιάδες οικογένειες σε όλη τη χώρα.

Δεν μπορεί, κάπου θα έχει ακούσει πως πολλοί (και) φέτος το χειμώνα δεν έβαλαν π.χ πετρέλαιο θέρμανσης, διότι δεν μπορούσαν να σηκώσουν το κόστος στα μηνιαία έξοδα. Ίσως έχει ακούσει, επίσης, πως σε πολλά σπίτια γινόταν συνδυασμός, δηλαδή ελάχιστη κατανάλωση πετρελαίου σε συνδυασμό με θερμαντικά σώματα.

Μετά από τις παραπάνω – χρήσιμες θεωρούμε – πληροφορίες μπορούμε να βγάλουμε κι εμείς ένα συμπέρασμα: Χιλιάδες και χιλιάδες σπίτια «ζεστάθηκαν» (όσο ζεστάθηκαν) επιλέγοντας να χρησιμοποιήσουν θερμαντικά σώματα (άρα και ρεύμα), γιατί δεν άντεχαν οικονομικά να ζεσταθούν με πιο σύγχρονα μέσα…

Σόμπες και θερμαντικά σώματα κάθε είδους είχαν την τιμητική τους, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη. Κάπου θα έχει ακούσει ο «αριστερός» πρωθυπουργός ότι παιδιά, ηλικιωμένοι και ολόκληρες οικογένειες προσπαθούσαν επιβιώσουν στο κρύο,μέσα στο ίδιο τους το σπίτι!

Επίσης, μαζί με όλα τα παραπάνω «περίεργα» για ένα «αριστερό» όπως ο πρωθυπουργός, να προσθέσουμε και κάτι αυτονόητο που όποιος ζει στην Ελλάδα δεν το βλέπει απλά, το βιώνει: Τις αυξήσεις στα τιμολόγια του ρεύματος εδώ και χρόνια. Αρκεί ένας λογαριασμός της ΔΕΗ για αν δει κανείς όλες τις χρεώσεις και το εξοντωτικό αποτέλεσμα.

Με λίγα λόγια:
Δεν φταίει ούτε ο χειμώνας ο βαρύς, ούτε «το ζαβό το ριζικό μας», ούτε «ο Θεός που μας μισεί», ούτε φταίει «πρώτ’ απ’ όλα το κρασί»! Θα φταίει, όμως, το «κεφάλι το κακό μας» αν παραμένουμε «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα» μέσα στο κρύο του επόμενου χειμώνα…



Γεράσιμος Χολέβας
Πηγή: imerodromos.gr

Η γελοιογραφία.

Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ ή ESM)




Η εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ ή ESM) στο ζήτημα των μνημονίων και του ελληνικού χρέους είναι άμεση και καθοριστική.

Ο ΕΜΣ είναι ένας ανεξέλεγκτος οργανισμός με έδρα το Λουξεμβούργο κι έχει νομική προσωπικότητα και δικαιοπρακτικές ικανότητες κράτους. Δημιουργήθηκε το 2013 με σκοπό να απορροφήσει, κατ’ αρχήν, τις υπερχρεωμένες χώρες και, σταδιακά, όλες τις χώρες της Ευρωζώνης σε ένα νέο ενιαίο κράτος, πραγματώνοντας την «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση», δηλαδή τον ευρωπαϊκό υπεριμπεριαλισμό. Αποτελεί το πρώτο πρόπλασμα του Ευρωπαϊκού Υπερκράτους το οποίο συνέστησαν τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης και η συμμετοχή των κρατών-μελών της είναι υποχρεωτική. Προεξάρχων εμπνευστής ήταν η Γερμανία.

Η Συνθήκη Ίδρυσης (καταστατικό) ορίζει ότι τα κράτη-μέλη οφείλουν να συμμορφώνονται «άνευ όρων και αμετάκλητα» στις θελήσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και του Διευθύνοντος Συμβούλου.

Ο ΕΜΣ δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο περιουσιακών στοιχείων, χρηματοδοτικών πόρων, στοιχείων του ενεργητικού του, αρχείων, εγγράφων, χώρων εγκαταστάσεων και όλα αυτά χαίρουν ασυλίας, την οποία καμμία δικαστική ή άλλη εξουσία δεν μπορεί να παραβιάσει. Επίσης, ο ΕΜΣ απαλλάσσεται από οποιαδήποτε υποχρέωση έγκρισης ή αδειοδότησης ως πιστωτικό ίδρυμα, πάροχος επενδυτικών υπηρεσιών ή άλλου είδους επίσημη αδειοδοτημένη, ή ρυθμιζόμενη οντότητα, ανεξάρτητα από την νομοθεσία οποιουδήποτε κράτους μέλους.

Όποια χώρα εντάσσεται στον ΕΜΣ δέχεται αυτόματα ότι το χρέος της είναι βιώσιμο, παραιτείται αυτόματα από κάθε δικαίωμα στην άσκηση δικής της οικονομικής πολιτικής, παραιτείται από την δημόσια περιουσία της και δεν μπορεί να αποφασίσει ο,τιδήποτε, ακόμα και κάτι ασήμαντο, χωρίς την έγκριση του ΕΜΣ. Επίσης, δεν μπορεί να «μετανοιώσει» για ο,τιδήποτε και δεν μπορεί να πετύχει οποιαδήποτε ξεχωριστή συμφωνία. Ουσιαστικά δεν έχει το δικαίωμα της διαπραγμάτευσης για οποιοδήποτε ζήτημα. Όλα τα μνημόνια που έχει υπογράψει η Ελλάδα εκπορεύονται από τον ΕΜΣ με κατεύθυνση την «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».

Η κυβέρνηση με την ευθεία συνεργασία κομμάτων της Βουλής και την απάθεια των υπολοίπων υπέγραψε, το 2015, την ένταξη της Ελλάδας στον ΕΜΣ και δανειοδοτήθηκε, επισημοποιώντας και φθάνοντας στα άκρα την απεμπόληση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και παραδίδοντας σε αυτόν ολόκληρη την χώρα και τον λαό της.(*) Η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται με κανέναν για ο,τιδήποτε, αφού έχει παραιτηθεί και από αυτό το δικαίωμα. Οι «συναντήσεις» της με τους «θεσμούς» αξίζουν όσο η ίδια: τίποτα.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έδεσαν χειροπόδαρα την Ελλάδα και τον λαό της, μπλέκοντάς την σε έναν ιστό νομιμοφανών και νομικίστικων διαδικασιών. Ο μοναδικός τρόπος για το σχίσιμο αυτού του ιστού είναι η δημιουργία μαζικού κινήματος που θα επιβάλλει την θέλησή του για την κατάργηση του καθεστώτος υποτέλειας στην χώρα και του καθεστώτος θανάτου στον λαό της και θα χαράξει μια πορεία προς την ζωή.

(*)Η αρχή για την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας έγινε το 1986, με την αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου προστέθηκε μια ερμηνεία του άρθρου 28, σύμφωνα με την οποία μπορεί να περιοριστεί η εθνική κυριαρχία για να διευκολυνθεί η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Πάντως άφηνε την επιλογή στο κοινοβούλιο.

Τα 2 προηγούμενα μνημόνια βασίζονταν σε αυτή την διάταξη και δεν θα είχαν υπογραφεί αν οι βουλευτές είχαν μια στάλα προσωπικής αξιοπρέπειας.
 
 Πηγή: dromosanoixtos.gr
 
 

Φερνάντο Πεσσόα

Χρωματίζουμε συνήθως τις ιδέες μας για το άγνωστο στις αποχρώσεις των αντιλήψεών μας για το γνωστό: αν ονομάζουμε το θάνατο ύπνο, είναι γιατί εξωτερικά μοιάζει με τον ύπνο· κι αν τον ονομάζουμε καινούργια ζωή, είναι γιατί μοιάζει με κάτι αλλιώτικο από τη ζωή. Πάνω σε τέτοιες μικρές παρεξηγήσεις της πραγματικότητας χτίζουμε τις πεποιθήσεις και τις ελπίδες μας, περνώντας τη ζωή μας με ξεροκόμματα που αποκαλούμε ζαχαρωτά, σαν τα φτωχόπαιδα που παίζουν το παιχνίδι της ευτυχίας.

Μα έτσι γίνεται και με τη ζωή ολόκληρη: τουλάχιστον σ’ αυτό το ιδιαίτερο σύστημα ζωής που ονομάζεται πολιτισμός. Πολιτισμός σημαίνει να δίνεις στο κάθε πράγμα ένα όνομα ακατάλληλο κι ύστερα να κάθεσαι να ονειρεύεσαι το αποτέλεσμα. Γεγονός είναι πώς το ψεύτικο όνομα μαζί με το αληθινό όνειρο δημιουργούν μια πραγματικότητα καινούργια. Το αντικείμενο μετατρέπεται σ’ ένα πραγματικά διαφορετικό πράγμα, επειδή το κάναμε εμείς να διαφέρει.
Κατασκευάζουμε πραγματικότητες. Η πρώτη ύλη παραμένει η ίδια, αλλά η μορφή που της έχει δώσει η τέχνη, δεν επιτρέπει στην πραγματικότητα να συνεχίζει να είναι αυτή που ήταν. Ένα τραπέζι από ξύλο πεύκου είναι πάντα πεύκο μα άλλο τόσο είναι και τραπέζι. Καθόμαστε στο τραπέζι κι όχι στο πεύκο. Ο έρωτας είναι ένα σεξουαλικό ένστικτο- ωστόσο δεν ερωτευόμαστε με το σεξουαλικό μας ένστικτο, αλλά με την προϋπόθεση ενός άλλου συναισθήματος. Και, συνεπώς, η προϋπόθεση αυτή είναι ήδη ένα διαφορετικό συναίσθημα.
Δεν ξέρω ποιο επιδέξιο τέχνασμα του φωτός, ή ποιος ακαθόριστος θόρυβος, ποια μνήμη ευωδιάς ή μελωδίας που ξυπνά από, κι εγώ δεν ξέρω ποια, εξωτερική επίδραση, οδηγεί το νου μου, την ώρα που περπατώ στο δρόμο, σε τούτες τις περιπλανήσεις που, χωρίς βιασύνη, καταγράφω καθώς κάθομαι ξέγνοιαστος σ’ ένα καφενείο. Δεν ξέρω προς τα πού επρόκειτο να κατευθύνω τη σκέψη μου ούτε και προς τα πού θα προτιμούσα να την κατευθύνω. Είναι μια μέρα με ομίχλη διάφανη, υγρή και χλιαρή, θλιβερή χωρίς να γίνεται απειλητική, μονότονη χωρίς λόγο. Πονώ με κάποιο συναίσθημα που αγνοώ, μου λείπει κάποιο επιχείρημα δεν ξέρω πάνω σε τι, τα νεύρα μου δεν έχουν θέληση.

 

Κάτω από τη συνείδησή μου είμαι θλιμμένος. Γράφω τις γραμμές αυτές, κυριολεκτικά κακοσυνταγμένες, όχι για να πω αυτό που λέω ούτε για να πω κάτι, αλλά για να απασχολήσω την αφηρημάδα μου. Γεμίζω αργά, με τις μαλακές γραμμές ενός μολυβιού που δεν έχω καν την ευαισθησία να ξύσω, το άσπρο χαρτί όπου τυλίγουν τα σάντουιτς, έτσι όπως μου το ’δωσαν από το καφενείο, γιατί δεν χρειαζόμουν καλύτερο, οποιοδήποτε θα έκανε τη δουλειά του, από τη στιγμή που θα ’ταν λευκό. Και θεωρώ τον εαυτό μου ικανοποιημένο.
Βολεύομαι. Η βραδιά πέφτει μονότονα, χωρίς βροχή και το λίγο φως φεύγει με μια απόχρωση αβεβαιότητας και αποθάρρυνσης.
Όταν ζει αδιάκοπα κανείς στον κόσμο των αφηρημένων εννοιών —είτε για αφηρημένη σκέψη πρόκειται είτε για την αφηρημένη αίσθηση της σκέψης— δεν αργεί να φτάσει στο σημείο όπου, ενάντια στα αισθήματά του και τη θέλησή του, μεταμορφώνονται σε φαντάσματα ακόμη και τα πράγματα εκείνα της πραγματικής ζωής που, σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση, θα έπρεπε να γίνονται πιο έντονα αισθητά.
Όσο και να αισθάνομαι φίλος με κάποιον —και μιλώ για φιλία αληθινη—, το να μάθω πως είναι άρρωστος ή πως πέθανε δεν μου προκαλεί τίποτα παραπάνω από μια αόριστη, απροσδιόριστη, ξεθωριασμένη εντύπωση για την οποία ντρέπομαι. Μόνο η άμεση θέαση του γεγονότος, το τοπίο του, θα μπορούσε να γεννήσει μέσα μου συγκινήσεις. Όταν ζεις συνέχεια στη φαντασία, η δύναμή της φθείρεται και αναλώνεται, και προπαντός αδυνατίζει η ικανότητα φαντασίωσης του πραγματικού. Όταν ζεις πνευματικά σ’ αυτό που δεν είναι, ούτε μπορεί να είναι, τότε καταλήγεις να μην μπορείς ούτε να ονειρευτείς αυτό που μπορεί να είναι.
Μου είπαν σήμερα πως μπήκε στο νοσοκομείο για να εγχειριστεί ένας παλιός μου φίλος, τον οποίο πάει πολύς καιρός που δεν τον βλέπω πια, τον θυμάμαι όμως πάντα με ένα αίσθημα ειλικρινές που νομίζω πως είναι νοσταλγία. Η μόνη αίσθηση που το νέο αυτό μου άφησε, η μόνη σαφής και θετική εντύπωση, ήταν αυτή της αγγαρείας στην οποία θα υπέβαλα αναγκαστικά τον εαυτό μου, να πάω να τον επισκεφθώ, μαζί με την ειρωνική εναλλακτική της λύση, εφόσον δεν έβρισκα το κουράγιο να κάνω την επίσκεψη, να υποφέρω από τύψεις που δεν το έκανα.
Τίποτε άλλο… Η συνεχής πάλη με τις σκιές με έκανε κι εμένα σκιά — σ’ αυτό που σκέφτομαι, σ’ αυτό που νιώθω, σ’ αυτό που είμαι. Η επιθυμία για το φυσιολογικό πλάσμα που δεν υπήρξα ποτέ διαβρώνει την ουσία του είναι μου. Αλλά και τότε νιώθω αυτό, μονάχα αυτό. Δεν νιώθω καμιά ξεκάθαρη στεναχώρια για το φίλο μου που θα εγχειριστεί. Δεν νιώθω λύπη για κανέναν από τους ανθρώπους που πρόκειται να εγχειριστούν, ούτε για όσους υποφέρουν και πονούν σ’ αυτόν τον κόσμο. Λυπάμαι μόνο που δεν είμαι κάποιος που ξέρει να λυπάται.
Και από τη μια στιγμή στην άλλη, σκέφτομαι κιόλας κάτι άλλο, αναπόφευκτα, με μια παρόρμηση που δεν ξέρω από που πηγάζει. Και σαν να παραληρώ, μπερδεύεται με αυτά που δεν κατάφερα να νιώσω, που δεν κατάφερα να είμαι, ένα θρόισμα των δέντρων, ένα μουρμουρητό νερού που τρέχει στη δεξαμενή, ένα κτήμα ανύπαρκτο…
Προσπαθώ να αισθανθώ μα δεν ξέρω πια πως αισθάνονται. Έχω γίνει η σκιά του εαυτού μου, μια σκιά στην οποία παρέδωσα τον εαυτό μου. Αντίθετα από τον Πέτερ Σλέμιλ* του γερμανικού παραμυθιού, δεν πούλησα τη σκιά μου στο διάβολο, μα την ίδια την υπόστασή μου. Υποφέρω που δεν υποφέρω, που δεν ξέρω να υποφέρω. Ζω ή παριστάνω πως ζω;
Είμαι άραγε ξύπνιος ή κοιμισμένος; Μια αόριστη αύρα που βγαίνει μέσα από τη ζέστη της ημέρας, με κάνει να τα ξεχνάω όλα. Τα βλέφαρά μου βαραίνουν ευχάριστα… Νιώθω πως ο ίδιος ήλιος χρυσίζει τους κάμπους όπου δεν είμαι κι όπου δεν θέλω να βρεθώ… Μέσα από τους θορύβους της πόλης βγαίνει μια μεγάλη σιωπή… Κάτι τοσο γλυκό… Μα πόσο πιο γλυκά θα ήταν όλα, αν μπορούσα να αισθανθώ…
19-6-1934


Σ.τ.Μ.. Peter Schlemil: μυθικό πρόσωπο της γερμανοεβραϊκης παράδοσης.
Από “Το Βιβλίο της Ανησυχίας” του Φερνάντο Πεσσόα
Εικόνα: Herbert List, GREECE. Cyclades. Santorini. 1937. Plaster masks. List photographed the masks a number of times; they were evidently masks of two friends who accompanied him on his trip to Greece. Such photographs, he viewed as allegories of friendship. 
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ιπποκράτης

Ο Ιπποκράτης έλεγε οτι κάθε νόσος ξεκινά πρώτα από την ψυχή και μετά καταλήγει στο σώμα.

Ψέματα !

Casting !

 
http://kafeneio-gr.blogspot.gr/

Για να μη βγούμε απο το ευρώ !

 evasouideza

Η Αθήνα του 1900


Χωράφια στο κέντρο της πόλεως, γιδοπρόβατα στα Πετράλωνα και το Πεδίον Άρεως και η πρώτη άσφαλτος το 1902 στην Αιόλου

Πώς ήταν η μεταολυμπιακή Αθήνα το 1900; Τι όψη είχε; Πώς ζούσαν οι 128.000 (μαζί με τα περίχωρα) κάτοικοί της;

Ταξιδεύοντας στο χρόνο, στην τότε εποχή, βρίσκουμε μια μικρή αναπτυσσόμενη πόλη. Το εμπόριο είναι σε άνθιση όπως και οι βιοτεχνίες, μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα που δίνει δουλειά σε αρκετά από τα πάρα πολλά διαθέσιμα εργατικά χέρια. Σε ανάπτυξη βρίσκεται
και η βιομηχανία που χρησιμοποιεί ως κινητήρια δύναμη τον ατμό. Υπάρχει το Μεταξουργείο του Α. Δουρούτη, ο οποίος αγόρασε το παλιό εργοστάσιο της «Αγγλικής Σηρικής Εταιρίας» και το εκσυγχρόνισε, ενώ άνοιξε άλλα δύο, έναν αλευρόμυλο και ένα ελαιοτριβείο.
Στον Κεραμικό, υπάρχει ο αλευρόμυλος, των Μουζάκηδων και στην οδό Αιόλου η σοκαλατοποιία του Σπύρου Παυλίδη. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα εργοστάσια ενώ υπάρχουν και πολλά μικρότερα. Λόγω της μεγάλης ανεργίας, πολλοί εργάτες ζούσαν μέσα σε χαμόσπιτα, καλύβες και παράγκες γύρω από το Γκαζοχώρι.


Μεταφορείς με κάρα σε δρομάκι του Ψειρή
Το ημερομίσθιο έφτανε τότε τα 50 έως 70 λεπτά για τον εργάτη και 1 έως 2 δραχμές για τον καλό τεχνίτη. Όσοι δεν έβρισκαν δουλειά, κατέληγαν ζητιάνοι στους δρόμους της πρωτεύουσας, ενώ τα ανήλικα παιδιά καταντούσαν δουλάκια σε σπίτια ή μαγαζιά για ένα κομμάτι ψωμί. Συχνά έβλεπε κανείς ηλικιωμένους να πεθαίνουν στο δρόμο είτε από ασιτία είτε από το ψύχος και κάποιοι άλλοι να κάνουν έρανο για να τούς θάψουν.

Πρόβατα βόσκουν στις παρυφές της Ακροπόλεως με θέα τον Παρθενώνα
Όλα τα διαμερίσματα της χώρας, είχαν την συνοικία τους μέσα στην Αθήνα και η ύπαρξή τους εκδηλωνόταν από τα γλωσσικά τους ιδιώματα, όταν διαλαλούσαν προϊόντα που πωλούσαν. Οι Θεσσαλοί τα ζεστά κάστανα, (ελάχιστοι καταλάβαιναν τι έλεγαν όπως π.χ. «ζτά κάσνα»), γιαούρτη, σαλέπι (το σλέπ), γλυκά, ξηρούς καρπούς. Οι Ηπειρώτες είχαν τους φούρνους και πωλούσαν όπως οι γυρολόγοι κουλούρια. Οι Αρκάδες έπιασαν την Ομόνοια, ως εφημεριδοπώλες, μεταφορείς και στιλβωτές. Οι Μυκονιάτες και οι Αναφιώτες, ήταν οι καλύτεροι τεχνίτες. Ξεχώριζαν από τις ιδιόμορφες ενδυμασίες, τις βράκες, τα ζωνάρια, τα φέσια, ο ι Κεφαλλονίτες ασκούσαν επαγγέλματα όπως κουρέα, νοσοκόμου, πρακτικού γιατρού με βδέλλες για αφαιμάξεις ή βεντούζες, παρέδιδαν μαθήματα κιθάρας, βιολιού και μαντολίνου.
Οι Ζακυνθινοί πωλούσαν αρώματα και γλυκά κυρίως μαντολάτο ενώ οι Ρουμελιώτες κτηνοτρόφοι, με τις στάνες και τα γιδοπρόβατα, ήταν στις περιοχές Πετραλώνων, Αμπελοκήπων, Τουρκοβουνίων, Πεδίου Άρεως και Παγκρατίου. Τις πρωϊνές ώρες πλησίαζαν με τα κοπάδια τους κατοικημένες περιοχές και πωλούσαν το γάλα απ΄ ευθείας από το μαστό της κατσίκας ή της προβατίνας, ενώ από το γκιούμι, δεν δίσταζαν να το…νερώνουν!

Οι άνδρες έξω στις δουλειές ( περί των έξω φροντίζειν…) και οι γυναίκες με τα παιδιά στο σπίτι ( περί των έσω φροντίζειν…)
Τον χειμώνα κατέβαιναν στην Αθήνα οι Μενιδιάτες με φορτωμένα τα μουλάρια καυσόξυλα ή λάχανα και χόρτα. Μέσα στο συνονθύλευμα αυτό ξεχώριζαν και οι επιτήδειοι ζητιάνοι, οι γνωστοί Γκραβαρίτες που σέρνονταν στα πεζοδρόμια, επιδεικνύοντας τα… στραβωμένα μέλη του σώματος που φρόντιζαν γι αυτά από την νηπιακή τους ηλικία οι γονείς τους, για να γίνονται αξιολύπητοι …
Την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, υπήρχε η Επιχείρηση Ηλεκτροφωτισμού του Κ. Νικολαΐδη στην οδό Αριστείδου. Το 1902, η Γαλλική Εταιρία Thomson Houston de la Mediterranee, ίδρυσε στο Φάληρο νέο μεγαλύτερο εργοστάσιο και παρήγαγε τριφασικό ρεύμα 3.000 κιλοβάτ, εξυπηρετώντας τις ανάγκες Αθήνας και Πειραιά. Από το άφθονο ρεύμα γνώρισε μεγάλες δόξες η νυχτερινή ζωή αφού ο Δήμος ηλεκτροφώτισε όλους τους δρόμους και τις πλατείες. Το 1904 ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος Αθηνών – Πειραιώς μετατρέπεται σε ηλεκτροκίνητο, με διπλές γραμμές και μείωση στο 1/3 της χρονικής διαδρομής.


Μωραΐτης κοτοπουλάς, πήρε τους δρόμους…
Ο Δήμαρχος Αθήνας Σπύρος Μερκούρης, μιμούμενος τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, άρχισε το 1902 να ασφαλτοστρώνει δρόμους, με πρώτο την Αιόλου. Ακολούθησαν η Αθηνάς, η Ευριπίδου, η πλατεία Λουδοβίκου (σημερινή Κοτζιά). Στα τέλη του 1905 ασφαλτοστρώθηκαν η Σταδίου η Πανεπιστημίου και η Πλατεία Συντάγματος. Το 1908 εγκαταστάθηκαν τα πρώτα τηλέφωνα της σουηδικής εταιρίας Έρριξον δυνάμεως 800 συνδρομητών, στο Ταχυδρομείο Αθηνών στην πλατεία Λουδοβίκου.
Και λίγα λόγια για το νεράκι. Το Αδριάνειο Υδραγωγείο άρχισε να μήν ικανοποιεί τις ανάγκες της Αθήνας, αφού ο πληθυσμός αυξανόταν συνεχώς. Το κέντρο της πόλεως υδρευόταν κανονικά αλλά οι συνοικίες έπαιρναν νερό μέρα παρά μέρα από πλανόδιους υδροπωλητές ( ανάμεσα τους ο ολυμπιονίκης Σπύρος Λούης) που μετέφεραν βαρέλια με νερό από καθαρές πηγές όπως, Μαρούσι, Καισαριανή, Αγία Ζώνη και την Μεγάλη Βρύση της Κυψέλης, κοντά στη σημερινή Φωκίωνος Νέγρη.
 


Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Ο ΦΟΒΟΣ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ


Ο φόβος είναι ένα ισχυρότατο συναίσθημα, έχει δε χρησιμοποιηθεί κατά κόρον και στην πολιτική.

 Ο φόβος δεν είναι μόνο ατομικός αλλά μπορεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρη την κοινωνία και να γίνει συλλογικός (δεν βιώνουμε άλλωστε κάτι τέτοιο σήμερα;). 

Δεν φοβάται όμως μόνο η «μάζα» αλλά και η ελίτ. Σύμφωνα με τον Brown (1997) η μάζα φοβάται όταν αισθάνεται απειλή για την ασφάλειά της. Η δε ασφάλεια μπορεί να είναι σωματική, πολιτική, οικονομική και πολιτιστική/κοινωνική.

Ενδιαφέρον όμως είναι να δούμε τι φοβούνται οι ελίτ σύμφωνα με τον Brown. Αυτό λοιπόν που φοβούνται σχετίζεται με δύο κινδύνους. Ο ένας είναι ο κίνδυνος απώλειας της εξουσίας (νοιάζονται μόνο για τις καρέκλες που λέει ο λαός) και ο άλλος είναι ο κίνδυνος να καταδικασθούν για προγενέστερα εγκλήματα που έχουν διαπράξει.

Από τους δύο φόβους της ελίτ δηλαδή τον φόβο του κινδύνου της απώλειας της εξουσίας και του κινδύνου να καταδικασθούν για προγενέστερα εγκλήματα, ο πιο ισχυρός είναι αυτός της απώλειας της εξουσίας.

Η αντίδραση των ελίτ στους φόβους αυτούς είναι η δημιουργία πόλωσης. Στο παρελθόν το έκαναν με τα έθνη, στο παρόν όπου υπάρχει μία γενικότερη εθνοαποδόμηση λόγω των συμφερόντων της παγκοσμιοποίησης και των παγκοσμιοποιητών, η πόλωση που δημιουργούν είναι μεταξύ κοινωνικών ομάδων ακόμα και οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων όπως είδαμε πρόσφατα στη χώρα μας όπου πρόεδρος ποδοσφαιρικής ομάδας με εμπρηστικές του δηλώσεις προωθούσε την πόλωση (και κατά συνέπεια και την κοινωνική βία). 
Οι ελίτ χρησιμοποιούν την ανασφάλεια της μάζας προκειμένου να διατηρήσουν τη δύναμή τους, παρουσιάζονται στο πλήθος ως «προστάτες» (ή "σωτήρες" στα καθ’ημάς). Αυτό που προσπαθούν να κάνουν είναι να βρουν κάτι που να είναι προς το συμφέρον μίας κοινωνικής ομάδας και να το διαμορφώσουν κατά τέτοιο τρόπο που να εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα. 

Για παράδειγμα, τη δυσαρέσκεια του λαού όσον αφορά τη δυσβάσταχτη φορολογία προσπαθούν να τη στρέψουν στο πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης και της λειτουργίας του όποιου "ελληνικού" κράτους έχει απομείνει και έτσι να διευκολυνθούν οι ιδιωτικοποιήσεις και η πώληση όλης της εθνικής περιουσίας.

Για να επιτύχουν τον σκοπό τους, οι ελίτ στοχοποιούν κάποια άλλη ομάδα π.χ. μπορεί να είναι εθνοτική ομάδα, κοινωνική (π.χ. στη χώρα μας πολλές κοινωνικές ομάδες έχουν γίνει στόχος των ελίτ κυρίως οι δημόσιοι υπάλληλοι γιατί στα πλαίσια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού όπου επιδιώκεται η ιδιωτικοποίηση των πάντων, οτιδήποτε δημόσιο αποτελεί στόχος) ή ακόμα και ποδοσφαιρική (όπως είδαμε πρόσφατα, εάν και ο στόχος ήταν άλλες κοινωνικές ομάδες απλά ο φανατισμός των οπαδών χρησιμοποιήθηκε ως μέσο).

Κλειδί για την χειραγώγηση του πλήθους μέσω του φόβου από τις ελίτ είναι και η παροχή περιορισμένης πληροφόρησης. Το βλέπουμε αυτό στον τόπο μας μέσω των κατευθυνόμενων ΜΜΕ και της τηλεόρασης που προβάλλει σκουπίδια τύπου Σαρβάιβορ.

Ο έλεγχος των ΜΜΕ από την ελίτ είναι βασικό στοιχείο για τη δημιουργία φόβου στις μάζες. Απτό παράδειγμα είναι ο καθημερινός βομβαρδισμός με τρομακτικές ειδήσεις για την οικονομία που προβάλλουν ακόμα και μέσω διαδικτύου και τις οποίες αρκετοί αφελείς αναπαράγουν μεγαλώνοντας έτσι, άθελά τους, το κλίμα τρόμου και συμβάλλοντας κατ'αυτό τον τρόπο στην επίτευξη του στόχου των ελίτ που δεν είναι άλλος από τη χειραγώγηση.

Στα πλαίσια αυτά της δημιουργίας φόβου, οι ελίτ δημιουργούν ψεύτικες απειλές που προκαλούνται, δήθεν, από κοινωνικές ομάδες. Για παράδειγμα, είδαμε ότι αναφέρθηκαν στους συνταξιούχους με διάφορους τρόπους ότι π.χ. είναι οι συνταξιούχοι αυτοί που προκάλεσαν το έλλειμμα κτλ., ισχυρισμοί που δεν έχουν καμία λογική υπόσταση αλλά είναι αρκετοί για να προκαλέσουν την αντιπάθεια των άλλων κοινωνικών ομάδων προς την ομάδα των συνταξιούχων. Το ίδιο προσπάθησαν να κάνουν και με τους δημοσίους υπαλλήλους. Σε μεγάλο βαθμό, δυστυχώς, τα κατάφεραν.

Αυτού του είδους οι επικείμενες ψεύτικες απειλές από τις άλλες ομάδες μπορούν να δημιουργήσουν συγκρούσεις, βία, ένα περιβάλλον όπου κανένας δεν εμπιστεύεται κανένα (όπως το σημερινό).

 Αποτέλεσμα: από τη μία θα υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων η οποία θα ακολουθεί τον όποιον δείχνει ότι μπορεί να τους προστατεύσει (π.χ. επιλογή ενός ηγέτη που υπόσχεται ότι θα προστατεύσει τα συμφέροντα των συνταξιούχων αλλά και διάφοροι μισότρελοι "σωτήρες" που έχουν εμφανισθεί κατά καιρούς κτλ.) ή ένα γενικευμένο κλίμα απάθειας και απαξίωσης χωρίς να συνοδεύεται από ενεργητικές πράξεις αλλαγής της κατάστασης.

Η κατάσταση αυτή είναι άκρως ανησυχητική δεδομένου ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκληθεί κοινωνική έκρηξη, η οποία μπορεί κι αυτή να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εκάστοτε ελίτ. Παρατηρώντας τις χυδαίες χειρονομίες, συμπεριφορές και λεκτικές εκφράσεις πολιτικών προσώπων και γνωστών επιχειρηματιών, πιθανόν μία τέτοιου τύπου κοινωνική έκρηξη να επιδιώκεται.   
 
 
                  Φωτεινή Μαστρογιάννη


Πηγές

Brown, Michael E. (1997) The Causes of Internal Conflict” in Brown (ed.), “Nationalism and Ethnic Conflict,” p. 19

Gagnon Jr, V.P. “Ethnic Nationalism and International Conflict: The Case of Serbia” International Security, vol. 19, no. 3, (Winter 1994/95) p. 130-166.

Μαστρογιάννη, Φ. Φόβος και Πολιτική. Διαθέσιμο: http://mastroyanni.blogspot.gr/2016/03/blog-post_8.html

Snyder, Jack. From Voting to Violence: Democratization and Nationalist Conflict, New York, NY: W.W. Norton and Company, (2000), p. 67




http://oimos-athina.blogspot.gr/

Nazareth - Please Don't Judas Me



Rock Heat Classics Festival

Rock Heat Classics Festival
Nazareth
Στέλιος Σαλβαδόρ Μωρά Στη Φωτιά
Υπόγεια Ρεύματα
Opening act: Riverbed

Piraeus 117 Academy
Τετάρτη, 14 Ιουνίου
Ωρα έναρξης 20:30

Το Rock Heat Classics Festival είναι εδώ...
Οι θρύλοι της hard rock, οι Σκωτσέζοι Nazareth, ένα συγκρότημα που εδώ και πέντε δεκαετίες αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της μουσικής, αυτό το καλοκαίρι θα «ηλεκτρίσουν» την Ελλάδα.
Ο Pete Agnew, ο Jimmy Murrison, ο Lee Agnew και ο Carl Sentance θα παρουσιάσουν στο ελληνικό κοινό τα τραγούδια που δεν λείπουν από καμία rock συλλογή, τα τραγούδια που ενέπνευσαν καλλιτέχνες όπως οι Guns N’ Roses ( με τον Axl Rose να περίλαβει την διασκευή του  Hair of the Dog  στο άλμπουμ  Spaghetti Incident ) Judas Priest ,Motorhead  κ.α.
Razamanaz, Dream On, Hair of the Dog, και κυρίως το Love Hurts -μια από της πιο γνώστες  μπαλάντες στη ιστορία της rock μουσικής ,με πάνω από ένα εκατομμύριο πώλησης στης Η.Π.Α - έβαλαν τους Νazareth  στον χάρτη των κλασσικών rock συγκροτημάτων.
Έχουν ηχογράφηση 23 studio άλμπουμ, 7 live αλμπουμ και 5 compilations. Είναι ενεργοί όλα τα χρόνια της καριέρας τους, με χιλιάδες συναυλίες κρατώντας πάντα ψηλά τον επαγγελματισμό τους. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του  Pete Agnew,ενός από τους ιδρυτές του συγκροτήματος, στο ερώτημα αν δεν έχει παίξει σε κάποια πόλη: "If it’s got electricity we 've played it"!
Στις 14 Ιουνίου οι rock μνήμες ζωντανεύουν στο Piraeus 117 Academy με τους Nazareth να ροκάρουν όπως μόνο οι Rock Legends γνωρίζουν!
youtube.com/watch?v=TRNL3QOLT2Q
youtube.com/watch?v=iZhNW_jKrQY
Στο πλαίσιο του Rock Heat Classics Festival  επίσης θα εμφανιστούν:
Στέλιος Σαλβαδόρ Μωρά Στη Φωτιά, μια μπάντα που ξεκίνησε πριν 30 χρόνια, για να ταράξει τα νερά της ελληνικής ροκ σκηνής. Έχοντας στο ενεργητικό τους εξαιρετικές συνεργασίες , συμμετοχές σε σημαντικά φεστιβάλ, ξεχωριστές μελοποιήσεις στα ποιήματα Ελλήνων μεγάλων ποιητών. Ο θρυλικός πρώτος δίσκος του συγκροτήματος Μωρά Στη Φωτιά ήταν ένας καθαρόαιμος Rock And Roll δίσκος που αποτέλεσε και αποτελεί σημείο αναφοράς για την ελληνική ροκ σκηνή.
youtube.com/watch?v=ASwjpHhFbXM
Υπόγεια Ρεύματα, σε ένα electric set από όλη την 23χρονη πορεία τους. Ακουστικά μέρη που αναδεικνύουν το έμφυτο λυρισμό τους μπαίνουν ανάμεσα από τις καταιγιστικές ηλεκτρικές τους διαδρομές και τις διασκευές-έκπληξη. Τρεις έμπειροι μουσικοί, μία θρυλική φωνή, μια παρέα που πορεύεται πάνω από 20 χρόνια και δρα εδώ και τώρα! Με μια πορεία σταθερή, βαθιά στον πυρήνα της μουσικής και των συναισθημάτων.
youtube.com/watch?v=5ZvI5LxNDH8
Τη βραδιά ανοίγουν:
Οι Riverbed: Σχηματίστηκαν στα μέσα του 2012, από τον τραγουδιστή της μπάντας Αποστόλο Λιάπη.  Εχουν εμφανιστεί σε όλες τις γνωστές μουσικές σκηνές της Αθήνας, ενώ έχουν συμμετάσχει με απόλυτη επιτυχία σε καταξιωμένα φεστιβάλ. O ήχος τους μας ταξιδεύει στην δεκαετία του 1970 και κινείται σε classic / vintage rock και hard rock μονοπάτια.
youtube.com/watch?v=6CkVsxEg_wE
H συναυλία διοργανώνεται από την ΕΠ.ΟΜ.Ε.Α. Παιανίας στο πλαίσιο υποστήριξης των σκοπών της.
Info

Τιμές  εισιτηρίων
Γενική είσοδος
Προπώληση: 25 ευρώ
Ταμείο: 28 ευρώ
ΑΜΕΑ: 15 ευρώ
Προπώληση εισιτηρίων
ticketservices.gr (Πανεπιστημίου 39 ,Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Public
Ticket House
Δελτίο Τύπου

Εθελοντικός καθαρισμός της Β’ πλαζ Βούλας


Καθαρισμός 28 Μαΐου, ώρα 09.00πμ

Σε εθελοντικό καθαρισμό της Β’ πλαζ Βούλας, πριν παραδοθεί με ελεύθερη πρόσβαση στο κοινό καλούν την Κυριακή 28 Μαΐου και ώρα 09.00πμ, ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, το MEDASSET (Μεσογειακός Σύνδεσμος για τη Σωτηρία των θαλάσσιων χελωνών), και η τραγουδίστρια Τάμτα Γκοντουάτζε, πρέσβειρα της εκστρατείας «Υπόσχεσή μας: Καθαρές Θάλασσες».
H B’ πλαζ είναι από τις παραλίες που παραχωρήθηκαν στο Δήμο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης από το ΤΑΙΠΕΔ προκειμένου να αξιοποιηθεί με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Να θυμίσουμε ότι η συγκεκριμένη πλαζ παραμένει πάνω από μία δεκαετία κλειστή και εγκαταλειμένη.

Βοϊδοκοιλιά

H εκθαμβωτική παραλία της Μεσσηνίας

Χρυσή άμμος και πεντακάθαρα νερά 

H εκθαμβωτική παραλία της ΜεσσηνίαςΣτην παραλία αυτή πιστεύεται πως έφτασε, σύμφωνα με την ομηρική αφήγηση, το πλοίο του Τηλέμαχου, όταν ταξίδεψε στην Πελοπόννησο για να συναντήσει τον Νέστορα και τον Μενέλαο.
Δεν είναι άλλη από την πανέμορφη Βοϊδοκοιλιά, την ακρογιαλιά που η φύση προίκισε με εξαιρετικό περιβάλλον τοπίο, ξανθή άμμο και κρυστάλλινα νερά. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Η παραλία αυτή της Μεσσηνίας θεωρείται από τις ομορφότερες της Μεσογείου. Βρίσκεται βόρεια της Πύλου, στις ακτές του Ιονίου, και μια λωρίδα αμμόλοφοι τη χωρίζει από τη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας. Το σχήμα της είναι από μόνο του εντυπωσιακό, καθώς παραπέμπει στο γράμμα «Ω», και η παραλία, όπως και η ευρύτερη περιοχή, που ξεχωρίζουν για την ομορφιά τους, προστατεύονται από το Δίκτυο Natura 2000.
Το πανέμορφο τοπίο και τα πεντακάθαρα νερά είναι από μόνα τους αρκετά για να επισκεφθεί ο ταξιδιώτης τη Βοϊδοκοιλιά και να απολαύσει το κολύμπι του στη φιλόξενη Μεσσηνία. Η περιοχή έχει ωστόσο και αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς εκτός από το εντυπωσιακό Παλαιόκαστρο, απομεινάρια τειχών και κτηρίων χρονολογούνται από τη Μυκηναϊκή εποχή αλλά και μέχρι τα μεσαιωνικά χρόνια. Στο βόρειο άκρο της παραλίας βρίσκεται θολωτός τάφος, που θεωρείται πως ανήκει στον Θρασυμήδη, και στο νότιο η σπηλιά του Νέστορα.
ΒΟΙΔΟΚΟΙΛΙΑ ΒΟΙΔΟΚΟΙΛΙΑ ΒΟΙΔΟΚΟΙΛΙΑ ΒΟΙΔΟΚΟΙΛΙΑhttp://www.newsbeast.gr

"γιατί χτυπάς παιδάκια .

Ο Κ. Φίλης, Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων, αναλύει πώς το Ισλαμικό Κράτος σκοπεύει να διατηρήσει ζωντανό το μύθο του   

Επίθεση με συμβολισμό χαρακτηρίζει το τρομοκρατικό χτύπημα σε συναυλιακό χώρο στο Μάνστεστερ που στοίχισε τη ζωή σε 22 ανθρώπους με τους τραυματίες να ξεπερνούν τους 60, ο κ. Κωνσταντίνος Φίλης, διεθνολόγος και Διευθυντής Ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.
«Δυστυχώς η Ευρώπη είναι πολύ εκτεθειμένη αυτή τη στιγμή απέναντι στον κίνδυνο τρομοκρατίας. Αυτό είναι δεδομένο. Αυτό που επίσης είναι δεδομένο είναι ότι μπορούν να δρουν οι τρομοκράτες χωρίς να υπάρχει ένα μεγάλο ενιαίο συντονιστικό κέντρο, αλλά μπορούν να δρουν είτε ως μοναχικοί λύκοι είτε στο πλαίσιο ενός μικρού συντονιστικού κέντρου το οποίο όμως δεν μπορούν οι αρχές να ελέγξουν και να αποτρέψουν» .
Και συνεχίζει: «Το τρίτο στοιχείο είναι ότι γίνεται στη Βρετανία, σε βρετανικό έδαφος σε συναυλία Αμερικανίδας τραγουδίστριας οπότε αυτό έχει έναν ισχυρό συμβολισμό.
Ο θάνατος νέων ανθρώπων κάνει ακόμα ισχυρότερο τον αντίκτυπο αυτής της επίθεσης. Δυστυχώς ο ηλικιακός πήχης κατεβαίνει σε σχέση με το Μπατακλάν που είχαμε νέους ανθρώπους αλλά ενήλικες. Αυτή τη φορά είχαμε αρκετά θύματα που από ό,τι φαίνεται ήταν παιδιά, έφηβοι αλλά και παιδιά μικρής ηλικίας, το οποίο είναι ανησυχητικό αλλά και εξοργιστικό ταυτόχρονα».
Ο κ. Φίλης εκτιμά ότι όσο συντρίβεται εδαφικά το Ισλαμικό Κράτος τόσο θα κάνει επιθέσεις για να διατηρεί ζωντανό τον μύθο του.
«Όσο το Ισλαμικό Κράτος υποχωρεί στο Ιράκ και τη Συρία κλπ. εδαφικά εννοώ και συντρίβεται, τόσο περισσότερο θα βλέπουμε μία προσπάθεια να γίνονται επιθέσεις σε διάφορα σημεία του πλανήτη για να διατηρηθεί ζωντανός ο μύθος του. Επιθέσεις που υπενθυμίζουν στους υποστηρικτές του ή σε αυτούς που θα ήθελε να στρατολογήσει το Ισλαμικό Κράτος ότι παραμένει ζωντανό και ότι είναι ακόμα ικανό να διεξάγει τέτοιου είδους επιθέσεις».
Σύμφωνα με τον ίδιο «προκειμένου να γίνει κάτι τέτοιο επιλέγονται εύκολοι, μαλακοί και απροστάτευτοι στόχοι και δυστυχώς τα παιδιά και οι νέοι άνθρωποι ή οποιοσδήποτε από εμάς είναι πολύ πιο απροστάτευτος από ένα ηγέτη. Κανείς μπορεί να πει "γιατί χτυπάς παιδάκια 8χρονα και δεν σκοτώνεις την Τερέζα Μέι ή κάποιον άλλο", η απάντηση είναι ότι "το 8χρονο μπορεί να το σκοτώσει εύκολα, την Τερέζα Μέι δεν μπορεί λόγω των μέτρων ασφαλείας". Άρα όπου υπάρχει κενό ασφαλείας αυτοί θέλουν να το εκμεταλλεύονται και να έχουν τις πιο μαζικές απώλειες. Επιπλέον είναι μετά το Μπατακλάν και το κλαμπ "Ρέινα" στην Κωνσταντινούπολη ένα χτύπημα στο δυτικό τρόπο ζωής, στο δυτικό πολιτισμό άρα είναι ένα χτύπημα το οποίο στοχεύει στην καθημερινότητά μας, στο να αλλάξει την έννοια της καθημερινότητας και την έννοια της ασφάλειας κι ένα χτύπημα που θέλει να δείξει ότι αυτός ο τρόπος ζωής δεν είναι αποδεκτός από τους "ιδεολόγους" του Ισλαμικού Κράτους».

http://www.newsbeast.gr

ΚΥΡ.....